datum datum

Minder lompe dokters alstublieft

Loting van geneeskundestudenten moet worden afgeschaft

Door Mark Beunderman Mark Beunderman op 10 december 2009

Komt een vader met zijn dochter bij de dokter:

“Zoon Hugo, zes maanden, heeft symptomen van heupdysplasie. We worden verwezen naar het Kennemer Gasthuis in Haarlem. Een arts-assistent roept onze naam. Zonder zich voor te stellen geeft hij instructie hoe Hugo moet liggen. Dan komt de arts, ook hij stelt zich niet voor. Hij gaat direct aan de slag met koude gel en scanapparatuur. Hugo wordt onrustig. De arts reageert met sssst, sssst en lig stil! Dan zegt hij: „Niets aan de hand”, en loopt weer weg.
Aan de assistent vraag ik wat dan de oorzaak van de symptomen zou kunnen zijn? „Daarvoor moet u niet bij ons zijn”, zegt hij. Verbouwereerd gaan we weg.”

Conversation Starter

Studio NRC

Dat was een ‘ikje’ (uit de rubriek ik@nrc.nl) in nrc.next van 23 november.
Op de opiniepagina van de papieren krant vandaag een voorstel om de aanstelling van meer van dit soort lompe dokters in de toekomst te voorkomen. Het komt van Jan Borleffs, internist en vice-decaan onderwijs en opleiding in het UMC Groningen. Borleffs pleit voor het selecteren van nieuwe geneeskundestudenten op karaktereigenschappen, motivatie en professionaliteit.

In Groningen doen ze dat al, schrijft Borleffs.

,,Kandidaten beantwoordden vragen na een college over neurologische aandoeningen, schreven een essay over de eenkindpolitiek in China, analyseerden en vergeleken twee theorieën over slaap. Ook werden zij beoordeeld in een rollenspel. Zo speelde de kandidaat een medewerker in de thuiszorg die een behandelrelatie met een patiënt moest beëindigen”.

In het huidige systeem kun je op twee manieren toegang kunt krijgen tot de geneeskundestudie: via een eindexamengemiddelde van 8 of hoger, of via een gewogen loting. Allebei afschaffen, vindt Borleffs. “Selectie van aspirant-studenten op eigenschappen voor de beoogde professionaliteit is hoog nodig”.

Wat vind jij? Niet meer loten, niet meer kijken naar cijfers, maar een heus assessment voor toekomstige artsen?

41 reacties op "Minder lompe dokters alstublieft"rss-icon

Dit artikel is echt hilarisch. Ik heb een veel simpelere oplossing om lompe dokters te voorkomen: bij voortdurend disfunctioneren moet een dokter gewoon zonder vertrekregeling ontslagen kunnen worden zoals iedere andere werknemer in nederland.

Dan hou je alleen wel het probleem dat de artsen die niet functioneren eerst opgespoord moeten worden voordat, ze kunnen worden ontslagen. Ik studeer zelf geneeskunde en hoor van co-assistenten om mij heen de wildste verhalen van artsen die op meerdere fronten wangedrag vertonen. Iedereen weet het, maar niemand zegt het. Een groot probleem dus.  
Daar komt dan nog bij dat het zonde van de opleidingsplaatsen en het geld is als er artsen op non-actief gesteld moeten worden. Ik ben het er daarom ook mee eens dat selectie aan de poort een goede manier is om dit probleem deels te kunnen oplossen. Voorkomen is beter dan genezen is een gezegde wat in dit geval wel op zijn plaats is.

Sinds vele jaren wordt er aan de poorten van Hogere Hotelscholen (Maastricht, Den Haag) een streng selectiebeleid gevoerd. Psychologisch onderzoek, gesprekken, opdrachten e.d. zijn onderdeel van deze selectie procedure. Vind het al jaren onbegrijpelijk 
dat voor studies waarbij sociale, verbale vaardigeheden een grote rol zouden moeten spelen geen selectie wordt 
toegepast. Een slimme nerd met veel tienen is misschien enorm geschikt voor wetenschappelijk onderzoek maar 
waarschijnljk minder capabel als arts.

Een betere optie is om tijdens de studie ook aandacht te besteden aan de omgang met patienten. Het zou zonde zijn om een goede arts af te wijzen vanwege zijn slechte manieren. Lompheid is gemakkelijk af te leren.

Ik ben het met Harald eens. Ik vind dat iedereen die geschikt is voor de opleiding geneeskunde de kans moet krijgen. Ik weet niet of het al zo is, maar ze kunnen in het curriculum toch plaats maken voor zorg en omgang met patienten? Of beleid maken in een ziekenhuis dat collega’s elkaar aanspreken op horkerig gedrag of zorgen dat patienten het op een laagdrempelige manier kunnen melden.. Ik vind het belangrijk dat een arts zich een beetje kan inleven in de patient. Ik kan me herinneren dat toen ik de eerste keer in het ziekenhuis lag ik doodsbang was. Gelukkig waren er toen een paar lieve verpleegkundigen die mij op mijn gemak stelden.

Je kijkt nu enkel naar de studenten, en niet naar de verpleegkundigen en artsen die al dertig jaar rondlopen op de afdeling. Het lijkt mij heel begrijpelijk dat de nieuwe generatie een bestaande negatieve houding overneemt als die al heerst onder de ‘oudjes’. 
 
Na maanden in het AMC zien we ze veel te veel: vooral verpleegkundigen die hun routine afwerken en af en toe eens kijken wie er dit keer in het bed op kamer 120 ligt. Totaal niet geïnteresseerd meer in de patiënt. 
 
Lijkt mij een goed plan om eerst daar eens flink huis te houden.

Bovendien zijn assessments ook maar een momentopname, en men weet best wat er van hen verwacht wordt. Het probleem ligt echt bij de werkgever, het ziekenhuis zelf, die toelaat dat mensen op deze manier in hun functie mogen doen.

Ik woon zelf in de regio en ga bij voorkeur niet naar het Kennemer als ik naar het ziekenhuis moet… Er zijn betere alternatieven in de regio. 
 
Het gaat me overigens te ver om de hele medische stand af te schrijven vanwege het gedrag van enkele individuen. Wat veel storender is is het feit dat er instelligen zijn waar dit soort gedrag tot de ‘normale cultuur’ is gaan behoren. Wellicht een geneesheer directeur die op zo’n manier groot is geworden? 
 
Een test bij toelating is m.i. geen oplossing. Beter is het om tijdens de opleiding aandacht te besteden aan deze kant van werken in de zorg. Dat gebeurt gelukkig al steeds meer. Dat alleen is echter niet genoeg, er moet ook hard ingegrepen worden bij instellingen waarbij dit soort gedrag wordt gedoogd. Hoeveel aandacht er ook is bij selectie of tijdens de opleiding, als de heersende cultuur in de instelling niet deugd dan worden de nieuwelingen vanzelf ingekapseld. Ze moeten wel meedoen om zelf te overleven, de artsen zijn onderling namelijk even bot zo niet botter (aldus een bevriende co-assistent in opleiding).

Ik studeer zelf geneeskunde aan UvA-AMC en ben via met een eindcijfer hoger dan een 8 ‘gewoon’ binnen gekomen. Zelf vind ik de selectie al streng genoeg.  
In ons curriculum zijn bovendien uren waarin we vaardigheidsonderwijs krijgen: we leren om te gaan met patiënten en leren om beleefde en goede gesprekken te voeren tijdens een anamnese.  
Bovendien worden we ook daadwerkelijk beoordeeld op ons professioneel gedrag. Als ons gedrag niet professioneel genoeg is, kunnen we gewoon van de opleiding worden afgegooid.

Internist Borleffs moet beter weten. 
Een radioloog kijkt alleen naar de kwaliteit van de foto en de scan. 
De beoordeling is aan de behandelend arts. In dit geval aan de kinderarts en/of de orthopeed. De assistent had dit bovenstaande wel beter moeten uitleggen.

Twee dingen: 
 
1: De manier waarop de patiënt door de arts wordt behandeld op het persoonlijke vlak is van belang: Mensen vervolgen eenvoudigweg geen artsen die ze aardig vinden. 
 
2: Dokters in Chicago werden de beste in hun vak door minder onderzoeken uit te voeren. Als ze denken dat een patiënt een hartaanval heeft, kijken nog maar naar een aantal factoren, zoals de bloeddruk en een ECG. Andere factoren negeren ze gewoon, zodat ze veel sneller een diagnose kunnen stellen. Het ziekenhuis is in Amerika een van de beste geworden in het vaststellen van hartproblemen. 
 
Bron: Malcolm Gladwell, Intuitie.

Ik ben bang als de ‘omgang met de patient’ in het curriculum komt d’r veel tijd wordt verspild met flauwe rollenspelletjes die nergens op slaan.  
 
Misschien meer iets van de opvoeding?

Die rollenspelletjes zitten al in het curriculum. In de eerste jaren tussen studenten en later met acteurs. Het voelt inderdaad aan als onzin, maar ik denk dat je jezelf zo toch wat trucs en vaardigheden kunt aanleren om meer informatie van de patient te krijgen. Naast de kennis uit de studieboeken is deze informatie minstens zo belangrijk.

@Djoeke: Je vind een toelating op basis van een acht voldoende streng? Ik vind dat het de voorselectie voor meisjes doet toenemen omdat meisjes op de middelbare school beter op cijfers zijn gericht dan jongens, ten eerste, ten tweede zegt het niks over je sociale en professionele vaardigheden. 
 
Het is lastig om een selectiecriteria vast te stellen bij aanvang van de opleiding, maar het is wel nodig om een numerus fixus te houden. 
 
Als laatste opmerking zou het fijn zijn als er inderdaad selectie plaats vind tijdens de opleiding en er mensen uitvallen. Dat gebeurd niet tot nauwelijks. Het blijft een conservatieve opleiding waar niemand tegen je zegt: Jij wordt geen dokter, misschien onderzoeker maar jij bent niet een dokter. En dat is jammer.

Met voldoende streng bedoel ik alle manieren van toelating: tegenwoordig wordt de helft d.m.v. decentrale loting geselecteerd. Bij decentrale loting krijg je meerdere toetsen en uiteindelijk nog een gesprek. Alleen toelating op die manier vind ik absurd, mensen die niet alle toetsen halen of niet zichzelf goed kunnen verkopen hebben ook recht op toelating.  
 
Bij ons (de UvA) wordt het wel gezegd als je vaardigheden niet goed zijn, je haalt het dan gewoon niet. Vroeger was dit waarschijnlijk anders, maar je kan nu echt zakken op je gebrek aan professionaliteit, dat staat zelfs in het raamplan van geneeskunde. Tegenwoordig kan je (volgens mij) bij elke geneeskunde-opleiding dankzij je gebrek aan professionaliteit worden weggestuurd. 
 
Het is lastig om een selectiecriteria vast te stellen bij aanvang van de opleiding, maar het is wel nodig om een numerus fixus te houden.  
 
Als laatste opmerking zou het fijn zijn als er inderdaad selectie plaats vind tijdens de opleiding en er mensen uitvallen. Dat gebeurd niet tot nauwelijks. Het blijft een conservatieve opleiding waar niemand tegen je zegt: Jij wordt geen dokter, misschien onderzoeker maar jij bent niet een dokter. En dat is jammer.

Oeps ik ben vergeten je reactie eronder vandaan te halen!  
(die kopieer ik altijd zodat ik makkelijker kan antwoorden) 
Sorry voor het onoverzichtelijke berichtje nu! 
Mijn berichtje gaat tot ‘weggestuurd’.

Feitelijke onjuistheid in de blog (en misschien ook het artikel): er zijn drie manieren om geneeskunde te gaan studeren: een 8 of hoger als gemiddelde op je eindlijst, loting of decentrale selectie. Waarbij bijvoorbeeld nevenactiviteiten naast het VWO een rol kunnen spelen. 
 
Algemene vraag naar aanleiding van deze opmerking: heeft de papieren next eigenlijk een foutenrubriek? Om dit soort foutjes te kunnen verbeteren?

Er is een Amerikaans ziekenhuis waar ze service design experimenten doen en één van de ideeën is om een patient eerst X keer 5 minuten te laten speed-daten met dokters voor je er eentje kiest. Op die manier heb je een veel grotere kans dat je een match hebt met je dokter. 
Dan kun je na een tijdje doktoren die te weinig gekozen worden ook wegbonjouren. 
 
Dit idee vereist wel dat er een licht overschot aan doktoren is, dus misschien die numerus fixus toch maar afschaffen dan?

Ik werk al vijftien jaar als verzorgende en een groot deel van onze opleiding bestaat uit omgangskunde. Haast net zoveel uren als verpleegkunde. Dit is inderdaad geen overbodige luxe. Toch loop ik ook nog tegen lompe collega’s aan.  
Mensen zijn zich er vaak niet van bewust dat ze lomp zijn en ze daar op een lichte, humorvolle manier op wijzen wil wel eens helpen.  
En daarnaast, inderdaad, veel kun je ontwikkelen, maar de aanleg moet wel al van te voren aanwezig zijn.  
Daarop assessment doen lijkt me niet zinvol. Daar zouden veel goede artsen met minder goede omgangsvormen aan verloren kunnen gaan.

Apart verhaal van Borleff. Hij bepleit iets waarvan de effecten nog niet bekend zijn en waar andere universiteiten al weer op terugkomen. En verwijst naar onderzoek dat aangeeft dat wie in de opleiding disfunctioneert, dat later als arts ook doet. Waarom dan geen strengere eisen geïntegreerd in de opleiding in plaats van een enkel rollenspelletje en een opstelletje over de eenkindpolitiek?  
Nog een onzinargument van Borleff: zo’n toelatingstest geeft de aspirant-student het gevoel er zelf iets aan te kunnen doen. Die 8+-regeling niet dan? En heeft Borleff al gegevens over de correlatie tussen examencijfers en de toelatingstest? Als die hoog is, is het circus overbodig.

Ik ben zelf zo’n student die via deze decentrale selectie is binnengekomen in Groningen. Het was een zware selectie, om überhaupt mee te mogen doen aan de “rollenspelletjes en essay-ronde” moet je al een hele papierberg inleveren waarin je aantoont een stap harder te willen lopen en gemotiveerd te zijn. 
 
Dit is absoluut een goede manier om studenten te werven. Zelden zulke gemotiveerde studenten meegemaakt: je hebt hard moeten werken voor je plaats, dus nu wil je je ook waardig bewijzen.  
 
8+ en anders loten voor een plaats is een totaal irrelevante methode voor dit soort opleidingen, er gaan een hoop potentieel goede artsen verloren door dit lullige loterijtje. Je hebt het hier wel over medische zorg en de toekomst van mensen, twee dingen waar je gewoon niet lichtvaardig mee om moet springen.  
 
Decentrale selectie selecteert de meest capabele mensen, met het meeste potentieel. Hier zullen ook minder uitvallers tussen zitten. Bovendien ook minder “ik weet niet wat ik wil, ik kies wel geneeskunde- mensen” die de loting poule vervuilen en kansen verkleinen voor gemotiveerde mensen. Actieve selectie verbetert de kwaliteit van studenten en uiteindelijk ook van de studie. 
 
Dus, hup, alle numerus fixus studies (want dit geldt niet enkel voor geneeskunde) over op een selectieprocedure!

alsof die 8plussers niet hebben gewerkt om ingeloot te worden??? Het is een wijdverbreid misverstand dat het hen is komen aanwaaien. Als je zou nagaan hoeveel uren ze de afgelopen zes jaar aan hun school hebben besteed, zal de 8plusser heel wat hoger komen dan de zesjesstudent. Zes jaar vwo heeft een meer voorspellende waarde dan een toelatingstoets. En één jaar studie ook. Iedereen toelaten en dan een selectieve propedeuse zou de meest faire oplossing zijn.

Tuurlijk zijn er lompe dokters, wel steeds minder.  
Er zijn ook lompe patienten, steeds meer.

Onze zoon heeft als 4-jarige een hersenoperatie ondergaan. We zijn nogal wat ‘nerds’ tegengekomen in die tijd. Zaten we niet mee; een kundig arts is lang niet altijd contactueel begaafd, maar als consument ga ik toch voor kundigheid. Mensen er om heen kunnen die taak op zich nemen/invullen. Veel mensen willen graag al hun ellende op tafel gooien, maar een arts dient in korte tijd tot de kern te komen en daarbij is zelfs soms afstand van belang. Voor de duidelijkheid: ik heb het nu niet over lompigheid.

Helemaal mee eens.Ik ben al 30 jaar voorstander van het afschaffen van tijdverslindende bijscholingen en andere verplichtingen.Wel moet er op internet gratis informatie te vinden zijn zodat eenieder de laatse weetjes kan weten of vinden.Enigste wat echt kan werken is plotselinge controles door echt functionerende controleartsen met sanctiemogelijkheden.Deze controles moeten dan plaatsvinden nadat de patient bij de arts is geweest en dan nagaan:”Waarom,waarmee was de patient bij de arts.Wat heeft hij onderzocht,wat is de (vermoedelijke)diagnose,wat is er afgesproken en welke eventuele therapie is gegeven of afgesproken.Controle dokterstas e.d.Inzet van de arts bij spoed.Hoe lang duurt het voor de patient bezocht wordt,alcoholcontrole. 
En denk aan het wetenschappelijke “bewezen feit” dat de slimste mensen vaak het gemeenste zijn en vaak goede praters zijn.Kijk alleen maar naar de topleiders en hun fratsen.

ik werk zelf als tandarts parttime in een achterstandswijk vol allochtonen.Ik meen te mogen concluderen dat de lompigheid van deze patienten je vanzelf lomper doet reageren. 
Ze komen met zijn zessen binnen,EEN spreekt nederlands maar alle zes menen ze wat te moeten zeggen met als consequentie dat van een visite die een kwartier duurt je er als arts 12,5 minuut voor Piet Snot bijstaat omdat er een taal gesproken wordt die je niet begrijpt………..hoezo lomp?????Zo kan ik nog tientalle voorbeelden geven!!!!

Zeker PVV-er? 
Het stukje gaat over lompe artsen. Nu wordt ineens de allochtoon met taalachterstand (niet lomp lijkt mij, maar klungelig – het overcompenseren van hun tekortkoming) de schuldige van lompe artsen. 
Ik ben een allochtoon die lichtelijk voorlijk is op menig Nederlander. Woon hier al langer dan menig autochtoon (omdat ze geboren zijn ver nadat ik hier kwam) en spreek de taal (en diverse andere) beter dan menig allochtoon. Ondanks deze ‘voorstand’ ook vaak genoeg lompe artsen meegemaakt die je beschouwen als een stuk vlees op de behandeltafel. Ze beschouwen je als de laboratoriumrat waarop ze als student op geoefend hebben. Daar hoefde je ook de omgangsvormen niet in acht te nemen.

klungelig=overcompensatie?????nee onbeschoftheid  
“spreek de taal beter dan menig allochtoon” 
onthoudt (ezelsbruggetje) aLLochtoon…..aLLa 
voorstand=voorsprong

Een gemiddelde van 8 of hoger voor toelating studie duid op een goede inteligentie. 
Helaas gaat dit vaak samen met lage empatische vermogens die zo een sterk onderdeel vormen van het arts zijn. 
Conclusie afschaffen deze “norm”. 
Wat hufterigheid betreft…..ga eens kijken bij de oudste generatie artsen….deze stammen nog uit de tijd dat het goden waren en ze gedragen en voelen zich nog steeds dienovereenkomstig. 
Natuurlijk geld dit niet voor iedere oudere arts. 
Trouwens…..artsen (en mangers en ander zichzelf overschattend volk) zijn ook maar gewone mensen die een scheet laten en zeggen tegen hun vrouw …..nou het was weer een zware dag vandaag.

“Een gemiddelde van 8 of hoger voor toelating studie duid op een goede inteligentie. Helaas gaat dit vaak samen met lage empatische vermogens…” 
Excuse me? Ik vraag me ernstig af of deze uitspraak ergens op gebaseerd is?

het feit dat ik in deze wijk werk/wil werken zegt toch al genoeg…… 
Zoek eens een PVV’er die daar wil gaan werken……….

Tot mijn 65ste heb ik in Nederland gewoond en veel lompe artsen meegemaakt. Woon nu 3 jaar in Duitsland en het is hier precies hetzelfde.  
Het enige dat helpt is: Probeer niet kwaad te worden en wees assertief. Neem zonodig zelf het initiatief om je voor te stellen. De lompe arts zal dan zeggen dat hij al weet wie je bent. Antwoord dat je ook wilt weten met wie jij te maken hebt. Krijg je geen antwoord op je vragen? Blijf aandringen en verlaat de spreekkamer niet voordat je een antwoord hebt. Maak het de lomperik zo lastig mogelijk, maar wordt NIET agressief.Geef hem geen stok om te slaan.

Deze zomer werd bij mij de diagnose darmkanker gesteld. Vervolgens nadere onderzoeken en een operatie. Ik voel me geweldig goed geholpen door een efficiente gang van zaken en vooral door zeer kundige doktoren. Heb zeer veel bewondering voor de grote vakbekwaamheid. Ja, en de communicatie was zeker niet altijd optimaal om niet te zeggen, soms behoorlijk onhandig. Chirurgen zijn betafiguren, en vooral de jongere chirurgen begrijpen vermoedelijk niet hoe spannend deze ziekte voor de patient is. Toch vergeef ik het ze graag. Prefereer per saldo grote medische professionaliteit boven goede communicatie.  
Anna

Geheel mee eens wat de internist schrijft.  
Het gaat om houding, motivatie en karaktereigenschappen. 
Er zijn genoeg studenten die niet ingeloot worden en goede artsen zouden kunnen zijn. 
Zelf heb ik les gegeven aan de Geneeskunde faculteit: er waren studenten die echt arts wilden worden, andere studenten gaven aan dat het geld meespeelde en sommigen gaven aan de wens van de ouders op te volgen. 
Het gaat om houding, motivatie en karaktereigenschappen om een patiënt goed te kunnen helpen. 
De toestroom om arts te worden wordt dan ook groter en hoeven artsen geen overuren meer te maken: onverantwoordelijk. 
Van Manen.

Enige empathie naar de patiënt (plus uitleg en geruststelling)zou niet teveel gevraagd moeten zijn van een arts. Houding, karaktereigenschappen en motivatie spelen daarin zeker een rol. Ik vond het dan ook opmerkelijk dat toen ik onlangs bij een artsexamen aanwezig was, er van de 12 studenten/artsen zeker 5 waren die zich in dezelfde richting wilden gaan specialiseren als een van hun ouders (en in sommige gevallen zelfs grootouder). Dat hoeft absoluut niet te betekenen dat deze jonge artsen “lompe dokters” worden, maar het geeft te denken over de intrinsieke motivatie.

Het is onbegrijpelijk dat er al niet veel eerder een selectie procedure is gestart naar o,a. de karaktereigenschappen van de a.s. student. Eindelijk worden we wakker!

Het vereist specifieke eigenschappen, die doorgaans niet aan te leren zijn, om goed met patiënten om te kunnen gaan. Het zou heel goed en hoog nodig zijn om studenten daarop te selecteren. Ook zou er geselecteerd moeten worden op motivatie. Een student die voor geneeskunde kiest vanuit een andere motivatie dan vanuit de liefde voor dit vak kan absoluut geen goede zorg bieden aan kwetsbare mensen.

Wat je vaak ziet, is dat ouders wensen dat kinderen arts moeten worden. Het gevolg is vaak dat kinderen dan vaak arts worden. 
Hier is dan weinig sprake van echte motivatie! 
 
De arts is niet echt gemotiveerd om zijn vak uit te oefenen en de patient heeft dan pech met zo’n arts.

Waarom een selektie: VWO-diploma is al een selektie.  
Geneeskunde is geen moeilijke studie: veel stampwerk.  
Sommige studenten doen ook 2 studie’s: Geneeskunde en Rechten of Biomedische wetenschappen. 
 
Het gaat om motivatie en je eigen keuze maken!

Waarom een selektie: VWO-diploma is al een selektie.  
Geneeskunde is geen moeilijke studie: veel stampwerk.  
Sommige studenten doen ook 2 studie’s: Geneeskunde en Rechten of Biomedische wetenschappen.  
 
Jij doet waarschijnlijk geen geneeskunde, van dat soort mensen hoor je namelijk vaak deze reactie of “ik kan het ook wel maar ik heb er niet zo’n zin in!” Je bent gewoon wat onderontwikkeld; geen zorgen, deze maatschappij zorgt ook voor die mensen!

Ik snap niet dat in de nieuwberichten niet wordt gesproken over de decentrale selectie. Hier wordt al verder gekeken dan alleen het gemiddelde eindcijver op iemands VWO-diploma. De voorgestelde selectie wordt al toegepast, naar mij weten in minstens 3 universiteiten in Nederland (UVA, VU en Erasmus, maar misschien tegenwoordig al weer meer!)  
 
Overigens doe ik geneeskunde via een zijninstroom (ik heb eerst een bachelor bio-medische wetenschappen afgerond en wordt nu in een master van 4 jaar tot basisarts opgeleid). Hiervoor heb ik een strikte selectie moeten ondergaan, waar veel aandacht was voor persoonlijke aspecten zoals patienten contact, ethiek en professioneel gedrag. En niet alleen de selectie: tijdens de opleiding zelf wegen deze componenten bijna net zo zwaar mee als de pure medische kennis.  
 
Ik vind het een beetje kort door de bocht dat mensen die niet door hebben hoe de geneeskunde opleidingen tegenwoordig in elkaar zitten daar zulk gezouten kritiek op hebben. Ja er zijn veel arrogante artsen, maar er zijn ook heel veel meelevende artsen.