Het brein en de routeplanner
Ze lijken toch echt niet goed samen te gaan
Autorijden en tegelijkertijd je routeplanner in de gaten houden. Vooral voor oudere mensen blijkt dit een te grote opgave. Psycholoog Ellen Wilschut promoveert er deze maand op aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Wilschut zette jonge en oudere mensen in een EEG-scanner en in een rijsimulator. Oudere mensen blijken minder goed irrelevante informatie te kunnen onderdrukken, zag ze. Als een oudere bestuurder op het schermpje van een ingewikkeld navitagiesysteem moet kijken, kan dat wel een seconde schelen in de reactiesnelheid. (Best veel op de snelweg.) Goede reden om navigatiesystemen zo simpel mogelijk te houden.
Er is rumoer over het navigatiesysteem in de auto. Kan het brein dat nou wel aan of niet? Sinds 1 januari 2008 is rijden met navigatiesystemen opgenomen in het examen. Verplicht is het nog niet. Maar de KLPD zei deze zomer dat rijdend je tomtom instellen verboden zou moeten worden. (Desgevraagd, dat wel.)
Multitasken bestaat eigenlijk niet. Cognitief psycholoog Jan Theeuwes van de Vrije Universiteit in Amsterdam, die onderzoek doet naar aandacht en verkeer, zei in NRC: „Het is eigenlijk switchtasken. Bepaalde taken kun je gelijktijdig doen, zoals rijden en radio luisteren. Maar als je een beslissing moet nemen, gaat één van beide altijd voor.” De hersenen kunnen geen twee dingen tegelijk, concludeerde ook psycholoog Paolo Toffanin.
Een paar conversation starters. Lukt jou dat nou goed, geconcentreerd met een tomtom rijden? Denk jij dat je goed kunt multi-tasken? Ben je wel eens (bijna) op een auto geklapt omdat je op je schermpje tuurde?



