Comments on: Obama krijgt de Nobelprijs

By: Mostafa bijdehand.

Mostafa bijdehand. — Sat, 10 Oct 2009 16:34:45 +0000

Jan Arends,

De Westerse democratie was een grapje hoor, u nam het serieus.
Mijn Nederlands? na 18 jaar hier? ben nu 47 jaar oud!
Ik ben apetrots op me zelf dat ik redelijk Nederlands kan krabben en met Nederlanders kan communiseren, mondeling en schriftelijk, vooral als ik hoor dat Nederland nu 250 000 analfabete Nederlanders kent, deze kunnen niet schrijven en lezen.
Een ding is zeker: analfabeten betekend niet dat ze mniets te zeggen hebben, vaak leer ik van ze en nog steeds.
jij met je Nederlands!!Jan Arends.

By: Pascal

Pascal — Sat, 10 Oct 2009 15:11:36 +0000

Nou Jan, je vindt jezelf wel heel erg interessant. Ik ga er gemakshalve maar vanuit dat jouw Catalaans van uitmuntende kwaliteit is, want het zou natuurlijk vervelend zijn wanneer iemand je daar op wijst. Beetje bekrompen om van het Westen het centrum van jouw wereld te maken, vind je niet?

By: victorcrebolder@kpnplanet.nl

victorcrebolder@kpnplanet.nl — Sat, 10 Oct 2009 11:22:57 +0000

Stuk uit Hoofdstuk 19: l’Atlantique

” Dat deze vreemde cruise die geen cruise is maar een begrafenisstoet met alleen maar doden zo eindigen zou! Niemand, de mensen noch de Goden, de ongelovigen noch de gelovigen, heiligen noch duivels, djinns noch spoken hadden dit allemaal kunnen voorspellen. Het diverse pluimage aan woordvoerders van de Goden Der Mensen deed hun best, maar niets ervan klopte. De Hemel of welk synoniem dan ook, alleen de doden konden er terecht, alleen zij wisten hoe of het zat maar er was geen weg terug. Om toch zo intiem, als hecht groepje de oceaan in gedreven te worden, als een flottielje bootjes bijna. Dat het kleine, nogal gammele onderzeeërtjes waren deed er niets aan af.
Terwijl we onze laatste gedachten met elkaar delen lijkt het alsof er iets met het geluid gebeurd. We hadden elkaar kunnen horen, we hadden onze ellende én onze geluksmomenten met elkaar kunnen delen, maar wat we nu horen is iets nieuws. Het waren geen bekende stemmen, maar toch klonk het ons bekend. Zoals het neuriën van een moeder klinkt, een geluid alsof het er altijd geweest is.
Toch moeten wij de melodie eerst zien te plaatsen. In het begin lijkt het een natuurlijk geluid, de zee toebehorend. Vreemd, want de golven van de branding hadden we al gehad, een signaal waardoor we begrepen dat de Seine achter ons lag. Frankrijk, dat mooie land met zijn geweldige denkers en dappere medestanders, ja, wij hadden het achter ons gelaten. Er weerklinkt geen gezang, geen muziek, geen instrumenten, en toch is het dat allemaal tegelijk. Het geluid wat geen natuurlijk geluid is, de ruis die geen zeegeruis is wordt almaar krachtiger, duidelijker, specifieker, en wat rest heeft veel weg van een strofe, een mantra, een soera. Na wat dubben over de juiste klanken kies ik ervoor “Ma O Ba, Ma O Ba” te horen. Ma zou dan mama kunnen betekenen, en Ba papa; toch lijkt mij dat niet de juiste interpretatie.
Het voelt alsof deze drie kleine lettergrepen met haar onderliggende cadans en melodie de doden én de levenden een grote toekomst voorspellen. Niet nu, niet straks, maar later. Voor onze kinderen, voor onze kleinkinderen. Er dient nog veel te gebeuren, maar na al die nog te ondergane ellende zal het nieuwe tijdperk aanbreken. Of het een begrip is, een refrein, een God, een mens, een verlosser wellicht, ik weet het niet, maar de drie klanken pulseren zo duidelijk nu dat zij vanuit elke druppel zeewater lijken te ontsnappen.
Maar het wordt nog gekker allemaal, want behalve dat het geluidloze geluid ongelooflijk mooi klinkt begint er een soort licht te verschijnen. De eindeloze donkerte lijkt langzaamaan kleur te verkrijgen. Eerst zie ik wit, dan geel, oranje, en dan blauw! Blauw, mijn lievelingskleur! Ik moet wel dromen, ik móét straks wel wakker worden. Een aantal van de door dit feest der zinnen binnenkomende stemmen herken ik, hoewel ze gelukkiger klinken als ooit tevoren. Van Khadija tot Nourdin, ze huilen allemaal van blijdschap en zeggen dingen als ‘Geluk is hoop’, ‘Ma O Ba is hoop’ en ‘Een oceaan vol hoop’. De Hollanders, die beiden een aardig woordje Frans spreken, klinken door als in koor. Zij horen de drieklank klaarblijkelijk net even anders: ‘O Ba Ma is rechtvaardigheid, en rechtvaardigheid is liefde.’ Abbas hult zich verder in stilte beluisteren, en dat is goed zo; ik hoefde niets meer uit te leggen.
Nee, ik zal nooit meer wakker worden, en mijn dierbare reisgenoten al evenmin. Onze reis naar het einde van de nacht eindigt hier, in een fantastische nieuwe dageraad. De dood is maar een herinnering aan het verleden; het heden en de toekomst bezitten een en dezelfde dimensie, en deze dimensie neigt naar de toekomst, reikt uit naar meer, naar beter, ja naar vrijheid, naar waarheid, en uiteindelijk naar vrede. De toekomst, dat is liefde. Het verleden is niets dan een residu, een zelf gegraven graf, waarin wij, de doden tijdelijk vertoeven. Nog steeds zijn wij, de doden, de enigen die dat echt weten. Laten we vergeven, laten we bidden. Elk gebed is goed.

By: Jan Arends

Jan Arends — Sat, 10 Oct 2009 10:27:00 +0000

Als u de overwegingen van de Nobelprijs-commissie eens doorneemt – of echt bestudeert – wordt het u misschien vanzelf duidelijk.

Dat er veel landen zijn die nog steeds in de Europese Middeleeuwen leven is hun verantwoordelijkheid.
Het Westen heeft daar niet mee te maken.

Uw geschreven Nederlands is overigens niet al te best. Ik neem aan dat ook daar aan te werken is.

Veel succes !

By: Abushams

Abushams — Sat, 10 Oct 2009 06:36:26 +0000

Een bewijs dat de Heinlein definitie van “Comité” juist is : “De enige levensvorm met meerder koppen maar zonder Hersens “

By: Mostafa bijdehand.

Mostafa bijdehand. — Fri, 09 Oct 2009 17:24:32 +0000

Even wachten mensen, welk Vrede heeft u het over? is er vrede? bestaat het?
Kan iemand mij uitleggen waroom werd geen Nobelprijs voor Oorlog uitgegeven? want die bestaat wel. Maar Vrede? Dat hopen wij, maar het gedrag van machtige landen juist in de Weg naar Vrede.
Hoe geef je De Nobelprijs voor de Vrede terwijl bommen op de hoofdden van kinderen vallen?
Uitstellen met die handel!!over drie of vier jaar mischien…

By: Jan Arends

Jan Arends — Fri, 09 Oct 2009 16:17:21 +0000

Barack Obama heeft de Nobelprijs voor de Vrede verdiend.
Ik hoop dat de Amerikanen eindelijk gaan begrijpen dat de oorlogen die zijn voorganger begon misdadig zijn.

Wat ik niet begrijp is dat een Italiaanse oplichter wél voor een gerecht kan worden gehaald maar dat een Amerikaanse oplichter daarvan vooralsnog is vrijgesteld.

Ik vind het ook leuk voor ‘Daddy’ dat zijn dochter hem uit zijn slaap haalde met dit goede nieuws.

By: Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth — Fri, 09 Oct 2009 14:21:41 +0000

Geregeld!

By: Azijn

Azijn — Fri, 09 Oct 2009 14:03:21 +0000

Hoezo niet gekker? Briljante kop op Fark.com: . "Barack Obama linked to terrorist Yasser Arafat"

By: Gerben

Gerben — Fri, 09 Oct 2009 13:52:36 +0000

Obama voor vrede, voor meer troepen naar Afghanistan, President van het land met de grootste wapenindustrie, waar de doodstraf normaal is, vrij wapen bezit, een arsenaal van duizenden kernwapens, co2 uitstoot waar een Afrikaan van droomt, god betert, nu zijn we echt verdoemt. Maar ik gun et hem hoor!

Volgend jaar gaat de Nobelprijs voor charisma vast en zeker naar Balkie!