Nu is het toch echt afgelopen voor Dirk

Even kijken – ik richt een BV op – haal ettelijke miljoenen naar mijn prive vermogen en als het mis gaat ga ik de overheid om geld vragen… wat klopt er niet? 
 
laat scheringa eerst maar eens zijn eigen vermogen in zijn eigen (!) bedrijf steken – dan gaan we pas eens denken over belastinggeld erin steken…..

Jansen op 19 October 2009 om 11:59 Antwoord

Zijn plan B was een vorm van zaken doen die hij gewoonlijk deed. Zonder zorgen.

Brillie op 19 October 2009 om 12:35 Antwoord

De vraag is dus, of Scheringa een oplichter is en of hij, indien ja, er in zal slagen, om dat imago dusdanig te beïnvloeden, dat het nageslacht van het tegendeel overtuigd zal raken. Het Dossier Scheringa tot nog toe gehoord en gelezen hebbende, kan maar een conclusie gerechtvaardigd zijn, namelijk dat Scheringa zijn fortuin heeft gemaakt met behulp van oplichtingpraktijken.  
 
Dit gezegd hebbende, moet wel worden vastgesteld, dat de definitie “Oplichter” zowel een strafrechtelijk uitleg kent, een civielrechtelijk pendant kent en een definitie, die volgens het gesundenes Volksempfinden wordt vastgesteld.  
 
Of Scheringa volgens de strafrechtelijke definitie een oplichter genoemd mag worden, kan pas worden vastgesteld, wanneer (indien) een strafrechter een onherroepelijke uitspraak over een strafklacht in dier zinne heeft gedaan / zal hebben gedaan. In civielrechtelijke zin zijn veel financiële vorderingen aangezegd, maar ik ken nog geen enkele civielrechtelijk uitspraak, waarin deze vorderingen zijn toegewezen.  
 
Wel ligt er een, niet ondertekende raamovereenkomst, die kortelings is overeengekomen tussen Scheringa (als toenmalig president directeur van de DSB) en een groep gedupeerden van (te hoge) afnemers van tophypotheken van de DSB, de zgn. groep Jelle Hendrickx, genoemd naar de vertegenwoordiger van die groep gedupeerden. Deze groep ijvert/ijverde met name naar gunstiger voorwaarden voor de hypotheeklast. De Raamovereenkomst is niet door de DSB ondertekend en ontbeert derhalve vooralsnog rechtsgeldigheid.  
 
Daarnaast bestaat de groep Lakeman, die eveneens opereert namens een groep hypotheek- annex polishouders/afnemers van DSB. Deze groep streeft niet alleen naar het bedingen, a posteriori, van gunstiger aflossingsvoorwaarden, maar legt de nadruk meer op kwijtschelding van / schadevergoeding voor de vele afgesloten hypotheek gerelateerde polissen, die in de meeste gevallen volstrekt onnodig zijn afgesloten en boven op de hypotheeksom zijn geparkeerd. De groep Lakeman zegt weliswaar te opereren namens enkele duizenden aangemelde gedupeerden, maar claimt tevens, dat een door haar nagestreefde oplossing, minstens voor 100.000 andere DSB gedupeerde hypotheek en polishouders zou kunnen gelden, De Lakeman groep heeft tevens een claim in voorbereiding tegen de DNB, vanuit de redenering, dat het gebrekkige toezicht van deze toezichthouder, op handel en wandel van DSB, mede tot de verliezen van de DSB gedupeerden heeft geleid. De claim zou het verschil beslaan, tussen hetgeen de gedupeerden uit de failliete DSB boedel krijgen toegewezen en het restpercentage aan schade. 
 
Gezien de vele lopende onderzoeken naar de diverse betrokkenen bij het faillissement, gevoegd bij het onderzoek dat de bewindvoerders/curatoren van de DSB aan het voeren zijn, is het rijkelijk prematuur, om in dit stadium al een eindoordeel over Scheringa te vellen. 
 
Wat wel reeds vaststaat, is dat Scheringa / DSB in principe een schuldbekentenis hebben afgelegd ten aanzien van de onterechte verkoop van de diverse polissen aan hypotheekhouders ten aanzien van de Claim van de Hendrickxgroep. Scheringa zal dat een coulance regeling willen noemen, Anderen zullen dat interpreteren als een schuldbekentenis wegens oplichting.  
 
Tot slot is het in deze fase van inventarisatie van de failliete boedel altijd dankbaar speculeren, want er bestaan nog geen exacte gegevens, maar wel talloze verhalen van lieden, die zich ingewijden in de DSB materie willen noemen. In concreto denk ik dat de NOVA uitzending, waarin enkele medewerkers van de DSB aan het woord werden gelaten over de gang van zaken op de werkvloer van de DSB, wellicht nog de meest concrete aanwijzing voor de misstanden heeft gegeven. Daar moet wel bij worden gezegd, dat de verklaringen van deze, als (ex) medewerkers gepresenteerde werknemers, anoniem werden opgevoerd, omdat in hun arbeidscontract met DSB een zwijgclausule was opgenomen, op straffe van verbeurdverklaring/ vordering van een compleet jaarsalaris bij overtreding van die clausule. Een dergelijke bepaling, hoewel gebruikelijk als concurrentiebeding, zegt mogelijk wel iets over de bedrijfscultuur bij de DSB. Denk ik, dat Scheringe te kwader trouw heeft gehandeld ten aanzien van de groep Hypotheek en polisnemers, dan zeg ik volmondig ja.  
 
Hebben andere banken zich daaraan ook schuldig gemaakt, dan moet het antwoord ook bevestigend zijn. Het onderscheid schuilt in het feit, dat de DSB daarin veel langer is doorgegaan, agressiever opereerde en zich voornamelijk toelegden op de lagere inkomensgroepen, die geen financiële reserves hebben en dus nergens op kunnen terugvallen, als de financiële DSB-strop wordt aangetrokken.  
 
De DSB zag zich eerst in april jl genoodzaakt om te stoppen met het aanbieden van de polissen, waarmee de enige winstgevende component van het bedrijf werd gestopt. Hierdoor alleen al, was een faillissement op middellange termijn onontkoombaar. De Hendrickx-claim was de volgende bom onder de toekomstbestendigheid van het bedrijf..  
 
De oproep van Lakeman tot het doen van een bankrun was eerder bedoeld, als een powerplaytool in het onderhandelingsproces. Ik denk dat het op gang komen van de bankrun hem evenzeer heeft verbaasd, als iedere andere waarnemers van dit verschijnsel. 
 
Veel zal afhangen van de opbrengst van de failliete boedel, en daar zijn de deskundigenmeningen niet erg optimistisch over. Wordt het grootste percentage schuldeisers schadeloos gesteld, dan zal de mening over Scheringa anders luiden, dan als een groot aantal schuldeisers met een restschuld opgezadeld blijven

Peter Schoone Wille op 19 October 2009 om 12:46 Antwoord

De voorwaarden voor moreel verval: 
- Als regelgeving verzwakt zoeken foute opportunistische haaien altijd naar de mazen in de wet. 
- Macht en geld corrumpeert. 
- Wetenschappelijke onderzoeken wijzen uit dat 1 op de 10 mensen aan zelfzucht en/of gebrek aan empathie ‘lijden’. 
- Bestuurders die dogmatisch denken, overtuigd zijn van het eigen gelijk en zich verdedigen met drogredenen. 
 
Bot gezegt: 
Het lijkt me dat er met de neoliberale (Milton Friedman) insteek, het recht van de sterkste, de voorwaarden zijn geschapen die dit landje moreel en ethisch naar de klote helpt. 
 
Het is duidelijk welke insteek Dirk en z’n trawanten hebben.

Joop Schouten op 19 October 2009 om 13:13 Antwoord

Ik denk nog even terug aan de uitspraak van Wouter Bos vorige week in NRCnext. “ik heb wel te doen met Dirk”. Dus als je over de rug van onschuldige mensen een bedrijf opbouwt dan kan je alsnog rekenen op waardering van Wouter Bos. Ik dacht toch echt dat de PVDA de “arme” mens vertegenwoordigde.  
Van de VVD heb ik nooit een hoge pet op gehad, maar dat wordt nu wel bevestigd. Ben bang dat door deze affaire de PVV nog meer stemmen gaat winnen. 
 
De tandenloze BKR in Tiel had al veel leed kunnen voorkomen als zij de macht hadden gekregen om mensen te beschermen tegen deze oplichters; dat geldt niet alleen voor de DSB bank. 
 
Het leed is geleden, de kans dat er iemand hiervoor op gaat draaien is erg klein. Want zij kunnen zich top advocaten veroorleven.

J. Henkens op 19 October 2009 om 16:48 Antwoord