Piano’s in de strijd tegen anonimiteit

Kunstenaar Luke Jerram uit Bristol stoort zich aan de alom aanwezige anonimiteit. Waarom praat hij nooit met de mensen die hij elke week in de wasserette ziet? Hoe heten zijn overburen? Jerram weet het niet. Gelukkig denkt hij wel een oplossing te hebben: piano’s.

Door ergens op straat een piano neer te zetten, hoopt Jerram mensen bij elkaar te brengen. Opeens hebben ze iets om over te praten. Je kent het vast wel uit de trein: als die stilstaat in het weiland, beginnen je medereizigers opeens een gesprek. Een onverwachte gebeurtenis legitimeert een gesprek met een vreemde.

En het werkt. Nadat Jerram in Birmingham nul op rekest kreeg, zette hij in Londen onder de noemer Play Me I’m Yours dertig piano’s neer. En dan kan het gebeuren dat je iemand in een winkelcentrum opeens een stuk van Chopin hoort spelen:

Tot 13 juli staan de piano’s in de Londense straten. Daarna schenkt Jerram ze aan scholen. Dat betekent niet dat Play Me I’m Yours verleden tijd is. Over de hele wereld vindt het idee navolging. Bijvoorbeeld in Sao Paulo. In deze video zie je de interactie tussen mensen op straat:

Als het zelfs in hectische wereldsteden als Londen en Sao Paulo werkt, moeten de piano’s in onze kleine steden ook effect hebben. Wil je het in jouw stad proberen? Neem dat contact op met de kunstenaar.

(Via Bright)