Comments on: Laten we met zijn allen ‘hullie’ gaan zeggen

By: fjldafsdkf

fjldafsdkf — Tue, 13 Sep 2011 17:47:00 +0000

alleen domme mensen hebben last van grammaticaregels

By: Vilseledd

Vilseledd — Fri, 02 Jul 2010 20:46:10 +0000

“Fouten maken is nier erg, Fouten goedkeuren uit gemakzucht wel.”

Het is onzin om uit een soort misplaatst calvinisme de weg van de meeste weerstand te bewandelen. De (achteraf vastgestelde) regel van “‘t kofschip” komt ook voort uit gemakzucht. Vervoegt de Duitser de verleden tijd altijd met “-te”, wij zetten achter een stemhebbende stam “-de” en achter een stemloze “-te”. Dan kunnen de stembanden doortrillen, totdat ze de e bereikt hebben.

Dat alles dan maar zou kunnen, is onzin. “Hun hebben” zal Cruijff niet als ongrammaticaal ervaren. “Hun hebt” of “Hebben ons best gedaan hun tegen Brazilië vanavond,” wel.

By: Vilseledd

Vilseledd — Fri, 02 Jul 2010 20:37:35 +0000

“Als we toch bezig zijn, waarom schaffen we als en dan ook niet meteen af?”

Taalregels worden achteraf vastgesteld door de taal te bestuderen. Je kunt nooit zeggen: “”Groter als” is niet volgens de regels, want dan heb je de regel niet goed vastgesteld of is de regel veranderd.

By: Vilseledd

Vilseledd — Fri, 02 Jul 2010 20:34:51 +0000

“Als onderwerpsvorm van het pers. vnw. derde pers. mv. gebruikte ik dan ook ‘essi’ (mnl.)/’esse’ (vrl.).”

Die ervaring heb ik ook. In mijn boekje “het 1000-woordensysteem” stond ook ‘netjes’ “egli”, “ella” en “essi”, maar dat wordt in het Italiaans eerder als hypercorrect dan als goed beschouwd.

Het is bij de afschaffing van naamvallen geen uitgemaakte zaak, dat de nominatief het wint. Vanwege de welluidendheid heeft de ablativus het in het Italiaans gewonnen.

Wie vast wil houden aan het oude systeem, zal steeds harder zijn best moeten doen. Ook in Limburgse dialecten als het Maastrichts ervaart niemand “dich höbs” (“jij hebt”, eigenlijk “jou hebt”) als fout. De Maastrichtse docent Nederlands kan toch moeilijk tegen zijn leerling zeggen: “Dich höbs “hun hebben” gesjreve; dat hön ich fout geteld.”

We zullen eraan moeten geloven evenals aan het verdwijnen van het onzijdig. “Op ‘t nippertje” zal een versteende uitdrukking worden, waarbij de kinderen uitgelegd wordt, dat “‘t” een oud onzijdig lidwoord is, waar we nu uitleggen, dat “den” een oude naamvalsvorm is.

By: John Doo

John Doo — Thu, 18 Feb 2010 01:56:43 +0000

eh… ontgaat je niet iets. Dringt het niet
tot jou door? Alles is aan regels gebonden.
En zo niet. Dan verloedert alles. In dit geval
de Nederlandse Taal. Overal moet je je voor
inspannen. Dat is het leven. Hoe oud ben jij?

By: John Doo

John Doo — Thu, 18 Feb 2010 01:52:13 +0000

By: Thomas

Thomas — Wed, 17 Feb 2010 21:07:33 +0000

Ik erger me hier dood aan!
Ook aan Dan/Als.
Het Dan…
Niet zeggen dat het Als is in Twente en Groningen, want Het Nederlands en Het Duits waren ooit één taal toen was dan nog als, zodanig is ‘ek is beter as hy’ in het afrikaans terecht gekomen, maar het Standaard-Nederlands is ontstaan uit de toonaangevende Saksische, hollandse, friese en zeeuwse dialecten. Dan komt uit het Fries wat op het Engels lijkt; ‘dan’ ‘than’(en th is via een klankverschuiving ergens in de Germaanse taalgeschiedenis d geworden).

Zo.
Hun hebben = Zij hebben.
Schema der Naamvallen
1 (onderwerp) = [b]Zij[/b]
2 (bezit) = Hun << enige keer wanneer je Hun gebruikt
3 (meewerkend voorwerp) = [b]hen [/b]
4 (lijdend voorwerp) = [b]hen[/b]

By: John Doo

John Doo — Tue, 16 Feb 2010 15:22:11 +0000

De taalwetenschappers zijn de weg
totaal kwijt. Het woord “Hun” is
voor een andere reden bedoeld…
Namelijk om bezit uit te drukken:
‘Hun auto is stuk.’ Nederlands.

By: Nienke

Nienke — Thu, 11 Feb 2010 20:43:25 +0000

Ik ben het vandaag nog nergens zo mee oneens geweest. Als we toch bezig zijn, waarom schaffen we als en dan ook niet meteen af? En alle d en t’s? Dan begrijpen we elkaar straks nog goed!

By: Lau Engels

Lau Engels — Thu, 11 Feb 2010 16:42:19 +0000

Zij en hun op z’n Italiaans.
De discussie over ‘Hun hebben’ brengt mij in herinnering, hoe ik zo’n vijfentwintig jaar geleden tijdens mijn studieverblijf in Italië goed – d.w.z. volgens de regels van de grammatica – Italiaans wilde spreken. Als onderwerpsvorm van het pers. vnw. derde pers. mv. gebruikte ik dan ook ‘essi’ (mnl.)/’esse’ (vrl.). Maar al gauw merkte ik dat in de spreektaal ‘loro’ (mnl./vrl.) de voorkeur had – een Italiaanse VWO-grammatica van die tijd wijst op dit gebruik in de spreektaal, zonder er een oordeel over te vellen. En ‘loro’ is – ja juist – de niet-onderwerpsvorm van ‘essi’/'esse’ én – al dan niet in combinatie met het lidwoord – de vorm van het bezittelijk vnm. derde pers.mv., zoals in het Nederlands ‘hun’ dat is van ‘zij’. Het lijkt dat we met een identiek verschijnsel te maken hebben, met dit verschil dat in het Italiaans de onderwerpsvorm van het pers.vnm. veel minder gebruikt wordt, namelijk alleen als er een klemtoon op valt, en dat in de derde pers. enkelv. hetzelfde is gebeurd: in de spreektaal heeft ‘lui’ de plaats van ‘egli’, en lei van ‘ella’/'essa’ ingenomen.