Silvio: wacht in het bed van Poetin

De Italiaanse premier Silvio Berlusconi is gisteren opnieuw in verlegenheid gebracht nadat twee Italiaanse kranten bandopnamen van ontmoetingen tussen hem  en een escortgirl op hun website hebben gepubliceerd. Vorige maand had de escortgirl, Patrizia D’Addario, in een interview gezegd duizend euro te hebben ontvangen voor twee bezoeken aan Silvio Berlusconi – de premier ontkende te hebben betaald. In datzelfde interview zei ze met haar mobiele telefoon opnamen te hebben gemaakt. Die zijn nu geopenbaard.  De advocaat van Berlusconi zei in een reactie dat de publicatie niet rechtmatig is en zei te twijfelen over de echtheid. De buitenlandse kranten smullen, de Italiaanse media bleven gisteren stil.

Lees hier de gehele uitgelekte conversatie:

Een escort, Patrizia D’Addario, staat op het punt om Berlusconis Palazzo Grazioli binnen te gaan. Ze vraagt een man die haar begeleidt hoe ze zich moet gedragen tegenover Berlusconi.

Man: Ik blijf hier.
Patrizia: Maar gaan we nu avondeten? Hoe laat zullen we dan afspreken… zoals gewoonlijk…
Man: Ik weet het niet … want … Ik weet dat de president een beetje joviaal is… hij zingt…vertelt een paar grapjes.
Patrizia: Dus we kunnen zingen?
Man: …en dan ga je wat verder … maar … er is geen probleem.

Berlusconi stelt zich voor aan de vrouw. Al grappend en lachend begint het feest.

Mannenstem: Clarissa…
SB: Ciao, alles goed?
Vrouw: Absoluut.
SB: Ciao.
PD: Alessia.
SB: Ah, wat zijn jullie leuke meisjes… mijn complimenten.
PD: Dankuwel.
Vrouw: We dragen allemaal zwart!
SB: Ahhh!
Mannenstem: Allemaal in het zwart!
SB: Ik heb onder andere… is het niet ongelooflijk… ik heb 22 kostuums besteld voor ons theater, weet je die kostuums, zij hebben die gemaakt.
Mannenstem: Vergeet je niet iets?
SB: Dus… jij, waar kom jij vandaan?
PD: Ik kom uit Milaan. [Maar ik woon nu in Bari]…
SB: Wat doe je daar?
PD: Ik werk aan een bouwonderneming … het gaat niet erg goed want het is een beetje moeilijk in mijn eentje.

Het is 4 november – twee weken zijn voorbij gegaan.

SB: Dit [boek?]… dit heb ik ontworpen.
PD: Dat heb je heel goed gedaan.
SB: Had je dit de vorige keer ook?
PD: Ja.
SB: Was je hier de vorige keer ook?
PD: Ja.
SB: Goh, is dat niet ongelooflijk… en deze dan? Pak aan.
PD: Nee, deze niet.
SB: Het is de allermooiste.
PD: De allermooiste is deze hier.
SB: Neem deze mee, geef het cadeau aan iemand.
PD: Nee.
SB: Nee echt, het zou anders zonde zijn.
PD: Heb je deze ook ontworpen?
SB: Het is mijn idee, maar ik heb het niet ontworpen. Kijk er nou eens naar … hoe het gemaakt is. Een vriend van me heeft het voor me gemaakt. Hij doet alles voor me… Ik ga een douche nemen… en dan, dan ga je in het grote bed op me wachten als je eerder klaar bent dan ik?
PD: Welk grote bed… dat van Poetin?
SB: Ja, dat van Poetin.
PD: Oh wat fijn… die met de gordijnen.

Het is 5 november. Patrizia en haar ‘manager’ Giampaolo Tarantini bespreken haar slapeloze nacht met de minister-president.

PD: Hi, goedemiddag.
GT: Goedemiddag.
PD: Hoe is het?
GT: Goed.
PD: We hebben niet geslapen vannacht.
GT: Kan ik me voorstellen. Hoe ging het?
PD: Goed, maar geen envelop.
GT: Echt niet?
PD: Ik zweer het. Waarom niet? Je zei me dat er een envelop zou zijn […] gaf me een cadeau, weet ik veel, een schildpadje.
GT: Um.
PD: En toen deed hij een belofte.
GT: En dat was?
PD: Dat… Ok, ik kan het je vertellen, zolang je het aan niemand anders vertelt. Hij zei dat hij mensen zou sturen om te helpen op het bouwterrein. Hij zei het, dus moet ik het geloven?
GT: Ja, als hij het zegt. Heb je hem je nummer gegeven?
PD: Ja, ik heb hem mijn nummer gegeven; hij wilde het vannochtend hebben, en ook m’n achternaam, en hij zei dat hij me zou helpen op het bouwterrein, dat hij mensen zou sturen.
GT: OK dan.
PD: En toen vertelde hij dat hij me weer wilde zien met een vriendin want … ons tweeën.
GT: Luister, hoe? Hoe laat kwam je terug?
PD: Nu net, voor ik jou belde.
GT: Maar waar ben je, al in het hotel?
PD: Ja.
GT: Laten we even koffie drinken.
PD: Ja, als je wilt zijn we hier in het hotel, we weten niet eens hoe laat we moeten vertrekken.
GT: Amò heeft je gisteren een bericht gestuurd.
PD: Ah, stond daarop hoe laat we weg moesten? Zoals Barbara zei, zodra ik aankwam vroeg hij ‘Je hebt de envelop ontvangen, €5,000.’ Ik zei nee, ik heb niks meegenomen.
GT: Ik wilde iets tegen je zeggen, hij heeft iets over mij gezegd, nietwaar?
PD: Hij vroeg alleen hoe lang we elkaar al kenden, ik zei al heel erg lang – was dat het goede antwoord?
GT: Goed gedaan, ja.
PD: Ik zei dat we elkaar al heel lang kenden, en ik zei dat Barbara ook een vriendin van mij is, hij zei dat hij een vriendinnetje had en dat hij graag zou willen dat ik gelikt wordt door dat vriendinnetje.
GT: Ahahahah.
PD: Ik beloof je, dat is wat hij zei. Heel teder, we hebben de hele nacht niet geslapen.
GT: Goed voor hem.
[...]
PD: Hallo?
SB: Hoe gaat het vanochtend met je?
PD: Hoe gaat het met jou?
SB: Vanochtend.
PD: Goed.
SB: Alles goed?
PD: Ja, met jou?
SB: Met mij ook ja. Ik heb veel gewerkt. Vanochtend heb ik een tentoonstelling geopend, ik hield een geweldige speech, met applaus, en ik leek helemaal niet moe.
PD: Ah, precies als ik, ik ben niet moe, ik heb niet geslapen. Ik heb alleen geen stem meer.
SB: Hoezo? We hebben niet geschreeuwd.
PD: En toch, ik heb niet geschreeuwd, wie weet waarom ik geen stem meer heb. Heb jij enig idee? Omdat ik tien seconden onder een ijskoude douche heb gestaan omdat ik het zo heet had.
SB: Goed. Luister, alles ok?
PD: Ja, alles goed.
SB: Ze zijn afgemat. Ik ga nu naar Moskou.
PD: OK
SB: Ik bel je morgen als ik terug ben, OK?
PD: OK, een hele dikke kus voor jou.
SB: Ciao.
PD: Ciao.
SB: Dag schatje.
Woman: Doei. Een kus.