Iedereen had het erover, donderdag. Dat het rokjesdag was geweest. De dag dat vrouwen voor het eerst na een lange, barre winter, ineens, als bij toverslag, weer met blote benen onder hun rokjes naar buiten gaan. Twitter zinderde erover. Ook over de lente natuurlijk. En dat de terrassen weer vol zaten. En dat alles vanaf nu weer goed komt. En terecht natuurlijk. Dat zijn de mooie zekerheden die deze wereld kent.

Maar wat IK dus had: WAS het nou rokjesdag geweest of niet. En toen vlak daarna ook meteen, je kon er op wachten maar toch kwam het onverwacht, de schok: Martin Bril is dood. De geestelijk vader van de rokjesdag. Die twee vragen speelden dus door mijn hoofd en kwamen er niet meer uit

Interessant berichtje op techblog Bright vandaag. Uit onderzoek van Retrevo bleek dat van duizend Amerikanen onder de 25 jaar 18 procent elke ochtend in bed Facebook en/ of Twitter checkt. iPhone-bezitters scoren nog hoger: 28 procent. 12 procent moet elke paar uur Facebook checken. Ook haalt Bright-blogger Maarten Reijnders een stuk van Computerworld aan, waarin wordt beweerd dat een sociale-media-verslaving mensen minder sociaal maakt. Sociale media checken kost namelijk veel tijd en aandacht.

Lastig hoor, conclusies als die van Computerworld. Je kan ook stellen dat ’s ochtends Twitter checken je een energieboost geeft. ‘Ha, als mijn vrienden zulke toffe dingen doen, ga ik ook weer aan de slag’. Ik ken een jongen met ADD die heel blij is met Twitter. Doordat hij af en toe daar kan tweeten, kan hij zich beter focusen op ‘echt’ sociaal contact. Tegelijkertijd betoogt internetvisionair Jaron Lanier dat Facebook leidt tot ‘eenheidsworst’. Doordat we constant bevestiging bij elkaar zoeken, is enige originaliteit ver te zoeken. Lees verder

Partij van de Niks. Moeten we die serieus nemen? De Kiesraad heeft de naam in ieder geval geregistreerd, grote kans dat je deze partij straks aan kunt kruisen op je stembiljet. De website leert dat het de initiatiefnemers menens is. ,,Let’s fuck them back”, luidt het credo. Waarom? Omdat er niet naar het volk geluisterd is, aldus de partij. ,,We zijn heel wat genaaid de afgelopen jaren.” De PvdN heeft vooral systeemkritiek: ze is tegen partijdiscipline. En daarom heeft deze partij geen standpunten. ,,Ieder individu heeft zijn eigen mening en mag die ook uitdragen.”

Wel wil de partij misstanden aanpakken. Om die boven water te krijgen staat op de website een roddelformulier.  Lees verder

Van het NRC-cultuurblog: Consternatie in Nederland: Srebrenica viel in 1995 mede doordat de luchtmobiele brigade homoseksuelen in de gelederen telde. Dat beweerde de Amerikaanse generaal-in-ruste James Sheenan gisteren in een hoorzitting over de ‘don’t ask, don’t tell’ politiek althans te hebben gehoord van een gewezen Nederlandse stafchef. Die dat ontkent.

Het geheugen liet de Ouwe Stomp overigens in de steek: Sheenan dacht dat de Nederlanders in Srebrenica aan lantarenpalen waren geketend, waarna de moslims naar hun executie werden afgemarcheerd.

Europa komt van Venus, Amerika komt van Mars. Misschien een idee om het Nederlandse leger bij te scholen in een Amerikaans bootcamp? Zoiets is namelijk al eerder gedaan, in de Deense realityshow Gay Army, vanaf 2006 uitgezonden in de Scandinavische landen, Duitsland, Polen en Italië. Niet in Nederland, wij zien de humor daar niet zo van in. Klik verder voor een trailer van Gay Army

Als je vloekte in je twitterbericht kon je dit terugverwachten:

Of

Of dit

Het was een actie van de Bond tegen het vloeken. De christelijke organisatie, bekend van de papegaai-affiches op het station, was de actie afgelopen november begonnen. Gevolg: een storm van protest in de vorm van talloze retweets met nog meer gevloek en gescheld. Het gevolg daar weer op is nu dat de bond stopt met de twitteractie. Lees verder

Onze correspondent Bram Vermeulen is in Bagdad. Net als veel spierbundels met witte gympen, merkte hij in het vliegtuig van Istanbul naar de Iraakse hoofdstad op. Huurlingen, die de gaten van vertrekkende westerse soldaten moeten opvullen. Die de veiligheid moeten bewaken. Want, zo blijkt uit de blogs van Vermeulen, de dreiging is altijd aanwezig. Wanneer hij in de file staat, denkt de correspondent: ‘feestmalen voor zelfmoordterroristen’. In het hotel waar Vermeulen verblijft, ligt puin en glas nog op het tapijt. Komt door een aanslag, enkele weken geleden. Maar toch moeten journalisten als onze correspondent niet alleen over geweld schrijven, zegt generaal Ya Saiydi vanaf zijn troon met knopjes. Lees verder

Babak A. Parviz werkt vanuit de University of Washington met zijn studenten aan een nieuwe generatie contactlenzen. Die verbeteren niet alleen je zicht, maar tonen ook een nieuwe informatielaag over de werkelijkheid heen. Juist, augmented reality in je contactlens. Handig voor slechthorenden, die op elk gewenst moment ondertiteling aan kunnen zetten. En waarom zou je naar een TomTom-apparaat staren als de pijlen ook in een contactlens getoond kunnen worden. Terminator, anyone?

Al in 2008 maakte Parviz bekend dat hij met zijn studenten een aantal contactlenzen heeft gebouwd met daarin één minuscuul LED-display. Hoe staat het er nu mee? Parviz laat via de mail weten inmiddels een ‘reeks’ LED-displays te hebben gemaakt. Hij zoekt alleen nog naar manieren om ze op de lenzen te bevestigen.Voor bruikbaar beeld heeft een contactlens honderden LED-displays nodig. De energie wordt draadloos aangevoerd en kan bijvoorbeeld van de zon afkomstig zijn.

Naast augmented reality wil Parviz nog meer technologie in de lens stoppen. Bijvoorbeeld bloedtesten. Lees verder

Sorry. Excuseer. Het spijt me. Mea culpa. Welke woorden zal Paus Benedictus gebruiken om namens de kerk zijn verontschuldigingen aan te bieden voor seksueel misbruik van kinderen binnen de Ierse kerk? Vandaag ondertekent hij een pastorale brief over het misbruik in Ierland. De inhoud wordt waarschijnlijk zondag pas bekend gemaakt, maar op zijn wekelijkse audiëntie in Rome zei hij al: ‘Ik hoop dat het schrijven zal bijdragen tot berouw, genezing en vernieuwing in de kerk’.

Velen zijn de paus al voorgegaan. Publiekelijk excuses maken voor fouten uit het verleden is een fenomeen dat de afgelopen jaren een hoge vlucht heeft genomen. Enkele recente voorbeelden. Van Kok tot Brown

We kennen de papieren bordjes en de plastic wegwerpbekers. Maar wat gewoon is, kan ook design zijn. In deze rubriek Herbruiksels lees je over bijzondere gadgets en creatieve ontwerpen die gemaakt zijn van heel gewone dingen. Vandaag: vijf keer creatief met olievaten.

1. Olievaten blijken goed zitmateriaal te zijn. Je kunt er een stoel van maken, een bank en zelfs een schommelstoel. Deze twee exemplaren zijn vervaardigd door Vaho. Het Spaanse bedrijf maakte ook nog een andere variant, die kun je hier zien. De Silla Bidon, zoals onderstaande stoel heet, kost 265 euro. Bestellen kan hier.

Lees verder

Gisteren op Franse televisie: martelen. In het reality-tv-programma Le jeu de la mort (het spel met de dood) dat de publieke omroep France 2 uitzond, moesten spelkandidaten andere gasten bij een fout antwoord schokken geven. Van de 69 deelnemers diende 80 procent de maximale schok toe. Negen kandidaten protesteerden bij 180 volt, en zeven staakten bij 320 en 360 volt. Om te stoppen moesten de deelnemers weerstand bieden aan druk van de presentatrice en het publiek, dat schreeuwde om straf voor het kermende, onzichtbare slachtoffer.

Schokkend misschien? Nou ja, het is maar hoe je het bekijkt. Het gedrag van de kandidaten is ‘normaal’, dat toonde de Amerikaanse socioloog Stanley Milgram in 1963 al aan. In zijn inmiddels klassieke experiment bleek 62,5 procent van de deelnemers bereid tot de uiterste voltageknop te gaan. Conclusie: gezagsgetrouwheid is sterker dan principiële trouw aan menselijke waarden. Veel schokkender aan het Franse nieuws is dat de programmamakers de test de ether ingooiden