De kunst van het remixen
Gui Boratto maakt geweldige remix van Massive Attack
Het nieuwe album van Massive Attack komt ein-de-lijk uit. Goed nieuws, want de band zei eerst dat de plaat in 2004 zou verschijnen, toen werd het 2005, 2007 en 2008. In 2009 zou het album dan echt echt echt uitkomen en nu is duidelijk dat hij op 8 februari in de winkels ligt. Heligoland is al te beluisteren op de luisterpaal van 3voor12.
Massive Attack heeft de Braziliaanse producer Gui Boratto gevraagd om het nummer ‘Paradise Circus’ te remixen. En wat een remix is het geworden! Het origineel is sowieso al prachtig, met een melancholische pianomelodie en de wellustige stem van zangeres Hope Sandoval (en een spraakmakende clip waarin een oude vrouw vertelt hoe het was om in een pornofilm te spelen). Borrato heeft er niet alleen een beat onder gezet, maar heeft de bas, Hope’s stem, en de piano zo opgepoetst dat ze nog extra glinsteren:
Remixen is een kunst, die lang niet iedere producer beheerst. Moet je het origineel zo veel mogelijk intact laten, met het gevaar dat de luisteraar een vrijwel identieke kopie met een beat krijgt voorgeschoteld? Of moet het nummer zo radicaal worden bewerkt dat het volkomen onherkenbaar is? Het antwoord verschilt per liedje. Laten we een aantal geslaagde bewerkingen van renommeerde remixers onder de loep nemen:
1. Britney Spears – ‘Breathe On Me’ (James Holden Vocal remix)
De Britse producer James Holden heeft de electropop van Spears veranderd in een schurend en schokkerig technonummer. Van songstructuur is niets meer over. Ook de vocalen heeft hij geschrapt, alleen de woorden ‘Breathe on me’ komen sterk vervormd terug. „Woorden schieten tekort, maar die opbouw, de bizarre break, die gemuteerde vocalen en dat ritme: doe er een lijst omheen en hij mag zo in het Remix Museum hangen”, schreef Guuz Hoogaerts in zijn column op de website van DJBroadcast.
2. Rufus Wainwright – ‘Tiergarten’ (Supermayer remix)
Dit speelse popliedje met uitbundige orkestratie en de lijzige stem van de Canadese singersongwriter werd door het Duitse producersduo Supermayer (Michael Mayer en Superpitcher) flink onder handen genomen. Maar anders dan James Holden hebben ze een groot deel van het origineel in tact gelaten. Pas na 2 minuten en 40 seconden komt de bas erin en dan verandert het nummer radicaal in een geweldig technonummer waarin alleen de stem van Wainwright af en toe nog in terug komt.
3. Gotye – ‘Heart’s a Mess’ (Supermayer remix)
De Australisch/Belgische muzikant Gotye was zo onder de indruk van wat Supermayer met Tiergarten had uitgehaald, dat hij het duo vroegen om een remix van Heart’s a Mess. Dit prachtige weemoedige liedje heeft zelf al elektronische soundscapes, waar Walter DeBacker met falset overheen zingt. Maar toen hij de remix van Supermayer hoorde, was hij echter teleurgesteld. Het duo had namelijk voor een andere aanpak gekozen dat bij Tiergarten en had slechts wat accenten verlegd. De remix begint elektronischer dan het origineel en laat langzaam steeds meer liedje toe. DeBacker was zo teleurgesteld dat hij de remix eerst niet wilde uitbrengen. Maar kwam toch op het internet terecht en werd populair, zodat DeBacker alsnog inbond.
4. Kylie Minogue – ‘Can’t Get You Out of My Head’ (Soulwax Kyluss remix)
Het Belgische duo Soulwax is een van de beste remixers, dat bewijst het remixalbum Most of the Remixes. Deze remix van Kylie Minogue is bijzonder omdat het een mash-up is: twee nummers worden samengevoegd tot een nummer. In dit geval hebben de broertjes DeWaele de vocalen van Kylie onder een instrumentale track van de woestijnrockband Kyuss gezet. Het resultaat is niet alleen verbluffend omdat het precies past, maar ook omdat het contrast tussen de gruizige gitaren en de gladde stem van Kylie geweldig goed werkt.
5. Hot Chip – ‘One Life Stand’ (Carl Craig PCP remix)
Een andere fantastische remixer is de technoproducer Carl Craig uit Detroit. Zijn beste bewerkingen van eigen en andermans werk zijn verzameld op het dubbelalbum Sessions. Deze remix van Hot Chip staat er niet op, want die is van recente datum. Hij heeft van de vrolijke electrorock een kaalgestript technonummer gemaakt met vette synthesizers. Pas halverwege komt de herkenbare gitaarmelodie erin, samen met de stem van Alexis Taylor. Maar het blijft kaal en kil.
Weet je nog meer voorbeelden van geslaagde (of minder geslaagde) remixen? Laat een reactie achter met een link naar het nummer. Ik ben benieuwd.
