datum datum

Sarah Palin aan de thee met beschreven hand

En misschien in de verkiezingsstrijd van 2012

Door Ernst-Jan Pfauth Ernst-Jan Pfauth
6
reacties
op 8 februari 2010

Waarom bloggen jullie nog over Sarah Palin?, vroeg een reacteur ons laatst. ,,nrc.next is als enige nog geïnteresseerd in haar.” Mijn antwoord destijds: omdat ze waarschijnlijk terugkomt in 2012. Als presidentskandidaat. Hoewel, ‘terugkomt’, Palin is al maanden druk bezig om zichzelf te positioneren als het antwoord op het in haar ogen on-Amerikaanse beleid van Obama. Met een biografie, een rol als nieuwsanalyst bij FOX en afgelopen weekend als het gezicht van de Amerikaanse Tea-Party-beweging. Die club wil maar één ding: een meer teruggetrokken overheid, zonder Obama. Zoals Palin zegt: ,,How’s that hope-y, change-y stuff workin’ out for you?“. Video van haar optreden hier. Ze kreeg er trouwens 115.000 dollar voor.

Grappig detail: veel Obama-tegenstanders maken hem belachelijk om het gebruik van zijn teleprompter. Onze correspondent vond dit filmpje waarin Palin-tegenstanders haar afkijktechniek belachelijk maken:
YouTube Preview Image

6 reacties op "Sarah Palin aan de thee met beschreven hand"rss-icon

Verdergaande deregulering, alsof nooit een bankengecreëerde, deregulering-geïnspireerde kredietcrisis (en aanpalende mondiale economische crisis) zou hebben bestaan…  
 
De Amerikaanse Bankenlobby – naast de Biblebelt brigade – heeft weer een nieuwe puppet on a string uitgezet : The gloves are off…

Antwoord

…deregulering-geïnspireerde kredietcrisis… 
 
Ja, het waren de banken die een piramidespel speelden dat in 2008 knapte. En wij, gelukkig als wij waren, konden eindelijk weer het Grootkapitaal de Schuld geven van alle kwaad op aarde. 
Maar maak u geen illusie, de overheden nu zijn even hard een piramidespel aan het spelen als de banken toen. En ook die bel gaat barsten. 
(Of: geniet van de illusie, zo lang het nog kan)

Antwoord

Als wij ons even beperken tot ‘de overheden’ van de VS, dan waren die overheden minimaal zelf medeschuldig aan de obsessionele, Bushiaanse deregulering van de banken (en overige bedrijfsleven) en daarmee minimaal medeschuldig aan de (bijna) melt-down van de financiële sector (all over the world). Dus je suggereert een tegenstelling die niet echt bestaat. 
 
Dat ligt fractioneel anders, als wij onze blik wenden naar het Europese continent, waar veel overheden en financiële instellingen ten tijde van de Amerikaanse deregulering, een overzees beleid hebben omarmd van ‘no questions asked’. 
 
De recente, massieve financiële injecties in banken en bedrijfsleven, in een wanhopige alles of niets poging, om de sterk ineengevallen economie te kickstarten en banken voor omvallen te behoeden, zorgen overal voor massieve gaten in de landbegrotingen. Deze zullen uiteindelijk weer hun economische weerslag hebben op het moment, dat de reële economie pogingen zal doen, om zich weer op te richten. 
 
Wel kan ten aanzien van de Europese tekorten grosso modo worden geconcludeerd, dat die toch redelijk rechtstreeks veroorzaakt zijn door de vele bancaire misstanden in de VS (en de naieve goedgelovigheid van Europese openbare bestuurders. 
 
De VS zelf is, zo stel ik al sinds jaar en dag, een economische reus op lemen voeten, omdat de publieke sector, haar (nog immer toenemende) uitgaven alleen maar kan bekostigen met de verkoop van schatkistpapier. Voor de private sector geldt in hoge mate hetzelfde verhaal ; Het inkomen op grote schaal ophogen met behulp van leningen van velerlei soort, aard en herkomst. 
 
Voor de publieke, zowel als voor de private sector schuldneming geldt, dat leven op krediet, per definitie betekent, dat men per heden, een deel van de toekomstige financiële capaciteit opsoupeert.  
 
De – daardoor – onvermijdelijke teruggang in toekomstige VS-bestedingen zal even onvermijdelijk leiden tot een steile neergang in de wereldwijde economische, diplomatieke en militaire invloed van de VS (en van alle landen, die zich economisch, diplomatiek en militair van de VS afhankelijk hebben gemaakt.  
 
De woede onder de Republikeinen, over het verlies van het Presidentschap en de beide Huizen, leidde overigens vanaf dag één na de verkiezing c.q. installatie van Obama, bij de Republikeinen tot het begin van de verkiezingscampagne voor het volgende presidentschap. Dat begon met een mitraille van publicitaire aanvallen door vmlg vice-president Cheney op de Obama regering. Deze strijd wordt – niet in de laatste plaats als gevolg van de actieve bemoeienis van de conservatieve netwerken als Fox-News (Palin) met de anti-Obama campagne – zienderogen breder, beter en harder georganiseerd dan ooit tevoren, waarbij, naar het zich laat aanzien, steeds vaker de raciale kaart zal worden gespeeld….

Antwoord

“De VS zelf is [...] een economische reus op lemen voeten, omdat de publieke sector, haar (nog immer toenemende) uitgaven alleen maar kan bekostigen met de verkoop van schatkistpapier. ” 
 
Hetgeen zou pleiten voor het terugdringen van de overheidsuitgaven, ofwel voor een meer teruggetrokken overheid. 
 
Begrijp ik nou goed dat dit een warm pleidooi is voor de boodschap van Sarah Palin?

Antwoord

….Een terugtredende overheid in reactie op een oplopende staatsschuld?….  
 
Als de bankencrisis ons iets heeft geleerd, dan is het wel, waartoe een overgedereguleerd bedrijfsleven leidt : Een wereldwijde financiële crisis van ongekende omvang, gevolgd door een wereldwijde economische crisis, waarvan het einde nog lang niet in zicht is. 
 
Zo lang de Amerikaanse overheid, zich in haar beleidsvorming, te lang, te veel laat beïnvloeden, door de belangen van een veel te kleine lobbygroep (in casu het bedrijfsleven), zullen de wet en regelgeving te eenzijdig op de eisen van die te kleine groep afgestemd blijven. Daardoor ontstaan met de regelmaat van de klok majeure economische crisissituaties, die met de regelmaat van diezelfde klok de hele wereld infecteren.. 
 
Het was de Clinton-administratie, die gedurende haar regeringsperiode, systematisch het (van Bush sr. overgenomen) begrotingstekort, wist om te buigen tot een begrotingsoverschot, zodat (AD 2000) eindelijk begonnen kon worden, met de aflossing van de toen al grote Staatsschuld (afkomstig van bijvoorbeeld de trickle down economics en het ruimteraketschild van Reagan). 
 
Het was de Bush jr. administratie, die – als gevolg van grootschalige belastingverlaging (zelfs collectieve teruggave), de grootschalige deregulering, 9/11 en de dure oorlogen tegen zowel Iraq als Afghanistan – die dat begrotingsoverschot weer vakkundig heeft omgebogen in een mega begrotingstekort, waardoor ook de totale Staatsschuld weer gigantisch is opgelopen.  
 
Obama, als wettig erfgenaam van de draconische financiele en economische consequenties van de dereguleringsgolf etc. van Bush jr. (inclusief structurele renteverlaging en afschaffing van kapitaal/hypotheekeisen voor banken en burgers), ziet zich geconfronteerd met de onmogelijke opgave, om enerzijds – door middel van bijvoorbeeld majeure geldinjecties in banken en bedrijven, teneinde grootschalig faillissement te voorkomen – de economie weer te activeren en anderzijds ook nog een deel van zijn verkiezingsprogramma – als het doorvoeren van een algemene gezondheidsverzekering – te realiseren.  
 
Of ik met bovenstaande analyse, een warm pleidooi houd voor een presidential term for the living evangelical doll Sarah Palin, lijkt mij een vraag met een onwaarschijnlijk hoog retorisch gehalte…

Antwoord

Waarom over Sarah Palin bloggen? Omdat de linkse pers in de Verenigde Staten een obesessie voor haar lijkt te hebben, en omdat de Nederlandse journalistiek graag ziet dat President Obama de USA omvormt tot een socialistische heilstaat naar West-Europess model. De correspondent van NRC/H in de USA, die niets anders doet dan het overschrijven uit linkse Amerikaanse blogs, heeft het vandaag dus ook weer over Sarah Palin. Over de escapades van bijvoorbeeld de Democratische presidentskandidaat John Edwards, daarentegen, horen we beduidend minder. 
 
Sarah Palin spreekt een groot deel van Middle America aan. Dat is voor Nederlanders moeilijk te begrijpen, maar zij komt bij hen over als een authenthieke persoonlijkheid, die goed de sociaal-culturele waarden van ca. 45% van de bevolking kan uitdragen en behartigen. Die willen namelijk geen almachtige overheid die hen buitensporig belast en voorschrijft wat ze moeten doen. Sarah Palin zal nooit tot President worden verkozen, maar ze is wel in staat de Republikeinse partij wakker te schudden, zodat die zich wat meer bekommert om traditionele Amerikaanse waarden, en na de verkiezingen van 2010 een aantal van de recente socialistische maatregelen om zeep kan helpen.

Antwoord

Reageer