Balkenende en Bos, geschminkt om te zwijgen
Er is overeenstemming over bezuinigingen, maar welke?
Wat doe je als je niets te melden hebt? Veel mensen zouden dan niets zeggen, en als ze toch iets zouden zeggen, zouden ze zeggen dat ze niets te zeggen hadden.
Afgelopen vrijdag werden op het ministerie van premier Balkenende de grote televisielampen uit de opslag gehaald. In de hal van Algemene Zaken werden twee katheders met microfoon voor een blauw wandje gepositioneerd. Voor dit podium bakenden medewerkers met paaltjes en rode koorden, een ruimte van drie bij drie meter af, waar de tientallen opgetrommelde journalisten zich in mochten proppen.
Klik op dit plaatje om naar het filmpje te gaan
Spannend. De vorige keer dat het zo ging, kondigde Balkenende een door het CPB voorspelde economische rampspoed aan. Wat zou er nu gebeuren?
Plechtig namen de geschminkte Balkenende en minister van Financiën Bos achter de katheders plaats. Ze hadden, spraken ze tevreden, overeenstemming bereikt over de bezuinigingen voor de komende jaren. Hier werd al weken op gewacht. Eindelijk zouden Nederlanders weten waar deze coalitie miljarden gaat besparen.
Nee dus. Want de ministers weigerden verder iets te zeggen. Dat kwam later wel weer. Terwijl journalisten zich mompelend afvroegen waarom ze eigenlijk gekomen waren, legde Bos uit hoe belangrijk de besluiten waren. „Zo weet iedereen waar hij aan toe is.” Waarmee hij in ieder geval niet de kiezers bedoelde.
Professionele communicatie is in Nederland nog maar zwak ontwikkeld. Althans, als het om regeringsinformatie gaat via de tv. Woordvoerders doen hier weinig meer dan de minister aankondigen en dan volgt er een scene zoals je net zag.
Hoe anders gaat dat in de VS, waar woordvoerders professionele ‘media spokesmen’ zijn, die alle moderne technieken kennen, Kijk bijvoorbeeld eens naar Sean McCormack, woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken in de VS. Dat gaat zo:
Er is trouwens nog wel een reden voor het grote verschil in media-optreden. In de VS kunnen woordvoerders makkelijker uitgesproken zijn omdat ze voor ‘de’ regering praten (één partij, de Democraten in dit geval). In Nederland heb je natuurlijk altijd te maken met coalities, waardoor woordvoerders heel voorzichtig moeten zijn.
