Hoe Nederlands is de Nederlandse film nog?
Die vraag rijst na het zien van Tramontana, de openingsfilm van het Nederlands Film Festival
Wat is een Nederlandse film? Het Nederlands Film Festival (NFF), dat gisteren in Utrecht werd geopend, heeft daarvoor een van de Oscars afgekeken puntensysteem, en de openingsfilm Tramontana kwam met glans over de drempel. Weliswaar is alles voor de camera Spaans – acteurs, locatie en stijl. Maar alles achter de camera is Nederlands, en dat volstaat. Krijg hier alvast een indruk:
Tramontana is niet de enige Nederlandse film waar discussie was over het Nederlandse karakter ervan, schrijft Coen van Zwol vandaag in nrc.next.
De nationaliteit van de film is ook de vraag in Nothing Personal, het debuut van de Poolse Urszula Antoniak en meervoudig prijswinnaar te Locarno. In de film is de Rotterdamse Lotte Verbeek samen met de Ierse veteraan Stephen Rea eenzaam in het barre Ierse landschap. Slechts een handvol Nederlandse woorden klinkt tussen het Engels. Geen wonder dat de internationale filmpers deze mede met Iers geld gefinancierde film overwegend als een Ierse film beschouwt.
Deze week was er nog discussie over The Silent Army van regisseur Jean van de Velde, als Nederlandse inzending voor de Oscars. Sommige producenten vonden dat hij niet voldeed aan de reglementen van de Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Er zou onder meer te veel Engels in worden gesproken. The Silent Army, met Marco Borsato in de hoofdrol, dingt nu toch mee in de categorie Beste Buitenlandse Film.
In 2005 was er wat rumoer toen de film Paradise Now het Gouden Kalf won, een film met Palestijnse regie en acteurs in Israël gedraaid.
Hoofdprogrammeur Herman de Wit van het NFF ziet ook niet in waarom wenkbrauwen nu fronsen bij Tramontana en niet bij films als Left Luggage of Discovery of Heaven. „Is dat omdat ze daarin Engels spreken en niet Spaans? En wat dan te denken van die documentaires die Heddy Honigmann in Parijs of Lima draaide?”
De Wit wijst erop dat films internationaler worden. De nationaliteit van een film vaststellen „heeft soms iets van een etnische zuivering”, verzucht De Wit. Maar zonder regels geen nationale filmprijs als de Gouden Kalveren.
Wat vind jij? Is het bezwaarlijk dat deze films als Nederlands worden bestempeld terwijl ze on-Nederlands aandoen?
