datum datum

Laura Dekker in reality-zeil-show

Eerst moeten de kinderrechters nog toestemming geven

Door Carola Houtekamer Carola Houtekamer
9
reacties
op 26 oktober 2009

Het laatste nieuws over de 14-jarige Laura Dekker die als jongste solozeiler de wereld wil rondvaren. Op haar reis zal ze worden gevolgd door een televisieploeg en een ervaren zeiler. Die zullen volgens haar advocaat Peter de Lange in een snellere boot achter haar aan varen.

Beeld Lauradekker.nl

Beeld Lauradekker.nl

Binnen- en buitenlandse televisiezenders hebben zich  gemeld bij vertegenwoordigers van Laura Dekker om een realitysoap te maken over haar reis. Honderden mensen hebben al gratis hotelkamers, logeeradressen en geld aangeboden. Laura heeft inmiddels een paar ton opgehaald. Maar dan moet de reis wel eerst doorgaan.

Op dit moment is in Utrecht de laatste zitting aan de gang waarin drie kinderrechters zich buigen over het zeilplan. Ze luisteren naar Laura, haar vader, haar advocaat, haar moeder en de Raad voor de Kinderbescherming. Die zal opnieuw een negatief advies uitbrengen. Een uitspraak wordt vandaag nog niet verwacht.

9 reacties op "Laura Dekker in reality-zeil-show"rss-icon

En dit zou alleen om de wereld zeilen heten met zoveel lieden in je kielzog?

Antwoord

O, Je bedoelt, dat de zeilreis eigenlijk verboden zou moeten worden, omdat het solo-gehalte te laag ipv te hoog zou zijn. Kan ook natuurlijk.

Antwoord

Het aller-, aller-, allerlaatste nieuws is, dat zij het lopende schooljaar wenst af te maken en pas in het late voorjaar van 2010 de wereld solo zeilreis zal beginnen. 
 
Bron : Het Jeugdjournaal. Zegt dat (JJ) iets over het immature zelfbeeld van ons aller Laura, of was het Jeugdjournaal gewoon de andere media een fractie te snel af.

Antwoord

In dit geval is er ook nog zoiets als de vrije keuze van Laura (en wellicht ook van haar adviseurs). Die wil alleen met het jeugdjournaal spreken. Beetje flauw om dan andere media te verwijten dat ze hun werk niet goed doen.

Antwoord

De vraag was of Laura wel of niet naar school moest. Vervolgens is Jeugdzorg zonder wettelijke grondslag geinformeerd. Dan gaat de Raad vinden dat Laura het land niet uit mag. De rechter had de zaak niet ontvankelijk moeten verklaren. De rechter geeft onrechtmatig opdracht voor onderzoek. Wat iedereen vergeet, is, dat niets in de wet Laura verbiedt om Nederland te verlaten. Het gaat de staat/Justitie geen bal aan. Deze rechter moet zich diep schamen. Zij laat zien dat Nederland in de praktijk helemaal geen rechtstaat is.

Antwoord

Wat Nederland vergeet is dat een kind ook een mens is. Nederland mag zich dan wel druk maken om ‘het gemiddelde kind’ en vinden dat Laura achter slot en grendel moet, omdat ze zich afwijkend van het gemiddelde kind gedraagt Dat is geen bewijs dat haar ouders niet in staat zouden zijn de ontwikkeling van Laura in goede banen te leiden. 
 
Een kind zou naast het recht op bescherming ook het recht op ontplooiing moeten hebben. De Staat der Nederlanden is niet in staat het afwijkende kind voldoende steun en begeleiding te geven om zijn of haar ontwikkeling in goede banen te leiden. D.w.z. dat vooraf ingrijpen in strijd is met elk beginsel van recht. 
 
Nooit zal een potentiële inbreker in de gevangenis gezet worden zolang hij zich aan de wet houdt. Bij kinderen wil de staat ‘voorkomen’ dat de ontwikkeling van het kind verkeerd gaat. Dat willen voorkomen maakt van de staat een opvoeder van het kind. Maar wie zegt dat de staat met zijn kader beter in staat het kind op te voeden en te begeleiden dan de eigen ouders. 
 
Het opsluiten of zelfs het willen opsluiten van kind dat in de ogen van deskundigen ‘dreigt’ te ontsporen is op zich zelf een criminele actie. 
 
De Staat der Nederlanden meet zich zelf bevoegdheden aan als opvoeder, die in strijd zijn met elk beginsel van recht. De staat mag ingrijpen als bewezen is dat het kind is ontspoord; zolang het slechts gaat om een vermoeden van moet de zich er niet mee bemoeien. 
 
Ouders hebben niet alleen het recht kinderen te krijgen, ze hebben ook het recht die op te voeden. Een staat die de ouders dit recht op voorhand wil ontnemen, meet zich rechten aan die verdacht veel weg hebben van dictatuur. Dat heeft niets meer met kinderbescherming te maken. Het is en blijft slechts een machtsvertoon van de staat. 
 
Een dergelijke staat, dat is hoe Nederland met zijn rechtsorgaan Jeugdzorg zich manivesteert, dicteert de burger de opvoeding. Het belang van kind is daar ver te zoeken. De staat als opvoeder is een schrikbeeld wat je terugvindt in elke dictatuur en elke totalitaire staat. Het recht om het kind naar eigen inzicht en geweten op te voeden is wezenlijk voor het recht op vrijheid van geloof en opvoeding. 
 
Waarden en normen kunnen niet van hogere hand opgelegd worden, maar dienen van generatie op generatie over gedragen te worden. Een staat die opvoeding wil sturen probeert zijn eigen fouten van tientallen jaren ontwrichting van het gezin weg te moffelen. Hoe kun je een staat het recht geven zich op voorhand als opvoeder op te stellen, als er geen bewijs is dat de eigen benadering van de ouders van Laura haar ontwikkeling schade heeft berokkend. 
 
Laura is niet alleen een uitzonderlijk kind, ze heeft ook een uitzonderlijke ontwikkeling meegemaakt. Haar te beknotten is zoiets als een windhond in een kooi te zetten, omdat zijn rennen anders gevaarlijk voor hem zou kunnen zijn. 
 
Het bloed kruipt waar het niet kan gaan. Het kind draagt de tradities en ambities van zijn of haar omgeving. Het kind uit die omgeving wegrukken is veel traumatischer dan de gevaren die bij zo’n omgeving horen. Je kunt het kind niet dwingen tegen zijn wil iets niet te doen, als er voldoende basis voor vertrouwen bij de ouders is. Dat komt er op neer dat de staat zich het recht aanmeet het vertrouwen van het kind in de eigen ouders te ondermijnen. In de volksmond heet dat stoken. De staat stookt het kind tegen de eigen ouders op, om het daarmee klaar te stomen voor de pleegzorg. Wat voor een meerwaarde heeft dat. De politiek keert zich als een massale agressor tegen het gezin. 
 
De haat van hetgeen waar de staat in de vorm van politieke macht geen controle over heeft, het gezin, krijgt handen in voeten in de macht van Jeugzorg. Jeugdzorg belichaamt de macht van het eigen gelijk boven het recht van kind om in zijn opvoeding begeleid te worden door zijn of haar eigen ouders. 
 
Het kind is al lang niet meer het doel. De staat laat zien dat de eigen onmacht zich laat afdwingen met schijnprocessen, al weer een kenmerk van een dictatuur. Want Jeugdzorg is niet alleen aanklager, maar ook beoordeelaar tegelijk. De jeugdhulpverlening is door de constructie vrijwel volledig afhankelijk van de verwijzer Jeugdzorg. Daarmee is het eigen gelijk van Jeugdozrg verzekerd en kan niemand hen nog een haarbreed in de weg leggen. 
 
Jeugdzorg heeft als de belichaming van een dictatuur de macht over elk kind in Nederland. Publiciteit richt zich op vertoon van die macht, ook in geval van Laura Dekker. 
 
Voor Laura bestaat in Nederland geen eerlijke rechtspraak. De publiciteit zag zich bewijzen als boegbeeld van wat in Nederland 
al jaren politiek geaccepteerd is. 
 
De dictatuur van Jeugdzorg geeft geen enkel kind de kans te ontsnappen aan het systeem, wat regelend Nederland voor zijn zwakste onderdanen opgesteld heeft. 
 
Ik kan maar concluderen dat het kind in Nederland rechteloos is. En in handen van Jeugdzorg een object is, waarover de staat beslist. Met recht of met rechten van kind heeft dat niets te maken. Het is en blijft een politiek machtvertoon.

Antwoord

@Matthijs Staller. Dat is wel een hele lange reactie, hoor. Misschien de volgende keer iets beknopter op het blog? Langere betogen zijn meer voor de opiniepagina’s van de papieren krant.

Antwoord

Geweldig, Laura!! Behouden vaart,

Antwoord

Reageer