Waarom werden deze films geen hits?
,,The most overlooked films" van de afgelopen tien jaar
Ja ja, lijstjestijd. We blijven vrolijk doorgaan met het selecteren van de meest originele lijstjes over de jaren nul. Dit keer: films die een hit hadden moeten worden. In de Verenigde Staten dan, want de lijst is gemaakt door de Amerikaanse filmliefhebber Josh Tyler.
De lijst begint met Black Snake Moan (2007), een film waarin ex-blueszanger Lazarus (Samuel Jackson) in een zuidelijk gehucht in de Verenigde Staten het bewusteloze white trash-meisje Rae (Christina Ricci) voor zijn deur vindt. Hij verzorgt het meisje en helpt haar er boven op. Helaas slaat de godvrezende man daar in door, want hij ketent het meisje uiteindelijk vast aan de verwarming.Volgens Tyler werd Black Snake Moan geen hit omdat Amerikanen te preuts voor de poster waren. Zonde, want de film gaf een mooi beeld van de zuidelijke staten en had een geweldige soundtrack. NRC-recensent Peter de Bruijn vond de soundtrack destijds ook goed, schrijft hij in NRC Handelsblad van 30 mei 2007. ,,Helaas draait Black Snake Moan zich uiteindelijk vast in een kleffe, therapeutische boodschap.”

Ook over andere vermeldingen zijn NRC-recensenten zijn zuinig. De oordelen over Zack and Miri Make A Porno (2008) en The Weather Man (2005) laten zich het best samenvatten in André Waardenburgs oordeel over Kiss Kiss Bang Bang (2005): ,,Smaakt lekker zolang het duurt. Dan gooi je de kauwgum weg.”
Maar soms zijn NRC en Tyler het roerend eens. Tyler snapt niet dat 25th Hour (2002) – over New York na 9/11 – van Spike Lee geen hit is geworden. Want, zo schrijft hij, Edward Norton zet de beste rol van zijn carrière neer. Toenmalig filmrecensent Hans Beerekamp rept geen woord over Norton, maar zegt wel: ,,Lee heeft een schitterende film gemaakt, die soms vet en nadrukkelijk, dan weer subtiel een elegie zingt voor het machtige New York van weleer.”
Ook de fenomenale acteerpresentaties van Kevin Bacon in de pedofiliefilm The Woodsman (2004) worden door zowel Tyler en NRC geroemd. Andere films waar beide media blij mee zijn: Grindhouse (2007), Open Water (2003) en Death at a Funeral (2007). Met die laatste vermelding ben ik het hartgrondig eens. Ik zag de film in de bioscoop, ging daarna nog een keer terug. Vertelde aan vrienden hoe geweldig het was, waardoor zij ook gingen. Soms zelfs ook twee keer. Dit is de trailer, die de film overigens flauwer laat overkomen dan deze is:

Een zorgelijke constatering om mee af te sluiten: de meeste films die Tyler noemt, zijn nooit uitgekomen in de Nederlandse bioscoop. Want als de film in Amerika niet werkt, doet deze het in Nederland vast ook niet goed – denken de distributeurs waarschijnlijk. Hoeveel pareltjes hebben we daardoor gemist? Help elkaar en noem de meest onderschatte films van de jaren nul in de reacties.



