Update: Reacteur D van Dantzig meldt dat H&M gereageerd heeft. Guess what, ze zullen het niet meer doen.
Je kan er nog wel mode van maken. Foto Marios Schwab
Jassen, T-shirts en hoodies. Alles nieuw en ongedragen. En alles kapotgesneden of met gaten erin geknipt.
Handschoenen zonder vingers, schoenen met doorboorde zolen en winterjassen met scheuren waar de vulling uitsteekt. De prijskaartjes hangen er nog aan: $59, $79 en $129. lees verder›
Dit hoeft dan misschien niet meer, zegt de politie. Foto Merlin Daleman
Wat ze op Schiphol kunnen, kunnen wij ook, dachten ze bij de politie Rotterdam Rijnmond. En dus doen ze nu samen met de landelijke politie onderzoek naar een mobiele wapendetector. Dus straks wellicht niet alleen meer door de scan als je naar de VS vliegt, maar ook gewoon buiten, op straat. Om dwars door je kleren te kijken of je wapens, of verboden middelen bij je hebt. Het onderzoek naar de ontwikkeling van een mobiele wapendetector is vandaag bevestigd tegenover nrc.next door een woordvoerder van de politie Rotterdam Rijnmond.
Hiervoor heeft de politie een half miljoen euro subsidie gekregen van het ministerie van Binnenlandse Zaken. lees verder›
In tien dagen meer dan een miljoen keer bekeken op YouTube: de meest nutteloze machine ooit.
Wil je er ook één? Instructables heeft een bouwinstructie (enige kennis van elektrotechniek is handig).
Inspiratiebron vormt de ‘Ultimate Machine’ van Claude Elwood Shannon, bedenker van het woord bit.
lees verder›
Röntgenfoto van een Boeing. Foto Nick Veasey
Met de securityscanner kan een beveiliger zien wat mensen op het lichaam dragen. Maar niet in het lichaam. Dat kan met een röntgenscanner, maar die is wél gevaarlijk. Schiphol houdt de mogelijkheid open ‘verdachte’ passagiers die wel door de securityscanner zijn gekomen alsnog een röntgenscan te laten ondergaan. Deze straling is zo energierijk, dat bepaalde chemische verbindingen worden verbroken, ook in DNA. Daardoor kan röntgenstraling in principe kankerverwekkend zijn. Op TED stond daar onlangs een indrukwekkende presentatie over. Met kunstzinnige twist. Nick Veasey scant zelfs hele vliegtuigen. Met humor, een skelet en indrukwekkende beveiligingsmaatregelen. Bekijk zijn TED talk en lees meer bij technologieblad Wired. lees verder›
Obama werkt ook vaak thuis. Foto AP / Pete Souza
Dit blogje is vanuit thuis geschreven. Ik durfde het niet aan vandaag, met de treinen.
KPN maakte vandaag bekend dat het aantal werknemers dat vanwege het winterweer thuis werkt op dit moment een kwart hoger ligt dan normaal. KPN ziet een grote piek in het internet en sms-verkeer.
Maar is thuiswerken eigenlijk wel verstandig?
Voor het milieu wel, zo lijkt het. TNO toonde aan dat een vermindering van het verkeer met 2 tot 4 procent in Amsterdam leidt tot verkorting van de files tussen Almere en Amsterdam met 20 procent. Maar er zijn nuances.
Ype Driessen en Willem Stam zijn fotostripmaker en collagekunstenaar. Voor nrc.next maken zij elke week een klikstrip over de actualiteit. Elke maandag t/m donderdag publiceren zij op hun eigen website een autobiografische fotostrip. Op televisie (Triana, NPS) spelen ze momenteel De Schelmenjaren van Woutertje en JP.
Still uit The Colbert Report
De hypernervositeit is terug. ,,Wat Republikeinen een heel jaar niet lukte, daarin slaagde één Nigeriaanse terreurverdachte op Eerste Kerstdag: [..] Obama voelt zich gedwongen zijn toenadering tot de mondiale moslimgemeenschap af te zwakken. Beteugeling van de binnenlandse terreurangst gaat even voor”, schrijft onze Amerika-correspondent vandaag in nrc.next. En dus maakt Obama bij de grens onderscheid op basis van het land waar je vandaan komt – dat deed Bush zelfs niet-, loopt de sluiting van Gitmo vertraging op en is de intensivering van de Afghanistan-oorlog moeilijk te verdedigen – de terroristen zitten blijkbaar in Jemen? lees verder›
Elke donderdag laten we je trailers zien van films die NRC-recensenten bespreken. Klik op hun oordeel om de recensie te lezen of vergaap je aan de over-the-top trailers. Allebei mag natuurlijk ook.
Regie: John Appel. In 8 bioscopen.
Vier ballen van Coen van Zwol lees verder›
Studio NRC
Wat bleek, volgens een tussenrapport van de commissie trekken de klassieke talen trekken namelijk een „zware wissel op het puberbrein”. Vooral het vertalen van nog niet eerder geziene teksten, de zogenoemde proefvertaling, geeft problemen. Daarom, zegt de commissie, moet worden overwogen of die proefvertaling wel de meest geschikte manier is om de klassieke talen te examineren.
Het gymnasium is tegenwoordig namelijk vooral een kleinschalige, traditionele school, waar een leerling met een beetje hersens alleen geestverwanten treft. lees verder›
Er is iets aan de hand met het woord ‘zomaar’. Vroeger werd het alleen gebruikt om toeval of willekeur uit te drukken. „Waarom hebben jullie die afvalbak vernield?” „Kweenie. Zomaar.”
Nu heeft ‘zomaar’ weinig meer met zomaar te maken. Let er maar eens op. Hoe vaak hoor je tegenwoordig niet een gesprekje als dit: „Ga je nog naar de sportschool?” „Dat zou zomaar kunnen.” Daar zit geen toeval meer bij: deze persoon gaat zeker naar de sportschool, maar hij wil het op een relaxte, nonchalante manier uitdrukken.
Ook zonder dat er een vraag aan vooraf gaat, is ‘zomaar’ prima te gebruiken, indien gewenst uitgebreid met ‘ineens’: „Ik denk dat ik zomaar ineens een biertje ga nemen.” De gesprekspartner kan dan antwoorden: „Ja, doe eens gek.”
Het moderne ‘zomaar’ wordt vooral gebezigd door mensen die onproblematisch van aard zijn, of zo willen overkomen. Het omgekeerde van de zomaar-mens is de onmiddellijk-mens: „Ik wil dat die vuilniszakken onmiddellijk van de overloop verdwijnen!” De zomaar-mens zou dezelfde uitspraak zo formuleren: „Weet je wat zomaar heel erg leuk zou zijn? Als die vuilniszakken buiten gezet zouden worden.”
Interviewers bedienen zich ook graag en veel van ‘zomaar’. In dat geval heeft het te maken met het verschijnsel ‘voorgesprek’. Tijdens een voorgesprek wordt het hele interview alvast voorgekookt, waardoor het interview zelf alleen nog maar een toneelstukje is, waarin het voorgesprek wordt nagespeeld. Een tijdje geleden hoorde ik op de radio de interviewer tegen de geïnterviewde zeggen: „En nu denk ik zomaar dat er nog wel wat meer aan de hand is, met die polders.” „Nou inderdaad,” kan de geïnterviewde dan beginnen. En de luisteraar weet: deze vraag kwam niet uit de lucht vallen, hier was sprake van voorkennis. Dat de interviewer laat merken dat hij al weet wat het antwoord is, is slim; hij erkent dat het interview tot op zekere hoogte gescript is, maar die erkenning zelf lijkt spontaan en natuurlijk. En dan kom je zomaar ineens best professioneel over.
