Stoepkrijten doe je zo
Mocht je je vervelen tijdens de vakantie (of op je werk)
Wie deed het niet? Stoepkrijten dat het een lieve lust was, tot de knietjes rood zagen. Een hinkelbaan, een speurtocht met pijlen, een paard met drie benen. En plots ben je er te oud voor. Dacht je.
Lava Burst. Stoepkrijtkunst van Edgar Müller op de straten van Geldern, Duitsland. Bron: www.metanamorph.com
Edgar Müller, een 41-jarige Duitser uit het Roergebied, wist niet van ophouden. Hij won op zijn 19e een internationale straatkunstcompetitie en rond zijn 25e besloot hij zijn leven aan het krijten te wijden. Specialiteiten: oude meesters en driedimensionale tekeningen.
Müller is niet de enige kunstenaar die zich met stoepkrijten bezighoudt. Julian Beever bijvoorbeeld is ook zo’n held. Beide heren staan in een lange traditie. Met kalk de straten beschilderen gebeurde al in het zestiende-eeuwse Italië. Zogenoemde ‘madonnari’ reisden rond om op religieuze festivals de straten met iconen te tooien. Sinds 1972 wordt er jaarlijks een straatkunstfestival georganiseerd in het stadje Grazie di Curtatone. Vrijdag begint een nieuwe editie. Inmiddels heeft de stoepkrijtpraktijk zich verspreid over heel Europa, en is het ook populair in Mexico, Canada en de VS. Meest gestelde vraag die Müller voor zijn kiezen krijgt: wat gebeurt er als het regent? „Dan ga ik weg en kom ik de volgende dag terug om een nieuw tekening te maken. Want slechts een paar druppels vernietigen in een paar seconden heel kunstwerk waar je dagen aan hebt gewerkt.” Zie ‘the making of’ (250 vierkante meter in vijf dagen) in het Ierse Dun Laoghaire. 
