Bloggen is een raar vak. Je begint met stukjes te schrijven die niemand leest. Alleen door heel lang vol te houden, geluk te hebben en je artikelen telkens weer onder de aandacht te brengen, kan je succes hebben. Ondertussen worstel je met het slechte imago van het medium: ,,Nee! Ik schrijf niet over mijn kat.”
Op 15 oktober 2006 begon ik een persoonlijk blog genaamd Spotlight Effect. Het jaar erna zou ik stage lopen bij een persbureau in het hoofdkwartier van de Verenigde Naties. Dat leek me interessant genoeg voor een blog. In de tijd daarvoor wilde ik een beetje warmdraaien, wennen aan het medium.
Vier dagen later ging ik als klapvee naar Pauw & Witteman. Ali B, Adriaan van Dis en premier Balkenende waren te gast. De twee presentatoren lieten tien bloopers zien van JP. Hij was ,,not amused”. Toen ik na de uitzending terugliep naar de studio om mijn jas te pakken, stuitte ik op een ruzie tussen Balkenende en Witteman. Ik legde die vast met mijn telefoon, schreef een begeleidend stuk en zag het de volgende dag terug op GeenStijl, en daarna in allerlei media van RTL Boulevard tot NRC Handelsblad.
