De dood van het persbericht

En de oorzaak is niet alleen de nieuwe Telecommunicatiewet

Vandaag gaat de nieuwe Telecommunicatiewet in. Voortaan is spam aan mensen op hun werk verboden als zij niet van te voren hebben gezegd dat zij elektronische post willen ontvangen van de betreffende afzender (opt-in). Doen ze dat wel – klacht indienen kan op spamklacht.nl – dan krijgen ze een boete van de Opta. Spam aan particulieren was al sinds 2004 verboden.

Persbericht is dood, lang leve het blog

Persbericht is dood, lang leve het blog

Voor ons, journalistenvolk, betekende dat de afgelopen dagen tientallen mailtjes met het verzoek of we informatie (lees: persberichten) willen blijven ontvangen. Met titels als ,,Mogen wij u nieuws blijven sturen?” of ,,Word lid van onze gastenlijst” proberen PR-mensen ons te laten ‘opt-innen’. Als ik voor mezelf spreek, is het antwoord: mooi niet!

Persberichten zijn achterhaald, overbodig en te vaak misbruikt. Blij toe dat ik ze niet meer ontvang. Natuurlijk verwelkom ik concertaankondigingen en meldingen van nieuwe boeken, maar het gros van de persberichten bestaat uit irrelevante bedrijfsnieuwtjes (vaak verstuurd door PR-bureaus).

Zij bieden interviews met mensen aan die dat zien als een promotiemogelijkheid of tonen resultaten van ‘onderzoeken’. Fijn dat Unox heeft ondergezocht dat Nederlanders toch het liefst boerenkool met worst eten in de winter. En bedankt voor de uitnodiging voor de productlancering van een nieuw stofzuigermodel. Maar wat schiet Nederland op met dat nieuws?

Gelukkig komt er aan die stroom van irrelevante informatie een einde. Voorlopig dan, want de bureaus vinden vast manieren om de wet te omzeilen.

Vreemd eigenlijk, want in de tijd van information overload is het achterhaald om mensen te bestoken met honderden persberichten per jaar. Een relatief nieuwe manier om bedrijfsnieuws te delen is bloggen. En dan heb ik het niet over een lijstje van veredelde persberichten, maar over een écht interessant blog.

Produceer je meubelen? Geef dan op je blog adviezen voor de inrichting, benoem je inspiratiebronnen en post een videotour van de fabriek. Dan heb je een relevant blog waar je af en toe ook een nieuwtje kwijt kan.

Het écht interessante nieuws komt dan vanzelf via sociale media tot journalisten. Een enorme groep internetgebruikers brengt relevante informatie onder de aandacht. Bijvoorbeeld via een omhooggestemd nieuwsartikel op NuJij, een veelbesproken link op Twitter, een artikel op een nicheblog, een discussie op Facebook of een viral op YouTube.

Daar ligt de toekomst van bedrijfsnieuws; bij blogs en de populariteitsfilters van sociale media. Dat is een betere focus voor PR-mensen, dan zo veel mogelijk mensen laten opt-innen.

14 reactiesrss-icon

NUjijredactie

Wat ook werkt zijn googleads ;) RIP en dood en hop: Martin Bril in de kijker. 
 
Overigens is het bij NUjij niet echt de bedoeling om -hoe origineel ook- reclame te maken. NUjij heeft een nieuws-insteek en wordt nu al veel te veel ‘misbruikt’ door de creativelingen die ook al achter de persberichten zaten. De meeste gebruikers ergeren zich daar -net als journalisten- aan.

NUjijredactie op Antwoord

Ernst-Jan Pfauth

No worries NuJij, kan me voorstellen dat het zo overkomt, maar ik moedig bedrijven niet aan reclame op jullie site te maken. Ik bedoel meer dat wanneer zij een oprecht interessante corporateblog schrijven, lezers het op NuJIJ onder de aandacht kunnen brengen. 

 
Bijvoorbeeld tien tips voor een mooier huis van een binnenhuisarchitect.

Ernst-Jan Pfauth op Antwoord

Alex van Galen

De schrijver van dit artikel heeft een vertederend geloof in de voortuitgang. Wat is er allemaal al niet doodverklaard de afgelopen eeuw? Het boek, de auto, de krant en zelfs het orgasme. 
 
Het nadeel van een wereld zonder persberichten is dat de afzenders en feiten verdwijnt in de nevel van de digitale blogosfeer. Nòg meer internet-’journalisten’ die elkaars webteksten copy/pasten dus. En niemand die precies meer weet wie wàt nou gezegd heeft. Niemand die weet waar we kunnen checken of dat klopt. 
 
Natuurlijk zijn veel persberichten spam. Maar de nieuwe media zijn er ook allang van vergeven.  
 
Het is nou eenmaal de aard van het mediabeestje.

Alex van Galen op Antwoord

Ernst-Jan Pfauth

Hey Alex, als de journalisten goed hun werk doen, gebruiken ze die sociale media alleen voor de signaalfunctie. Vervolgens gaan ze over tot hun werk: fact checken, het bedrijf bellen enz enz.

Ernst-Jan Pfauth op Antwoord

Alex van Galen

Ja, dat begrijp ik natuurlijk wel. Maar nieuws wordt steeds ondoorzichtiger. Dus wees blij dat je af en toe nog eens simpele feiten met een eenduidige afzender krijgt opgediend.  
 
Het wordt met alle sociale media zo ontzettend makkelijk om niet checkbare geruchten de wereld in te helpen. Onzin of niet: it’s already out there. 
 
Vandaar dat ik je optimisme niet deel. Spam is opeens een duizendkoppig monster geworden.

Alex van Galen op Antwoord

Ernst-Jan Pfauth

Dat is met persberichten ook zo. Het kan heel nuttig zijn, maar het leeuwendeel is onzin. Met sociale media weet je dan nog dat er tientallen of honderden mensen iets hebben aangevinkt / ge-thumbs-upped / aangeraden. Als ik moet kiezen tussen de monsters, kies ik dus zonder twijfel voor sociale media.

Ernst-Jan Pfauth op Antwoord

Alex van Galen

In geval van minder belangrijk nieuws (de nieuwe stofzuiger) ben ik het met je eens ;)

Alex van Galen op

NUjijredactie

Dan zijn we het inderdaad eens! Thanks.

NUjijredactie op Antwoord

Hans Izaak Kriek

We leven nu eenmaal in een informatieve wereld, waarbij de ontwikkelingen snel gaan. Als oud journalist weet ik dat redacties een meter persberichten bijna per dag ontvangen. De meesten verdwijnen in het cylindrisch archief, prullenbak. Aan de andere kant zoeken mensen toch vormen van zgn freepublicity. Het sturen van een ´nieuws´ mailtje. Voorbeeld:ik ben coach en adviseur in het omgaan met de media. Sinds kort werk ik als eerste in Nederland met het persoonlijk coachen van 1 op 1 via het systeem van Videocall, waarbij coach en tranee elkar zien en horen en direct met elkaar communiceren. Vraag: als ik niets doe hoe krijg ik dan publiciteit? Mijn is Hans Kriek, voormalig politiek en sociaal economisch redacteur. Sinds 1995 coach en train ik bestuurdersbij de overheid en in het bedrijfsleven.

Hans Izaak Kriek op Antwoord

Ernst-Jan Pfauth

Hi Hans, ik refereer in dit artikel aan persberichten waarvan de afzender denkt dat het nationaal nieuws is. In het voorbeeld dat jij noemt, zou ik een aankondiging op je site zetten en nichebloggers attenderen.  

 
En verder helpt het actief zijn op blogs als deze zeker!

Ernst-Jan Pfauth op Antwoord

Joost

Persberichten zijn onmisbaar als je iets van belang aan de kranten en gelijksoortige media wilt laten weten. Ik heb er totaal geen vertrouwen in dat journalisten zelf zullen oppikken. Daar zijn ze over het algemeen te lui voor ;-) 
 
GeenCommentaar zal dan ook perberichten blijven sturen als er iets gebeurt wat wij van belang achten voor een groter publiek, bijvoorbeeld het lanceren van een nieuwe politieke tool zoals we eerder deden met parlando, de coalitiechecker en het politiek café van GC. Het hoeft geen nationaal nieuws te zijn om een persbericht te rechtvaardigen.  
 
Overigens @ernst-jan, het attenderen van nichebloggers kan ook opgevat worden als spam :-)

Joost op Antwoord

Ernst-Jan Pfauth

Joost, als alles bij hetzelfde zou blijven aan de kant van de journalisten, geef ik je gelijk. Alleen denk ik dat er een nieuwe generatie journalisten op staat die nieuwemediabronnen (om het voor het gemak zo maar even te noemen) in de gaten houd. Kijk naar al die twitterende journalisten, die pikken echt wel wat op als jij iets belangrijks – zoals Parlando toen- te melden hebt. Die waren er toen – zomer 2007 geloof ik – nog niet.

Ernst-Jan Pfauth op Antwoord

Mark Nieuwenhuizen

Als voormalig journalist met een focus op de achtergronden van IT werd ik afgelopen weken overstelpt met vragen voor een opt-in voor persberichten. Toen realiseerde ik me eigenlijk pas dat ik in jaren eigenlijk al niets vanuit een verstuurd persbericht had geschreven. Voor productjournalisten ligt dat natuurlijk anders. 
 
Websites en archieven met persberichten zijn dan wél weer handig om dingen terug te zoeken en te weten wie de contacten zijn.

Mark Nieuwenhuizen op Antwoord

Ward van Beek

Zoals met veel doodverklaarde ‘oude media’, denk ik dat de conclusie ook nu weer voorbarig zal blijken. Het is denk ik eerder een geval van én/én. Jouw aanbeveling om via eigen blog, andere bloggers, twitteraars en de sociale media het nieuws te verspreiden, is prima.  
Maar daarnaast zal het persbericht gewoon zijn nut blijven bewijzen. Zoveel media, zoveel wensen en voorkeuren. Het idee dat elke journalist met plezier de hele dag het web afstruint om leuke invalshoeken en berichten te vinden, klopt volgens mij niet. Talrijk zijn de journalisten die het nog graag ‘aangedragen’ krijgen. Zelfs het papieren persbericht is nog niet uitgestorven, hetgeen nog maar eens geïllustreerd wordt door de reactie van Hans Kriek, dis spreekt van “een meter persberichten” en een “cylindrisch archief…” 
 
Je zegt: “Het écht interessante nieuws komt dan vanzelf via sociale media tot journalisten.”  
 
Eh… was het niet zo dat journalisten het écht interessante nieuws liever juist iets eerder hadden dan anderen? Natuurlijk, bij groot nieuws kan het door jou geschetste proces heel snel gaan, maar voor het nieuwtje van die meubelfabriek kan het op die manier nog best lang duren voor de ‘gevestigde media’ het oppikken. 
 
Jouw ergernis inzake persberichten heeft denk ik minder te maken met het feit dat je nieuws direct toegestuurd krijgt, als wel met het feit dat het juist meestal GEEN relevant nieuws was.  
 
Maar daar kon je volgens mij ook al aardig vanaf komen via opt-out: “Ik stel geen prijs op zulke mail, haal mij svp van de lijst.” Kan me niet voorstellen dat ze je dan snel weer iets stuurden. 
 
Voor journalisten als jij, met jouw aandachtsgebieden en ervaring op het gebied van online media, is het persbericht zinloos, en zijn de social media een rijke bron van goede informatie. Voor veel andere journalisten is het eerder omgekeerd. Zij vinden hoogst zelden iets online, komen dan tot de conclusie dat er al zoveel over gezegd is dat ze toch al te laat zijn, of nemen iets over dat bij nader inzien ongefundeerd is, en waarvan de bron niet langer te achterhalen is.  
 
Vanuit ons PR-bureau hebben we bewust niet rondgemaild met het opt-in/opt-out verzoek, omdat we van onze relaties al behoorlijk goed denken te weten wat ze wel of niet van ons willen ontvangen. En bij twijfel vragen we dat gewoon.  
 
Inmiddels hebben we overigens, via directe één op één contacten, al wel meer dan 100 opt-ins mogen optekenen…  
 
Voor het persbericht geldt dus denk ik hetzelfde als voor Mark Twain, (en vorig jaar nog gebruikt door Steve Jobs): “De berichten over mijn dood zijn sterk overdreven.”

Ward van Beek op Antwoord

Laat een reactie achter

Reacties die voor andere bezoekers informatief of vermakelijk zijn, maken het nextblog interessanter en levendiger. Schroom dus niet om jouw goed onderbouwde mening te delen of aanvullende informatie te geven. Als je reageert, vragen we je naam en e-mailadres op te geven. Je eerste reactie wordt vooraf gemodereerd op basis van de spelregels. Als die is goedgekeurd, kun je voortaan direct reageren. Je reactie kan in de krant gebruikt worden.

Ook een avatar bij je reactie? Upload je foto op gravatar.com

Trackbacks naar deze post