De stop-motion animaties van de Italiaanse kunstenaar Blu  blijven mooi. Dit filmpje Morphing is zijn nieuwste. Hij maakte het afgelopen juli in Polen, op een industrieterrein in Gdansk. Daarin koppelt hij de swastika, het dollarteken, het euroteken en de hamer en de sikkel aan elkaar een in loop.

Op de site van Blu is meer van zijn werk terug te vinden. Je vindt er zijn schetsboeken en een overzicht van de tekeningen die hij overal ter wereld tegen muren, flats en opslagplaatsen zette. En de filmpjes die hij er vervolgens van maakte. Struin vooral rond op de site om zijn ander werk te bekijken: naar de haai die hij schildert op een muur in Barcelona, of naar Letter A waar een mannetje over de muren van een museale ruimte wandelt, valt en struikelt.

Prinses Máxima droeg tijdens de plechtigheden op Prinsjesdag een zalmrozige jurk van de Nederlandse ontwerper Jan Taminiau. Maar dit keer helaas niet zijn stoere postzakbroekpak, zoals bij de opening van de Modebiënnale in Arnhem afgelopen juni.

Nee, gisteren droeg de prinses een enkellange effen gekeurde japon van zijde chiffon, bezaaid met kleine stoffen bloemetjes rond de taille. Er overheen droeg ze een rood ceintuurtje en haar koninklijke sjerp. Een ogenschijnlijk heel eenvoudige jurk; slank gesneden, weinig opzichtige opsmuk of ingewikkelde stofplooien. 

Je kunt zeggen: mooi symbolisch sober wel, in een tijd dat ons enkel bezuinigingen te wachten staan. Maar ook: saai, kuis met die hoge gesloten halslijn. Veel te simpel voor een prinses. lees verder›

,,Wilders zet [tijdens de politieke beschouwingen] een roze pruik op, of wat dan ook, en heeft hij toch weer de camera”, zei Alexander Pechtold gisteren in De Wereld Draait Door. Inderdaad, Wilders kan zich als geen ander op de voorgrond van het publieke debat plaatsen. Er zijn genoeg positieve en negatieve verklaringen te bedenken, schrijft Rob Wijnberg vandaag in de papieren nrc.next, maar veel interessanter is om de volgende vraag te beantwoorden: wat máákt Wilders’ retoriek zoveel effectiever dan die van anderen?

Het antwoord op die vraag baseert Wijnberg op het boek Ars rhetorica van de Griekse wijsgeer Aristoteles (384-322 v. Chr.) – hét standaardwerk in de argumentatieleer. En ja, na het lezen van het stuk doorzie je meteen een groot gedeelte van Wilders’ technieken. Lees hier het volledige stuk, of lees verder voor een samenvatting.

Aristoteles stelt dat het er niet om gaat wie gelijk heeft, maar om wie gelijk krijgt. En om dat gelijk te krijgen, zegt Aristoteles, moet een spreker aan drie voorwaarden voldoen. lees verder›

In maart van dit jaar deed het kabinet deze belofte: evenveel geld naar onderwijs als het gemiddelde in de Oeso-landen. Dat zou vier miljard euro per jaar opleveren. Nederland gaf, volgens de Oeso-cijfers, maar 5,1 procent van het bruto nationaal product uit aan onderwijs, tegen 5,8 procent gemiddeld.

Met vier miljard kun je leuke dingen doen: de klassen verkleinen, de leraren nog meer betalen of de bezuiniging op de studiefinanciering terugdraaien.

Maar nee, niets van dat alles. Minister Bos (Financiën, PvdA) schreef in hoofdstuk 1 van de Miljoenennota doodleuk dat Nederland al op het Oeso-gemiddelde zit.

Wie zei ook alweer dat statistieken erger zijn dan damned lies? Het Centraal Bureau voor de Statistiek, waarop Bos zich baseert, blijkt al in december vorig jaar een nieuwe berekeningsmethode voor de onderwijsuitgaven te hebben ingevoerd. lees verder›

Just in: het Europees Parlement heeft ingestemd met de herbenoeming van José Manuel Barroso als voorzitter van de Europese Commisie. Van de 718 uitgebrachte stemmen waren er 382 voor, 219 tegen en 117 onthoudingen. Het Europarlement telt in totaal 736 leden. De rest was afwezig of nam niet deel aan de stemming in de Franse stad Straatsburg.

Op de achtergrond van Barroso’s herbenoeming speelde een machtsstrijd tussen regeringsleiders en het Europees Parlement. Veel parlementariërs waren van mening dat Barroso te vaak doet wat de regeringsleiders willen, en te weinig oog heeft voor het gemeenschappelijke, Europese belang.

Voorlopig dus geen tussentijdse overstap van Balkenende naar een topbaan in Europa. Maar: nieuwe ronde, nieuwe kansen: de vaste voorzitter van Europa. lees verder›

De Troonrede van dit jaar was de kortste sinds 1981. Opmerkelijk, zeker omdat in 1981 de koningin een noodrede uitsprak, het kabinet was net gevallen.

Waarom sprak de koningin maar 1.591 woorden uit? We kunnen hier alleen maar naar gissen, maar laten we dat dan even goed doen. Volgens Frank Vermeulen, voormalig chef Politiek en Bestuur van deze krant, is de meest voor de hand liggende oorzaak dat er te weinig beleid is om uit te dragen. ,,Misschien heeft Rutte wel gelijk als hij zegt dat het kabinet is uitgeregeerd.” Een andere reden kan de modernisering zijn, zegt Vermeulen. ,,Er wordt altijd geklaagd over de troonrede als een saaie opsomming van weinig inspirerende beleidsvoornemens. En er wordt al jaren gezegd dat het korter en flitsender moet. Misschien is het een combinatie van beide dingen.”

Voormalig wereldkampioen debatteren Lars Duursma vermoed dat het met modernisering te maken heeft. Hij analyseert regelmatig toespraken en schijnt nu ook zijn licht over de Troonrede. ,, De Troonrede zelf is wat korter, de zinnen zijn wat korter, het jargon is iets minder”, schrijft Duursma op zijn blog. Maar dat maakt de Troonrede nog niet toegankelijk. De koningin richt zich namelijk uitsluitend tot de parlementariërs. lees verder›

Op een fixed bike rijden is niet gevaarlijk, zolang je maar weet hoe je moet remmen. Want die remmen ontbreken op de fixie, het is namelijk oorspronkelijk een baanwielrenfiets. Dat vertellen voortrekkers van de fixie-scene vandaag in de papieren nrc.next. Je moet wel écht eerst leren hoe je dan wel moet remmen, waarschuwen ze erbij, want het kan hard gaan op zo’n fiets. Remmen doe je door te slippen, in fixie-taal is dat skidden. Zie hier een mooi voorbeeld:

De fietskoerierscene in onder andere New York is al vaker mooi in beeld gebracht in documentaires en nieuwsprogramma’s. Door dit soort korte filmpjes uit de VS zijn veel fixie-rijders in Nederland aangestoken: lees verder›

Vandaag verschijnt de eerste van drie loopbaanbijlages bij nrc.next. Het centrale thema van bijlage I is studie: kies je een opleiding met je hart of met je verstand?

Op de redactie ontstond het idee om deze twee keuzes ook in de vormgeving van de bijlage zelf door te voeren. Bij het lezen van de bijlage kun je daarom ook zelf kiezen hoe je deze leest.

We maken om die reden twee covers, eentje voorop (een studie kies je met je hart) en eentje achterop (een studie kies je met verstand) Door de bijlage om te draaien kun je kiezen of je de verstand- of de hartstukken gaat lezen. Ook zijn de koppen en intro’s aan elkaar gespiegeld.

Het ‘omdraaien’ van sommige pagina’s vergt wat technische aanpassingen, maar is op zich niet heel ingewikkeld. (Update 10.26: vanochtend bleek het toch wat moeilijker dan verwacht, pagina 4/5 bij verstand bleken verkeerd om gedrukt)

Het was de eerste keer dat we dit deden bij next. Al kwam bij de Amerikaanse verkiezingsnacht, toen de uitslag pas ‘s nachts Nederlandse tijd bekend zou worden, het idee naar boven om een McCain-wint-krant en een Obama-wint-krant te maken. Dat sneuvelde. Lezers konden toen uiteindelijk het artikel over de winnaar van de website printen en in hun krant plakken.

We zijn benieuwd wat jullie van de bijlage vonden. Eventuele tips kunnen we weer meenemen in bijlages II (23 september: carrière, kies je voor risico of voor veilig?) en bijlage III (30 september: werk, kies je voor breed of voor smal?).

En wat vinden jullie zelf? Moet je bij het kiezen van een studie je hart of je verstand voor laten gaan?

Robert Langdon, de held uit Dan Browns De Da Vinci Code, is terug, in The Lost Symbol, gisteren in zesmiljoenvoud neergedaald in boekhandels wereldwijd. Kan Brown zijn megaseller evenaren? Recensent Robert Gooijer las het boek in sneltreinvaart en deed voor NRC Handelsblad van uur tot uur verslag van zijn vorderingen in de nieuwe Dan Brown.

Zijn bevindingen na de eerste 100 pagina’s: 
Robert Gooijer: “The Lost Symbol begint aanstekelijk. Held Langdon wordt wederom ’s nachts ontboden door een invloedrijk man, ditmaal zijn mentor Peter Solomon. Hij nodigt Langdon uit om een lezing over de vrijmetselarij te houden. Die vrijmetselaars gaan het waarschijnlijk zwaar te verduren krijgen, want al op pagina één weet een perfide infiltrant zich door de initiatierites heen te wurmen.”

lees verder›