De kortste troonrede sinds 1981 was nog steeds ontoegankelijk
Het mag allemaal wat meer Amerikaans
De Troonrede van dit jaar was de kortste sinds 1981. Opmerkelijk, zeker omdat in 1981 de koningin een noodrede uitsprak, het kabinet was net gevallen.
Waarom sprak de koningin maar 1.591 woorden uit? We kunnen hier alleen maar naar gissen, maar laten we dat dan even goed doen. Volgens Frank Vermeulen, voormalig chef Politiek en Bestuur van deze krant, is de meest voor de hand liggende oorzaak dat er te weinig beleid is om uit te dragen. ,,Misschien heeft Rutte wel gelijk als hij zegt dat het kabinet is uitgeregeerd.” Een andere reden kan de modernisering zijn, zegt Vermeulen. ,,Er wordt altijd geklaagd over de troonrede als een saaie opsomming van weinig inspirerende beleidsvoornemens. En er wordt al jaren gezegd dat het korter en flitsender moet. Misschien is het een combinatie van beide dingen.”Voormalig wereldkampioen debatteren Lars Duursma vermoed dat het met modernisering te maken heeft. Hij analyseert regelmatig toespraken en schijnt nu ook zijn licht over de Troonrede. ,, De Troonrede zelf is wat korter, de zinnen zijn wat korter, het jargon is iets minder”, schrijft Duursma op zijn blog. Maar dat maakt de Troonrede nog niet toegankelijk. De koningin richt zich namelijk uitsluitend tot de parlementariërs.
De koningin spreekt over de mensen, niet tot de mensen. Ze toont bovendien geen enkele empathie. Daardoor laat ze een prachtige kans liggen om de mensen in het land te betrekken bij haar verhaal. Je voelt je niet aangesproken en luistert niet. Alleen de geïnteresseerden zullen het verhaal volgen. (En aan de beelden te zien waren zelfs de aanwezigen in de zaal nauwelijks geboeid.)
We moeten de Troonrede Amerikaniseren, aldus Duursma. Niet alleen ‘Leden van de Staten-Generaal’, maar ook: ‘beste Nederlanders’ (van het ‘my fellow Americans’). Wetten moeten sexy namen krijgen. Geen ‘Wet tekortreductie Rijk en medeoverheden’ maar wat meer wervend, zoals ‘Patriot Act‘. Dat blijft tenminste hangen.
Wat vind jij? Is het echt tijd voor Amerikaanse invloeden in de Ridderzaal?



