datum datum

Een lesje buitenlandse politiek uit Turkije

De Turken gaan niet zitten wachten in de Europese wachtkamer

Door Mark Beunderman Mark Beunderman
11
reacties
op 8 oktober 2009

Stel, het Lissabon-Verdrag is (eindelijk) in werking en Europa heeft (eindelijk) een vaste voorzitter en een minister van Buitenlandse Zaken, zodat we (eindelijk) een effectief buitenlands beleid kunnen voeren. Wat zou de EU dan doen? De Bosniërs en de Serviërs bij elkaar aan tafel brengen, om nieuwe onrust op de Balkan te voorkomen? Zich actief bemoeien met kruitvat Libanon? Bemiddelen tussen Israël en de Palestijnen?

Archieffoto van Ahmet Davutoglu. Foto Reuters / Umit Bektas

Archieffoto van Ahmet Davutoglu. Foto Reuters / Umit Bektas

Hoe je actieve diplomatie bedrijft, kunnen de Europeanen ironisch genoeg leren van een land dat al enkele decennia in de Europese wachtkamer zit. De Turkse minister van Buitenlandse Zaken, Ahmet Davutoglu, was gisteren in Den Haag. Bij een lezing presenteerde hij zijn agenda van de komende weken: overleg met de Bosniërs en de Serviërs, bellen met de Libanezen, naar Irak, naar Damascus. ,,Je moet pro-actief stappen nemen. Anderen zullen dan volgen.  Het buitenlands beleid van de EU bestaat vooralsnog uit het de kat uit de boom kijken” .

De Turken zullen wachten niet wachten tot de Europese Unie nieuwe hoofdstukken opent in de toetredingsonderhandelingen. Door de traagheid van de onderhandelingen, en vooral door de allesbehalve bemoedigende opstelling van leiders als Nicolas Sarkozy, laat Ankara bewust zien dat het ook heel goed zonder EU-lidmaatschap kan. Trouwens, wie heeft wie eigenlijk nodig? ,,Tijdens het conflict in Gaza vroeg Sarkozy zelf om mijn aanwezigheid bij de gesprekken over een staakt-het-vuren,” aldus Davutoglu. ,,Toen ik binnenkwam was de vraag: waar ga je zitten? Aan de Europese kant, of naast de Syriërs? De kant waar ik ga zitten, is sterker.”

Betekent dit dat Turkije zich afkeert van Europa, zoals sommige analisten suggereren? Zo ver is het nog niet.  Als Turkije toetreedt tot de EU, ,,wordt ons gezamenlijke potentieel in de buitenlandse politiek niet verdubbeld, maar verdrievoudigd.”

En toch, Davutoglu’s boodschap is duidelijk: de tijden van Ankara als behoeftige junior partner van de EU zijn voorbij.

11 reacties op "Een lesje buitenlandse politiek uit Turkije"rss-icon

@ Redactie, ik neem aan dat het om een kruitvat gaat?

Antwoord

Kruidvat is een drogist. Ik neem aan dat je kruitvat bedoelt.

Antwoord

Turkije groeit de laatste jaren op economisch vlak zo hard en snel dat ze de EU steeds minder nodig hebben. Veel Europeanen zullen in hun xenofoobe gedachten juichen bij dit idee. Echter, ze snijden zichzelf in de vingers: De ineffectieve regering van Nederland is geen uitzondering, het is exemplarisch voor Europa en eigenlijk de hele westerse wereld! Ook de VS zien hun invloed in de wereld afnemen. Dat maakt de nationalistische, isolationistische, burger niets uit denken ze, maar ook daar hebben ze het mis: Opsluiten in je eigen “fort Europa” maakt het alleen maar erger! Er is onrust aan de grens, er blijft een druk van vluchtelingen en migranten want Europa blijft rijk. Maar omdat Europa niets doet, komen we steeds verder achter te liggen op landen die wel dynamisch zijn! Niet alleen politiek, maar vooral ook economisch. Wat dat betreft zal isolationisme de wens van xonofobe nationalisten doen uitkomen: minder buitenlanders willen zich hier vestigen. Echter dat willen ze alleen niet meer omdat Europa er niet meer toe doet! We zullen ingehaald zijn door Turkije, India, China, Zuid-Oost Azie, Rusland en Oost Europa! Polen zal eisen dat er quota’s komen op het aantal Nederlanders dat zich daar mag vestigen omdat ze een tsunami aan economische gelukzoekers uit Amsterdam vrezen! 
Dat is de realiteit die momenteel gaande is, en dankzij onze democratisch gekozen zwakke regeringen en hun besluiteloosheid wordt deze realiteit alleen maar reeeler. Tekenend zal de dag zijn dat Turkije zijn aspirant lidmaatschap van de Unie opzegt! Gefeliciteerd Wilders en concorten zeg ik dan, u heeft het graf voor de superieure westerse beschaving gedolven!

Antwoord

De buitenlandse politiek van een land vergelijken met die van een unie is natuurlijk niet helemaal eerlijk.  
 
On topic: Erdogan (premier) kijkt al heel lang de andere kant op en dat is zijn goed recht. Turkije is het wachten en praten en afgewezen worden al heel lang beu (graag of niet enzo) en sja, dan zoek je andere vrienden. Dat was al zo toen ik drie jaar terug in Istanbul enkele maanden verbleef. 
 
Het gezever van sommige EU-landen over een woord (genocide) en een stuk land (Cyprus) heeft tot gevolg dat Turkije zelf niet eens meer wil.  
 
Terwijl het zo’n mooie kans is: de bevolking is jong en heeft potentie, Turkije is rijk aan grondstoffen en het belangrijkst: de EU zou zo kunnen laten zien dat het geen christelijke unie is, maar een geografische unie.

Antwoord

Kruidvat Libanon moet ook kunnen. Bijvoorbeeld naast de Blokker en de ElHema aldaar.

Antwoord

We hebben toch de Middellandse Zee Unie waar niet over mogen praten? 
 
http://nl.wikipedia.org/wiki/U....._Zeegebied

Antwoord

Mensen vragen me weleens of ik vind dat Turkije bij de EU zou moeten horen of niet. Het is een beetje een irrelevante vraag, maar mijn mening is dat het beter zou zijn voor beide partijen en meer voor de EU als dat wel zou gebeuren. De huidige sfeer van xenofobie en kortzichtige politiek zorgt er alleen voor dat ik het de komende tien jaar niet zie gebeuren. 
 
En inderdaad in mijn antwoord haal ik aan dat de EU wat betreft internationale kwesties meer heeft aan Turkije dan andersom. Maar één argument wat vaak vergeten wordt: Turkije heeft één van de grotere legers ter wereld, die zou je dan ook binnenhalen als hamer om je Europese buitenlandse beleid kracht bij te zetten. 
 
Het tegen-argument van de Ruttes en Wildersen van dit land ‘dat het land een goede buur kan blijven’ zou steekhouden als het niet zo’n laffe kutsmoes was. De EU zelf is geen goede buurman voor haar omliggende landen. 
Noord-Afrika: ontzettend achtergebleven achter het Europese ijzeren gordijn. Met wat ontwikkeling zouden die Afrikaanse immigranten daar op den duur misschien blijven plakken, maar die riskeren nu liever de verdrinkingsdood. In de toekomst willen we in die regio misschien zonnekracht centrales bouwen, maar met de huidige relatie moet je niet gek opkijken als China er met die contracten vandoor gaat. 
Oost-Europa: Onder de invloed van Rusland. De EU komt niet veel verder dan af en toe de wortel van het lidmaatschap voorhouden. 
Kaukasus naar Levant: Probleemgebied waar als de shit uitbreekt de EU of niks doet (meest waarschijnlijk) of toch via Turkije erheen moet en moet onderhandelen met moslims.

Antwoord

Volgens mij schudden wij elkaar de hand over 10 jaar! JE antwoord sluit naar mijn idee perfect aan op mijn ideeën :-D

Antwoord

Dat Turkije afstand begint te nemen van EU-lidmaatschap is niet meer dan logisch. In Europa wordt er constant gehamerd op integratie. Waarom wordt Turkije dan niet toegelaten?De toelating van een gematigd moslimland tot de EU had het ultieme voorbeeld van integratie kunnen zijn. Turkije heeft bewezen een groot voorstander te zijn van Europese Integratie. We moeten vooral niet vergeten dat Turkije 50 jaar geleden het eerste land is geweest dat een verzoek tot lidmaatschap heeft ingediend.  
 
Zolang Turkije niet toetreedt mag geen enkele EU land integratie verwachten van Turkse EU burgers. Turkije heeft zich in zijn buitenlandse politiek bewezen.Dit geldt ook voor de Turkse burgers die in Europa wonen.Uit cijfers is gebleken dat ze goed zijn vertegenwoordigd in de maatschappij en als Europa dit wil behouden wordt het tijd om afstand te nemen van zijn hypocriete houding. Voeg de daad toe bij het woord (integratie) Zonder Turkije in de EU geen integratie in Europa! ( Dan is het nog de vraag of TR uberhaupt nog geinteresseerd zal zijn in de EU)

Antwoord

Reageer