Laten we met zijn allen ‘hullie’ gaan zeggen

Want het gebruik van ‘hun’ in plaats van ‘zij’ neemt hand over hand toe

Foto Bas Czerwinski

Foto Bas Czerwinski

Wij op de redactie hoorden het ook al steeds vaker om ons heen. Maar wetenschappers zeggen het nu ook: het gebruik van het woord ‘hun’  als onderwerp van een zin, neemt hand over hand toe. Bijvoorbeeld in een zin als: ‘hun hebben gelijk’ of  ‘hun liggen op bed’. Johan Cruijff zegt het ook vaak. ‘Hun spelen aanvallend voetbal’, zegt hij dan bijvoorbeeld.

Maar dat is natuurlijk geen correct Nederlands.

Volgens de Dikke van Dale moet je ZIJ zeggen. Dus: ‘zij liggen op bed’ en ‘zij spelen aanvallend voetbal’.

Toch is het niet onlogisch dat zoveel mensen ‘hun’  zeggen, zeggen onderzoekers van de Radboud Universiteit in Nijmegen deze week. Want het woordje ‘hun’ kan alleen op mensen slaan. En het woordje ‘zij’ ook op dingen. Als je zegt ‘hun liggen op bed’ weet je meteen dat het om mensen gaat. En als je zegt ‘zij liggen op bed’ kan dat ook om lakens gaan.

Het lijkt wel of de onderzoekers zeggen ‘het geeft dus eigenlijk niet als je ‘hun’ zegt, in plaats van ‘zij’.’ En toen kreeg ik ineens een ideetje. Om alle onduidelijkheden en fouten te vermijden.

Laten we gewoon met z’n allen ‘hullie’ gaan zeggen als we eigenlijk ‘zij’ bedoelen. Altijd leuk om dat woord te gebruiken. En het is niet fout, want het is geen echt woord. En iedereen weet meteen dat je personen bedoelt. En niemand vergist zich meer. En het heeft iets ironisch. En iets rebels, een statement tegen de taalverloedering, zo je wil.

Is dit wat? Of vind jij dat mensen correct Nederlands moeten spreken?

105 reacties op "Laten we met zijn allen ‘hullie’ gaan zeggen"rss-icon

Ik vind dat we eerst maar eens die spelregels moeten versoepelen. Wat maakt het nu in vredesnaam uti of iets met een d of met dt gespeld wordt. Snap je het ineens niet meer als er een t staat die er niet hoort?

Antwoord

Veel mensen hebben niet alleen moeite met spellen, maar ook met grammatica. Een ingewikkelde zin lezen wordt extra lastig als er ook nog eens spelfouten in staan. Een goede spelling helpt bij het lezen.  
En zo moeilijk is het echt niet, je moet er alleen wel moeite voor doen.

Antwoord

Is dit een serieuze gedachte van jou? Een correcte spelling hoort verplicht te zijn!

Antwoord

Ik vind dat iedereen correct Nederlands moet spreken, schrijven en spellen. Maar ja, ik maak zelf ook wel eens een taalfout. En niets is voor eeuwig. Ik wilde weten wat jullie ervan vonden.

Antwoord

Mensen denken vaak dat het onderscheid tussen d en t alleen maar bedacht is om ons te pesten. Maar nee… Laatst nog, zag ik het volgende bericht: 
‘Verkeerd in goede staat’. 
Trek je conclusies.

Antwoord

Haha. Mooi voorbeeld van een moment waarop een d of t wel uitmaakt. Ik doel zelf meer op de word en wordt en vind en vindt.

Antwoord

Spelling is afspraak. 
Welke afspraak is nu simpeler: 
- we hanteren voor alle werkwoorden dezelfde regel, bijv. Stam + t 
- of: we hanteren de regel Stam +t, behalve bij werkwoorden waarvan de stam op een -d eindigt? 
Echt consequent en dus simpel maken we het pas als we ook: “Hij zett koffie.” gaan schrijven (zoals in het Duits gebeurt).

Antwoord

Hartstikke goet dat “gullie” ijndeleik mag. Dan kunnen we vanaf heden ‘hun’ en ‘hen’ weer gaan gebruiken zoals het behoort. Ik heb altijd begrepen dat taal er is om een ander snel en doeltreffend iets, liefst eenduidig, duidelijk te maken. Bij veel teksten stokt het lezen toch even als die (hen/hun) weer eens worden verhaspeld. Ook NRC(next) maakt zich daar veelvuldig schuldig aan. Van hun hen kan ik nog iets maken, maar van hen hun raak ik toch de kluts kwijt.

Antwoord

eh… ontgaat je niet iets. Dringt het niet  
tot jou door? Alles is aan regels gebonden.  
En zo niet. Dan verloedert alles. In dit geval 
de Nederlandse Taal. Overal moet je je voor  
inspannen. Dat is het leven. Hoe oud ben jij?

Antwoord

de onderzoekers vonden het zels SLIM gevonden dit vreselijke hun.  
 
Nou als er iets super dom klinkt is het wel hun hebben…

Antwoord

Gelukkig, vinden de meesten, gezien de reacties, taal wel belangrijk. Het is toch typisch Nederlands om alles wat door veel mensen verkeerd (met een d) gezegd (met een d) of gespeld (met een d) dan maar goed te keuren. Dat is je reinste devaluatie van je taal en cultuur. Is het zo erg om iets GOED te moeten leren. Of willen wij als Nederlanders over enkele jaren bekend staan als die sukkels, die hun eigen taal niet eens kunnen spreken en schrijven. Ons Nederlands staat al bol van de gestolen woorden, zelfs als er een goed Nederlands woord voor is. Fouten maken is nier erg, Fouten goedkeuren uit gemakzucht wel.

Antwoord

eh… ontgaat je niet iets. Dringt het niet  
tot jou door? Alles is aan regels gebonden.  
En zo niet. Dan verloedert alles. In dit geval  
de Nederlandse Taal. Overal moet je je voor  
inspannen. Dat is het leven. Hoe oud ben jij?

Antwoord

Wat een nonargumentatie van die Nijmegenaren. Alsof JC ook maar een seconde bang was dat de toehoorder hem verkeerd begreep als hij zou zeggen ´zij kunnen niet scoren´ en daarom zei: ´hun kennen niet scoren.´ 
 
Hun is gewoon fout. En opzettelijk een niet bestaand woord gebruiken is zooo Geenstijl…

Antwoord

Ik vind het ook dom klinken… Ik begrijp niet waarom zoveel mensen zoveel moeite hebben om hun taal onder de knie te krijgen, of dat nou in woord is of in schrift. D’s en T’s, ook een eitje, maar mensen nemen nieteens de moeite om het te snappen. Zonde.

Antwoord

Ik snap niet dat iemand wis en natuur en schei-kunde moeilijk kan vinden. Het is gewoon de regeltjes volgen… 
 
En dat bij een vereenvoudiging van de taal er woorden op elkaar gaan lijken is (mijns inziens) niet zo bijzonder: Homoniemen bestaan al jaren, iedereen gebruikt ze.  
 
Ergens toch best dom dat alfa’s hun mening tot wet weten te verklaren: VWO verplicht voor iedereen (3-?)4 talen(NL,EN,DU,FR) 5-6jaar lang. Beta dingen: Wiskunde(2e deel in uitgeklede vorm) en 2 jaar natuur/scheikunde.

Antwoord

Eindelijk wordt hier eens aandacht aan besteed. Ik erger me helemaal de pleuris aan mensen die ‘hun’ in plaats van ‘zij’ gebruiken. Net zo erg als het door elkaar gebruiken van ‘dan’ en ‘als’. (Zelfs minister Eurlings heeft hier een handje van.)

Antwoord

Helemaal mee eens!

Antwoord

Het verkeerd gebruik van “dan” en “als” door minister Eurlings is te verklaren door zijn limburgse afkomst. In het limburgse dialect, voor zover je van één dialect kunt spreken, is er namelijk maar een woord in dat soort constructies.

Antwoord

In Twentse spreektaal is iets ook groter als (komt door de invloed van het Duits), maar dat wil nog niet zeggen dat dit een excuus is om in situaties waarin Nederlands gesproken dient te worden, deze woordcombinatie ook te gebruiken. Ik snap vanuit het dialect de verspreking wel, maar dat wil nog niet zeggen dat ik me er dan vervolgens dus niet meer aan erger

Antwoord

Hullie is een oud ingeburgerd woord binnen zekere bevolkingsgroepen dat gebruikt wordt, misschien meer, werd, om zei, in de nabijheid, aan te duiden, en ook het woord zullie had ingang gevonden om hen die wat verderaf staan aan te duiden. Echter nooit werden deze woorden als onderwerp in de zin gebruikt. Mijn keuze is, blijf van de regels af, streef er naar ze toe te passen -leuke bewustzijnsoefening- en laat de ander doen wat “zullie” willen. Zullie merken zelf wel of ze begrepen worden of bewonderd door uitzonderlijk taalgebruik.

Antwoord

op mijn telefoontje wordt ei wel eens voorgeselecteerd ipv ij. zei moet zij zijn….

Antwoord

Jaa laten we de Nederlansche taal nog meer gaan verloederen.

Antwoord

2e reactie: correcrie. ei =ij Telefoon maakte foutje. zei = zij

Antwoord

wat maakt het nou uit of je hun of zij zegt 
ik zeg het ook altijd fout en word heel vaak heel irritant verbeterd daar erger ik me dus de pleuris aan 
als ik hun wil zeggen dan zeg ik hun en blijkbaar ben ik niet de enige aangezien er onderzoek naar gedaan wordt.  
 
ik vind het wel irritant als mensen lidwoorden verkeerd gebruiken ( de raam )

Antwoord

Wat is dan voor jou het verschil? Het is allebei irritant en verkeerd, hoewel hun/zij misschien nog wel slechter is dan lidwoordfouten omdat er een veel duidelijkere regel is bij hun/zij dan bij de/het.

Antwoord

Jufk waov alf gpzjcv ejsajv oazsfjnv azp jafje fjasfkljhn asdflkj asehgvbar girnvnsd vbnlsa em seflkjv alkj vlken: klhsdfbnn….? 
 
De reden van de ‘onzin’ hierboven: omdat ik er zin in heb en er gewoon Nederlands staat, maar ik even geen zin had om ook Nederlands te schrijven. 
 
Wat de betekenis dus is van die ‘onzin’: wat een non-argument om te zeggen dat als je hun wilt zeggen je hun zegt. Taal is taal, als je serieus genomen wilt worden dan moet je ervoor zorgen dat je die taal goed spreekt.

Antwoord

Nou, inderdaad ONGELOFELIJK irritant als andere mensen je verbeteren als je iets fout zegt… 
 
Oplossing kan gewoon zijn om correct Nederlands te spreken… Ben je meteen van het hele gezeur af…

Antwoord

En schrijf je “hij hep” dan met een “p” of een “b”?

Antwoord

Als de reacties nou spelfoutvrij waren…

Antwoord

Wat een feekgeleuter over “hullie” Het is toch “hunnie” ?! Over ergermis gesproken! Nou dan of als !

Antwoord

Het interessante is dat ‘hun/hullie’ een voordeel heeft op ‘zij’, doordat het woord alleen naar personen verwijst. Het wijdverspreide gebruik wordt verklaard door de efficientie van het gebruik van ‘hun/hullie’. Het lijkt mij dan ook nuttige taalevolutie. 
 
P.S. Een van de Nijmeegse onderzoekers vertelde op BNR dat ‘hullie’ in het verleden gebruikt werd en tegenwoordig in dialecten nog steeds gebezigd wordt in plaats van het woord ‘zij’.

Antwoord

En wat dacht je dan van het gebruik van ‘hen’. Schijnt ook een soort van hogere wiskunde te zijn.

Antwoord

Nee hoor, heel eenvoudig. Hen is de lijdende vorm (4e naamval) van zij, hun de meewerkende (3 naamval). Nog korter: hun = aan hen. Verder kun je altijd hen gebruiken: door/met/tegen/van/op/onder/over hen. Maar gevoelsmatig zit ik zelf wel eens te dubben wat grammaticaal beter is: “ik heb hen een schop gegeven” of “ik heb hun een schop gegeven”. Beetje de vraag van “au” of een graafwerktuig.

Antwoord

Maar ik geef een trap AAN HUN HEN is weer wèl goed.

Antwoord

D’ene HUN gaf HUN andere HUNNEN HUN HEN mag ook!

Antwoord

Ik kreeg van een HUN een HEN en van HUN HUNNEN HUN HENNEN

Antwoord

Ik heb een collega gehad die graag liet merken dat hij geen cultuurbarbaar was, bijvoorbeeld door zijn kennis over opera te etaleren en op terloopse vragen over een TV-programma van de avond ervoor gretig liet merken dat hij ‘erg weinig TV kijkt’. (want hij leest natuurlijk liever een goed boek)  
 
Mij best verder, maar als ik hem dan stelselmatig hoor zeggen ‘hun hebben’ en ‘groter als’, dan denk ik stilletjes dat dit nogal lachwekkend overkomt.  
 
(Bij welke sociale klasse wil ‘ie eigenlijk graag horen ?)

Antwoord

Wat een pseudo-probleem van die wetenschappers, het woordje ‘weer’ slaat ook op meer dingen. 
 
‘Heb je het weer gezien?’ kan op twee manier geïnterpreteerd worden. Zo zijn er nog wel meer voorbeelden van woorden te bedenken die zonder context meerdere dingen aanduiden. Geen reden dus om het lelijke ‘hun’ (laat staan ‘hullie’) als onderwerp van een zin te gebruiken.

Antwoord

waarom maken laten we niet gelijk ook alle woorden die eindigen op d in t veranderen bijvoorbeeld : hij volgt, zij vraagt…etc

Antwoord

Deze horen met een ‘t’ en niet met een ‘d’

Antwoord

en “zullie” dan? Toch ook mooi?

Antwoord

Mijn moeder maakte vroeger vaak hangop. De knecht van de melkboer zei op een keer ‘gullie kent karnemelk drinken.’ Dat was dus al een moderne versie v.d. tweede pers.mv. Nu wij nog vervangen door ‘ons’ en onze taal is weer helemaal bij de tijd.

Antwoord

Jaren ’80, potje voetballen in de schoolpauze. Klasgenoot en spelverdeler Richard zegt tegen mij en m’n vriendinnen “gullie zijt bij hullie”. Maar dat kan alleen in Brabant gebeuren. Of niet…? 
Nu alweer 16 jaar in Amsterdam en het ‘hun hebben’ vliegt me dagelijks om de oren. Zo zonde!  
 
Nog zo’n mooie: de ABN schrijft in een (zakelijke) mail dat ze ‘dat onderschijt’ niet maken. 
 
Tegen de foutenmakers die vinden dat daarover niet gemopperd mag worden wil ik zeggen: het maakt wél uit.

Antwoord

Linguisten denken altijd alleen maar aan hullie eige..

Antwoord

Incorrect taalgebruik is voor mij een vorm van desinteresse in de toehoorder danwel lezer.  
 
Over ironie gesproken, overigens: ik kan er bijzonder van genieten dat een post met een taalpuristische inslag een schitterende hoofdletterfout bevat. “Dikke van Dale”. Of ben ik de enige die Dale én Dikke niet kent?

Antwoord

Als Brabander vind ik stiekem ‘hullie’ wel leuk, net als alle varianten (hunnie, zullie, gullie, etc.). Lekker kneuterig. 
‘Hun’ daarentegen vind ik dan weer erg lelijk. 
 
Waar ik pas ècht een hekel aan heb, is aan het woord ‘is’ waar eigenlijk ‘eens’ gebruikt zou moeten worden. 
Moet je ‘is’ opletten hoe vaak dat gebruikt wordt… 
Daar moeten ze nou ‘is’ iets aan doen!

Antwoord

Blij dat dit eens aan de kaak wordt gesteld, ik kom uit het noorden en sinds ik in het westen woon verbaas ik me over het veelvuldig verkeerd gebruiken van Zij/Hun. Hun heb klint toch echt niet…het druist tegen mijn gehoor in. En vaak gaat het gepaard met onjuiste vervoeging van Willen: Hun wilT… neeeeeeheee het is zij willen of hij wiL, het is een onregelmatig werkwoord. Ik snap die wetenschappers echt niet dat ze Hun accepteren….in andere talen is daar ook onderscheid in en de Nederlanders zullen dat niet kunnen…haha of Kennen.. 
Zo ff mijn hart gelucht want om me heen hoor ik alleen maar HUN hebben, Hun willen dat bah!!

Antwoord

Dat valt mij de laatste tijd ook steeds meer op: 
zij/ hij wilT met een t, ipv hij of zij WIL. 
Zelfs in een recensie kwam ik het tegen. Het is taalverloedering, inderdaad!

Antwoord

en jij wilT!! 
En dat staat zelfs in dit artikel VouD:)

Antwoord

Dat fint ik nou ook al jare…..hun is feel gemakkelukker en seker als Johan Kruijf dat segt….de garoete allemaal. Lefe hullie en zullie!

Antwoord

hun.zij er vervelend minstens net zo er is het wanneer mensen het verschil tussen enigste en enige niet weten en dus veelvuldig zich er arrogant gedragen door te zeggen: ” ik ben de enigste” nee stelletje dom-oren het is ik ben de enige maar zo kunnen we wel blijven zeuren. leer toch allemaal engels, chinees of japans dan hoef je je ok niet meer druk te maken over hij jullie zullie

Antwoord

Alsjeblieft niet! ‘Hun’ hebben…Is het nu echt zo moeilijk om goed Nederlands te spreken? Als we overstag gaan omdat steeds meer mensen deze ‘stijl’vorm bezigen, waar gaat het dan naartoe met de intelligentie van Nederland (die al ver te zoeken is, zie de politieke voorkeuren). Gewoon weer goed taalonderwijs. En de hoop dat weldenkende mensen geen uitstervend ras zijn.

Antwoord

laten we de laatste 50 jaar dat het Nederlands nog bestaat de spelling gewoon vrijgeven .. Net als het woordgebruik , dan heeft de laatste generatie Nederlandssprekende teminste nog een beetje plezier aan het Nederlands voordat ze full-time met de idiote spellingsregels van het Engels opgescheept zitten .. misschien red dat plezier de Nederlandse taal zelfs …

Antwoord

Red moet met DT!

Antwoord

Ik vind het gebruik van “ze” veel erger. 
“ik bel ze straks op” 
En dan bedoelen ze dus “haar”! 
“ze” is meervoud  
 
Ik bel haar straks op 
Ik bel ze straks op, jan en piet

Antwoord

Nog zo’n leuke: ‘ik irriteer mij daaraan’ i.p.v. ‘ik erger mij daaraan’ of ‘het irriteert mij’. Dat irriteert mij pas! (Of moet ik nu zeggen ‘dat irriteert mijn’ want je kon wel eens in de war raken met ‘mei’…?

Antwoord

‘Ik besef me’ is er een die je ook steeds vaker voorbij hoort komen. Om van te gruwelen.

Antwoord

Ik vind dat wel iets hebben die “hun”- zeggers… Ik weet dan meteen wat voor vlees ik in de kuip heb wat opleiding en zorgvuldigheid voor taal betreft. Heeft natuurlijk niets te maken met andere eigenschappen, maar wel met het bij een bepaalde sociale klasse willen horen, en niet de mijne…

Antwoord

Wat mij de laatste tijd ook opvalt in spelling van sommige mensen: 
 
woord spatie leesteken 
dus: 
 
hee , hoe gaat het met je ?  
leuke krant is de nrc next he ? 
ik ga weer verder , doei ! 
 
Ik kan er niks aan doen, maar vind het echt pijn doen aan mijn ogen en irriteer me er aan.

Antwoord

lol @ “ik irriteer me”. Zie de reactie hier vlak boven.

Antwoord

Beste Anne, 
Ook jij maakt een fout: Irriteren is geen wederkerend werkwoord. Je kan dus niet zeggen:’Ik irriteer mij aan het gebruik van ‘hun’als ‘zij’bedoeld wordt. Ons irriteren ons eigen allebei aan fout taalgebruik! 
Groet Leen

Antwoord

ALS in b.v. GROTER ALS is niet alleen Duits, maar ook Middeleeuws Nederlands. Het is later veranderd in DAN. Maar dat mensen ALS gebruiken is begrijpelijk, en dus niet eens zo verschrikkelijk fout…

Antwoord

Het probleem met verschillende soorten spelling is dat het op een gegeven moment onduidelijk wordt.  
 
Een voorbeeld uit mijn vakantie: 1 menukaart en 3 keer spaghetti:spaggetti, spagheti, spegheti. 
En een hele lijst aan manieren om hamburger te schrijven: burger, berger, hamberger, burgur. 
 
Best hilarisch, maar wel erg onduidelijk.  
 
Vooral ook als je dat ook met plaatsnamen doet. Is mek’le hetzelfde als mekelle of mekale? In dit geval komt het deels voort uit de vertaling van woorden geschreven in andere karakters, maar stel je voor als we dat in Nederland ook doen. Weet je nooit of Voorburg hetzelfde is als Verburg of Vorburg of zelfs Voorberg.

Antwoord

@Anne: Je ergert je er dus aan, leuk hoor.  
 
‘Hun doen’, wat mij betreft stuitend. Pijnlijke desinteresse inderdaad. Ik begrijp werkelijk niet dat mensen zich niet schamen, als ze taal zo laten verloederen…

Antwoord

En nog een voor de lijst: 
 
Ik kan hem goed, i.p.v. ik ken hem goed.  
Laten we daar dan ook eens onderzoek naar doen. Wat een flauwekul zeg. Zo moeilijk is het niet om zij te zeggen.

Antwoord

“Hun zeggen dat-ie outoo van zij is, want hep self gekoch van eige duku, dus…” Gaan we hier heen? 
Derde persoon meervoud is gewoon ‘zij’. Als we toegeven dat we overgaan naar hun, dan wordt een precedent geschapen om de rest van de grammatica ook om te gooien. Taal is – net als autorijden – aan regels gebonden om elkaar te begrijpen. Ik snap die onderzoekers dan ook niet.

Antwoord

Ik erger me hier dood aan! 
Ook aan Dan/Als. 
Het Dan… 
Niet zeggen dat het Als is in Twente en Groningen, want Het Nederlands en Het Duits waren ooit één taal toen was dan nog als, zodanig is ‘ek is beter as hy’ in het afrikaans terecht gekomen, maar het Standaard-Nederlands is ontstaan uit de toonaangevende Saksische, hollandse, friese en zeeuwse dialecten. Dan komt uit het Fries wat op het Engels lijkt; ‘dan’ ‘than’(en th is via een klankverschuiving ergens in de Germaanse taalgeschiedenis d geworden). 
 
Zo. 
Hun hebben = Zij hebben. 
Schema der Naamvallen 
1 (onderwerp) = [b]Zij[/b] 
2 (bezit) = Hun << enige keer wanneer je Hun gebruikt 
3 (meewerkend voorwerp) = [b]hen [/b] 
4 (lijdend voorwerp) = [b]hen[/b]

Antwoord

Hullie doen maar. De basis van de Nederlandse grammatica en spelling vormen de Frankisch dialecten in Brabant en Holland ( http://bit.ly/9iGGKd ), waar in de 17e eeuw de machtsbasis van de Republiek lag. Andere dialecten zijn altijd ondergewaardeerd gebleven; ook vele stedelijke volksdialecten overigens (Amsterdams bv.). 
Het gebruik van ‘hun en hullie’ kan dus als taalkundige emancipatie worden gezien (of ‘gezien worden’, wat mij met m’n Limburgse afkomst beter in ‘t gehoor ligt). Zolang het bericht (de message) maar overkomt, lijkt mij.  
Puriteinse krokodillentranen zijn het. En met het gebruik van internet door alleman is de strijd voor het behoud van het ‘ware’ Nederlandsch’ bij voorbaat verloren. Laten we met z’n allen een spellingcorrector gebruiken, m.n. ook in dit forum, want de grote hoeveelheid typefouten zijn niet om aan te zien. En af en toe haalt ‘ie’ er ook nog een spelfout uit.

Antwoord

Ik ben Japans aan het leren, en die taal heeft twee woorden voor ‘zijn’: eentje voor levende wezens (of om precies te zijn: mens en dier), en eentje voor niet-levende wezens. In Europese talen bestaat dit verschil niet (voorzover ik weet tenminste). 
Maar ‘hun’ lijkt hetzelfde onderscheid te maken. (Interessante vraag: kan ‘Hun liggen op bed’ ook slaan op bijv. honden of katten?) 
Zo beschouwd is ‘hun’, hoe lelijk we deze vorm ook vinden, een verrijking van het Nederlands: het drukt compact een nuance uit die in een ‘hun’-loos Nederlands niet gemaakt kan worden. Leve ‘hun hebben’ dus, al zal ik het zelf nooit kunnen gebruiken zonder mijn tenen te krullen.

Antwoord

In het Russisch maken ze een onderscheid in ‘bezielde’ en ‘onbezielde’ woorden. Waarbij met bezielde woorden wordt bedoelt de woorden die verwijzen naar levende wezens.

Antwoord

niet-levende wezens?

Antwoord

Hmm, een leuke beperking in de taal. Ik bedoelde ‘niet-(levende wezens)’ (oftewel ‘zij die niet levende wezens zijn’), en niet ‘(niet-levende) wezens’ (oftewel ‘wezens die niet leven’, wat inderdaad nergens op slaat). Maar ja, die haakjes zijn geen goed Nederlands, dus ik had het moeten herschrijven tot iets ondubbelzinnigers. 
Trouwens, die Japanse taalregel is zelfs nog een beetje subtieler: het onderscheid is tussen levende wezens met een hart (mens en dier) en alle andere zaken (kort samengevat als ‘bezield versus onbezield’). Die laatste categorie bevat dus ook planten. En hoewel ik het omstreden “hun”-als-onderwerp zelf niet gebruikt, hoor ik het wel eens, en het onderscheid lijkt hetzelfde: 
1. Waar zijn Henk en Betty? Hun liggen op bed. 
2. Waar zijn je hond en kat? Hun liggen op bed. 
3. Waar zijn je viooltjes? Ze/Die liggen op bed. 
4. Waar zijn je vakantiefoto’s? Ze/Die liggen op bed. 
Ik denk dat ook iemand die zinnen 1 en 2 acceptabel vindt, nooit ‘hun’ voor 3 en 4 zal gebruiken. Merk ook op dat ‘die’ een soort onbezielde tegenhanger van ‘hun’ lijkt te zijn. Vreemd genoeg lijken veel minder mensen moeite te hebben met ‘die’ als vervanger voor ‘ze’.

Antwoord

Ik heb zelf o.a. mijn pabodiploma. Het valt me op dat een leraar op de basischool schaamteloos fouten denkt te mogen maken. Zelfs in het rapport van mijn dochter schreef de jonge leerkracht tot 2x toe : ‘JIJ VIND’.  
Ik heb het rapport teruggeven met een rode kanttekening: let op uw spelling, juf!

Antwoord

Haha, elke 3 maanden ong. lees je wel zoiets, mensen die als een drammerige kleuter genoeg hebben van al die *kuch* moeilijke taalregeltjes. 
Maar het is echt een heel slecht idee. Niet alleen omdat het een totaal verkeerd signaal afgeeft (“we passen de regels aan aan het domste deel van de bevolking, als die ze maar lang genoeg negeert”); en omdat de regels nu LOGISCH zijn; maar ook omdat romans uit bijv. al begin 20e eeuw steeds onleesbaarder worden met elke spellingsverandering. (Vgl. Duits.) Veel plezier dan later met Couperus en Vestdijk, die nu al ietwat archaïsch overkomen. 
 
Trouwens, waarom hebben spellingsveranderingsapologeten (die altijd nog gewoon Afrikaans kunnen gaan praten, in SA welteverstaan) het nooit over de inwisselbare klinkers in het Nederlands? Ik bedoel dus: au = ou, ij = ei; uij = ui = uy. En ie kan vervangen worden door ii. Dat is tenminste iets echt overbodigs… alhoewel ik vind dat je dat nu ook niet meer moet veranderen.

Antwoord

Deze “inwisselbare klinkers” = combinaties zijn historisch bepaald (wat geen reden hoeft te zijn om ze niet te vereenvoudigen). Duidelijker is dat ze alleen in Randstad-Hollands inwisselbaar zijn. In de dialecten daarbuiten worden geen fouten in gemaakt in bijvoorbeeld ij en ei; ij was oorspronkelijk in de uitspraak ie en dat wordt nog steeds zo aangevoeld.

Antwoord

Ik bedoelde idd klinkercombinaties, sorry. 
Ik vraag me nu wel af over welke dialecten je het hebt. In het Limburgs of Brabants bijv, hoorde ik zelf nooit de ij (lichtelijk) als ie uitgesproken worden, waardoor ik me afvraag of de jonge generatie zoiets nog “aanvoelt”.

Antwoord

Boven de rivieren en ten westen van Breda, zou ik zo zeggen. Brabants en Limburgs zijn weer anders.  
Ik heb trouwens begrepen dat vanuit Holland de tweeklanken ai en ei in opmars zijn ten nadele van ij en ee. Taal leeft. Ik heb in een toch nette krant als NRC Handelsblad al de werkwoordsvormen zwemde, zegde, pleegde en jaagde gezien waar toch kennelijk zwom, zei, placht en joeg bedoeld was (het was de sportredactie, dat scheelt misschien). Sterke werkwoorden worden langzaam maar zeker omgezet naar zwakke en een verschil in betekenis wordt dan niet altijd beseft.  
Onze spelling als geheel is kunstmatig. Voor 1800 schreef vrijwel iedereen op het gehoor. De regels zijn pas na het ontstaan van de eenheidsstaat (Bataafse Republiek en daarna) opgesteld in navolging van soortgelijke initiatieven in Duitsland. Dat is grosso modo goed gegaan maar er zijn hier en daar ondingen ingeslopen die niemand er tot dusver heeft durven uithalen.

Antwoord

De Nijmeegse onderzoekers hebben onderzocht hoe het komt dat HUN door een groot aantal sprekers gebruikt wordt (in het verleden zijn er andere verklaringen voor opgesteld die door het recente onderzoek zijn weerlegd). Daarbij hebben ze geen oordeel gegeven over het goed of fout zijn van HUN als nominatief (het zijn geen schoolmeesters). Het is een gegeven dat het zeer veel voorkomt en daarom een wezenlijk deel uitmaakt van het gesproken Nederlands. Goed of fout is hier niet van toepassing (itt het rare voorbeeld van Van Dijke, die gewoon maar wat opschrijft: VAN ZIJ zegt helemaal niemand, maar ja, VD gooit er straattaal en zuiver fonetisch schrijven ook nog even tussen dus slaat sowieso (een germanisme, foei!) de plank totaal mis). In elke taal is waarneembaar dat er (onbewust) gestreefd wordt naar een optimalisatie van het begrip tussen de sprekers. Dubbelzinnige betekenissen staan dat bijvoorbeeld in de weg. Het gebruik van specifieke woorden of constructies al naar gelang er sprake is van levende (of ex-levende) objecten of leveloze zaken vergroot het begrip. Dit komt op uiteenlopende manieren in alle talen voor.  
Hullie is zoals anderen al opmerkten een bestaand woord. Hun als onderwerp maar ook als meewerkend voorwerp etc. verschilt niet van ze, u en jullie die ook als nominatief, accusatief etc. gebruikt worden. In zeer vergelijkbare en verwante talen als Engels komt dit ook voor.  
Dit alles heeft niets met spelling te maken. Dat HUN lopen fout is, is normatief, en wordt niet ondersteund door het dagelijks taalgebruik van miljoenen sprekers. Wat in Van Dale is niet van belang, dat is een woordenboek en is geen wetenschappelijke bron. 
Geen sterk stukje

Antwoord

Het Nederlands is een levende taal en een belangrijke kenmerk daarvan is de veranderlijkheid. Talen die niet veranderen zijn dode talen, zoals Latijn. Wie nog wel eens de moeite neemt een ouder boek te lezen, zal merken dat niet alleen de spelling door de decennia heen regelmatig verandert, maar ook het woordgebruik en de grammatica. De veranderingen in de standaardtaal worden beïnvloed door andere talen (vroeger was bijvoorbeeld het Frans een belangrijke factor, maar is dat nu alleen nog in Vlaams-Nederlands) en door het dialect dat in een bepaalde periode in de mode is. Ik heb sterk de indruk dat in deze tijd het Brabants een populair dialect is en dus zie je Brabantse kenmerken in de algemene taal opduiken. 
Het gebruik van naar mening onjuiste woorden en grammatica doet me zeer aan de oren/ogen, maar ik denk tegelijkertijd niet dat je het per definitie als taalverarming kunt afdoen. Taal leeft en verandert, wen er maar aan. 
De juiste spelling, met name in werkwoordsvervoegingen en leenwoorden, is belangrijk voor het begrijpen van de taal. Wanneer je bijvoorbeeld de d die als t klinkt altijd zou weglaten of vervangen door een t, dan weet je niet meer of een vervoeging is van of van  
Het als/dan verschil mag dan in het Duits niet bestaan, in het Engels, wat ook een aan de onze nauw verwante taal is, is dat verschil er wel: Is this language fault as big as or bigger than the other?

Antwoord

De taalwetenschappers zijn de weg  
totaal kwijt. Het woord “Hun” is  
voor een andere reden bedoeld…  
Namelijk om bezit uit te drukken:  
‘Hun auto is stuk.’ Nederlands.

Antwoord

Taal is altijd aan verandering onderhevig geweest. De Nederlander, waartoe ik mezelf niet reken, is altijd gek geweest op regels. Vooral om ze een ander op te leggen, de uitdrukking de uitzondering bevestigt de regel geldt ook voor de Nederlander zelf, want al die regels zijn voor anderen niet voor mij.  
 
Dat betekent dat ik als zogenaamde Nederlandstalige, wel hun en hullie mag zeggen en ook dat jij dat niet goed moet vinden. Deze dubbelzinnigheid vind je niet alleen in de taal maar ook terug in vele aspecten van het dagelijkse leven.  
 
Zo vinden de meesten mensen schone lucht belangrijk maar hebben ze wel een auto. Willen mensen geen foto’s zien van zielige varkens of plofkuikens maar liggen de onderdelen hiervan wel ‘s avonds op je bord. Vinden mensen het sneu dat chinese kinderen mobiele telefoon en computeronderdelen smelten op waardevolle materialen, maar willen ze wel iedere twee jaar een nieuw mobieltje. 
 
Regels zijn voor anderen, hypocriet ben jezelf.

Antwoord

Er is vast een diepere oorzaak voor de verschuiving van ‘zij’ naar ‘hun’. In het Zweeds heeft deze verschuiving ook plaatsgevonden (van ‘de’[spreek uit: die] naar ‘dem’ [spreek uit: dom]. Dat is inmiddels standaard geworden en dat zal in het Nederlands ook nog wel gebeuren. Tja, een taal blijft zich ontwikkelen.

Antwoord

Laten we vooral meegaan in de taal verloedering en alles aanpassen aan mongolen…

Antwoord

tja .. Hoeveel Mongolen wonen er dan in Nederland ?? en hoe doen ze dit dan in het Mongools ??? Dat een zo’n kleine minderheid zoveel invloed heeft …. Misschien een leuk onderwerp voor PVV kamervragen .. 
Hoewel , Mongolen zijn Budhisten dus vallen niet onder diedaar’s intressegebied …

Antwoord

Natuurlijk is ‘Hun liggen in bed’ geen correct Nederlands. Maar het is niet hetzelfde als ‘Winkelhaak de in negenentwintig buffelmozzarella’. Dat is ook geen correct Nederlands, maar toch anders. 
We begrijpen allemaal wat met ‘Hun liggen in bed’ bedoeld wordt, ook al zeggen de meeste next-lezers het nooit (ikzelf incluis). In andere kringen is het gemeengoed, en wordt ‘ze’ misschien wel als ‘fout’ (dwz sociaal onacceptabel, in dit geval ‘bekakt’) beschouwd. 
Kortom, ‘hun liggen’ is dus meer fout in de zin van ‘not done’ (zoals een ‘foute’ das of een ‘foute’ muzikale smaak) dan ‘fout’ in de zin van ‘incorrect’ (2+2=5). 
Het is niet mijn bedoeling om hier de geitenwollensokkenrelativist uit te hangen (“‘hullie’ is OK als je je daar lekker bij voelt”), maar om aan te geven dat we het eigenlijk over sociale omgangsnormen hebben, niet over wiskundige grammaticaregels. Het Radboud-onderzoek toont aan dat dit ‘hun’ niet alleen iets betekent, maar ook nog subtiel taalkundig gedrag vertoont. Veel reaguurders (weer zo’n taalgedrocht) gaan aan dit simpele feit voorbij. 
‘Hullie’ is trouwens volgens mij een vorm die zelden echt gebruikt wordt, behalve als grap.

Antwoord

De linguisten ? 
Dat bent hunderlui zaken niet

Antwoord

‘t Is een kwestie van geduld. Rustig wachten op de dag. Dat heel Holland ‘hullie’ zegt…. dat heel Holland ‘hullie’ zegt.

Antwoord

Holland als in het Anglicisme “Holland”wat Nederland betekend ?? of Holland als in het voormalige republieksgebied “Holland” wat de huidige provincies Noord en Zuid Holland besloeg ??

Antwoord

@ NijlGans: 
 
BetekenD of BetekenT of maar meteen Betekendt ….

Antwoord

En graag “dat” in plaats van “wat” …

Antwoord

Pursies! 
Of is het Pursisch, dat hun al zegguh?

Antwoord

De ene HUN gaf HUN andere HUNNEN HUN HEN mag ook!

Antwoord

Volgens mij moet je taal leren net zo zien als leren schrijven. We hebben allemaal op de basisschool met bloed, zweet en tranen een net aan-elkaar-handschrift geleerd, en daarna ruimschoots de tijd gehad om dat om te vormen naar iets dat bij ons past. Met taal is het net zo – je moet weten hoe het hoort, en als je het daarna leuk vindt om er volop fouten in te gaan stoppen is dat je eigen vrijheid/probleem.

Antwoord

Hoe verwachten mensen dat ons buitenlanders ooit goed Nederlands zouden kunnen leren? Soms vraag ik me af: is dit een van de uitzonderingen van X regel of, is dit gewoon verkeerd?  
Dat de taal veranderd staat vast maar verloedering is heel anders dan verandering. Mensen zijn gewoon te lui, vind ik.

Antwoord

Ben het helemaal met Mevr. Helen de Hoop eens, dit heeft helemaal niets met spelling te maken maar met taal-evolutie. 
Zou je dan ook niet woorden als stoplicht en snelweg uit de van Dale moeten schrappen, het is toch verkeerslicht en autosnelweg.

Antwoord

Nu heb ik het even in schema: 
 
Hun reden in hun auto, maar de agent zei hen dat hun daar niet mochten rijden. Daar waren hun het niet mee eens en hun hadden de agent uitgescholden zodat hun een bekeuring kregen.  
 
Prachtig stukje voor groep 8. Wat is de persoonsvorm, 
wat is het onderwerp, wat is het gezegde. Benieuwd of hun dat weten.

Antwoord

verdergaand op het woord “hullie”, kan ik opmerken, dat ik opgroeide met gerepatriëerde indisch mensen in de periode 1949-1955. 
velen onder hen gebruikten toen al het woord “hullie” en ik vond het maar raar. 
en vandaag vind ik het nog steeds raar. 
als iemand tegen mij begint met ” hun hebben” dan vul ik het aan met “en houw(d)en” 
het is belangrijk voor het leren van vreemde talen de grammatica te kennen en die legt men naast zich neer bij gebruik van “hun” “hullie” enz.

Antwoord

Ik vind taalnormering heel aardig, want het maakt een vorm van taalhumor mogelijk: afwijkingen worden gebruikt als stijlmiddel, zie bijv. als -wat mij betreft- mooiste voorbeelden de bewuste taalafwijkingen van Queneau, of die van Reve, die natuurlijk maar besteed zijn aan de kleine gelukkige groep die goede taallessen genoten heeft en sterk gericht is op taal als esthetisch verschijnsel. 
Die kleine gelukkige groep kan ook maar het beste proberen een wat meer stoïcijnse houding aan te nemen ten opzichte van de alledaagse taalgebruikers, die het allemaal worst zal wezen, die slecht taalonderwijs hebben gekregen, en die niet lezen: ze schrijven navenant. Wat dat betreft: er valt veel te lachen bij het lezen van die stoet keupele taaluitingen die dagelijks langs ons heen trekt.

Antwoord

Als er (minstens) één les van George Orwell’s berucht-beroemde schrikroman ’1984′ geleerd kan worden is het wel dit: wie de taal beheerst, die beheerst een heel volk. 
Met andere woorden wie, geleidelijk, de taal van een volk – juist in een samenleving als de onze met zo’n grote historische en actuele etnische verscheidenheid – diffuus maakt door algemeen geldende spellingsregels los te laten, die maakt de toch al wankele (culturele) eenheid van een volk kwetsbaarder dan het op het eerste gezicht lijkt. 
Dat Plasterk juist hiervoor opkomt – kent man-in-kwestie eigenlijk wel het verheffingsideaal van de sociaal-democratie? Blijkbaar niet – is te bizar voor woorden.

Antwoord

Zij en hun op z’n Italiaans. 
De discussie over ‘Hun hebben’ brengt mij in herinnering, hoe ik zo’n vijfentwintig jaar geleden tijdens mijn studieverblijf in Italië goed – d.w.z. volgens de regels van de grammatica – Italiaans wilde spreken. Als onderwerpsvorm van het pers. vnw. derde pers. mv. gebruikte ik dan ook ‘essi’ (mnl.)/’esse’ (vrl.). Maar al gauw merkte ik dat in de spreektaal ‘loro’ (mnl./vrl.) de voorkeur had – een Italiaanse VWO-grammatica van die tijd wijst op dit gebruik in de spreektaal, zonder er een oordeel over te vellen. En ‘loro’ is – ja juist – de niet-onderwerpsvorm van ‘essi’/'esse’ én – al dan niet in combinatie met het lidwoord – de vorm van het bezittelijk vnm. derde pers.mv., zoals in het Nederlands ‘hun’ dat is van ‘zij’. Het lijkt dat we met een identiek verschijnsel te maken hebben, met dit verschil dat in het Italiaans de onderwerpsvorm van het pers.vnm. veel minder gebruikt wordt, namelijk alleen als er een klemtoon op valt, en dat in de derde pers. enkelv. hetzelfde is gebeurd: in de spreektaal heeft ‘lui’ de plaats van ‘egli’, en lei van ‘ella’/'essa’ ingenomen.

Antwoord

Ik ben het vandaag nog nergens zo mee oneens geweest. Als we toch bezig zijn, waarom schaffen we als en dan ook niet meteen af? En alle d en t’s? Dan begrijpen we elkaar straks nog goed!

Antwoord

“Als onderwerpsvorm van het pers. vnw. derde pers. mv. gebruikte ik dan ook ‘essi’ (mnl.)/’esse’ (vrl.).” 
 
Die ervaring heb ik ook. In mijn boekje “het 1000-woordensysteem” stond ook ‘netjes’ “egli”, “ella” en “essi”, maar dat wordt in het Italiaans eerder als hypercorrect dan als goed beschouwd. 
 
Het is bij de afschaffing van naamvallen geen uitgemaakte zaak, dat de nominatief het wint. Vanwege de welluidendheid heeft de ablativus het in het Italiaans gewonnen.  
 
Wie vast wil houden aan het oude systeem, zal steeds harder zijn best moeten doen. Ook in Limburgse dialecten als het Maastrichts ervaart niemand “dich höbs” (“jij hebt”, eigenlijk “jou hebt”) als fout. De Maastrichtse docent Nederlands kan toch moeilijk tegen zijn leerling zeggen: “Dich höbs “hun hebben” gesjreve; dat hön ich fout geteld.” 
 
We zullen eraan moeten geloven evenals aan het verdwijnen van het onzijdig. “Op ‘t nippertje” zal een versteende uitdrukking worden, waarbij de kinderen uitgelegd wordt, dat “‘t” een oud onzijdig lidwoord is, waar we nu uitleggen, dat “den” een oude naamvalsvorm is.

Antwoord

“Als we toch bezig zijn, waarom schaffen we als en dan ook niet meteen af?” 
 
Taalregels worden achteraf vastgesteld door de taal te bestuderen. Je kunt nooit zeggen: “”Groter als” is niet volgens de regels, want dan heb je de regel niet goed vastgesteld of is de regel veranderd.

Antwoord

“Fouten maken is nier erg, Fouten goedkeuren uit gemakzucht wel.” 
 
Het is onzin om uit een soort misplaatst calvinisme de weg van de meeste weerstand te bewandelen. De (achteraf vastgestelde) regel van “‘t kofschip” komt ook voort uit gemakzucht. Vervoegt de Duitser de verleden tijd altijd met “-te”, wij zetten achter een stemhebbende stam “-de” en achter een stemloze “-te”. Dan kunnen de stembanden doortrillen, totdat ze de e bereikt hebben. 
 
Dat alles dan maar zou kunnen, is onzin. “Hun hebben” zal Cruijff niet als ongrammaticaal ervaren. “Hun hebt” of “Hebben ons best gedaan hun tegen Brazilië vanavond,” wel.

Antwoord

alleen domme mensen hebben last van grammaticaregels

Antwoord

Reageer