Dat worstelen met de OV-chipkaart zagen Huxley en Orwell niet aankomen
Elektronische systemen die het handelen van burgers proberen te reguleren zijn dwangbuizen
Interessant artikel op de NRC-blog Opklaringen van Huib Modderkolk. Hij zag het volgende in een Amsterdamse tram:
Reizigers die bij binnenkomst bij de conducteur inchecken, vervolgens doorlopen naar de eerste uitgang, daar weer uitchecken en dan rustig gaan zitten. Zo registreren zij een super korte rit, terwijl zij in werkelijkheid een langere rit maken. En zo besparen reizigers dus kosten.
Modderkolk bespeurt een patroon. Elektronische systemen die het handelen van burgers proberen te reguleren zijn makkelijk te omzeilen. Reactie van de beveiligers: het systeem wederom waterdicht proberen te maken. Ov-chipkaartpoortjes die stations in bastions veranderen. Securityscanners op Schiphol om terroristen te pakken die telkens weer gevaarlijke objecten langs de beveiliging weten te krijgen. Modderkolks conclusie: ,,Hoe sterker de neiging om reizigers in een dwangbuis te dwingen, hoe sterker ook de neiging om daaruit te ontworstelen.”
En inderdaad. In de reacties vraagt Frits Bolkys zich af of de poortjes te slopen zijn met een magneet.
Even over the top: van de tram naar visionaire schrijvers. Volgens George Orwell en Aldous Huxley hebben de meeste inwoners van een totalitaire staat waar alles gereguleerd wordt (van voortplanting tot denken) geen probleem daarmee. Op enkele dissidenten na. Die zich daardoor hele rare types voelen.
Nu lijkt het echter alsof mensen zich wél proberen te ontworstelen. Of zijn dit gewoon de laatste stuiptrekkingen?




