Ontdekking van de jaren nul: reality-tv

Je geheugen zit vreemd in elkaar. Theo Maassen heeft er goede sketch over. In zijn programma Ruwe Pit vertelt hij over René en Willy van de Kerkhof, twee Brabantse oud-voetballers. ’Dat is toch echt bizar!’ roept Maassen. ’Dat er hersencellen zijn die de hele de hele dag, puur en alleen voor de momenten dat dat nodig is, René en Willy van de Kerkhof zitten te onthouden. Als je veel zuipt, schijnen er veel hersencellen af te sterven, maar nooit die cellen die René en Willy onthouden!’ (Zie vanaf 51 minuten)
http://video.google.com/videoplay?docid=-849209628028608782
Dat heb ik nou ook. Puur en alleen voor de momenten dat dat nodig is, hebben mijn hersencellen de helden en heldinnen van de jaren nul opgeslagen. De gewone mensen, uit de realityprogramma’s. (Waarvan het ene nog slechter was dan het andere, maar toch keek ik, ik beken). Big Brother Bart natuurlijk, en Ruudje. En transseksuele Kelly. Maar ook: Seki van het SBS-programma De Bus (die licht agressieve Bosniër, wie weet het nog?). En kapster Antonette (zonder i, wáárom onthoud ik dat?), die verliefd werd op Jop, die daar dan weer een liedje over zong. ‘Jij bent de zon, jij bent de zee.’

Soms is het jaren geleden dat ik ze een paar weken voorbij zag komen in een realityprogramma, en spelen ze toch ineens een rol in een droom. Verleidster Rowena uit Temptation Island is al eens ’s nachts voorbij gekomen, en ook de Vlaamse Eva die het in seizoen 1 van Expeditie Robinson zo lang volhield op de evenwichtsbalk, maar toch de finale verloor. De terreur van Terror Jaap uit de Gouden Kooi heb ik aan me voorbij laten gaan, maar laatst herinnerde ik me wel ineens levendig de scene uit Herken de Homo, waarin de ene deelnemer er tijdens een potje armpje drukken zo op gebrand was een ander van zijn mannelijkheid te overtuigen, dat hij zijn arm brak.

Kennelijk bijten de realitypersonages zich sneller vast in mijn geheugen dan karakters uit televisieseries die ik de afgelopen tien jaar ook heus wel eens zag. Dat moet dan toch ook de kracht zijn, van reality-tv, die uitvinding van de jaren nul. En de reden waarom het concept nog steeds niet is uitgewerkt.