Ype Driessen en Willem Stam zijn fotostripmaker en collagekunstenaar. Voor nrc.next maken zij elke week een klikstrip over de actualiteit. Elke maandag t/m donderdag publiceren zij op hun eigen website een autobiografische fotostrip. Op televisie (Triana, NPS) spelen ze momenteel De Schelmenjaren van Woutertje en JP.
Tot en met vandaag stond op dit blog elke dag een idee of goodie om het nieuwe jaar anders dan anders in te gaan. Met suggesties uit het buitenland, recepten en uitprintbare goodies. Lees de eerdere tips hier, hier, hier en hier.
Tot slot in deze serie een paar tips uit het buitenland om voorspoedig het nieuwe jaar in te gaan.
Kort voor Oudjaar in Peru. Foto Flickr/Enigma911
Nog een kadootje voor iemand nodig? In veel Latijns-Amerikaanse landen brengt het dragen van geel ondergoed tijdens de jaarwisseling geluk. Binnenstebuiten is nog beter.
Rood ondergoed helpt voor meer liefde.
En wie op reis wil of gaat moet even met zijn koffer naar buiten lopen.
Toen begin november de lijstjesgekte losbarstte, vroegen we jullie naar de beste platen van het afgelopen decennium. En waar de ‘verzamelde vaderlandse popcritici‘ – net als het Engelse muziekblad NME – voor het debuutalbum van The Strokes gingen en de Amerikanen van Rolling Stone en Stereogum Kid A van Radiohead bovenaan plaatsten, kozen jullie voor…
Lekker tegendraads? (Gemiddeld genomen haalde het album van Sufjan Stevens ‘slechts’ de 26ste plek. ) Of gewoon geïnspireerd? (In hetzelfde blogje waarin we de oproep deden, kwam Stevens’ cd immers uitgebreid aan bod.)
Wij kennen in Nederland wel kerstfilms, maar hebben geen speciale oud-en-nieuw-cinema, de oudjaarsconference daargelaten. Geniet daarom, op Youtube en Google Video, van deze buitenlandse evergreens.
In Rusland wordt op 31 december de Sovjetspeelfilm De ironie van het lot (1975) uitgezonden. Een liefdeskomedie gegoten in vrolijke kritiek op de eenvormige Brezjnev-architectuur. Een aanrader, in zijn geheel (drie uur) met Engelse ondertitels te zien op YouTube:
http://www.youtube.com/view_play_list?p=44F111BB3D213D00In Duitsland is altijd de korte film Dinner for one (1963) op tv, en die is ook geheel te zien op Google Video. Plot: Miss Sophie wil haar negentigste verjaardag vieren, maar al haar vrienden zijn al dood. De butler speelt daarom de rol van vier imaginaire gasten. Gebaseerd op een toneelsketch uit de jaren twintig.
Oud en nieuwfilmtips uit andere landen? Zet ze in de comments.
Screenshot van de infographic
In de applicatie hieronder staat een overzicht van het aantal geplaatste brieven sinds de oprichting van deze krant naar de twintig meest besproken thema’s, en geografisch uitsplitst naar provincie. Zo heeft Rita Verdonk een aparte categorie gekregen. De voormalige gevangenisdirecteur was een van de meest controversiële politici in de beginjaren van nrc.next. Haar teloorgang op het politieke toneel loopt gelijk met de daling van het aantal geplaatste brieven sinds zij in maart 2008 Trots op Nederland oprichtte. Over die andere „populist” – Geert Wilders – hoorden we in 2006 en 2007 weinig, totdat een groot aantal brieven verschijnt over zijn voornemen een dan nog titelloze anti-islamfilm te maken.
Waar de nrc.next-lezer echt boos van wordt? lees verder›
Berghain, Panorama Bar, Watergate, Tresor, Bar25, Tape, Weekend, Arenaclub. Berlijn is in het afgelopen decennium uitgegroeid tot een waar bedevaartsoord voor liefhebbers van het nachtleven. In de stad zijn honderden clubs en wonen zo’n 12.000 artiesten die elektronische muziek maken, van de industriële techno van Marcel Dettmann tot de duistere, apocalyptische dub van Shackleton.
Berlijn eerder dit jaar. Foto REUTERS/Fabrizio Bensch
Ik volg elektronische muziek al lange tijd op de voet, maar wat Berlijn betreft ben ik een late adept. Vrienden gingen er al jaren naartoe om nachtenlang te gaan stappen. En elke keer kwamen ze terug met verhalen vol superlatieven: clubs op de meest bizarre plekken, met een perfect geluidssysteem en een publiek dat veel enthousiaster is dan in Nederland.
Maar ik moet bekennen dat ik er dit jaar pas voor het eerst ben geweest. lees verder›
Het zal wel niet officieel onderzocht zijn, maar waarschijnlijk is Oud en Nieuw de feestdag waar mensen de meeste moeite mee hebben. Kerst is ook zwaar, maar Oud en Nieuw? Door de woorden ‘oud’ en ‘nieuw’ moet je vanzelf aan het verleden en de toekomst denken, waardoor je niet meer ‘in het moment’ kunt zijn.
In de meeste andere landen focussen ze vooral op het nieuwe jaar (‘nouvel an’, ‘new year’s eve’). Ik hoorde iemand in een winkel tegen een toerist zeggen: „Yes, these are oilballs and these are appleflaps, we eat those with Old and New!” De toerist begreep hier natuurlijk niets van, en verliet in overspannen toestand het pand.
Met Oud en Nieuw zijn wij extra kwetsbaar, omdat we bijvoorbeeld zitten te denken: „Vorig jaar was ik nog jong en onschuldig.” Of: „Zou ik volgend jaar nou eindelijk mét een date naar ditzelfde klotefeest kunnen?” Twaalf uur ’s nachts is het moeilijkst. Je hebt met z’n allen afgeteld, je roept ‘Gelukkig Nieuwjaar!’, je gaat elkaar kussen. Maar wat zeg je tijdens dat kussen?
Er zijn mensen, en dat zijn vrijwel altijd vrouwen, die er echt een betekenisvol moment van willen maken. Dat is gevaarlijk. Die zeggen dan tegen de single vriendin: „Volgend jaar heb je een nieuwe vriend! Dat voel ik gewoon!” Of tegen de recente weduwnaar: „Ria is er ‘ergens’ nog bij, denk je ook niet?”
Het is beter om het om twaalf uur ’s nachts heel oppervlakkig te houden. Gewoon een kus en nogmaals ‘gelukkig nieuwjaar’ zeggen. En that’s it.
Ook control freaks moeten een beetje uitkijken met Oud en Nieuw. Van die mensen die tijdens het aftellen nog gaan zeggen: „Maar loopt die klok wel echt gelijk? Wacht ik zet de tv aan.” En tijdens het moment zelf al roepen: „De champagne moet open! Wie kan de champagne openmaken? Ik heb hier de glazen!” Control freaks moeten zichzelf even een tandje lager zetten.
En dan wordt het vanzelf 2010.
Paulien Cornelisse
