Superman Obama doet wonderen voor reputatie VS

Amerika maakt nog nooit vertoonde sprong in 'Nation Brand Index'

Affiche van Obama in Los Angeles, november 2008. Foto AFP / Gabriel Bouys

Affiche van Obama in Los Angeles, november 2008. Foto AFP / Gabriel Bouys

De Verenigde Staten zijn weer het populairste land van de wereld. Dat is de belangrijkste conclusie van de Nation Brand Index (NBI), een wereldwijd onderzoek naar de reputaties van landen dat jaarlijks wordt uitgevoerd.

Het is opmerkelijk dat Amerika zo populair is. Het waren immers Amerikaanse bankiers die de wereldeconomie in een  crisis hebben gestort met hun roekeloze hebzucht. Het waren naïeve Amerikaanse armoedzaaiers die zich een veel te hoge hypotheek lieten aansmeren. En Amerika is nog altijd in twee oorlogen verwikkeld. Maar blijkbaar doet een inspirerende zwarte president wonderen voor je imago, dat heeft het Nobelprijscomité afgelopen vrijdag nog maar eens onderstreept.

Vorig jaar stond Amerika nog op de zevende plaats op de NBI. Het kan snel gaan in de politiek. ,,Wat echt opmerkelijk is, is dat in al die jaren dat ik onderzoek doe naar nationale reputaties, ik een land nog nooit zo’n dramatische verandering van status heb zien ondergaan als de Verenigde Staten in 2009″, verklaart Simon Anholt op zijn eigen  website.

Anholt heeft de term ‘nation branding‘ gemunt en heeft in 2005 de Nation Brand Index bedacht als een manier om de status van landen te meten. Zijn idee is dat de reputatie van een land in het buitenland grote heeft invloed op het succes van bedrijven, handel en toerisme, en zijn diplomatieke en culturele relaties met andere landen. Wie meer wil weten over nation branding, hier is een geweldig uitlegstuk van de  Council on Foreign Relations.

,,Het resultaat van de NBI suggereert dat de  nieuwe Amerikaanse regering (exit Bush – welcome Obama) zeer positief is ontvangen in het buitenland en dat de beslissing van het Amerikaanse electoraat om te stemmen voor Obama van de Verenigde Staten weer het meest bewonderde land hebben gemaakt”, analyseert Anholt.

Maar in de VS zelf is dat beeld totaal anders. De toekenning van de Nobelprijs voor de Vrede aan Obama werd daar vooral met hoon en scepsis ontvangen. Illustratief was de manier waarop het satirische tv-programma Saturday Night Live de toekenning belachelijk maakte. De toekenning maakt het voor de Republikeinen alleen maar makkelijker om Obama neer te zetten als een arrogante ster, die niets voor elkaar krijgt:
YouTube Preview Image

Kijk maar, zeggen de Republikeinen, Chicago kreeg de Olympische Spelen niet. Kijk maar, Nederland wil weg uit Uruzgan. Kijk maar, het oude Europa wil geen gevangenen uit Guantánamo opnemen. De Republikeinen trekken dus eigenlijk het idee van Anholt in twijfel dat een positief imago grote invloed heeft op het succes van een land. Ze  impliceren dat landen zich eerder door machtspolitieke factoren laten leiden en niet door mooie woorden.

Op het progressieve webmagazine Slate raadde Mickey Kaus het Witte Huis dan ook aan de prijs te weigeren.

“Zeg dat hij vereerd is maar nog geen tijd heeft gehad te bereiken wat hij wil bereiken. Resultaat: hij krijgt op zijn minst dezelfde hoeveelheid glorie en het helpt bij zijn narcismeprobleem, (…) omdat hij demonstreert dat hij in zijn maag zit met de reputatie van een man die te zeer wordt toegejuicht wegens zijn potentieel, lang voordat hij is begonnen dat waar te maken.”

Wijze raad, want het wordt steeds makkelijker om  Obama  af te schilderen als een soort superman. Kijk maar eens naar onderstaande satirische tekenfilm.  Dodelijk voor je reputatie (in eigen land dan).
YouTube Preview Image

4 reacties op "Superman Obama doet wonderen voor reputatie VS"rss-icon

Toon, was dat ‘inspirerende zwarte president’ nou nodig? Inspirerend is Obama zeker maar daar heeft zijn huidskleur niets mee te maken.

Antwoord

Een verklaring van deze grote sprong houdt mogelijk verband met enerzijds de kracht van de hoop en anderzijds de hunkering van mensen naar leiding en leiderschap. Obama belichaamt die combinatie.

Antwoord

Het is fascinerend dat als de president populair is in het buitenland hij vaak binnenlands niet populair is en andersom! Wilson was populair in Europa in 1918 maar verloor thuis de verkiezingen. Clinton was populair maar verloor in zijn tweede termijn rap aan populariteit. Reagan werd buitenlands bekritiseerd en gevreesd maar was in de VS onomstreden. Bush junior idem…. Geeft maar aan hoe Amerikanen en (met name) Europeanen uit de pas lopen bij elkaar!

Antwoord

Laten we wel wezen, de uitvinder van de Nation Brands Index, Simon Anholt, is een Public Diplomacy (dat kun je vertalen met ‘propaganda’) adviseur die reeds voor vele landen heeft gewerkt. SourceWatch (maar daar lezen journalisten nooit) meldt: “He coined the phrase “nation branding” in a 1998 academic article. But, in a November 2007 interview, Anholt said he regretted coining the phrase, because it leads people (and governments) to believe that they can change perceptions with marketing campaigns.” Daarmee concludeert hij eigenlijk dat zijn eigen uitvinding een instrument is geworden van politieke propaganda. Natuurlijk poneert hij zijn werk als zijnde iets totaal anders als andere communicatie adviesbureau’s, maar dat lijkt me duidelijk ook weer een eigenschap van ‘Public Diplmacy’. Immers, Omo wast ook witter dan wit. 
Leestip: Edward Bernays, en lees Deterring Democracy van Chomsky, over de rol van public relations in de moderne democratie.

Antwoord

Reageer