Die ene examenmisdruk op de zoveel miljoen

Tjeerd Posthuma (17) blogt over de eindexamens

Er komt een moment dat je klaar bent met een examen. En er is altijd iemand die de eerste is. Alleen, het probleem is: niemand wil die eerste zijn. Waarom niet? ,,Ja, de eersten zullen de laatsten zijn! En bij examens geldt dat zeker, jongelui, want meestal hebben die eersten het laagste cijfer.”

Dus wat gebeurt er als je als eerste klaar bent? Wat doen je dan? Je snuift een keer goed met je neus. Legt je pen even neer. Even naar de klok kijken. Even een snelle blik om je heen werpen om te concluderen dat iedereen nog over zijn toets heen zit gebogen. Een surveillant kijkt ietwat verbaasd jouw kant op, dus doe je net alsof je – na even te hebben nagedacht – het antwoord weet (dit mag met een subtiele mep op je voorhoofd).

Je bladert je werk nog maar een keer door. Voor de vorm. In de hoop dat iemand anders ook zijn pen neerlegt. Je kucht. Geen reactie. Niemand die ook naar de klok staart. Je wrijft even met je handen in je gezicht. Nog steeds niemand.

Wat heb je fout gedaan? Vragen overgeslagen? Hebben zij vragen die jij niet had? Is jouw examen opeens die ene misdruk, die ene op de zoveel miljoen? Dergelijke kansen sluit je nooit uit. Hebben zij wel door dat een vraag wat complexer is en daardoor uitleg van anderhalf kantje behoeft, terwijl jij ,,Ja.” hebt geantwoord? Heb je wel het goede vak? Was de meerkeuze wel meerkeuze? Waren het niet eigenlijk subopgaven?

Hoogmoed komt voor de val. Als je het nu inlevert en zakt, zal iedereen zeggen: ,,ik wist het wel, dat kan nooit dat iemand zo snel klaar is. Hij had gewoon niet goed geleerd. En niet gezien dat het examen ook nog een achterkant heeft. En hij zat bij het verkeerde vak. En hij had een misdruk. Al met al nog een wonder dat ‘ie een her mag doen.”

Uiteindelijk werd ik de laatste die het lokaal verliet.

• eindexamen