Ik zit dan altijd op de wc

Tjeerd Posthuma (17) blogt over de eindexamens

Als ik slaag, moet de vlag uit, met de tas eraan. Ja, dat moet. Niet van mij. Van mijn mama. Dat zijn rituelen, daar mag je niet mee breken.

Ik heb mij echt geprobeerd te verzetten tegen de vlag en de tas. Ik heb geprobeerd mijn moeder er rationeel van te overtuigen dat het niet nodig was. Dat een rite iets is wat tussen je oren zit. Dus als wij gewoon met z’n allen doen alsof de vlag buiten hangt, heeft dat dezelfde werking.

Vervolgens heb ik haar op de hoogte gebracht van de verschrikkingen: vorig jaar, toen mijn zus slaagde, kwamen mensen spontaan langs. Ik waardeer mensen, bij tijd en wijle. Maar spontaan langskomen hoeft voor mij niet zo. Ik zit dan altijd op de wc, of sta onder de douche.

Ik zit trouwens ook altijd op de wc als iemand van nrc.next belt, maar dat terzijde.

Het mocht niet baten. Toen heb ik gewoon gezegd dat mijn tas er niet aan zou hangen. Ik ben erg blij met mijn tas. Nog geen jaar geleden van mijn eigen geld gekocht. Hij is gevoerd, mooi, sterk en functioneel. Die ga ik dus niet een week buiten hangen.

Inmiddels is er een andere tas in huis gehaald.

Vorig jaar heb ik de vlag uitgehangen. Ik stond doodsangsten uit toen mijn vader op zijn tenen, half wankelend op een krukje dat op twee poten balanceerde op een mossig ‘vals plat’ tuinpad, boven zijn macht werkte om de stok in de houder te krijgen. Ook mijn moeder stond doodsangsten uit, dus heb ik het toen gedaan. Dus riep ik: ,,Ik ga de vlag niet uithangen.”

Er is een ladder gekocht en het tuinpad wordt as we speak geëffend.

Het ziet ernaar uit dat ik dus dat ritueel, waar niet mee te breken is, moet ondergaan.

Tenzij ik iets anders breek.

• eindexamen
• vlag