‘Biologisch’ prima, maar mag ‘t ook iets kosten?
'Eerlijk', 'groen', 'duurzaam' en 'biologisch' zou booming zijn, maar de vraag is of we bereid zijn ervoor te betalen
De eerlijke chocoladepasta, groene wijn, duurzame vis en biologische groente rukken op. De 100 Watt gloeilamp verdween uit de schappen (heeft die sterkte ooit bestaan?) en de ene na de andere biologische supermarkt opent zijn deuren. ‘Eco’, ‘Groen’, ‘Bio’, het is allemaal booming, als we Stichting Urgenda, die afgelopen woensdag de Dag van de Duurzaamheid organiseerde, moeten geloven. En over tien jaar, zo denkt de stichting, weten we niet beter dan dat we allemaal biologisch eten en duurzaam afwassen.
Zou mooi zijn. Maar zien we, als het om ‘duurzaam’, biologisch voedsel gaat, door onze groene brillen niet één belangrijk detail over het hoofd?Want natuurlijk, een lekker stuk biologisch stuk vlees willen we best eten, maar willen we er ook voor betalen? Nederlanders, zo blijkt uit cijfers van Europees statistisch bureau Eurostat, betalen van alle West-Europese landen het minste voor voedsel. Vaak betalen we zelfs minder dan een ‘redelijke’ prijs: dat komt door al die prijzenoorlogen in onze supermarkten. We zijn verwend en dus vinden we ‘biologisch’ (dat nu eenmaal meer kost) al gauw te duur.
Kijk maar naar Denemarken, waar de afzetmarkt voor biologische producten inmiddels driemaal zo groot is als in Nederland, zegt Johan Bakker, marktonderzoeker bij het Landbouw Economisch Instituut, dat onderdeel is van Wageningen Universiteit. Dat de bio-markt daar veel groter is is niet omdat ‘biologisch’ er goedkoper is, zegt hij, maar omdat ál het voedsel daar veel duurder is: er wordt door de Denen, kortom, gewoon betaald voor voedsel. Waardoor het prijsverschil tussen biologisch- en niet-biologisch in Denemarken, maar ook in veel andere Europese landen, veel kleiner is en consumenten eerder overstappen op ‘biologisch’.
Dat wij zo weinig voor voedsel betalen wijt Bakker niet alleen aan de vele supermarktoorlogen die in ons land worden uitgevochten, maar ook aan onze eetcultuur. In de meeste Europese landen, zegt hij, is de eetcultuur een veel belangrijker onderdeel van de kwaliteit van leven dan bij ons. Want is het niet dat voor Nederlanders nog altijd geldt ‘hoe goedkoper, hoe beter?’ En adverteren supermarkten hier ooit met ‘Wij zijn de beste’ in plaats van ‘Wij zijn de goedkoopste’?
Wij Nederlanders, concludeert Bakker, geven niet zoveel om eten. En dus zullen we ook minder bereidwillig zijn om veel méér te betalen voor een goed stuk biologisch vlees.
Gaan straks alle Nederlanders aan die dure biologische kaas, of blijft ‘biologisch’ een niche voor de welgestelden? Wat denk jij?
