Wat Hans Teeuwen in Groot-Brittannië doet, probeert cabaretier Micha Wertheim nu in New York. Zijn show Amsterdam Abortion Survivor deed eerder Edingburgh aan en speelt nu op het Best of Fringe-festival in New York. De New-Yorkse pers vindt hem ‘glorieus controversieel’ met een ‘aanbiddelijk accent’. Zo heeft Wertheim het zelf ervaren. En laat er geen misverstand over zijn afkomst zijn:

„Nederland is tulpen, molens en kaas. Duitsland is bier, worst en genocide. Ik zeg niet dat het één beter is dan het ander, ik zeg alleen dat het verschillende culturen zijn”.

Rapper Snoop Dogg komt weer eens uit de onverwachte hoek. In een samenwerking met computerbeveiligingsbedrijf Norton roept hij mensen op om een rap op te nemen over cybercriminaliteit. De winnaar krijgt een reis naar Los Angeles en kaartjes voor een Snoop-concert.

Op de site hebben vanmiddag nog maar vier mensen een rap ingestuurd: de slechte playbacker, de kort-van-stofman, de pro en de naakte schreeuwlelijk.

Als de rap goed genoeg is, doet Snoop misschien zelf wel mee, zei hij in een video over de wedstrijd:

Mag er in uw museum gefotografeerd worden? Heeft u als conservator weleens een collectiestuk beschadigd? En hoe word je eigenlijk museumconservator?

Op het cultuurblog: vanaf gisteren kun je dit soort vragen in één klap stellen aan honderden tentoonstelingsmakers uit heel de wereld. 1 september 2010 is namelijk de dag van het internationale twitterproject Ask a curator. ‘Vriendelijke curatoren uit heel de wereld’ zitten vandaag klaar om je vragen te beantwoorden, zo meldt de website.  En het mooie is: je krijgt direct antwoord.

Ask a curator is een idee van Jim Richardson uit Newcastle. Hij bedacht dat musea en galeries niet alleen fantastische kunstcollecties herbergen, maar met hun conservatoren ook een schat aan kennis in huis hebben. Er doen 23 landen mee aan het project. Nederland is zeer goed vertegenwoordigd met 38 deelnemende instellingen, van grote musea als het Van Gogh Museum tot kleine initiatieven als het Haagse Nest.

Lees verder

Geef je bijna drie ton uit aan een wagen (oké het is dan wel een Ferrari 458 Italia), vliegt-ie in brand. Het is al zeker vier mensen overkomen. Zie hier een gedupeerde in Parijs. Hier een Ferrari uitgebrand in Californië, en in Zwitserland. En bekijk hier een filmpje uit China.

De Italiaanse autofabrikant heeft het onderzocht, en wat blijkt: de lijm waarmee de hitteschilden zijn aangebracht kunnen vlam vatten bij extreme hitte. Daarom roept Ferrari wereldwijd 1.250 auto’s van het type 458 Italia terug naar de garage. De terugroepactie gaat over wagens gemaakt voor juli 2010.

De eigenaren van de auto’s die in brand zijn gevlogen, krijgen van het autobedrijf een nieuw model.

Het laatste jaar zijn er al heel wat auto’s van verschillende merken (denk aan Toyota) teruggeroepen. Komt het meer voor dan vroeger? Ja, er zijn veel terugroep-acties. Maar dat betekent niet vanzelf dat auto’s onveiliger zijn geworden. Sterker nog: auto’s zijn veiliger dan ooit. Wel worden worden auto’s steeds complexer, en zijn fabrikanten banger voor schadeclaims.

Ype Driessen en Willem Stam zijn fotostripmaker en collagekunstenaar. Voor nrc.next maken zij elke week een klikstrip over de actualiteit. Elke maandag t/m donderdag publiceren zij op hun eigen website een autobiografische fotostrip. Op televisie (Triana, NPS) speelden ze eerder de schelmenjaren van Wouter en J-P.

Het wordt steeds onwaarschijnlijker. Gisteren stuurde (mede-CDA-onderhandelaar) Ab Klink nog een brief (ja, er waren er al vier) aan partijleider Maxime Verhagen met daarin de tekst dat hij een “toegenomen intuïtief ongemak” voelt tegen samenwerken met de PVV en daarom definitief niet verder wil met de PVV. Met citaten als:  “Hij raadde  de collega’s aan op dat moment maar een andere kant op te kijken en voorspelde dat de hoofden van de coalitiepartners rood zouden kleuren.”

En vanochtend is te lezen: CDA gaat door met onderhandelingen formatie.

De CDA-fractie heeft „eensgezind” besloten de formatieonderhandelingen met VVD en PVV voort te zetten. Dat zei fractievoorzitter Maxime Verhagen vanochtend rond één uur na twee dagen crisisberaad binnen de CDA-fractie. Dissident Ab Klink wordt vervangen als onderhandelaar door Kamerlid Ank Bijleveld, maar blijft wel bij de fractie, net als de dissidenten Ad Koppejan en Kathleen Ferrier.

Ik weet het niet hoor. Met welke film  zou je de acties van CDA nou kunnen vergelijken? De broedertwist uit The Godfather? De echtelijke ruzies van Kramer vs. Kramer?  Dr. Strangelove (en dan deze scène:)

Sinds de eeuwwisseling zijn het kinderzitje en de babybakfiets de symbolen geworden van de Nederlandse droom. We hebben geen grote wereldverbeterende idealen meer, we willen alleen het beste voor onze kinderen. Maar er wordt nogal wat onderzoek gedaan naar hedendaags ouderschap en daaruit valt maar één conclusie te trekken: ieder gezin is ongelukkig op zijn eigen manier.

We worden niet gelukkiger met kinderen, schreef redacteur Ellen de Bruin afgelopen zaterdag in NRC Handelsblad. Vandaag op de opiniepagina van nrc.next pleit schrijver Herman Stevens voor een meer realistische kijk van ouders-in-spé. Stevens verwijst naar het Amerikaanse begrip parenthood paradox. Kort samengevat: we zeggen dat kinderen ons gelukkig maken, maar wanneer we een vragenlijst invullen over de leuke dingen in het leven, blijken vooral ouders van jonge kinderen helemaal geen leuke dingen in het leven te hebben. ‘Het gezellige grote gezin is een mythe.’

Waarom krijgen mensen kinderen, vraagt Stevens zich af.

Lees verder

De gijzeling in het hoofdkwartier van tv-zender Discovery Channel is voorbij. Drie gijzelaars zijn bevrijd, de gijzelnemer is door de politie gedood. De gijzelaars zijn ongedeerd, meldde de politie gistermiddag (Amerikaanse tijd). De gijzeling in het kantoor in een voorstad van Washington heeft enkele uren geduurd. Tijdens de onderhandelingen had de gijzelnemer, door Amerikaanse media geïdentificeerd als de 43-jarige James Lee, “flinke emoties”, aldus de politie.

Lees verder

Gio uit Svanetië

Svanetië ligt afgelegen. Het is alleen te bereiken over een slingerende bergweg vol gaten. De marshrutka, een bus met vijftien zitplaatsen, schudt zo erg dat de bouten waarmee de stoelen vastzitten het begeven en de Israelische bergbeklimmer voor ons door de bus stuitert.

Maar bij aankomst in Mestia, de ‘hoofdstad’ van Svanetië, sta je – nog gammel op je benen – oog in oog met de besneeuwde pieken van de Kaukasus. Deze bergketen loopt als een muur van de Zwarte – naar de Kaspische Zee en is de grens tussen Rusland en haar zuiderburen; Europa en Azië. Onder de sneeuwgrens wisselen dichte wouden en frisgroene alpenweiden vol dikke Milka-koeien elkaar af.

De kleine dorpjes in de regio worden bewoond door Svaneten, een volk dat verwant is aan de Georgiers maar dat nog veel eigen tradities heeft. Zo spreekt dit bergvolk bijvoorbeeld een taal waarvoor geen alfabet bestaat en deed het tot voor kort nog aan eerwraak. Onze hoteleigenaar waarschuwt ons niet met de meisjes te praten, tenzij we bereid zijn te vechten of te trouwen.

En uitgerekend hier ontmoeten we de achttienjarige Gio, een vreemde eend in de bijt.

Lees verder

Met het IPCC is niet zoveel mis, zegt het IAC.

[Ja, dat zat zo: je hebt het IPCC (het klimaatpanel van de VN dat de verandering van het klimaat onderzoekt) en je hebt de InterAcadamy Council (IAC) dat weer de werkwijze van het IPCC onderzoekt. IAC ging dat doen, want in het IPCC-rapport uit 2007 over de gevolgen van klimaatverandering zitten fouten. Gletsjers in de Himalaya verdwijnen niet in 2035 maar 2350 en Nederland zou niet voor 55 procent, maar 26 procent onder de zeespiegel verdwijnen. En er waren die e-mails. Die fouten zorgden voor zoveel wantrouwen, dat er een rapport moest komen.]

En de verrassende conclusie: met de werkwijze is nauwelijks wat mis.

Lees verder