A “beautiful, kind-looking lady”. Aldus The Telegraph over deze compositiefoto van Anne Frank, die morgen tachtig zou zijn geworden. Stiefzus Eva Schloss vindt het portret, gemaakt door het Britse Anne Franktrust, niet goed gelukt:
lees verder›
Archief van berichten op 11 juni 2009
De Franse oud-wielrenner Laurent Fignon heeft darmkanker in een vergevorderd stadium, zo blijkt. De Tour de France van 1989 zal ik dankzij Fignon nooit vergeten. In de laatste etappe – een individuele tijdrit – verloor Fignon de gele trui aan Greg LeMond. Hij begon aan de etappe, 24,5 kilometer van Versailles naar Parijs, met een voorsprong van 50 seconden. Aan de meet had hij een achterstand van 8 seconden. Bekijk (een samenvatting van) de bloedstollende tijdrit hier:
Ype Driessen en Willem Stam zijn fotostripmaker en collagekunstenaar. Voor nrc.next maken zij elke week een klikstrip over de actualiteit. Elke maandag t/m donderdag publiceren zij op hun eigen website een autobiografische fotostrip. Op televisie (Triana, NPS) speelden ze eerder de schelmenjaren van Wouter en J-P.
This movie requires Flash Player 9
Achttiende-eeuwse logica maakt einde aan eenentwintigste-eeuwse wet
Constitutionele Raad schrapt Franse anti-downloadwet
Klik voor vergroting
Lees hierboven artikel 9 en ook 11:
9. Ieder mens wordt als onschuldig beschouwd tot wanneer hij schuldig wordt verklaard; daarom moet, indien zijn aanhouding onvermijdelijk is, ieder gebruik van geweld dat niet dient om de verdachte gevangen te nemen, van rechtswege streng onderdrukt worden.
11. De vrije uitwisseling van gedachten en meningen is een van de meest kostbare rechten van de mens; iedere burger kan dus vrijelijk spreken, schrijven en drukken, behoudens en bij de wet omschreven gevallen, waarin hij van deze vrijheid misbruik maakt.
De Franse Constitutionele Raad, die wetten aan de grondwet toetst, oordeelde dan ook dat de anti-downloadwet ongeldig is (besluit). Meer bij Klaver en ArsTechnica.
Felle televisiedebatten, grote campagnebijeenkomsten en zelfs een menselijke ketting van twaalf kilometer door de hoofdstad Teheran. De Iraanse presidentsverkiezingen van morgen worden erg spannend. Het is onmogelijk om te voorspellen wie er gaat winnen: de huidige conservatieve president Mahmoud Ahmadinejad of zijn belangrijkste uitdager, de hervormingsgezinde Hossein Mousavi.
De inzet is in ieder geval hoog: zal Iran de huidige confrontatie met het Westen voortzetten of zal het land de uitgestoken hand van de Amerikaanse president Obama aannemen?
De kandidaten hebben tijdens een ongekend fel televisiedebat kritiek op elkaar geuit. Het hele debat is in het Engels nagesynchroniseerd (duurt wel anderhalf uur, het spannendste deel is het laatste kwartier):
Stratenmakers in Peking. Foto AFP
- Keerpunt in China: export keldert, binnenlandse vraag trekt aan (The New York Times)
- Stopdecrisis.nl. Project van de Telegraaf, gesteund door Wouter Bos. Doe de afwas met de hand, koop een groter huis, loop met Emile Ratelband over hete kolen en alles komt goed.
- Crisis Baltische staten escaleert, ECB springt Zweedse crediteuren bij (Financial Times)
- Record kwartaalkrimp Japanse economie: 14,2 pct op jaarbasis (BBC)
- Recessie vertraagt in Italië en Verenigd Koninkrijk (Wall Street Journal)
Wat is de crisisfilter: lees verder›
Elke donderdag laten we je trailers zien van films die NRC-recensenten bespreken. Klik op hun oordeel om de recensie te lezen of vergaap je aan de over-the-top trailers. Allebei mag natuurlijk ook.
Last Stop 174
Regie: Bruno Baretto. Met: Michel Gomes, Chris Vianna. In: 5 bioscopen
Drie ballen van Dana Linssen lees verder›
Vroeger, toen de mensen nog spreekwoorden gebruikten en daar dan diepzinnig bij keken, bijvoorbeeld: „Pas als het kalf verdronken is dempt men de put,” werd er ook nog wel eens gezegd: „‘Te’ is nooit goed, behalve in tevreden.” Dat was toen ook echt zo, want een taart kon lekker zoet zijn, maar als hij ‘te zoet’ was, dan was hij eigenlijk vies.
Inmiddels is ‘te’ natuurlijk allang niet meer vooral negatief. „We aten tapas in zo’n Spaans café’tje, echt te lekker!” Waarbij de nadruk op ‘te’ valt. „Pinkpop was gewoon te leuk. En mijn tent was echt te ranzig want er had iemand op gekotst. Lachen man.”
Voor elk bijvoegelijk naamwoord kan eigenlijk ‘te’ gezet worden, zodat het woord aan kracht wint.
Neem ‘bizar’. Vroeger was bizar een extreem woord dat vooral van toepassing was op dingen waarvan je het bestaan bijna niet geloofde. Een seriemoordenaar die zijn slachtoffers in stukjes hakte en dan verwerkte in een vleespastei die hij aan de naburige traiteur verkocht. Dat was bizar.
Nu is het ook al bizar als het de hele dag heel erg warm is. Of als een tentamen verzet wordt. Om bizar toch weer een beetje kracht te geven, plak je er dus ‘te’ voor.
Nog steeds heb je dan niet de oorspronkelijke betekenis van bizar. Maar het is bijvoorbeeld goed te gebruiken in een zin als deze: „Hij heeft als hobby papiermachéën. Te. Bizar.”
Precies dezelfde soort mensen die ‘te bizar’ zeggen, kunnen ook zeggen: „Hoe bizar is dát.” De ‘Hoe…dat’-constructie (zoals hij bij dezen heet) heeft de laatste vijf jaar een ongekende opmars gemaakt, wederom met alle mogelijke bijvoeglijke naamwoorden: „Hoe vet is dát.” Let op, er wordt nauwelijks een vraagteken uitgesproken. Het is dan ook niet de bedoeling dat er iemand antwoordt, want iedereen weet precies hoe vet het is: „Te vet.”