Tot op het bot verkleumd dook ik vorige maand een New Yorks etablissement in. Daarbij had ik één doel voor ogen: opwarmen, met een borrel. Vanaf de natte straat zag Restaurant Balthazar, in Soho, er aantrekkelijk uit: bruin, druk en gemoedelijk. Binnen bleek een straf onderscheid te bestaan tussen het eters en drinkers. Met de buik al boordevol cheesecake, het was een uur of vijf, nam ik gretig plaats aan de bar, voor een fles Pouilly-Fumé.

Op die bar lag een menukaart. Een mooie. Half in het Frans. Mmm. Moesten we niet toch nog iets eten?, vroeg ik mijn drinkebroer. Nu we hier toch zijn? Ze hebben een bar a huîtres. Veel te duur natuurlijk, maar wat zou het. We waren jong en wild. En de wijn vroeg erom. Dus hops, ik zes oesters (de goedkoopste), hij een garnalencocktail.

Geen toeval, blijkt uit het boek van William Poundstone (Priceless: The Myth of Fair Value (and How to Take Advantage of It). Een voorproefje in New York Magazine laat precies zien in welke val we trapten.

Menukaart Balthazar (klik voor hele kaart)

De rechterbovenhoek, leert Poundstone, is de plek op de kaart waarop het oog het eerste valt. Die gebruikt Balthazar om de duurste dis aan te kaarten, het plateaux de fruits de mer ‘Le Balthazar’ (à 115 dollar), in een extra groot lettertype. Dat, zegt Poudstone, is om te doen lijken of alle gerechten die daar in de buurt staan, een koopje zijn – relatief.  Lees verder voor meer trucs.

lees verder›

Door Leonie van Nierop

9

reacties

op 18 januari 2010

Als mij tijdens optredens wordt gevraagd wie een voorbeeld voor mij is als dichter zeg ik steevast Gil Scott Heron. Zijn diepe stem die met de jaren aan de randen steeds krokanter is geworden. Zijn strijd voor een rechtvaardiger wereld die het aflegt tegen zijn strijd met zijn eigen demonen. Zijn muziek die tegelijkertijd boodschappen voor hoofd, hart en heupen draagt. Dat alles maakt hem voor mij tot gildemeester van de woordsmeden.

Hij is een tijdje uit het collectieve bewustzijn verdwenen tot hij ineens vorig jaar opdook in een item van Newsnight van de BBC. De oprichter van het Britse platenlabel XL Recordings (waar The Prodigy groot zijn geworden) spoorde hem op in New York en sleepte hem mee de studio in om een nieuwe plaat te maken. De man die Peetvader van de Rap wordt genoemd zal op 22 februari na vijftien jaar een nieuw album uitbrengen. Zijn gezondheid is broos, maar zijn woorden zijn fit zoals blijkt uit deze prachtige video waarin Gil Scott Heron het nummer Me and the Devil van blueslegende Robert Johnson covert en er zijn eigen poëzie aan toevoegt.

Door Yassine Salihine

4

reacties

op 18 januari 2010

Zzp’ers hebben het moeilijk. Volgens het CBS is het inkomen van de zelfstandige-zonder-personeel met 12 procent gekrompen in het derde kwartaal van 2009. En 20.000 zelfstandigen zijn in dat kwartaal gestopt met hun eigen zaak, omdat het niet meer lukte. (Terwijl de groep zelfstandigen nog groeit, deels noodgedwongen.)

Het FNV schrijft een brandbrief aan het kabinet. De vakbond vindt dat de regering meer moet doen aan de slechte positie van de zzp’er.  De regering heeft wel heel veel maatregelen genomen om de economie te ondersteunen in de crisis zoals deeltijd-WW, meent FNV, maar zelfstandigen hebben daar “niet of nauwelijks” profijt van.

Wat moet er gebeuren volgens FNV?

• Urencriterium moet ruimhartiger. Nu moeten zzz’ers minimaal 1.225 uur werken om in aanmerking te komen voor zelfstandigenaftrek en startersaftrek.
• Zzp’ers moeten makkelijk een beroep kunnen doen op een uitkering binnen het Besluit Bijstandsverlening Zelfstandigen (BBZ, die nog veel te weinig zelfstandigen überhaupt kennen, meent FNV) zónder dat dat ten koste gaat van onder meer de pensioenvoorziening.
• Overheden die heel veel tijd nemen om zelfstandigen uit te betalen, moeten sneller over de brug komen.
• Meer scholingsmogelijkheden voor zzp’ers.

Eerder pleitte FNV Zelfstandigen al voor een basisverzekering voor alle werkenden, waarin een arbeidsongeschiktheidsverzekering en een basis pensioenvoorziening zit.

Ben jij zzp’er? Heb je het moeilijk? En bij welke maatregel is de zzp’er volgens jou het meest gebaat?

Door Carola Houtekamer

16

reacties

op 18 januari 2010

Zelf vocht Mauricio Funes niet mee, maar gisteren bood hij als president van El Salvador toch excuses aan voor de mensenrechtenschendingen tijdens de twaalfjarige burgeroorlog in het land. Tijdens de oorlog (1980-1992) vielen er naar schatting 75.000 doden.

Het zijn de eerste formele excuses van een president sinds de oorlog eindigde. Funes, een voormalig tv-journalist (die nu een zijn eigen presidentiële tv-show heeft) zei dat militairen, veiligheidsdiensten en andere groepen zich in naam van het toenmalige rechtse bewind schuldig hebben gemaakt aan machtsmisbruik en schending van mensenrechten en de grondwet. Hij is als lid van de politieke partij FMLN, een voormalige marxistische guerrillabeweging, de eerste linkse president sinds het einde van de burgeroorlog.

Voor wie een goed beeld wil krijgen van de terreur in Midden-Amerika in de jaren tachtig, kijk dan nog eens naar de prachtige, Oscargenomineerde oorlogsfilm Salvador van Oliver Stone uit 1986. Het laat de oorlog zien vanuit het perspectief van een journalist (James Wood) die in eerste instantie even verslag komt doen, maar steeds meer betrokken raakt. Gebaseerd op het leven van fotograaf Richard Boyle.

Door Titia Ketelaar

 

reageer

op 18 januari 2010

Kyteman op Noorderslag, foto Imke Kok

Hoera! Het festivalseizoen is weer begonnen. Oké, het duurt nog wat maandjes eer we weer zonder jas door platgestampte weilanden van optreden naar optreden kunnen slenteren. Maar een weekendje Eurosonic/Noorderslag doet de mens altijd goed. Ook al moest er in Groningen over spekgladde bevroren stoepen en door fikse sneeuwbuien ‘geslenterd’ worden.

Wat leert men van een weekendje bands kijken in Groningen? Voornamelijk dat 2010 nu al een leuk muziekjaar is. En dat de Nederlandse scene nog steeds aan het pieken is. Want wie zaterdag alles wilde zien en meemaken, moest door de Oosterpoort rennen.

Zo had je de ‘veelbelovende acts’ – singersongwriter met appelwangen Tim Knol, stoner rockers uit Maastricht The Mad Trist, de 18-jarige soloact One Trick Pony of de (tegenvallende) De Wereld Draait Door-act Laura Jansen – én talrijke al wat meer ‘gevestigde namen’ – het hard rockende Drive Like Maria, de mooie liedjes makende Moss, helemaal terug van weggeweest Bettie Serveert of de altijd feestelijke C-Mon & Kypski met het Metropole Orkest. En zelfs als je hard rende, kon het voorkomen dat een zaal gewoon te vol was om binnen te komen, zoals bij akward i – helaas – het geval was. (Gelukkig heeft Amsterdam Acoustics eerder al een erg mooie sessie met de singersongwriter opgenomen.)

En dan was er natuurlijk de Popprijs die geheel terecht naar Kyteman en zijn Hiphop Orchestra ging. lees verder›

Door Anke Meijer

3

reacties

op 18 januari 2010

De hulpverlening verloopt tergend traag in Haïti. De wegen zijn kapot en de stemming is dreigend.

Redacteur Hanneke Chin-A-Fo is voor NRC naar Port-au-Prince gevlogen. Ze schrijft, terwijl ze in haar stoel beeft van de naschokken: “De omstandigheden van de buitenlanders zijn rooskleurig vergeleken bij die van de slachtoffers. [..] Veel inwoners zijn wanhopig van honger en dorst.” Lees haar verhaal hier.

Foto's van BoingBoing-blogger Catherine Lainé

(Catherine Lainé van het weblog BoingBoing zit in Haïti en zet haar foto’s op deze Flickrpagina, zodat ze overal rondgeblogd kunnen worden.)

Inmiddels heeft het zoeken naar levende slachtoffers onder het puin steeds minder zin. Op internet ontstaan nu verschillende sites met informatie over vermiste mensen. Google voegt de versnipperde informatie van zoveel mogelijk  sites bij elkaar. Mensen die familie of vrienden kwijt zijn of iets weten, kunnen informatie zoeken en toevoegen via de Person Finder.

Haïtianen in Nederland vrezen ook voor hun familieleden. De Nederlandse Haïtiaanse gemeenschap is klein, de groep bestaat uit zo’n 600 mensen, waarvan de meeste ooit zijn geadopteerd. Vandaag vertrekt er een vliegtuig vanuit Nederland naar Haïti om 109 adoptiekinderen versneld op te halen. De procedure van die kinderen is al rond, maar het papierwerk nog niet helemaal af.  Voor 9 kinderen is nog geen gezin gevonden.

Door Carola Houtekamer

1

reactie

op 18 januari 2010

Veel sterkte vandaag, met wat je ook gaat doen. Volgens de Britse psycholoog Cliff Arnall  is vandaag, de derde maandag in januari, namelijk de meest deprimerende dag van het jaar. En al ‘berekende’ Arnall die datum in opdracht van een reclamebureau voor een reisorganisatie, zijn formule klinkt wel overtuigend: rond deze tijd is het wel duidelijk dat er niets van je goede voornemens terechtkomt. Alweer niet. Daarbij stromen de eerste rekeningen van het jaar weer binnen, het blíjft maar vroeg donker worden en je ziet bleek.

Zit hier een kern van waarheid in, of is het blue-monday-syndroom klinkklare onzin?  Dat de maandag maar voor weinig mensen de beste dag van de week is, kan volgens  psychofysioloog Gerard Kerkhof van de Universiteit van Amsterdam wel kloppen: het slaapritme is door het weekend verstoord, waardoor de maandagochtend altijd weer te vroeg komt, zegt hij:

“De meeste mensen hebben de neiging om hun natuurlijke slaapperiode te vertragen. Op werkdagen staan ze op tijd op. Maar in het weekeinde blijven ze langer wakker – vaak om ‘s avonds leuke dingen doen – en worden ze dus ook later wakker. Als ze vervolgens op maandag weer worden gedwongen vroeg op te staan, komen ze slaap tekort. Dat leidt tot stemmingsverlies. Eigenlijk is elke maandag dus een blue monday.”

lees verder›

Door Annemarie Kas

12

reacties

op 18 januari 2010