In afwachting van de langste volledige zonsverduistering van deze eeuw hadden bijna tachtig Nederlandse toeristen – eclipsjagers- zich verzameld in het oude dorpje Xitang, niet ver van Shanghai. Het natuurverschijnsel dat eerder aan India, Nepal, Bhutan, Bangladesh voorbij trok, had in het gebied rond Shanghai met een totale verduistering van bijna zes minuten een fantastisch spektakel moeten worden.

Helaas goot het pijpenstelen.

,,Vogels vallen stil. De temperatuur daalt. Snel”, Hans Frieling beschrijft aan de vooravond van de zonsverduistering zijn eerdere eclipservaringen: “Het is een fantastisch natuurfenomeen”. Jeff van Camp, die al zes verduisteringen meemaakte, valt hem bij: ,,Het doet iets met mensen. Sommigen beginnen spontaan te huilen bij het zien van een zonsverduistering.” lees verder›

Net voordat ze op reces gaan, hebben Britse Lagerhuisleden een wet aangenomen die een herhaling van het spectaculaire declaratieschandaal onwaarschijnlijk maakt. Door dat schandaal traden ministers af, konden burgers online door bonnetjes spitten en moest de Lagerhuisvoorzitter het veld ruimen. Normaal komt een dergelijke wet er niet zo vlug doorheen, maar volgens de regering moest het zo snel mogelijk gebeuren om het imago van de politici weer op te poetsen.

Of dat lukt, is nog maar de vraag. Het wekt eerder een soort van vals vertrouwen.  Is de declaratiezucht van de Britse politici zo groot dat die alleen beteugeld kan worden met een nieuwe wet?

Wel kunnen burgers er vanaf nu vanuit gaan dat het vrijwel onmogelijk wordt voor politici om onredelijke uitgaven te declareren. Het toezicht op de financiële zaken van de parlementariërs wordt voortaan namelijk uitbesteed aan een onafhankelijke organisatie.

De PVV wil weten wat niet-westerse allochtonen onze samenleving kosten. En wat ze opleveren.
Geweldig idee! He-le-maal goed. Ik vraag me dat ook al heel lang af. In Groot-Brittannië hebben ze het zelfs al uitgerekend.

Maar waarom stoppen bij allochtonen?

Doe dan ook meteen een onderzoek naar de kosten van ouderen voor de samenleving. En de baten. Doe een onderzoek naar de kosten van Limburg. De kosten van rokers, en die van kankerpatiënten. De kosten van de rechtszaken die rokende cafés voeren. De kosten van de beveiliging van Geert Wilders. Een raming van de schade die de PVV de Nederlandse economie berokkent. Of juist de baten!

De kosten van lanterfantende studenten. Van het Nederlands Elftal. Van bouwvakkers in de WAO. De kosten van topsporters. De molens op Kinderdijk. De Keukenhof. De kosten van religie. En de baten!

En vraag dat dan aan alle ministeries.

Hebben de hoge heren in Den Haag met hun designerbrillen tenminste ook weer eens wat te doen deze zomer.

Skil-Shimano-sprinter Kenny van Hummel is zojuist uitgevallen. Volgens zijn ploegleider ligt zijn knie open na een val in een afdaling. Hij was, zoals gebruikelijk, alleen. Een passend einde aan een heroïsche lijdensweg. Van Hummel werd bekend door zijn eenzame strijd tegen de bezemwagen. Bij de bergetappes kwam hij telkens als laatste binnen.

Door zijn spontane houding – ‘opgeven is geen optie’ – en een gebrek aan Nederlandse winnaars groeide hij tot blikvanger. Kijk maar naar zijn fanhyves. Mart Smeets noemde hem ‘Hummeltje’, de speakers van de Tour ‘Kenny Vanumelle!’. Lance Armstrong betuigde via Twitter zijn respect, The New York Times beschreef de 26-jarige renner als ‘die per dag een half uur langer moet afzien dan de toppers’ en ‘ook kwaliteiten als sprinter heeft’. Maar de meest treffende omschrijving komt van NRC-columnist Hugo Camps. Zijn benaming voor Van Hummel? ‘Cultloser’.

Het zal de loser zelf een zorg zijn. Zijn cultstatus kan hem veel geld opleveren in het criteriumseizoen. Nu maar hopen dat zijn blessure geen roet in het eten gooit.

Wil je vrienden en familie aangenaam verrassen tijdens het bekijken van de vakantiefoto’s? Luister dan naar Karen Lee, zij was agent voor onder andere modellenbureau Elite. Aan de lezers van Reader’s Digest geeft ze tien tips om beter op foto’s staan. Dat fotogeniek zijn, kun je gewoon leren, schrijft Lee.

Haar belangrijkste tip? Kijk net iets boven de lens, beweeg je gezicht naar voren en houd je kin iets naar beneden. En verstop je tong achter je tanden. Voor de ideale stand van je armen en benen, de juiste kleding en ontspanningstips verwijs ik je graag naar de site van Reader’s Digest.

Sarah Vine, journalist van The Times, heeft de Mexicaanse griep. Voor haar krant schrijft ze hoe dat voelt. Niet dat het Vine makkelijk afgaat, zo blijkt uit de opening:

As I write, my brain feels as if it’s rotating very gently, floating uncertainly inside the cavity of my skull. In my left ear, I can hear the faint, rhythmic rush of my pulse. My right ear is a blur of inflammation, the remnants of tonsillitis only just under control.

En toch voelt ze zich beter dan vorige week.

Toen kreeg ze van haar dokter Tamiflu voorgeschreven, wat bij haar een compleet averechtse werking had. Vine werd er nog zieker van en bevond zich tussen ‘duizelingwekkende loopjes naar de badkamer’ en ‘doorweekte lakens’. Hoewel veel mensen denken dat Tamiflu de heilige graal is, werkt het lang niet altijd, aldus haar dokter.

Vine’s verhaal is heftig, beetje angstaanjagend ook. Als je het interessant vindt om te weten hoe die griep voelt, lees het dan hier. Lees je liever over the big picture, surf dan naar nrc.nl/griepvirus.

Vandaag in de papieren nrc.next aflevering drie van de serie ‘Dus ik ben’. Filosoof Stine Jensen legt uit waarom het zo moeilijk is uniek te zijn in tijden van massaconsumptie. Met bezittingen kun je je onderscheiden van anderen, maar vind je jezelf nog uniek wanneer je hetzelfde consumeert als iedereen?

Bedrijven proberen nog steeds de eigen identiteit te benadrukken, zoals Apple dat niet onsuccesvol probeert met de iPhone en de iPod. Maar critici vinden dat het niet werkt. Bedrijven verkopen niet het product zelf, maar de fantasie erover en het verlangen ernaar. De aankoop vervult dit verlangen niet, het is slechts een voorwerp dat het verlangen symboliseert.

Volgens de Amerikaanse filosofe Susan Sontag (wiki) lossen mensen het probleem op door massaproducten als camp te omarmen. Camp is massaconsumptie met een knipoog. Zo kun je trots zijn op het feit dat je een Billy boekenkast bezit. lees verder›

Woensdag eclipsdag, schreef nextblogger Maite Vermeulen gisteravond. Maar in werkelijkheid bleek dat tegen te vallen. De zonsverduistering vanmorgen (lokale tijd) was voor miljoenen Chinezen door de bewolking niet te zien.

Het had de zonsverduistering van de eeuw moeten worden. Het was met 6 minuten en 39 seconden de langste in jaren en het natuurfenomeen zou door de meeste mensen ooit gezien kunnen worden omdat het boven dichtbevolkt gebied plaatshad. Maar ja, niet er als het regent.
lees verder›