De mannen achter de omstreden Amerikaanse verhoormethoden
Rijk geworden door marteling
Rijk zijn ze geworden, Jim Mitchell en Bruce Jessen, de psychologen die aan de wieg stonden van de omstreden Amerikaanse verhoormethoden die tussen 2002 en 2008 werden toegepast in de War on Terror. Zonder kennis over moslimterroristen, islam of arabisch én zonder ervaring in het verhoren van gevangenen slaagden de twee erin vette contracten met de CIA te sluiten voor het verhoren van gevangen. Hun honorarium? Tussen de 1000 en 2000 dollar per persoon, per dag. Dat schrijft de New York Times.
Iraakse gevangenen in 2007 in een politiegevangenis in Irak. foto AP
Mitchell en Jessen zijn voormalig beroepsmilitairen, die tijden hun militaire loopbaan psychologie studeerden. Het lijkt er overigens niet op dat de twee heren zich toen al voorbereidden op hun loopbaan als ondervrager. Mitchell studeerde af op hoge bloeddruk en Jessen op gezinstherapie.
Volgens de New York Times was het in de dagen na 11 september 2001 echter genoeg dat de heren kennis hadden genomen van tientallen jaren oude brute verhoormethoden, toegepast door Chinese communisten:
For an administration eager to get tough on those who had killed 3,000 Americans, that was enough.
Tough waren de verhoren die doc Mitchell en doc Jessen voorschreven zeker. Zo propageerden de twee onder meer het onthouden van slaap, voedsel en water, blootstellen aan harde muziek en felle lichtflitsen, naakte gevangenen urenlang verhoren in te koude verhoorkamers en waterboarding.
Inmiddels heeft de CIA afstand gedaan van de twee freelancepsychologen. Wil je een idee krijgen van de methode Mitchell/Jessen? Kijk dan Road to Guantanamo.
