Heb jij bloggen de rug toegekeerd?

Slechts 1,1 procent van alle blogs wordt wekelijks bijgewerkt

Voor de papieren nrc.next schrijf ik een achtergrondartikel over blogs. Daarvoor ben ik op zoek naar oud-bloggers. Mensen die een tijd (redelijk succesvol) geblogd hebben, maar uiteindelijk zijn gestopt. Laat hieronder een reactie achter als je graag je verhaal vertelt.

Foto Flickr / Choconancy1

Foto Flickr / Choconancy1

Als je bent gestopt met bloggen, sta je in ieder geval niet alleen. Volgens blogzoekmachine Technorati waren er in 2008 wereldwijd 133 miljoen blogs. Een indrukwekkend aantal, zo op het eerste gezicht. Maar als je dieper in het blogjaarverslag duikt, lees je dat van die miljoenen blogs slechts 1,1 procent in de laatste week van het onderzoek bijgewerkt was. Dus ‘slechts’ 1,5 miljoen blogs. Technologieblog ReadWriteWeb maakte een treffende vergelijking: er zijn net zo veel actieve bloggers als mensen die Esperanto spreken.

Het lezen van blogs is wel mainstream, dat deed 77 procent van alle internetgebruikers in 2008. Maar het schrijven van een blog is blijkbaar voorbehouden aan een klein groepje. Is het dan zo moeilijk? Of hebben mensen genoeg aan sociale netwerken?

Volgens geeky roddelblogger Paul Boutin is dat laatste het geval. Mensen moeten stoppen met bloggen, schreef hij in oktober 2008 in Wired, want ‘Twitter, Flickr, Facebook make blogs look so 2004‘. Of dat waar is, is een discussie op zich. Feit is wel dat een twitterberichtje tikken makkelijker is dan een goed onderbouwd blogartikel.

Bovendien krijg je meer respons. Twitter en Facebook draaien om sociaal contact. Als je een bericht op een van die netwerken zet, krijg je bijna altijd antwoord – dus sociale erkenning. En daar heeft de mens behoefte aan. Op blogs reageert slechts 1 procent van het totale aantal lezers geregeld – zo luidt de algemene regel -, dus daar is het een stuk stiller. Veel bloggers geven het daarom op -’ik krijg toch geen reacties’. Douglas Quenqua van The New York Times schreef er in juni een stuk over met de veelzeggende kop ‘Blogs Falling in an Empty Forrest – When the Thrill of Blogging is Gone‘.

Het artikel dat ik schrijf, gaat in tegenstelling tot het NYT-stuk niet alleen over de miljoenen spookblogs, maar ook over succesvolle bloggers. Ben jij er zo eentje? Dan ben ik benieuwd naar jouw tips om bloggen vol te houden. Het zou geweldig zijn als je er een paar kan achterlaten in de reacties hieronder.

52 reacties op "Heb jij bloggen de rug toegekeerd?"rss-icon

Wil graag een blog beginnen dus ben heel benieuwd naar de reacties!

Antwoord

Hoi Ernst-Jan, 
 
Ik ben nooit een groot blogger geweest en val daarmee buiten je doelgroep. Wel een korte opmerking: ik merk dat bloggen veel aandacht (en ook tijd) kost, inclusief research (even googlen/wikipedia’en: is dat wel waar wat ik beweer?). 
 
Sinds ik actief aan Twitter deelneem, merk ik dat veel korte ideeen best in 140 chars zijn samen te vatten. En dat ik daardoor nog minder blog. 
 
Dan wordt het meestel een tweet in plaats van al dat grondige uitzoek werk (je wordt op Twitter ook meteen laagdrempeliger en sneller gecorrigeerd als het niet klopt, heel leerzaam).

Antwoord

Of ze in de laatste week is bijgewerkt is wel een erg strenge maat om te bepalen of een blog levend is: Dat geldt misschien voor de Frankwatchings en NRCNextblogs, maar er zijn veel kleine, persoonlijke blogs die niet iedere week iets plaatsen maar toch wel degelijk levend te noemen zijn. 
 
De verschuiving naar andere platformen merk ik wel. Waarom met een blog met aanvankelijk nul publiek beginnen wanneer al je vrienden je schrijfsels ook op Facebook en Hyves kunnen lezen?

Antwoord

Hi Sander, daar heb je een punt. Ze hebben ook gekeken hoeveel blogs er in de afgelopen vier maanden waren bijgewerkt. Dat zijn er 7,4 miljoen. Nog steeds een zeer klein gedeelte van het totale aantal blogs dus. En vier maanden is ook wel weer erg ruim.

Antwoord

Mag ik ook iemand anders opgeven als succesvolle blogger? http://www.merelroze.com

Antwoord

Ernst-Jan, je weet me te vinden ;-) 
 
Even zonder gekheid. Blogs zijn slechts een stap in de evolutie van online communicatie. Ja, een groot deel van de aktieve bloggers is overgestapt naar microblogs en social networks maar doen daar hetzelfde als wat 99% van de bloggers voorheen deed op hun huis-tuin-en-keuken blogs, en dat is in het kort weergeven wat ze bezig houdt. We hebben het dan over wat we destijds B- of C-bloggers noemden maar de A-blogs van destijds zijn er nog steeds, hebben hun blog doorontwikkeld, maken nu ook gebruik van video en microblogging. Kijk in Nederland naar blogs als Dutchcowboys, Frankwatching en Marketingfacts. Kijk ook hoe die zijn geevolueerd. 
 
Interessanter is dus de vraag wat de verandering is in user generated content. Is dat afgenomen? Nee, men is alleen gebruik gaan maken van nieuwe en betere tools. Een ontwikkeling die ook de komende jaren zal doorzetten. Wat vandaag Twitter is, zal over een paar jaar een aggregatietool zijn als Facebook of FriendFeed.

Antwoord

Wel een groot verschil tussen een week en vier maanden dus, dat bevestigt mijn vermoeden. Ik wilde ook niet beweren dat de meeste blogs nog levend zijn. Naast ons ecologisch afval laten we tegenwoordig ook veel digitaal afval achter: oude geocities-webpagina’s, profielen op vergeten sites, dode blogs, en ga zo maar verder. Maar de maat van een week die gehanteerd werd vond ik wat aan de krappe kant.

Antwoord

Leuk idee voor een artikel! Bij deze meld ik mezelf ook even. Bloggen is het eerste wat ik online enigszins succesvol heb gedaan met http://blueace.nl, maar nu doe ik iets anders. Veel geleerd daarvan! Je weet me te vinden Ernst-Jan :)

Antwoord

Zoals je vraagt, een paar blog tips om het vol te houden: 
 
1. Passie! Het meest belangrijke element om te blijven bloggen is affectie met het onderwerp. 
2. Een ritme. Zelf schrijf ik 3 keer per week een artikel, op vaste dagen. Een schema zorgt voor discipline, en bovendien is het dan een stuk makkelijker om vooruit te plannen.  
Meestal wordt een post (bij mij) pas een week nadat hij geschreven is gepubliceerd. Dat geeft je de tijd om er nog eens over heen te lezen.

Antwoord

Sorry, maar ik kan het bloggen niet laten, soms 2 of 3 posts per dag maar minimaal 2 maal per week, waarschijnlijk een afwijking in mijn genen, schrijf ook regelmatig op een stedelijke site. 
http://opajan.blogspot.com 
http://www.kritisch-vlaardingen.nl 
Groetjes opa Jan

Antwoord

Wat mij betreft is het geen kwestie van volhouden. Mijns inziens blog je voor de lol. Niet voor de reacties, niet voor je statistieken. Je blogt omdat je iets kwijt moet/wil/iets te zeggen hebt. Natuurlijk zijn inhoudelijke reacties welkom. Ze kunnen je motiveren, ergens op wijzen en je blogpost verrijken. En een vast groepje dat je site geregeld bezoekt is ook altijd leuk om te hebben.  
 
Hoewel er veel blogposts zijn vol geschreven over de regels van het bloggen, ben ik van mening dat er geen regels zijn. Doe wat je wilt. Experimenteer, plaats wat je wilt en waar je zin in hebt. (Zie ook: http://mikeswebs.blogspot.com/.....egels.html
 
Mocht je als blogger toch even een blogdip hebben, dan is er in principe niets aan de hand. Blog je toch gewoon even niet. Zodra het bloggen als een verplichting voelt zit het toch niet helemaal lekker. Een pauze inlassen geeft je de ruimte om te zien of je een andere blogkoers in wilt slaan, of er misschien helemaal mee wilt stoppen.  
 
Als ik even een blogdip heb dan helpt het zoeken van inspiratie in andere teksten meestal wel. Dat kunnen boeken zijn, maar ook posts van blogs die ik volg. Meestal is een ding/film/boek waar ik enthousiast van wordt weer genoeg om mij aan het bloggen te krijgen, omdat ik daar dan iets over kwijt wil.  
 
Tegenwoordig wordt vaak gezegd dat het bloggen dood zou zijn omdat er alternatieven zijn als social networks en twitter. Ik geloof niet dat een reeks tweets de diepgang kan bereiken van een goede blogpost. Hoe vermakelijk twitter ook kan zijn en hoeveel info je er ook opsteekt.

Antwoord

Een kennis van mij had een blog waarop ze persoonlijke dingen bijhield (haar WOW-verslaving (in denial ;)), relaties, dat soort zaken), minstens elke week een dagboek-bericht. Alleen een paar goede vrienden/kennissen hadden die website gekregen, en hij was niet via google te herleiden naar haar naam. Iemand had hem aan haar baas doorgegeven, die hem had doorgegeven aan een klant. Dat was de reden om alles eraf te halen en niet meer te bloggen. 
 
Ik lees vrij vaak blogs, maar dat zijn dan meestal tech-blogs: iemand die een handig howto-artikel heeft geschreven. 
 
P.S. Die smiley hoort na ‘in denial’, niet aan het begin van de regel. CSS-fix heb ik al 2x gegeven.

Antwoord

Wat mij betreft is het geen kwestie van volhouden. Mijns inziens blog je voor de lol. Niet voor de reacties, niet voor je statistieken. Je blogt omdat je iets kwijt moet/wil/iets te zeggen hebt. Natuurlijk zijn inhoudelijke reacties welkom. Ze kunnen je motiveren, ergens op wijzen en je blogpost verrijken. En een vast groepje dat je site geregeld bezoekt is ook altijd leuk om te hebben.  
 
Hoewel er veel blogposts zijn vol geschreven over de regels van het bloggen, ben ik van mening dat er geen regels zijn. Doe wat je wilt. Experimenteer, plaats wat je wilt en waar je zin in hebt. (Zie ook: http://mikeswebs.blogspot.com/.....egels.html
 
Mocht je als blogger toch even een blogdip hebben, dan is er in principe niets aan de hand. Blog je toch gewoon even niet. Zodra het bloggen als een verplichting voelt zit het toch niet helemaal lekker. Een pauze inlassen geeft je de ruimte om te zien of je een andere blogkoers in wilt slaan, of er misschien helemaal mee wilt stoppen.  
 
Als ik even een blogdip heb dan helpt het zoeken van inspiratie in andere teksten meestal wel. Dat kunnen boeken zijn, maar ook posts van blogs die ik volg. Meestal is een ding/film/boek waar ik enthousiast van wordt weer genoeg om mij aan het bloggen te krijgen, omdat ik daar dan iets over kwijt wil.

Antwoord

Aan een blog moet ook een einde komen toch? Als die 133 miljoen blogs maar in leven zouden blijven zou er weinig ruimte zijn voor nieuwe. Ik ben wel benieuwd of ze ook hebben gekeken naar hoeveel mensen ook beginnen, voordat de dalende tendens het grote nieuws wordt..  
Ik blog (hopelijk) nog een tijdje door! Maar… ik post wel altijd een linkje naar m’n nieuwe blog op facebook en twitter ;)

Antwoord

Wat is een succesvolle blogger? Altijd al afgevraagd. Het vehikel van mij loopt nu al bijna zes jaar. Toen ik nog in Londen woonde liep het best wel leuk, het was toen ook nog eens de toptijd van de blogs (2003-2006). Na terugkomst in NL werd het allemaal wat minder hetgeen de stelling onderschrijft dat als je je ‘onderwerp’ (expat-blogging in mijn geval) kwijt bent, het bergafwaards gaat.  
 
Wat mij betreft ben je succesvol als blogger als je een vaste (kleine) schare ‘dedicated followers’ hebt die je grappig vinden. I have, therefore I am.  
 
Oh ja, nu ik heb geconcludeerd dat ik succesvol ben (ahum) een tip – maak je entries niet te langdradig en ga niet zitten hengelen om reacties. Als je blogt voor de reacties is het sowieso al mis.

Antwoord

Bloggen? Zegt me niks.

Antwoord

Mijn eerste blog Bliss (in het Engels) http://blissyo-elgarden.blogspot.com/ is al jaren een succes volgens de reacteurs/lezers (waaronder bekende Britse en Amerikaanse tuinbobo’s) en daar kan ik mij wel in vinden.  
 
Mijn 2e blog Tuin Tirades (in het Nederlands) http://tuintirades.blogspot.com/ is inmiddels ook hard op weg om een succes te worden. Mijn geheim? 
 
1) ik kan schrijven 
2) maak prima foto’s 
3) ben geestig en speels 
4) blijf boeien door voldoende afwisseling 
5) heb een warped mind 
 
Tja, als ik dit bovenstaande zo eens doorlees, begrijp ik niet waarom NRC next mij niet reeds jaren/maanden geleden heeft gevraagd om voor hen een tuinblog te schrijven. ;-)

Antwoord

Het voortzetten van mijn blog berust op passie voor Luik, de stad waarover mijn blog gaat. Ik geniet van het steeds opnieuw ontdekken van interessante of mooie plekjes, die te fotograferen en te publiceren . Het krijgen van reacties is een factor die zorgt voor meer blogplezier, maar soms komen er minder reacties dan gehoopt. Het aantal clicks moeten dan voor stimulans zorgen. Ooit zal het bloggen wel ophouden, uitvertelt of het ontstaan van andere interesses? Ik weet het niet, uit het opstarten van mijn blog groeide de behoefte om verder iets te ontwikkelen over mijn onderwerp,(een boekje bv.) maar misschien is dat te hoog gegrepen? Het is in elk gaval niet makkelijk om aan de behoefte een gevolg te geven.

Antwoord

k blog wel, maar niet groots en ook niet echt regelmatig (maar die richtlijn was al besproken). Het écht regelmatig bloggen kost discipline en tijd en ik heb beide niet altijd ;) 
Ik vind het leuk als er gereageerd wordt, maar zo niet, is t ook prima.

Antwoord

Ik moet iedere dag minimaal één keer geblogd hebben. Het moet. Het geeft me een kick. 
 
De dwang (bij mijzelf) is onweerstaanbaar. Ik ben een blogverslaafde. 
 
Het vereist niet alleen discipline en tijd. Je hebt vooral inspiratie nodig. Sinds ik blog leef ik veel bewuster. Ben veel alerter en kleine dingen vallen op.

Antwoord

ik blogde. Was niet succesvol. Maar haalde wel alles eraf. In het begin was het allemaal nog een beetje naief. Iedereen linkte naar elkaar. Netstat was nog geen spyware. Dus je keek erop of je werd gelezen. Met het corrumperen van Nedstat kwam eigenlijk de eerste wake-up call. Het was niet zo vrijblijvend als je had gedacht.  
Tweede wake-up call: het blog werd wel heel erg goed gevonden door Google. Foto’s werden van de site geplukt en elders weer gebruikt. Geenstijl maakte het ook anders. Dat was geen grap meer. Het afzeiken was in het begin erg verfrissend. En ik denk achteraf ook onvermijdelijk. Geenstijl was iedereen in Nederland net ff een stap voor. Het zorgde in ieder geval weer voor een wake-up call. Mensen die jij niet kende lazen je verhalen. Op een bepaald moment daalde er een besef in dat de vrijblijvendheid er een beetje vanaf was en dat wat je riep op de nets wel degelijk werd gehoord. Iets te goed soms. Dat gevoel heb ik er een beetje bij nu. Van mijn blog maakte ik een boek. Het is een nieuwerwets soort foto-album met een verslag van 3 jaar van mijn leven. Afstandelijker geschreven dan ik normaal, als ik alleen voor mezelf had geschreven, had gedaan. Waardoor het toch wel echt leuk is om te lezen. Maar niet voor iedereen. Alleen voor familie en vrienden nu nog. Maar ik mis het wel soms.

Antwoord

Interessant en eveneens herkenbaar, vooral het Wired-artikel! 
 
Ik heb jarenlang succesvol geblogd (sinds 2003). Samen met mijn eveneens vrouwelijke kompaan behoorde ik in die tijd tot één van de weinige bloggende vrouwen, die ook nog hun eigen site bouwden (op een eigen domein!). Over bezoekersaantallen niet te klagen en over het aantal reacties evenmin, en ook op de weblogmeetings (georganiseerd door een nog oudere garde) was het goed toeven.  
 
Maar in 2004 rukten de web-logs op en al snel volgden andere instant weblogdiensten. Van een grote vis in een kleine vijver naar een kleine vis in een grote vijver… Bovendien had ik na vijf jaar inmiddels honderden stukjes geschreven en lazen zelfs de schoonouders mee. In 2007/2008, tijdens de opkomst van Twitter, hielden we er stilletjes mee op.  
 
Edoch, het domein heb ik nog steeds. En stiekem zal het toch een beetje pijn doen om die fase straks definitief af te sluiten. Want hoewel bloggen nu hopeloos ouderwets is, heb ik er een hoop vrienden, anekdotes en zelfs een klein beetje internetfaam aan overgehouden…

Antwoord

Je vraagt aan mensen die gestopt zijn met bloggen tips hoe door te gaan? Haha, is dat niet zoiets als vragen aan roker of hij nog tips heeft om te stoppen?

Antwoord

Leuk om alle reacties te lezen! Ik ben zelf enkele maanden geleden gaan twitteren en ik denk er nu juist over om een blog te beginnen, voor de onderwerpen waarvoor 140 tekens echt veel te kort zijn. Maar in het algemeen denk ik dat je kunt stellen dat het blog verkeer verplaatst naar andere media, zoals twitter en profielsites. Blogs blijven geschikt voor het plaatsen van uitgebreidere berichten voor een redelijk annoniem publiek. (voor je vrienden zijn er namelijk de profielsites en twitter, voor korte berichtjes eveneens twitter)

Antwoord

@Alle reacteurs, dank voor de tips en verhalen!  

 
@Coert, dat zou inderdaad wat vreemd geweest zijn :-). Maar in het begin vraag ik om bloggers die gestopt zijn, en aan het einde tips van mensen die succesvolle bloggers zijn. 

 
@Gryts, cool dat jullie er zo vroeg bij waren! Jullie zijn gestopt om privacy-overwegingen en de massaliteit van het medium?

Antwoord

Ik schrijf en deel graag om vele redenen maar het platform dat ik ervoor gebruik doet er op zich niet eens toe. De mogelijkheden van een weblog zijn echter uitgebreider dan die van platformen als Twitter of sociale netwerken. Je kunt er meer de diepte mee in, je kunt het mooier aankleden en de wisselwerking met zoekmachines is op dit moment ook nog beter. 
 
Hoe het in de toekomst zal zijn durf ik niet te zeggen maar voorlopig zie ik nog geen reden om te stoppen met het weblog. Het functioneert nog prima als persoonlijk kennissysteem, levert nog meer dan genoeg respons op in verschillende vormen en is nog steeds een fijne uitlaatklep bovendien. 
 
Aanvankelijk stelde het uitvallen van andere blogs me een beetje teleur maar eigenlijk biedt dat gegeven alleen maar extra kansen voor profilering, denk ik.

Antwoord

Ik blog regelmatig, maar wel alleen wanneer ik voor langere periodes in het buitenland ben. In een bericht van 140 tekens krijg ik mijn ding niet gezegd, dus blog ik. Vooral tijdens mijn uitwisseling van een semester in Polen was dat handig: dan krijg je achteraf beduidend minder de vervelend algemene vraag ‘hoe was het nu in Polen?’

Antwoord

rechtbankverslaggever, blogger sinds januari 2005

Antwoord

Bloggen is zeker niet dood, 
Social media brengt juist voor de blogger veel voordelen. 
Ik denk dat de blogs ‘mijn huisdier’ en ‘dit heb ik vandaag gedaan’ inderdaad eerder op Hyves zullen verschijnen. Ook houden zulke blogs het vaak niet lang uit en worden snel verlaten. 
 
Voor een complete reactie, heb ik zoals een blogger beaamt, een blog geschreven. 
http://freakenstein.nl/are-blogs-dead/

Antwoord

Kijk voor de lol eens in je kledingkast. Daar is ongetwijfeld minstens een kledingstuk te vinden, dat je ooit gekocht hebt, maar amper hebt gedragen. In de winkel leek het een goed idee, het was immers zo’n mode-item waar je die zomer nauwelijks zonder leek te kunnen, maar eenmaal thuis bleek het toch niet jouw ding. Je was echter te lui om het te ruilen, of terugbrengen ging niet meer. In mijn kast hangen bijvoorbeeld een broek met idioot hoge taille waar mijn benen weliswaar langer van worden, maar m’n kont enorm, leggings die nooit sexy zijn, en een hemdjurk die er bij nader inzien eerder een pyjama lijkt. 
 
De gestopte gebruikers zijn op vergelijkbare wijze een blog begonnen. Het leek zo’n goed idee, en bovendien was het gratis, dus wat kon het ook kwaad… Maar toen zij zichzelf eenmaal online zag staan, en geconfronteerd werden met hun pijnlijke gebrek aan ideeën en stijl, haakten zij af. Hun blog ligt ergens achterin de kast, omdat terugbrengen niet gaat.

Antwoord

Ik was finalist bij de Nobiles Blogawards met mijn blog (http://minimal.blog.nl) over minimal en techno. Hier begon ik mee toen ik werkloos was, ik stopte toen ik twee banen had.  
 
Tip om door te gaan met bloggen is heel veel tijd achter je computer zitten en het niet erg vinden dat andere mensen de leuke dingen aan het doen zijn waar jij over schrijft. Momenteel heb ik geen vast werk meer maar ik ga niet weer bloggen, daarvoor levert het te weinig op.

Antwoord

Ik denk dat je cijfers over in de steek gelaten weblogs met meer dan een korrel zout moet nemen. Je moet namelijk erg je best doen om iets op internet te verwijderen. Al die blogspotters die later een eigen WordPress hebben geopend, hebben hun blogspot nog steeds online staan. Op het internet blijft alles gewoon veel te lang in leven.  
 
Ik gebruik mijn blog persoonlijk om gedichten en theaterteksten op te publiceren, en mijn twitter om persoonlijke berichten en gedachten de wereld in te sturen. Niet elk gedicht bestaat tenslotte uit max. 140 tekens, haha.

Antwoord

Marco Derksen heeft hier een goed punt. De vraag is ook in hoeverre bloggers stoppen en van andere communicatiekanalen gebruik gaan maken. Opvallende trend is immers: minder bloggen, meer twitteren. Voor Zestz – foodtalk, sinds 2005, benut ik juist zowel website als Twitter – het laatste verstevigt je ‘online presence’ en je doet er verrassende contacten op.

Antwoord

Als een van de eerste webloggers zou ik er eigenlijk wel iets over kwijt moeten. De Kolonel, Oei en ik waren ten slotte ook een van de pioniers die het bloggen al in 2001 (na twee jaar dagelijks posten) de rug toekeerden. Het lijkt als met alles in deze jachtige wereld, alles loopt op naar een piek waarbij iedereen mee lijkt te doen en dan volgt de onvermijdelijke teruggang.  
 
Ik heb het bloggen niet gemist en ben er ook niet meer aan begonnen. Lees er ook zelden nog een. Ik lees nu weer met veel plezier de papieren krant.

Antwoord

Bloggen is net als andere hobbies. Veel mensen beginnen eraan als het een hype is, of omdat vrienden het doen. 
 
Als het nieuwtje eraf is, blijft het vervolgens liggen. 
 
Hoeveel mensen hebben geen verstofte oude racefiets of surfplank op zolder liggen?

Antwoord

[quote]Bloggen is net als andere hobbies. Veel mensen beginnen eraan als het een hype is, of omdat vrienden het doen. 
 
Als het nieuwtje eraf is, blijft het vervolgens liggen. 
 
Hoeveel mensen hebben geen verstofte oude racefiets of surfplank op zolder liggen?[/quote] 
 
Dit vind ik een erg mooie en toepasselijke vergelijking. 
Op mijn blog kreeg ik ook nog een mooie reactie: 
De hype van het bloggen is over. Bloggen heeft een bestaansrecht gekregen, is geen ‘one-day-fly’ gebleken.

Antwoord

“Het doodverklaren van blogs is een discussie die al veel ouder is dan het Wired-artikel van Paul Boutin. Zie mijn recente inventarisatie ‘Why Blogs Are Dead’, met ook grafredes van onder meer Robert Scoble (2007) en recenter Steve Rubel (2009). 
 
Bloggers stoppen om verschillende redenen. Veelgehoord is de zogenaamde ‘blogmoeheid’. Je bent te druk met je werk, bent net ziek of op vakantie geweest, hebt een kind gekregen, je computer is kapot gegaan met allerlei heisa nadien… 
 
Allemaal heel begrijpelijk dat daardoor een gat valt in je blogproductie, maar het hoeft niet per se een reden te zijn om te stoppen. Wellicht ben je een beetje door je onderwerpen heen, of mis je originele invalshoeken waarmee je mensen kunt verrassen. Stel jezelf dan de vraag: zou ik weer onbekommerd willen bloggen of is het klaar? In dat laatste geval is stoppen een optie, maar een langere, aangekondigde pauze (zonder einddatum!) kan ook. Dan is er nog een weg terug. 
 
Als je het gewoon nog leuk vindt, moet je jezelf stimuleren om de bloglol weer terug te krijgen. Ga eens een uurtje brainstormen over nieuwe onderwerpen of invalshoeken. Lees eens wat blogs van andere bloggers die je nog niet kende. Of lees eens iets heel anders: columns, boeken, maakt niet uit wat. Verzet je zinnen. 
 
Bloggen doe je met je hart. Om de passie vast te houden, is het helemaal niet erg om af en toe eens het roer op je blog radicaal om te gooien. Die dynamiek hoort bij bloggen, en daarmee hou je het ook voor jezelf leuk. Blijf jezelf verrassen, dan blijft je blog ook leuk voor anderen.”

Antwoord

Momenteel heb ik meerdere blogs….. maar er is er “nog maar 1″ waar ik (momenteel) aandacht aan besteedt. 
 
Op een gegeven moment krijg je dan toch ween “writers block”…. daar komt bij dat het eigenlijk “toch wel” veel werk is…. 
 
Om het grote publiek te bereiken – moet je toch ook mazzel hebben om “opgepikt” te worden. 
 
Er staan meerdere artikelen op die in een online krant zijn gequoted – wat de blog ook een hogere ranking bij Google geeft…. 
Daarbij heb ik 1 artikel – waarin ik in het heel kort enthousiast ben over een online spelletje… 
Alleen dat artikel brengt me dagelijks tientallen bezoekers via Google…. 
Zoek maar eens “encircle the cat” op Google…

Antwoord

@Ernst-Jan Oeps, moeilijk dat begrijpend lezen. Excuses. 
 
Anyway, alle grote bloggers die ik volg en die het volgehouden hebben, hebben bijna allemaal schrijverambities. Ze gebruiken hun log toch vooral als schetsboek en als etalage. Zo gebruik ik de mijne ook, maar dan op een grafische manier.

Antwoord

Hi. Ik zie mijzelf niet als een succesvolle blogger, maar ik houd het tot nu toe vol omdat ik alleen maar dingen blog die ik zelf interessant vind. De blogs zijn in principe alleen maar links naar andere sites, op deze manier wordt mijn blog een soort bookmark lijst die ik opbouw voor mezelf en kan raadplegen wanneer ik dat wil. 
Elke keer als ik iets tegenkom op internet en ik vind het een coole site dan blog ik hem. 
Check me blog en word een follower (heb er pas 3 :-))

Antwoord

@Ernst-Jan  
 
De belangrijkste reden om te stoppen was eigenlijk dat ik niet langer tot een groep forerunners behoorde, maar tot de mainstream. Bloggen was een hype geworden en als je één van de velen wordt, is het niet leuk meer. En ook al bestaat het merendeel van het bos uit dode bomen, het zijn van een gezonde boom in een (redelijk) open veld is toch wat anders. 
 
En niet bloggen voor reacties of statistieken, maar ‘voor jezelf’ klinkt nobel, maar vind ik aperte onzin. Als het je niet uitmaakt of je gelezen wordt, kun je net zo goed een dagboek bij gaan houden. De kern van een weblog is, zoals bij alle web 2.0, het sociale aspect. Je kiest er niet voor niets voor om het publiekelijk te doen.

Antwoord

ik blog ff niet meer omdat mijn provider een weinig onduidelijk werd… 
had 8000 kijkers per dag, nu niente nada meer…

Antwoord

Ik denk zelf dat door deze ontwikkeling (dat mensen stoppen met bloggen en beter gebruik maken van de daarvoor ontwikkelde social media) de weblogs beter gebruikt gaan worden waarvoor ze naar mijn idee ècht ontwikkeld zijn.  
 
De mensen die willen per sé willen delen wat ze die ochtend op hun brood smeren kunnen dat nu doen op facebook/twitter, waardoor er misschien wel iets minder ‘onzin’ (of in ieder geval voor veel mensen oninteressante materie) op het internet komt.  
 
Minder kwantiteit en daardoor (in ieder geval relatief) meer kwaliteit. Ik vind het zeker een positieve ontwikkeling, en overweeg eerlijk gezegd nu pas om te gaan bloggen voor mijn website over gezondheid die ik momenteel weer langzaam aan het oppakken ben.

Antwoord

Alhoewel mijn weblog best redelijk loopt, denk ik er over om ook mijn blog vaarwel te zeggen en de sprong te nemen naar de microblogs en de nieuwe generatie communicatie. Dus ik houd het hier even in de gaten :)

Antwoord

Blogs zijn niet dood. Bepaalde blogs zijn dood.. 
Ik doe het met veel plezier. Kan er mijn ei kwijt, veel meer dan in twitter… dat ik oppervlakkig vind. 
Heb trouwens wel eens gedacht om te stoppen. 
 
Ook blog ik niet elke dag.. maar soms om de paar dagen. 
Je moet het leuk houden, ook voor jezelf.

Antwoord

Bloggen is very alive naast Twitteren en facebook, maar gebeurd mijn inziens vaak meer vanwege SEO technische redenen dan een “diepere” sociale reden.

Antwoord

Beste dhr. Keesenberg, ik denk dat 99% van de bloggers weinig tot niets met Search Engine Optimization doet, waar u dat vandaan haalt is mij een raadsel. Ik blog wel om ‘diepere’ sociale redenen, namelijk omdat het veel voldoening geeft.

Antwoord

Drs Keesenberg, ik zal wel dom zijn, maar wat is in godsnaam SEO?? 
 
Ik heb geen idee. Psychologische afkorting voor sels esteem en nog iets? 
 
Geen idee, misschien kunt u het uitleggen, prettig. Is geen standaardafkorting in de taal hoor.

Antwoord

Een van de meest succesvolle blog’s is nog niet genoemd: foodlog.nl  
 
Mij heeft het pas in 2009 geïnspireerd om een eigen blog te starten. Reacties krijgen is leuk, maar daar doe ik het niet voor. Zelf gebruik ik mijn blog als een soort van ‘kennismanagement-systeem’ over innovatie 2.0 en over ons eetsysteem.  
 
Prive opmerkingen maak ik zelden, hiervoor gebruik ik eventueel facebook (en zakelijk linkedin). Naast mijn blog twitter ik ook. Twitter en blog vullen elkaar aan, en zijn geen ‘concurrenten. 
 
Als ik zelf bij NRC of Volkskrant zou werken, dan zou ik een co-branding afspraak gaan maken met de A-merk blogs. Doe je het als krant niet, dan gaan de A-merk blogs het onderling zelf wel doen. Op termijn betekent dit: nog minder ruimte voor de reguliere krant.

Antwoord

…. Zelf gebruik ik mijn blog als een soort van ‘kennismanagement-systeem’ over innovatie 2.0 en over ons eetsysteem.  
 
Het adres is : wdeheij.blogspot.com

Antwoord

Een aantal jaren geleden begon ik op Plaxo, toen Linkedin, vervolgens Hyves, nu zijn er Facebook en Twitter bijgekomen. Januari ben ik met blog http://www.ZanZen.org gestart voor een duidelijke doelgroep, mensen die anderen leiden en begeleiden. Ik gebruik de blog om mijn gedachten te ordenen, naar een boek toe te werken en daarover te communiceren. De blog dient ook als pr voor mijn werk. Voor mij zijn kwalitatieve reacties meer welkom dan een hele hoop reacties. De tweede stap wordt vragen en nadenken over zaken waar ik mijn lezers een plezier kan doen. Ik weet niet of het gaat werken zo, maar in deze opzet ben ik vrij om te publiceren wanneer ik wil en wordt ik niet geleefd door mijn blog. Het is dus ook een kwestie van jezelf afvragen wat je precies met je blog wilt en daar de passende werkwijze bij vinden. Dan kan een blog een mooie, gerichte aanvulling zijn op de sociale activiteiten op al die andere media. Voor een andere doelgroep, die van de medezeggenschap, heb ik trouwens ook een social site gemaakt, http://www.mzeg.nl. Een nieuw soort site waar veel meer kan dan alleen profiel aanmaken, groepen maken etc. Zo blijven we altijd bezig om dit soort media verder te ontwikkelen. Het kost wel heel veel tijd, dus je moet het allereerst leuk vinden. Daarnaast is het handig als je het kunt verbinden met werk of andere gebieden waar je actief bent. Dan vult het ene het andere aan.

Antwoord

Ik blog bijna 7,5 jaar, dus gebrek aan doorzettingsvermogen kan mij niet worden verweten. De reacties die ik ontvang zijn overwegend mondeling, maar zijn vrijwel altijd positief. Echter wordt er soms bedroevend weinig gereageerd op de blogs ‘an sich’. Maar als ik naar andere weblogs bekijk, mag ik nòg niet klagen. Sommige bloggers zijn echte ‘popi jopies’ die wel 15-30 reacties per blog genereren, andere – met soms zeer goedgeschreven en inhoudelijk interessante blogs – krijgen consequent 0 reacties met af en toe een uitschieter van 1 reactie. Dat stimuleert niet echt om er me door te gaan, maar toch blijven ze het doen. Wat mijzelf betreft: vind ik het belangrijk dat er veel gereageerd wordt? Niet echt, maar geen reacties ervaar ik als een vorm van negatieve kritiek. De vraag is of dat een realistische gedachte is, maar daar kom je niet achter als er niet gereageerd wordt. Dan heb ik liever negatieve kritiek dan niks. Maar de volgende dag krijg ik wel weer leuke reacties (wel vaak van dezelfde personen), dus zo zwaar moet ik er misschien ook weer niet aan tillen. Een enkele maal bekruipt mij het gevoel: moet ik er mee kappen, maar dan wint mijn schrijfdrang het toch van… tja, gekwetste ijdelheid? Ach, uiteindelijk is het een persoonlijk dagboek en dat ik dit met anderen deel, is een persoonlijke keuze. Niemand hoeft het uiteindelijk te lezen.

Antwoord

Reageer