Ontdekking van jaren nul: Dance Dance Revolution

In de dagen naar een nieuw decennium delen redacteuren van nrc.next wat hun persoonlijke ontdekking van de jaren nul was.

Bongo-karaoke in een gamehal in Japan

De hippie van de jaren nul? Dat  is de nerd, geen twijfel aan. De computerfreak verdiende goed geld met de digitalisering,  verloor zijn loserstatus en raakte zelfs in trek bij vrouwen. Iederéén zit tegenwoordig de halve dag achter de computer.

Een studie naar het fenomeen resulteerde in 2008 in Nerds: Who They Are and Why We Need More of Them. En ja, de nerd is ook wel eens een zij.

Wat is de flower power van de nerd? Uit alle uitwassen van hip geworden geekerigheid kies ik toch voor Dance Dance Revolution, alias DDR, alias Stepmania. Karaoke voor je voeten.

Uitgevonden in het staartje van de twintigste eeuw in nerdbakermat Japan, kwam DDR in mijn leven in 2006.  Ik kocht de dansmat voor een tientje bij de speelgoedafdeling van mijn buurtdrogist. Die kon worden aangesloten op de tulpingangen van de tv. Het kastje voor op de mat bevatte alle software, een spelcomputer had ik niet, en dus ook niet nodig.

Ik heb geen opnames van mezelf (gelukkig) en de mat is bij de daaropvolgende verhuizing verdwenen. Voor wie het niet kent:

Op vakantie in Tokio zag ik later hoe geweldig Japanners het doen. En het bleef niet bij zingen en dansen. Ik heb me zelf in reuze vermaakt met de   bongokaraoke bij de ingang van de vele gamehalls (het ultieme nerdparadijs)  en met de drum- en gitaarkaraoke die vervolgens ook aansloeg in Nederland, via Guitar Hero en aanverwante spellen.

Er is uiteraard kritiek op. Strekking: het is niet creatief. Je kan beter echt leren dansen of gitaar spelen dan de danspasjes of grepen van een beeldscherm kopiëren.

Ik denk dan: schaf ook meteen kleurplaten af,  de functieomschrijvingen op het werk en alle andere invuloefeningen van het leven.  Maar dan is er ook niemand die karaoke-kerstverlichting maakt.

Niet overtuigd? Kijk dan naar (over ontdekkingen van het laatste decennium gesproken) South Park, en besef dat de twintigste eeuw nu echt prehistorie is. Real guitars are for old people.