Casu marzu. Foto Shardan/Wikimedia commons
Politici wijzen graag naar Brussel, als regels of wetgeving hen even niet uitkomt. ‘Europa heeft bepaald dat… ‘ en vul maar in. Maar wat blijkt? Het is maar net hoe iedere lidstaat die regeltjes uit Brussel interpreteert.
Dat wordt op een leuke manier duidelijk in een vierdelige serie van de makers van het populaire televisieprogramma de Keuringsdienst van Waarde. Zij zijn in De Slag om Brussel op zoek gegaan naar de zin en onzin van de Brusselse wetgeving. Ze komen erachter dat de regels wel in Brussel worden opgesteld, maar dat het per lidstaat verschilt hoe die regels vervolgens worden toegepast.
Zo interpreteert Nederland in de eerste aflevering de regels voor rauwmelkse kazen veel strenger dan andere lidstaten. Zeker een aanrader om nog eens terug te kijken op uitzendinggemist.nl, hoe Roland Duong en Teun van de Keuken (van Tony Chocolonely) op zoek gaan naar casa casu marzu: een door maden bevolkte overrijpe schapenkaas die door ‘Europa’ is verboden. (Zelfs Keri West, een blogger die zich ten doel heeft gesteld alle kazen ter wereld te eten, waagde zich er niet aan).
Het komt erop neer dat Nederland zich vaak als braafste jongetje van de klas opstelt en de regels liefst zo strikt en snel mogelijk implementeert. Daar kennen we nog wel een paar voorbeelden van:
- Minister Bos keurde begin dit jaar als enige EU-minister van Financiën de Europese jaarrekening af. Uit principe, omdat hij vindt dat er een betere controle op de gelden moet komen. Overigens: 80 procent van het Europese budget is in handen van de lidstaten zelf.
- Nederland liep voor de muziek uit met de splitsing van energiebedrijven, die uiteindelijk vanuit Brussel niet verplicht is gesteld. Interessant in dat licht is vandaag het verhaal van NRC-columnist Marc Chavannes over de energiesplitsing.
- Twee jaar geleden wilde Nederland roetfilters eerder verplicht stellen dan de rest van Europa. De gehele EU was overeengekomen de filters verplicht te stellen voor dieselauto’s om de uitstoot van schadelijke fijnstof terug te dringen, maar Nederland wilde dat eerder doen. Het leverde een hoop getouwtrek met de Europese Commissie op, en een rechtszaak die tot het Europese Hof van Justitie liep.
Vanavond is om 22.50 uur de tweede aflevering van De Slag om Brussel – die gaat over de intensieve autolobby in en om het Europees Parlement. De aankondiging belooft dat ook deze aflevering het kijken waard is.
Als Sardijn (2e generatie overigens)vind ik het jammer dat de naam van de kaas verkeerd is gespeld. Het is niet casa maar casu; ongetwijfeld een detail, maar toch.
Verder is deze kaas vrij lekker, al kun je griezelen van de rondspringende maden. Het is een vrij pittige smaak, die wordt versterkt door notachtige smaak van de maden en verder is de kaas vrij smeuig. Dit laatste veroorzaakt door het gegraaf van de maden door de kaas. Waarom iemand die van kaas houdt dit weigert te eten en wel schimmels nuttigt; het is een raadsel. De kaaskenner Keri West zal wel tamelijk visueel ingesteld zijn en tamelijk Amerikaans.
Begin mei overigens, werden meelwormen uitgedeeld op een manefestatie ergens in ONS land. Daar kun je ook van griezelen, of niet. Dan ook nog de hype van gefrituurde sprinkhanen, maakt het voorbeeld van een madenkaas iets minder heftig. Gelukkig…
Paolo Bellinzis op 18 May 2009 om 20:04