Submotiverende de-urbanisatie

Tjeerd Posthuma (17) blogt over de eindexamens

Wie examens leert, moet zijn vocabulaire duidelijk aanpassen. Dat bleek al bij het ‘cahier’ en nu weer bij de inhoud van het ‘cahier’.
Mijn afwijking is dat ik iets te gemakkelijk ‘Nederland’ zeg. In een geschiedeniscahier over de jaren 1300-1800 is dat op z’n zachtst gezegd not done. Waarom niet? Nederland bestond toen nog niet. Wordt dat afgestraft bij het centraal examen? Door mijn docent vast en de tweede corrector kan hem geen ongelijk geven.

Ik schrijf nu drie keer per dag: ‘Holland, Vlaanderen, Brabant en de andere lagelanden’ op. Vier keer per dag ‘De republiek der zeven verenigde nederlanden’ (in het boek overigens vaak halfslachtig ‘De republiek’ genoemd, maar ik weet zeker dat de corrector daar geen genoegen meeneemt). En elke vijf minuten het woord ‘de-urbanisatie’.

Hè? Wat? Of ik niet suburbanisatie bedoel? Nee, de-urbanisatie. Dat is het tegenovergestelde van urbanisatie. Nee, ik bedoel echt niet ‘suburbanisatie’. Ja, dat weet ik heel zeker.

De-urbanisatie heeft namelijk in onze klas voor verdeeldheid (of zoals men het in het cahier zou noemen ‘versnippering’), twist en ontrouw gezorgd. Aan de ene kant hadden we de leerlingen die aardrijkskunde gehad hadden. Aan de andere kant de docent. Urbanisatie en suburbanisatie zijn namelijk woorden die er ingestampt worden. En onderwijsmethoden zijn er om aan vast te klampen.

Wat zegt Van Dale als je ‘de-urbanisatie’ of ‘deurbanisatie’ intikt? Niks. Het is een wijselijk zwijgen. De-urbanisatie, daar gaan we maar even niet op in. Wat zegt google? Bij De-urbanisatie krijg je artikelen over ‘De Urbanisatie’. Bij deurbanisatie krijg je “bedoelde u misschien: desurbanisatie?”. Maar ook bij Desurbanisatie zegt Van Dale: what the fuck?

Het idee dat ik straks met mijn vwo-diploma de universiteit binnenstap en een gesprek wil beginnen met een hoogleraar over deurbanisatie. Het idee dat ik straks op de universiteit met een docent wil praten over deurbanisatie terwij hij mij uitlacht, vind ik demotiverend en zal tot veel desillusie leiden.

Nee ik moet het anders zeggen: submotiverend, en subillusionerend.

Opmerking: het woord de-urbanisatie is te vinden in het fascinerende Examenkatern VWO “Dynamiek en Stagnatie” van Drs. Verkuil, Drs. Van Riessen en Drs. Van Straaten, op bladzijde 77 eerste kolom.

5 reacties op "Submotiverende de-urbanisatie"rss-icon

ik vind nergens het woord de-urbanisatie in mijn gs boekje:P

Antwoord

Het staat in de syllabus van het CEVO op pagina 42 bij de begrippen van paragraaf 4.1

Antwoord

Ah, geschiedenis, dat heb ik drie keer moeten doen. Submotiverende reactie, niet?

Antwoord

Hi Tjeerd, 
Over het vak Nederlands hoef je je in ieder geval geen zorgen te maken. Wat kan jij leuk schrijven! Mijn complimenten!

Antwoord

Kijk, aan zo’n schrijver hebben we tenminste wat! Compleet foutloos – en leuk om te lezen. Nu begrijp ik wel wat ze bedoelen met ‘de dramatische achteruitgang van het onderwijs’…

Antwoord

Reageer