Bonnetjesschandaal bij de Britten
Parlementariërs declareerden er lustig op los
Word cloud van The Guardian
Een spreadsheet vertelt het verhaal. Een nieuwe tv, de tuinman, beddengoed, de renovatie van een tweede huis. Gekocht door een Britse parlementariër. Betaald door de Britse belastingbetaler.
Iedere dag lijkt er wel iemand aan de lijst te worden toegevoegd sinds The Daily Telegraph vorige week publiceerde over van sjoemelende Britse parlementariërs. Want zowel Conservatieve parlementariërs, als Labour-leden blijken de losse declaratieregels voor een tweede woning naar hartelust te hebben gebruikt om er zelf zoveel mogelijk profijt van te hebben. En terwijl de Lagerhuisleden toch al kunnen rekenen op een inkomen van zo’n 64.000 pond (71.000 euro) per jaar.
NRC-correspondent Floris van Straaten schreef eerder deze week dat het niet eens om hele grote zaken gaat:
Waarom, zo kunnen Britse burgers zich afvragen, moeten ze ook nog eens opdraaien voor de kosten van het hondenvoer van het Conservatieve Lagerhuislid Cheryl Gillian, of voor de reparatie van het drainagesysteem onder de privétennisbaan van Oliver Letwin? Om nog maar te zwijgen van de luiers voor het kroost van Phil Woolas, staatssecretaris voor Migratiezaken, of twee nieuwe wc-brillen in even zo vele jaren voor de voormalige vicepremier John Prescott.
Vandaag werd een tweede parlementariër ontslagen, een oud-minister van Landbouw is geschorst (declareerde 16.000 pond voor een hypotheek die al was afbetaald), en de staatssecretaris van Justitie stapte zelf op (huis gekocht voor bedrag dat ver onder de marktwaarde lag). Maar dat doet vooralsnog niet veel om het imago van de Lagerhuisleden op te vijzelen, zeker nu Groot-Brittannië kampt met een zware economische crisis.
Nederland had een paar jaar geleden een eigen bonnetjes-affaire. In 2000 werden, naar aanleiding van het declaratiegedrag van toenmalig minister van Binnenlandse Zaken Bram Peper, alle declaraties van ministers online gezet. De opmerkelijkste zaken toen? Vulpenvullingen voor staatssecretaris Verstand-Bogaert (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) van 36 gulden en vier exemplaren van Margriet (kosten: dertien gulden). Minister Korthals (Justitie) huurde á 145 gulden een jacquet voor Prinsjesdag, en staatssecretaris Cohen was zijn paspoort vergeten en moest op Schiphol een laisser passer kopen.
