datum datum

Italiaanse verzetsdaad: turkooize sokken dragen

Net als de rechter die Berlusconi's bedrijf veroordeelde

Door Ernst-Jan Pfauth Ernst-Jan Pfauth
3
reacties
op 19 oktober 2009

De Italiaanse rechter Raimondo Mesiano achtte twee weken geleden Berlusconi’s holding Fininvest medeverantwoordelijk voor het omkopen van een rechter in 1991. De straf? Een schadevergoeding van 750 miljoen euro. „We zullen eens wat moois naar boven halen over die rechter”, was de reactie van Berlusconi. Een spionageactie van zijn televisiezender Canale 5 het gevolg.

Mesiano bij de kapper, Mesiano met een sigaretje, Mesiano op een bankje. Met turkooize sokken aan. Vreemd, vindt de commentator, zulke ,,buitensporigheden”. Kortom: de tv-ploeg wist niks te ontdekken, wilde wel de rechter intimideren en klaagde daarom maar over sokken.

Het dragen van turkooize sokken is inmiddels een verzetsdaad geworden, aldus onze correspondent. Kandidaat-leider van de centrum-linkse Democratische Partij Dario Franceschini toonde ze gisteren trots. Net als journalist Lucia Annunziata. „Doe het voor Mesiano, die alleen schuldig is aan het feit dat hij rechter is”, aldus Franceschini. Hieronder het filmpje, meer van onze correspondent bij nrc.nl.
YouTube Preview Image

3 reacties op "Italiaanse verzetsdaad: turkooize sokken dragen"rss-icon

Oei, mijn Italiaans is niet goed genoeg om echt veel uit het filmpje te halen. Verder wel een mooie (maar kleine) protestactie tegen het belachelijke dictatorschap van Berlusconi!

Antwoord

Helemaal goed, hoewel ik persoonlijk gedekte sokken van the bottom line prefereer… 
http://www.tbl-socks.com

Antwoord

Het onderliggende probleem, is een Italiaanse Premier (uitvoerende macht), die zowel de gehele nieuwsvoorziening in dat land beheerst, als een parlementaire meerderheid (wetgevende macht), op bestelling wetten kan laten aannemen, die exclusief zijn toegesneden op de behoefte van de Premier zelf (Lex Berlusconi geheten) 
 
Een treffend voorbeeld van deze gelegenheidswetgeving is/was een door Berlusconi geïntroduceerde wettelijke bepaling, die de vijf hoogste ambtsdragers (onder wie Berlusconi zelf) gerechtelijke immuniteit verleent, tijdens hun ambtstermijn. 
 
Nu het Italiaanse Hooggerechtshof (de legitimiteit van) de immuniteit van Premier Berlusconi onlangs heeft verworpen, heeft de persmagnaat Berlusconi (nieuwsmonopolist) een poging ondernomen, om de geloofwaardigheid van de rechterlijke macht te ondermijnen. Hij deed dit, door een van de rechters in het geheim te laten volgen door een cameraploeg, in de hoop, dat de rechter op onwelvoeglijk gedrag kon worden betrapt. Het enige dat hij tot nog toe heeft kunnen ontdekken, is het feit, dat de rechter in zijn vrije tijd, kennelijk wel eens turkooize sokken draagt. Ook gebruikt Berlusconi zijn media tegen de rechterlijke macht, door de rechterlijke Macht voortdurend publiekelijk belachelijk te maken, en/of collectief weg te zetten als “links” (wat in de ogen van Berlusconi ongeveer een doodzonde is)  
 
De vraag naar de bijna absolute macht van een Europese premier is volgens mij niet alleen beperkt tot het interne belang van de Italiaanse maatschappij. Ik vind dat de overige lidstaten van de EU, dezelfde criteria op de bestaande lidstaten moeten toepassen, als die, welke worden toegepast op aspirant lidstaten. Het dulden van een gezagsdrager, die zoveel macht in zich verenigt, is niet alleen strijdig met alle Europese beginselen van behoorlijk democratisch bestuur, maar doet ook afbreuk aan de geloofwaardigheid van de EU als geheel. Zowel intern, als naar buiten toe. 
 
Vanuit de EU moeten dus op korte termijn initiatieven worden ontplooid, om de qualiteit van het Openbaar Bestuur in Italië, dat nu het bestuurlijk niveau van een ontwikkelingslang dreigt aan te nemen, binnen de kortste keren op te hogen, op straffe van tijdelijke uitsluiting, en/of een korting op EU subsidies. Wij moeten daarbij op de koop toenemen, dat daarmee de electorale draagkracht bij Euro-sceptische / Eurofobe lidstaten wordt verminderd. 
 
Ook zal de EU actief moeten (mee)werken aan de rigoureuze bestrijding van de almachtige Misdaadorganisaties in dat land (en in de andere, met name Oost-Europese landen). 
 
Het laatste wat moet gebeuren, is dat Europese leiders zich uitgebreid door Berlusconi laten fêteren, waardoor zijn aanzien in de wereld alleen maar dreigt toe te nemen en de macht van de tegenkrachten (tegen Berlusconi) in Italië alleen maar verder zal afnemen. De “socialistische” Blair was het schoolvoorbeeld van hoe het niet moet, maar ook (sommige) politici uit Nederland zal een aangepaste diplomatieke omgangsetiquette ten aanzien van deze man moeten worden bijgebracht.

Antwoord

Reageer