datum datum

Een nieuwe kinderziekte in de maak

Het nieuwe handboek met psychiatrische diagnoses staat online

Door Carola Houtekamer Carola Houtekamer
66
reacties
op 12 februari 2010
Mike Teavee uit Charlie and The Chocolate Factory zou aan de criteria van de nieuwe ziekte kunnen voldoen

Het jongetje Mike Teavee uit Charlie and The Chocolate Factory zou aan de criteria van de nieuwe ziekte kunnen voldoen.

Er is een nieuwe kinderziekte in de maak: ‘Temperament-disregulatie met disforie’. De aandoening staat nog niet in het oude handboek met psychiatrische diagnoses, DSM-IV, maar wel in de voorlopige versie van het nieuwe handboek, schrijft de wetenschapsredactie. Kinderen die minstens driemaal per week buitenproportioneel fel reageren op ‘gewone stressoren’ hebben de aandoening. Tussen de uitbarstingen door zijn de kinderen prikkelbaar, of boos, of somber. TDD (er is al een afkorting) staat onder de Mood Disorders.

De voorlopige versie van de DSM-V, het beroemde handboek Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders is deze week online gezet. Iedereen kan tot 20 april commentaar leveren op de site. Deskundigencommissies gaan daarna nog twee jaar wikken en wegen, en er is tijd voor aanvullend onderzoek. De Amerikaanse vakvereniging van psychiaters zal, als alles volgens plan verloopt, de DSM-V uiteindelijk in mei 2013 publiceren, na 13 jaar vergaderen.

De vorige versie DSM-IV is gezaghebbend, maar ook bekritiseerd.

Het boek heeft eenduidigheid gebracht en zo het onderzoek in de psychiatrie vooruit geholpen. Maar patiëntenorganisaties zien invloed van de farma-industrie op de criteria voor een diagnose. En dan is er nog een probleem: in de praktijk overlappen ziektebeelden vaak. Psychiaters die met patiënten werken vinden de onderverdeling onwerkbaar.

Zij zullen de aanpassingen in het autisme-hoofdstuk wel waarderen. Het verschil tussen de stoornis van Asperger, autistische stoornis, desintegratiestoornis van de kinderleeftijd, de stoornis van Rett en de pervasieve ontwikkelingsstoornis (bekend als PDD-NOS) komt te vervallen. Het valt straks allemaal onder autisme-spectrumstoornis.

Aanpassingen (en zeker afschaffingen) leveren discussies op onder mensen die met de aandoening zijn gediagnostiseerd. Op diverse asperger-fora zijn discussies over het plan ontstaan. Hoogleraar antropologie Roy Richard Grinker verdedigt in de New York Times het idee om de diagnose Asperger af te schaffen.

66 reacties op "Een nieuwe kinderziekte in de maak"rss-icon

‘Temperament-disregulatie met disforie’. 
 
Heerlijk. Dat wordt weer nieuwe woorden leren! Is je kind humeurig? nee hoor, hij heeft TDD. Pilletje erin, hoppa , klaar is Kees!

Antwoord

We hebben nog 2 jaar…(voordat het rapport uitkomt) Vraagje: zou er ook een verband zijn tussen testosteron en deze disorder?

Antwoord

Ja, uit ons onderzoek naar hooligans (CMV/HvA) is gebleken dat mannen een extreme behoefte hebben om zich in geweld te uiten. Er is gekeken naar zowel fysieke afwijkingen als ook psychische ontwikkeling. De doelgroep 18 tot 35 blijkt geweld in het openbaar zonder enig schaamte toe te passen. Dat het inmiddels bij kinderen op jonge leeftijd gebeurd is een ontwikkeling van decennia lang gebrek aan oplossen van het wezenlijke probleem en enkel verschuiven of drogeren. Ui ons onderzoek bleek het haast onmogelijk met echte oplossingen te komen en konden we enkel aansporen van maatschappelijke bewustwording dat kan leiden naar verandering. Het zal ondanks emancipatie de taak van de vrouw zijn om beter te voorzien in de opvoeding en dat is helaas een politiek probleem.

Antwoord

‘Temperament-disregulatie met disforie’ 
 
Is dat niet gewoon ‘nukkig’?

Antwoord

Ach, het is allang niet meer geloofwaardig om te zeggen dat je kind druk is omdat het allergisch is voor kleurstoffen, of dat het onhandelbaar is omdat het ADHD heeft. TDD is dan ook een welkome aanvulling. Met opvoeding heeft het allemaal in ieder geval niets te maken…

Antwoord

Beetje kort door de bocht Basje. ADHD wordt toch echt veroorzaakt doordat de hersenen van de betreffende persoon anders functioneren. Heeft te maken met de hoeveelheid neurotransmitters. De opvoeding speelt vooral een rol als het gaat om het beperken van de effecten van de ADHD. Als je een kind met ADHD op dezelfde manier probeert op te voeden als een kind zonder gaan ouder én kind een zware tijd tegemoet. Wij hebben dat ‘the hard way’ geleerd. 
 
Ik ben geen voorstander van ‘pilletjes’ maar voor mijn zoon ben ik erg blij dat de mogelijkheid bestaat. Hij is nu in staat zijn gedachten te filteren en vooraf te bedenken dat iets misschien geen goed idee is. Voorheen liepen mijn vrouw en ik hem continu te corrigeren omdat hij zichzelf niet kon stoppen. Dat was op zijn zachtst gezegd niet goed voor zijn zelfbeeld (ik kan toch niets goed doen). Hij wist (en weet) heel goed ‘hoe het hoort’ maar was simpelweg niet in staat te stoppen voordat hij over de schreef ging. Achteraf had hij dan spijt en zat dan te huilen. Hij begon daardoor een enorme hekel aan zichzelf te krijgen. Enig idee hoe dat is voor een knul van 8-10 jaar? Als ouder ga je echt kapot als je ziet wat dat met je kind doet. 
 
En dan nu met z’n pilletje… Hij gaat nog steeds wel eens over de grens (zoals ieder kind), maar daar is nu normaal met hem over te praten. Zoals je dat doet bij het opvoeden van je kinderen. Hij heeft nu vriendjes, die hij voorheen niet had. Hij heeft een positief zelfbeeld omdat hij nu zelf in staat is de goede dingen te doen en te stoppen voordat hij een grens overgaat. Kortom, hij is nu gelukkig. 
 
Als je kind zichzelf zo in de weg zit, zonder dat het er zelf iets aan kan doen en daar zo onder lijdt dan staat het onthouden van een ‘pilletje’ bij mij gelijk aan mishandeling. Als je kind medicatie gebruikt moet je wel alert zijn. De dosis moet zo zijn dat de scherpe randjes van het gedrag af zijn maar mag nooit zo zijn dat je kind apatisch in een hoekje zit. 
 
Voor dit alles dacht ik ook dat ADHD een modeziekte was en dat het te maken had met ouders die geen tijd of zin hadden hun kinderen op te voeden. Man, wat zat ik verkeerd….

Antwoord

Uiteraard probeerde ik niet te suggereren dat ADHD niet bestaat of dat de effecten ervan overdreven worden. Ik ken in mijn eigen sociale kring iemand met zware ADHD en de persoon in kwestie heeft het er erg moeilijk mee. Tegelijkertijd zie ik in diezelfde sociale kring kinderen waarvan de helft druk is en de ouders ze niet onder controle hebben, maar dat wordt goedgepraat onder het mom van “ze hebben waarschijnlijk ADHD”. Het is m.i. dus wel degelijk een modeziekte, maar uiteraard alleen bij mensen mensen die zelf de diagnose stellen (bij henzelf, hun vrienden of hun kinderen).  
 
Ik heb u niet willen beledigen of tegen het zere been willen trappen en hoop dat u zich in deze nuancering kunt vinden. Ik had gehoopt dat de sarcastische ondertoon genoeg was, maar in geschreven tekst kan zoiets soms wat moeilijker doorschijnen.

Antwoord

Je geeft een genuanceerde kijk op ADHD en je wekt de indruk niet zomaar het “pilletje” te geven, maar ik wil er wat tegenover stellen. ik doe dat wat scherp en tegenovergesteld, in het kader van de discussie, want het onthouden van die pil als kindermishandeling typeren gaat me te ver. 
 
ADHD: Alle Dagen Hard Drugs? 
 
De bekendste hier, methylfenidaat (b.v. Ritalin®) is een soort speed-light, een amfetaminachtige. (Er worden imiddels al hardere middelen verstrekt.)  
 
Met alle ziektebeelden van de DSM-IV is het zo, dat deze, net als het systeem zelf, onderhevig zijn aan grote discussie en veelal ook een gedegen wetenschappelijke basis ontberen. (Ze kunnen nu ook zomaar weer gewijzigd worden, nietwaar. Dat spreekt boekdelen.) 
 
De vraag is altijd of onderliggende problemen de veranderde/verstoorde neurologische huishouding hebben veroorzaakt, of andersom. Dat is in feite nooit vast te stellen. Zo lichaam zo geest en vice versa. Uit elk wetenschappelijk onderzoek blijkt wel steeds opnieuw dat ‘praten’ of ‘pillen’ ongeveer even effectief zijn – bij vrijwel elke ‘normale’ aandoening – ik heb het niet over schizofrenie en werkelijk autisme e.d. 
 
Van de vele vele tientallen actieve neurotransmitters in de hersenen zijn er maar een stuk of 5, 6 vergaand onderzocht, en dan nog is het schieten met hagel als je ze beïnvloedt met medicamenten. Zo veel of zo weinig weten we er nog steeds van: alle zijn op zeer veel fronten actief in de hersenen, vaak (lokaal) in combinatie met weer andere neurotransmitters. Zodoende kunnen parkinson-achtige effecten de bijwerking zijn van anti-psychotica, en andersom: kan het beïnvloeden van parkinson met dopamine tot psychotische effecten leiden. Het is maar een voorbeeld. Sommige anti-depressiva verzoorzaken zelfmoordneigingen. 
 
Of kinderen gebaat zijn bij medicamenten die een geestelijke inspanning (grotendeels) vervangen is daarbij zeer de vraag (kinderhersenen groeien nog). Dat zou geest en brein lui of inert kunnen maken en van middelen zoals methylfenidaat vermoed ik sterk dat ze verslavend zijn, maar hoe dan ook: vast staat dat ze geestelijk afhankelijk maken. Pak je kind zijn/haar Ritalin af en kijk naar de paniek en de stress. De vraag is dan: hoe kom je er ooit weer vanaf? En: wanneer? 
 
Van het gros van die “ziektebeelden” zou het inderdaad zo kunnen zijn dat ze – voor het overgrote deel – quatsch zijn, omdat het de gevolgen van normale “problems in living” betreft, die we allemaal hebben. Ik vermoed dat fundamentele neurologische afwijkingen net zo vaak (of weinig) voorkomen in de natuur als fundamentele lichamelijke afwijkingen. Dat lijkt me ook logica. 
 
Maar goed, we hebben er een nieuwe kinderstoring bij: TDD – nu nog een nieuwe pil ontwikkelen. Let op: die komt. 
 
Ik hang de gedachte aan dat “gedrag wordt veroorzaakt door het brein” ongeveer vergelijkbaar is met “lopen wordt veroorzaakt door de benen.” Nogmaals: met ernstige en fundamentele afwijkingen daargelaten, die bestaan uiteraard ook, maar ik vermoed niet in de mate en aantallen zoals bij de mode-diagnoses, waaronder “volksziekte” ADHD.  
 
Zaken om te overwegen voordat je je kinderen (zwaadere) psychofarmaca geeft en een blind vertrouwen in de DSM-IV of de farmaceutische industrie (winst maken) lijkt me misplaatst.  
 
Alternatieven kunnen ook worden gevonden in voeding, sport, yoga, meditatie, acupunctuur enz., naast praten, begeleiden bij problemen, enz.. Zo is frequent sporten b.v. een bewezen effectief anti-drepessivum. 
 
Ik hoop dat je wat aan deze kritische kanttekeningen hebt.

Antwoord

@Michiel 
 
Wij hebben ons terdege verdiept in de verschillende opties voor behandeling van ADHD. Wat in bovenstaand verhaal niet staat is dat voordat er überhaupt is begonnen met medicatie al een lang traject met diverse andere behandelmethoden is doorlopen. Helaas hadden die niet of nauwelijks effect. We hadden het liever anders gezien. De methylfenidaat was wat betreft ook onze laatste optie. 
 
De aard van het middel is ons dus bekend, het is inderdaad een pepmiddel, het vaklt onder de opiumwet. Mensen met ADHD hebben minder neurotransmitters en de methylfenidaat corrigeert dat. Het werkt dus alleen als ‘drug’ voor mensen die geen ADHD hebben. Vandaar dat er ook pas mag worden voorgeschreven na een lange periode waarin de diagnose wordt gesteld en waarin eerst andere behandelmethoden worden geprobeerd. Uit eigen ervaring weten we dat het middel niet verslavend is zoals u stelt. Twee keer per jaar wordt nl. de medicatie onderbroken om te kijken hoe onze zoon zonder functioneert. Eenmaal per jaar volgt een periode van 4 weken waarin hij verschillende doseringen krijgt waaronder een placebo. Die test verloopt dubbelblind, zowel wij als hij weten dus niet welke dosering hij die week krijgt. Gedurende die maand wordt zijn gedrag beoordeeld door ons, zijn onderwijzer(s), de andere gezinsleden en door hemzelf (en uiteraard de behandelaar).  
 
Een andere aanwijzing dat het middel niet verslavend is, is het feit dat hij (net als veel andere ADHD’ers) met enige regelmaat een pil vergeet. Bij een verslaving vergeet je niet, dan ben je dwangmatig gebruiker. 
 
Tot slot ben ik het niet eens met uw conclusie dat elk wetenschappelijk onderzoek uitwijst dat praten en pillen even effectief zijn. Dat is pertinent onjuist. Wij hebben ons daar destijds behoorlijk in verdiept, juist vanwege de aard van de medicatie. Het merendeel van de (echte) ADHD patiënten (ca. 60% – 70% uit mijn hoofd) redt het helaas niet op gesprekstherapie alleen. Dat geven zelfs de aanbieders van die therapie aan. Dat het wel een bijdrage kan leveren klopt. Vaak is dan de medicatie nodig om de rust te geven die een gesprek mogelijk maakt. 
 
Tot slot: dat van die mishandeling lijkt voor de buitenwereld misschien wat overdreven, ik denk dat die buitenwereld zich dan niet realiseert wat voor impact ADHD kan hebben.  
Probeer je eens voor te stellen dat je altijd met alles en iedereen om je heen ruzie hebt omdat je je niet kunt beheersen hoe hard je dat ook probeert. Dat je keer op keer weer de fout in gaat. Dat je merkt hoe je ondanks jezelf steeds weer de mensen die van je houden kwetst met je gedrag. En probeer je dan eens voor te stellen wat dat met een kind van 8 doet.  
Als je dat met je zoon ziet gebeuren en je doet niets… Ook niets doen kan dan mishandeling zijn.

@Basje. Dank voor uw reactie. U heeft me ook niet beledigd of tegen het zere been getrapt. Ik merk echter helaas nog vaak dat mensen niet goed weten wat ADHD eigenlijk is en wat voor impact het kan hebben. Uw reactie was daarom voor mij aanleiding om mijn ervaringen met een kind met ADHD te delen. 
 
Zoals we ook tegen onze zoon zeggen: ADHD mag nooit een rechtvaardiging zijn voor je gedrag, hooguit een verklaring. Je zult er ook zelf aan moeten werken, het pilletje geeft je bedenktijd maar uiteindelijk moet je zelf de keuze maken tussen gepast en ongepast gedrag. 
 
Ook ik kan niet zo goed tegen ouders die ADHD als excuus gebruiken voor wangedrag van hun kinderen. Gelukkig kunnen de meeste kinderen met ADHD zich wel gedragen, ze hebben er alleen hulp en soms medicatie bij nodig.

Antwoord

@ Dirk Jan: Ik denk/hoop dat met onze reacties een compleet en meerzijdig beeld is ontstaan en heb je laatste twee reacties zorgvuldig gelezen. Ik wil er tot slot aan toevoegen dat ik niet zonder meer afwijzend sta tegenover het gebruik van psychofarmaca – nog afgezien van de noodzaak die daartoe kan bestaan, maar met name de “algemene” of “bredere” inzet daarvan zou bij mijn voorkeur beperkt moeten worden tot het bewerkstelligen van een omkeer of patroondoorbraak. 
 
De zorgvuldigheid die jullie aanpak kenmerkt – en als laatste optie – is geen gemeengoed. 
 
Misschien een gedachte om nog eens te googelen op ‘methtylfenidaat’ en ‘verslavendheid’. Zie o.a. Tijdschrift voor Psychiatrie. Ritalin® wordt inmiddels ook fijngestampt en gesnoven als partydrug…

Diagnose Asperger afschaffen? Heeft men de Tweede Fase, het competentiegericht leren e.d. dan ook al afgeschaft? 
Misschien in de VS, hier niet. Ik verwacht daardoor een soort emancipatieprobleem. Nu moeten er officieel weer speciale autisme-klasjes op VWO niveau komen terwijl die er net voor aspies waren. Aangezien “autisme” zo’n brede categorie is, en een stigma van zwakbegaafdheid heeft, zullen aspie-(achtige) mensen wellicht weer naar voor hen te laag onderwijs gestuurd worden.  
 
Overigens, het verschil tussen Asperger en Kanner- of Klassiek autisme is officieel idd nooit zozeer de intelligentie geweest, maar de *verbale* vaardigheden (hoog bij Asperger) versus de performale/beeldende vaardigheden (hoog bij de Kanner- of Klassieke autisten).

Antwoord

Twee dingen zijn aan dat onderscheid een beetje jammer: 
- het is bijna onmogelijk om performaal en verbaal IQ afzonderlijk te meten met een IQ-test, volgens de plaatselijke GGZ. Er is dus nauwelijks een onderscheid te maken wat dat betreft. 
- volgens DSM-IV is de diagnose Asperger niet te maken: er mag namelijk aan geen andere stoornis worden voldaan, en mensen met Asperger voldoen per definitie aan de diagnose voor Autisme.  
 
Ik heb als aspie (diagnose sinds afgelopen zomer) trouwens niet zo veel problemen gehad met de 2e fase, en had het prima naar mijn zin bij de TH-Rijswijk waar we 2x per jaar een groepsopdracht moesten doen. Zolang de opdrachten maar nuttig zijn (dus niet ANW), en je kan kiezen voor interessante vakken (natuur&techniek) is er niet zo veel aan de hand. Ja, je moet wat vaker dingen samen doen. Big deal, hoe dacht je dat ik een baan moet vinden zonder die vaardigheden?  
Misschien ben ik ook gered door een middelbare- en hogeschool die wat terughoudend waren met de vernieuwingen, een opleiding die bestaat uit 8 uur les en verder zelfstudie is voor veel mensen (ook aspie’s) een uitdaging op zich.

Antwoord

Kinderen zijn mensen die recht hebben op 
bescherming, zorg en liefde, en op een kans om hun 
volledige capaciteiten in het leven te ontplooien. Deze 
rechten worden hun alleen ontnomen door de verbale 
en chemische dwangbuizen die gevormd worden door 
psychiatrische etiketten en drugs.

Antwoord

@ Michiel 
 
Je moet niet alles geloven wat je via Google vindt. 
 
@kinderenzijnonzetoekomst 
 
Inderdaad kinderen hebben recht op bescherming, ook tegen ongewenste effecten van eigen gedrag als ze dat niet in de hand hebben. Ik denk alleen dat er nog een heel gebied zit tussen dwangbuizen en alles volledig op zijn beloop laten.

Antwoord

De sociale en morele macht die de kinderpsychiater wordt toegeschreven van wege zijn/haar deskundigheid berust nogsteeds op het normaliseren en in het gareel houden van kinderen die anders bedreigend zijn.Wat is psychiatrische deskundigheid anders dan een brouwsel van wat cognitieve inzichten,identiteitsmodellen en normatieve uitgangspunten voortvloeiend uit een morele en politieke ordening?Niemand kan beweren dat een psychiatrisch oordeel onpartijdig,waardevrij of objectief is.Wie mag gedrag van kinderen beoordelen?Wie mag aan kinderen verstrekkende voorschriften geven hoe ze zich te voelen?te denken?te gedragen?

Antwoord

Zelfs schizofrenie is te genezen 
 
Kijk op de website van de GGZ, google, ”schizofrenie is te genezen.” 
Zie ook de cijfers van het trimbos instituut al hebben deze het niet over genezen maar ”over gaan” 
De farmaceutische industrie houdt met haar invloed ziektebeelden in stand want hoeveel mensen weten nu dat schizofrenie te genezen is? 
 
@Dirk Jan 
 
Er staan net zoveel goede zaken op google, voer de discussie op de inhoud en niet op een dergelijke ondermijnende wijze.

Antwoord

@ Ron 
 
Met alle respect maar volgens mij staan hierboven 2 (te?) lange inhoudelijke bijdragen van mijn kant. De suggestie dat ik de discussie loop te ondermijnen is daarmee verre van juist. Ik probeer juist een andere kant te laten zien door aan te geven hoe wij het proces hebben doorlopen. Misschien heeft een andere ouder er wat aan. 
 
Als ouder moet je kritisch blijven opstellen naar alle partijen (en ook met kritische blik naar jezelf kijken), uiteindelijk probeer je en hoop je dan datgene te doen wat het beste is voor je kind. Mijn kritische houding richt zich echter niet alleen op de farmaceuten maar ook op de mensen die menen die achter elk middel een complot te moeten zien.

Antwoord

Beste Ron, 
 
Kun je even voor mij aangeven waar Dirk Jan “ondermijnend” is geweest aan deze discussie? Ik heb zijn reacties een paar keer herlezen maar ik kan het niet vinden.. 
 
Groeten, Emiel

Antwoord

Hoeveel kinderen in de pubertijd krijgen er straks pillen? 
Is dit de nieuwe groeimarkt? 
 
En dan zijn er nog mensen zo naïef om dit te verdedigen en denken dat ze goed werk doen. 
Wakker worden mensen.

Antwoord

@Franka 
 
Je hebt duidelijk geen idee wat voor impact bijv. ADHD kan hebben. Dat kan ik je vergeven, daar had ik vroeger ook geen idee van. Juist omdat mensen daar geen voorstelling van kunnen maken heb ik ons verhaal hier gepost.

Antwoord

Het verhaal van Dirkjan hierboven lijkt erg op dat van een webcare-team.

Antwoord

@Martijn 
 
Dit is onder de gordel. Ik ben een ouder van een kind met (zware) ADHD. Het artikel en de reacties daarbij waren voor mij aanleiding om ons verhaal daar tegenover te zetten. Om dan te suggereren dat ik hier post in dienst van een webcare team van een of andere farmaceut is ronduit kwetsend en beledigend. Volgens mij blijkt uit mijn bijdragen duidelijk dat wij (zeer) kritisch staan tegenover medicijngebruik. 
 
Mijn identiteit kan desgewenst door de internetredactie worden geverifieerd.

Antwoord

Zo zo Martijn, je hebt je weg ook gevonden naar het debat-terrorisme zie ik. Weet je, deze techniek die je toepast verschilt niet zo heel veel van die van zelfmoord-terrorisme. Net als dat een zelfmoord hoegenaamd niets te maken heeft met een kracht meting (ook wel oorlog genoemd) zo heeft jou techniek niets te maken met een debat. En net zoals er bij een zelfmoord actie geen winnaars zijn heeft jou commentaar op Dirk Jan over een zogenaamd webcare-team ook geen winnaars. Je hebt Dirk Jan beschadigt en je hebt je zelf intellectueel opgeblazen! Stom stom.  
 
Groeten, Emiel

Antwoord

Houden we het gezellig hier?

Antwoord

Sorry, liet me even meeslepen. Zal me inhouden.

Antwoord

Kreeg als docent een ouderpaar op bezoek. Weet u niet dat mijn kind PPD-NOS gediagnosticeerd is? Heeft u het dossier niet gelezen? Jawel, de ouders wisten het zo goed te brengen. Het kind had geen PPD-NOS, maar vertoonde kenmerken van dergelijk gedrag. Voor de ouders was een verwijzing in die richting al genoeg om te vluchten in excuses, hun kind trof immers geen blaam. Tegenwoordig worden kinderen die gewoon lastig zijn of een moeilijke periode doormaken tot hulpbehoevend geval gebombardeerd. Het lijkt wel of de ouders hiermee de verantwoordelijkheid willen afwentelen om de hulpverlening of de docenten. En de hulpverleners spinnen er garen bij, immers zij ontlenen hun bestaansrecht aan deze kinderen. Laten de ouders hun verantwoordelijkheid maar eens goed nemen en voldoende aandacht schenken aan hun opgroeiende kinderen. Maar helaas, veel ouders vinden de tweede auto en de vierde vakantie veel belangrijker als de opvoeding van de kinderen. Die laten ze liever aan anderen over en vergeten de de zorg van de kinderen primair de ouders toekomt.

Antwoord

Helaas zijn er meer ouders die dit doen. Dat maakt het des te moeilijker voor de echte probleemgevallen. Zoals wel vaker met dit soort dingen. 
 
Ouders moeten zich realiseren dat een diagnose hooguit een verklaring is van gedrag, maar geen rechtvaardiging. Je zult samen met school en hulpverleners een modus moeten zien te vinden waarin de negatieve gevolgen van het gedrag uitblijven of verminderen. Soms met een vorm van therapie, soms met hulp van medicatie, soms met beide.

Antwoord

Goed verwoordt Martin!!

Antwoord

Jij inderdaad, wat denkt die man wel niet?

Antwoord

Goede constatering Martin! 
 
Google daarbij ook eens op 
 
”Wetenschappers ontmaskeren verborgen potentieel hersenen”

Antwoord

Beste Ron, 
 
Als je reacties verwijzingen hebben naar de grote internet grabbelton (google) zonder enige vorm van eigen inbreng dan begin ik al te twijfelen aan je oprechtheid een eerlijke discussie te voeren. Als dan ook nog blijkt dat, na invoering van de zoekopdracht, het eerste item verwijst naar http://www.zielenknijper.nl dan breekt mij klomp. Hoe kunnen we ooit een eerlijke objectieve discussie voren als het doel van deze website is “Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!”. Daar zal toch per definitie nooit en te nimmer een gewogen oordeel weergegeven kunnen worden als je vooropgesteld kritisch bent. Bovendien is het onzin jezelf als kritisch te benoemen omdat dat een middel moet zijn en geen doel. 
 
Dus Ron, doe je huiswerk goed, kom met een gewogen oordeel, en doe dan mee aan dit soort fora. En als je totaal niet weet waar je over praat behalve dat je weet hoe google werkt, ga alsjeblieft ergens anders heen. 
 
Groeten, Emiel

Antwoord

Er lopen hier duidelijk verschillende discussies door elkaar die niet met elkaar te verenigen zijn. Ten eerste de discussie over het wel of niet zijn van een modeziekte.  
 
Dit is een statistische discussie. En zoals iedere wetenschapper zou moeten weten kun je statistische gegevens en verklaringen niet en nooit niet toepassen op een individueel geval. Dus iemand met een aandoening ‘voor gek verklaren’ met het argument dat het statistisch gezien een modeziekte zou zijn is een doodzonde. Foei! 
 
In het verlengde daarvan de opvoeding-versus-aandoening discussie. Ik beweer dat dit helemaal geen discussie mag zijn. Het is duidelijk dat de wetenschap als geheel er niet over uit is. Meestal is er een groot verschil tussen de sociologische wetenschap en de biologische wetenschap, en dat is ook niet gek. Beide wetenschappen vertrekken vanuit een ander startpunt en komen met verklaringen die op zichzelf prima zijn. Deze verklaringen kunnen ook prima naast elkaar bestaan. Ja het is zo dat het in sommige gevallen een kwestie van opvoeding is en ja het is zo dat je er als ouder er soms niet onderuit komt je kind medicijnen te geven. Maar als je ouders die het toestaan dat kinderen medicijnen voor geschreven krijgen ‘voor gek verklaart’ met als argument dat er statistisch gezien veel andere gevallen bekend zijn die opgelost kunnen worden dan is dat een doodzonde. Foei! 
 
Dan hebben we ook nog de discussie over het toedienen van medicatie met bijwerkingen aan kinderen. Dit is een discussie die los moet voeren van de andere hier boven staande. Natuurlijk moet het niet een automatisme zijn kinderen medicijnen te geven waar bijwerkingen aan kleven. Maar welke ouder zal zijn kind prednison weigeren als het dit voorgeschreven krijgt? Of een chemo behandeling? Het zal mij weinig moeite kosten om alternatieve geneeswijzen voor de behandelingen op te zoeken die schijnbaar voor veel mensen gewerkt hebben. Maar wat als die niet helpen voor mijn kind?  
 
Ieder mens is uniek en reageert op een unieke manier op de buitenwereld en dus ook op medicatie of andere soorten van behandeling. Laten we dus de discussie zuiver houden en elkaar niet ‘voor gek verklaren’.

Antwoord

@ Emiel 
Je reactie is me uit het hart gegrepen. Prima verwoord van hoe wij als ouders hier in staan.

Antwoord

Dirk Jan, je doel is wel degelijk bereikt; ik stel je bijdragen zeer op prijs als ouder van een dochter van 4,5 jaar met wie we zoekende zijn wat er met haar aan de hand is. Jouw/jullie kritische kijk en aanpak is een voorbeeld. Dank.

Antwoord

@Heleen ter Avest 
Graag gedaan. Ik weet uit ervaring dat het een zware wissel kan trekken op het hele gezinsleven. Ga niet bij de pakken neer zitten, neem zelf het initiatief en blijf kritisch. Veel succes bij het vinden van de juiste aanpak.

Antwoord

Bron: de pers.nl 
 
Het is nog maar een voorstel. U mag nog bezwaren indienen. Tegen ‘temperament-disregulatie met disforie’. Maar als alles loopt zoals het meestal loopt, staat deze stoornis over twee jaar in de DSM 5, de nieuwste versie van de ‘bijbel’ der psychiatrie. Dan komen ook kinderen die bozig zijn, in zichzelf gekeerd, en die een paar keer per week een woede-uitbarsting hebben, in aanmerking voor medicijnen. En geen kinderachtige. 
 
Circus DSM staat nooit stil. Voortdurend zijn er wijze commissies aan het werk om diagnoses aan te scherpen, te verwijderen of toe te voegen. Via dsm5.org kunt u het allemaal volgen. Zo is er het voorstel om alle autistische stoornissen, ooit keurig opgesplitst, straks weer op een hoop te gooien. En zo verscheen vorige week het voorstel de diagnose ‘TDD’ toe te voegen, voor sombere driftkikkertjes. Waarom? Omdat er iets aan gedaan moet en kan worden. 
 
TDD komt niet uit de lucht vallen. Ze lijkt verdacht veel op een diagnose die in de VS op dit moment heel snel aan populariteit wint: pediatric bipolar, of ook wel childhood bipolar. Het is het geesteskind van een van de invloedrijkste psychiaters op dit moment: Joseph Biederman van Harvard. Kinderen die extreme stemmingswisselingen vertonen, kunnen volgens Biederman als volwassene gaan lijden aan een bipolaire stoornis, waarbij stemmingen, van depressie tot euforie, elkaar zonder reden afwisselen. (Vroeger heette dat ‘manisch-depressief’, maar dat stempeltje is te simpel.) Bewijs dat het een kan leiden tot het ander is er niet – maar dankzij Biederman, en fikse financiële steun van de farmaceutische industrie (in juni 2008 onthulde TheNew York Times dat hij anderhalf miljoen had gevangen – en niet bij zijn universiteit had opgegeven), denken vele duizenden Amerikaanse ouders nu dat hun regelmatig ontploffende kind aan ‘childhood bipolar’ lijdt en willen ze medicijnen ‘om erger te voorkomen’. 
 
De meerderheid der psychiaters zet nog grote vraagtekens bij deze diagnose, en laat kinderen ook liever geen paardenmiddelen slikken. Maar de opmars is niet meer te stoppen: op verzoek van de industrie heeft de geneesmiddelenwaakhond FDA inmiddels (onder voorwaarden) vier antipsychotica goedgekeurd voor gebruik door pubers. (De meest recente, drie maanden geleden, was Zyprexa van Eli Lilly.) Voor studies onder kinderen is het wachten op een algemeen aanvaarde definitie van de stoornis, dat wil zeggen: opname in de DSM5. Niet onder de naam ‘pediatric’ of ‘childhood bipolar’. Die is waarschijnlijk te controversieel. Het is dus TDD geworden. Knappe jongen die dat nog tegen weet te houden. 
 
Onthouden die afkorting. TDD wordt het nieuwe ADHD.

Antwoord

@ Emiel, 
 
Zo nu neem ik even de tijd inhoudelijk te reageren op je bij vlagen primaire reacties. 
 
De website waar ik over praat doet niet ter zake, het gaat om de bron die aldaar wordt aangegeven. 
 
Als een website een bepaalde naam heeft wil dit namelijk niet zeggen dat alle informatie gekleurd is, beetje beperkt zo te denken en generaliserend. 
 
Dit soort opmerkingen zijn bedoeld om iemand anders in een discussie mond dood te maken net als het te pas en te onpas noemen van complot denken zonder in te gaan op het waarom. 
Daarbij voer ik enkel feiten aan en ben ik bij lange na niet de enige met kritiek. 
Grappig om te bedenken dat miljoenen mensen complot denken, nieuwe groeimarkt;)? 
 
‘’Complotten zijn afspraken tussen mensen en groepen onderling waarbij je gezamenlijk het gemeenschappelijke belang verdedigt en versterkt, met als doel anderen buiten te sluiten om er zelf beter van te worden. Het handelen naar buiten toe met een verborgen agenda. Complotten ontstaan uit lijfsbehoud en eigenbelang. Het verdedigen van je eigen belangen puur uit zelfbehoud.” 
 
Go, dat bestaat niet, in onze onbaatzuchtige maatschappij;) 
 
Daarbij heb ik dat artikel niet voor niks genoemd met het feit dat schizofrenie te genezen is, de hele benadering van mensen met een stoornis is verkeerd, althans er zijn veel goede psychologen en psychiaters maar de richtlijnen deugen niet en daar zie je de invloed van de industrie. 
Zie ook het rapport van de gezondheidsraad, wie betaalt die betaald. 
Beetje naïef ook om te denken dat die 56% van de industrie geen invloed bij de APA hebben, op de verkeerde manier. 
 
Als je daarbij denigrerend gaat praten Emiel zonder onderbouwing dan weet ik genoeg, blijkbaar heb je dat nodig voor jouw onderbouwing en kom je intellectueel te kort, dat hoef ik niet eens aan te geven, dat doe je zelf al. 
 
De mate waarin mensen in hokjes worden gestopt dan wel gestigmatiseerd vind ik enorm en gezien de miljoenen mensen die aan de Psychofarmaca zitten heeft dit zeker zijn weerslag op vele zaken zoals, relaties, werk, enz enz door bijwerkingen, veranderingen in gedrag (afvlakking, seksueel, concentratie) en ga zo maar door en ook al is dit niet te bewijzen, het heeft een grote weerslag op de maatschappij. 
 
Alleen al 1 miljoen mensen slikken antidepressiva en daar komen nog grote groepen bij die ander soorten pillen slikken voor een ‘’stoornis’’ of psychisch probleem. 
 
Het doet mij denken aan het onderzoek en werk van Drs pelsser waaruit blijkt dat grote groepen kinderen geen ADHD medicatie nodig hebben, mevrouw Pelsser is gepromoveerd op dit onderwerp, ongeveer een jaar geleden naar wat ik vernomen heb. 
 
Oja, ik vond Dik Jan ook ondermijnend in de discussie omdat hij zei 
Dat je niet alles moet geloven dat je op google ziet staan zonder in te gaan op de inhoud van hetgeen er stond. 
Vrijwel alle wetenschappelijke publicaties zijn terug te vinden op google en in dit opzicht vind ik ook dit weer een ondermijnende opmerking. 
 
Kortom, Emiel en dirk Jan voeren de discussie bij vlagen ondermijnend en beperkt en dat kan bij mensen de suggestie wekken dat ze aan ‘’webcare’’. 
 
Des te meer omdat de zaken die ik aandraag door veel psychiaters worden onderschreven, en ja ook Emiel het verbogen potentieel van de hersenen, dat moet er ook wel zijn anders genezen mensen niet van schizofrenie of andere stoornissen. 
 
Om de lijn verder door te trekken, 
Het is zelfs bewezen dat een secundaire psychopaat tot in de essentie kan veranderen, ook dat geeft aan dat er veel mogelijk is, dat een mens niet zomaar te kwalificeren is tot het een en ander. 
Als de hersenen dit beeld laten zien dan komt dit omdat het een moment opname is van een tijdelijke staat van zijn die zich uit in bepaalde activiteit van de hersenen 
Verander je echter dan zal dit ook te zien zijn aan de activiteit van de hersenen. 
 
Blijkbaar zijn Dirk jan en Emiel niet al te goed op de hoogte van de steeds verder gevorderde positieve onderzoeken op dit gebied.

Antwoord

Beste Ron, 
 
Eerst even reactie op een aantal prikkelende opmerkingen: 
 
Ron: Als een website een bepaalde naam heeft wil dit namelijk niet zeggen dat alle informatie gekleurd is, beetje beperkt zo te denken en generaliserend. 
 
Emiel: In theorie niet nee, maar ik zie het niet voor me dat onderzoeken die pro-psychiatrie zijn daar te lezen zijn. Overigens ben ik het met je eens dat de onderzoeken die op deze website staan op zich goed zijn. Ik vindt alleen dat het algemene beeld van dit soort websites naar het negatieve overhelt en dus geen evenwichtig beeld geeft. 
 
Ron: Dit soort opmerkingen zijn bedoeld om iemand anders in een discussie mond dood te maken  
 
Emiel: Dat klopt wel een beetje ja :) Maar geef toe, hier ben je toch ook wel een beetje de pot die de ketel verwijt.. 
 
Ron: net als het te pas en te onpas noemen van complot denken zonder in te gaan op het waarom.  
Daarbij voer ik enkel feiten aan en ben ik bij lange na niet de enige met kritiek.  
Grappig om te bedenken dat miljoenen mensen complot denken, nieuwe groeimarkt;)?  
 
Emiel: Ze noemen mij ook wel mister complottheorie, dus ik zal je dat nooit verwijten :)  
 
Ron: Daarbij heb ik dat artikel niet voor niks genoemd met het feit dat schizofrenie te genezen is, de hele benadering van mensen met een stoornis is verkeerd, 
 
Emiel: Dat is een generaliserende benadering. Het feit dat hersenen flexibel zijn ontkracht nog niet het bestaan van stoornissen. Het feit dat sommige mensen van schizofrenie herstellen is werkelijk prachtig en dat biedt zeker mogelijkheden maar het betekent per definitie niet dat iedereen kan genezen. Bovendien is schizofrenie een label en iedereen is weer verschillend waardoor ik me afvraag of degene die genezen hetzelfde mankeerden als degene die niet genezen. Met andere woorden het betekent niet dat een succesvolle aanpak voor iedereen hetzelfde betekent. Mijn bril is voor jou totaal niet relevant, ook heb ook jij het label slechtziend (wat ik overigens niet weet of dat van jou van toepassing is ;) ) 
 
Ron: althans er zijn veel goede psychologen en psychiaters maar de richtlijnen deugen niet en daar zie je de invloed van de industrie.  
Zie ook het rapport van de gezondheidsraad, wie betaalt die betaald.  
Beetje naïef ook om te denken dat die 56% van de industrie geen invloed bij de APA hebben, op de verkeerde manier.  
 
Emiel: Ik denk dat ik je hiermee ga verbazen door te zeggen dat ik het hier 100% met je eens ben. Big Pharma is inderdaad een groot gevaar, en ik denk dat we die delen. Ik zie echter nog een andere gevaar, en daar kom ik voor op. Het geven van medicatie voor ADHD en aanverwante labels aan kinderen komt zo ongeveer gelijk te staan met kindermishandeling. Niet ongeveer, maar letterlijk. Kijk op dit moment maar eens naar http://www.zielenknijper.nl/aa.....schat.html Daar vind je een advertentie van No-Kidding, een netwerk tegen kindermishandeling. Ze gebruiken letterlijk de leus: “ADHD medicatie is kindermishandeling!” Wat vindt je daar van? Moeten de ouders daarop aangevallen worden? Ouders die al in een heel lastig parket zitten (ik heb het dan niet over de gemak-ouders die er ongetwijfeld).  
 
Ron: De mate waarin mensen in hokjes worden gestopt dan wel gestigmatiseerd vind ik enorm en gezien de miljoenen mensen die aan de Psychofarmaca zitten heeft dit zeker zijn weerslag op vele zaken zoals, relaties, werk, enz enz door bijwerkingen, veranderingen in gedrag (afvlakking, seksueel, concentratie) en ga zo maar door en ook al is dit niet te bewijzen, het heeft een grote weerslag op de maatschappij. 
 
Emiel: begrijp je niet dat ook jij mensen in hokjes stopt? Schizofrenie is te genezen. Ja.. dus? Iedereen die niet van Schizofrenie geneest doet iets fout? Iedereen die een gedragsstoornis heeft en die medicatie gebruikt is stom want je kunt immers genezen? En ik kan me niet voorstellen dat jij zo denkt. Daarom moeten we de discussie zuiver houden. Het zou werkelijk schitterend zijn als meer en meer mensen geen psychofarmaca hoeven te gebruiken. Maar laat ajb de mensen in hun waarde die dat wel (blijven) doen.  
 
Ron: Alleen al 1 miljoen mensen slikken antidepressiva en daar komen nog grote groepen bij die ander soorten pillen slikken voor een ‘’stoornis’’ of psychisch probleem. 
 
Emiel: Bij antidepressiva begrijp ik het ook niet eerlijk gezegd. Met name omdat de grens tussen neerslachtigheid en klinische depressie zo groot is terwijl het in de volksmond al snel de term depressie wordt gebruikt. Ik kan me ook niet aan de indruk onttrekken dat juist de klinisch depressieve mensen goede begeleiding krijgen en ook zo snel mogelijk weer van de medicijnen af gaan om het weer op eigen kracht te proberen. Maar goed daar heb ik hard bewijs voor. 
 
Ron: Het doet mij denken aan het onderzoek en werk van Drs pelsser waaruit blijkt dat grote groepen kinderen geen ADHD medicatie nodig hebben, mevrouw Pelsser is gepromoveerd op dit onderwerp, ongeveer een jaar geleden naar wat ik vernomen heb.  
 
Emiel: Heb ik van gehoord, ga er nog eens wat meer in verdiepen. Het gaat over voeding is relatie tot ADHD. 
 
Ron: Oja, ik vond Dik Jan ook ondermijnend in de discussie omdat hij zei Dat je niet alles moet geloven dat je op google ziet staan zonder in te gaan op de inhoud van hetgeen er stond. Vrijwel alle wetenschappelijke publicaties zijn terug te vinden op google en in dit opzicht vind ik ook dit weer een ondermijnende opmerking.  
 
Emiel: Helder. Overigens is iemand “ondermijnend” noemen zonder referentie naar de ondermijnende tekst ook ondermijnend ;)  
 
Ron: Kortom, Emiel en dirk Jan voeren de discussie bij vlagen ondermijnend en beperkt en dat kan bij mensen de suggestie wekken dat ze aan ‘’webcare’’.  
 
Emiel: Ron, dat is toch ook niet gek. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat juist Dirk Jan en ik de enige zijn met de ervaring uit eerste of tweede persoon, en dat kleurt onze berichtgeving natuurlijk. Maar eerlijk gezegd vindt ik het not-done om iemand daarvan te beschuldigen.  
 
Ron: Des te meer omdat de zaken die ik aandraag door veel psychiaters worden onderschreven, en ja ook Emiel het verbogen potentieel van de hersenen, dat moet er ook wel zijn anders genezen mensen niet van schizofrenie of andere stoornissen.  
 
Om de lijn verder door te trekken,  
Het is zelfs bewezen dat een secundaire psychopaat tot in de essentie kan veranderen, ook dat geeft aan dat er veel mogelijk is, dat een mens niet zomaar te kwalificeren is tot het een en ander.  
 
Emiel: Helemaal mee eens, laten we iemand, en zeker onszelf, niet vastpinnen op een of ander label. Aan de andere kant moeten “buitenstaanders” deze flexibiliteit ook niet groter maken dan het is.  
 
Ron: Blijkbaar zijn Dirk jan en Emiel niet al te goed op de hoogte van de steeds verder gevorderde positieve onderzoeken op dit gebied. 
 
Emiel: Dat heb je mis. Ik ben zeker op de hoogte van verder gevorderde positieve onderzoeken. Het grote verschil tussen jou en mij is dat de uitkomst voor jou persoonlijk waarschijnlijk geen gevolgen heeft en dat je graag Big Pharma achter de broek zit. Maar op dit moment moet ik helaas nog bekennen dat ik nog afhankelijk ben van Big Pharma ondanks alle positieve onderzoeken voor alternatieven.

Antwoord

@ Ron 
 
Ik krijg sterk het gevoel dat je over mijn rug een kruistocht tegen de farmaceutische industrie aan het voeren bent. Laat dat ajb niet zo zijn. 
 
Ik kan me goed voorstellen dat je zo kritisch bent over al dat medicijngebruik. Het is ook niet niks. Je trek daarbij wel makkelijk conclusies zonder de situatie te kennen. Het lijkt wel alsof je medicijngebruik (bij bijv. ADHD) onder geen enkele voorwaarde goedkeurt. 
 
In je pogingen om je gelijk te halen bedien je je van debattrucjes door o.a. mij in de hoek te zetten als slecht geïnformeerd, door te suggereren dat ik hier post in dienst van een farmaceut. 
 
Helaas, ik moet je teleurstellen: ik ben niet slecht geïnformeerd, sterker nog ik ben meer dan gemiddeld geïnformeerd. Het zal je misschien verbazen maar ik laat mijn kind echt niet dag in dag uit medicijen slikken zonder dat ik me daar terdege in heb verdiept. 
 
Ron, je bent terecht kritisch naar de farmacie en psychiatrie. Helaas sluit je daarbij je ogen voor hen die daar wel baat bij hebben. Door dat te ontkennen ondergraaf je je geloofwaardigheid, zeker bij hen die het aan den lijve ondervinden. Dat is jammer want van kritiek kun je leren. 
 
Deze discussie is niet zwart-wit. Zo zit ik er in ieder geval niet in. Ik ben ook niet van plan me daar verder in te laten meeslepen.

Antwoord

Even ter aanvulling van de post van Ron: 
 
ADHD Research Centrum: http://www.pelsser.nl/ 
Interview met mevrouw Pelsser: http://www.teleac.nl/helder/?s.....em=2617211 
 
Het is interessant dat Pellser haar onderzoek begonnen is met het idee te ontkrachten dat ADHD veroorzaakt kan worden door voeding. Brits onderzoek had namelijk aangetoond dat 80% van de ADHD-gevallen veroorzaakt worden door voeding.  
 
De onderzoeken die Pellser ontkrachten dit niet, nee ze bevestigden het juist. Pellser lijkt nu alleen niet te spreken over een 80-20% verhouding. Ze spreekt echter over “meer dan de helft” van de kinderen die baad hebben bij een streng dieet. 
 
Over de andere kinderen die na een dieet geen gedragsverandering ondergaan zegt Pelsser, en ik citereer: “en voor die kinderen zijn er gelukkig goede medicijnen”. Het vervelende is echter dat om hier achter te komen ouders 730 euro moeten betalen terwijl Ritalin kosteloos te verkrijgen is. Ik hoop dat de onderzoeken verzekeraars snel over de streep krijgen om ouders zo’n onderzoek voor hun kind mogelijk te maken. 
 
Dan blijft natuurlijk de vraag openstaan wat nu met de rest van de kinderen die niet geholpen is met een dieet maar wel een acute zorgvraag hebben?  
 
En tot slot nog even voor de duidelijkheid: er bestaat geen enkele verband tussen suiker, kleurstoffen en ADHD. Dat is een fabeltje die Pellser ook duidelijk naar de prullenbak verwijst.

Antwoord

Je hebt een punt als het gaat om een meer evenwichtige beeld, zeker, er zijn veel goede psychiaters en psychologen die ook weten dat de DSM IV uitgaat van containerbegrippen en er veel individuen buiten vallen. 
 
Heel vaak zijn geestelijke problemen een kwestie van oorzaak gevolg, die materie is echter te complex om te veralgemeniseren. 
Dit is ook de reden dat persoonlijkheidsstoornis NAO: niet op een andere manier omschreven het meest gediagnosticeerd wordt, de mens laat zich niet zomaar vangen in hokjes 
Het gebruik van DSM-categorieën kan vaak leiden tot een beschrijving van het ziektebeeld die tekortdoet aan de complexiteit ervan. 
De DSM IV geeft een scherp onderscheid tussen ziekte en gezondheid. Uiteindelijk betreffen psychiatrische ziektebeelden vaak gedragspatronen die zich (al of niet tijdelijk) in zulk een extreme mate manifesteren dat ze als afwijkend worden bestempeld. 
 
‘’Ron: Daarbij heb ik dat artikel niet voor niks genoemd met het feit dat schizofrenie te genezen is, de hele benadering van mensen met een stoornis is verkeerd,’’ 
 
Wat ik eigenlijk bedoel te zeggen is dat ik vind dat er van het hoogst haalbare moet worden uitgegaan. 
Psychiatrisch patiënten hebben vaak een laag zelfbeeld en door te stempelen dat je niet zal genezen maak je de kans dat er meer mensen ook daadwerkelijk niet genezen groter. 
De Noorse mevrouw had 10 jaar zware schizofrenie maar door liefde en aandacht genas ze. 
Mensen die liefde en verbondenheid ervaren zullen letterlijk gezonder blijven en genezen eerder. 
 
‘’Emiel: Ik denk dat ik je hiermee ga verbazen door te zeggen dat ik het hier 100% met je eens ben. Big Pharma is inderdaad een groot gevaar, en ik denk dat we die delen. Ik zie echter nog een andere gevaar, en daar kom ik voor op. Het geven van medicatie voor ADHD en aanverwante labels aan kinderen komt zo ongeveer gelijk te staan met kindermishandeling.’’ 
 
Ik heb mailtjes gehad van moeders die met de rug aangekeken werden op school als ze hun kind geen adhd medicatie geven, er liggen folders op scholen die het gebruik min of meer promoten, ik snap dat dit een tegenbeweging op gang brengt, het speelt al zo lang maar er gebeurd maar niks, dat veroorzaakt dergelijke extreme reacties. 
 
Ik snap je punt omdat medicatie een tijdelijke oplossing kan zijn, als een soort ijsblokjes  
Na een verwonding maar uiteindelijk kunnen ze ook het herstel of het leren omgaan met bepaalde zaken, genezing, tegen houden omdat je niet goed bij je gevoel kan komen of simpelweg omdat je het minder goed zelf leert als je niet voor de uitdaging geplaatst wordt dit zelf aan te gaan. 
 
Erg kwalijk vind ik dit ook bij het gebruik van antidepressiva. 
De afbouw wordt zwaar onderschat. 
het lichaam moet het zelf weer overnemen en dit kan in veel gevallen beter langzamer gebeuren dan met de reguliere afbouw schema’s. 
Ik heb mensen gesproken die te horen kregen maar door te gaan met gebruik omdat ze het middel nodig zouden hebben terwijl ze wellicht, goed mogelijk, veel langzamer hadden moeten afbouwen. 
De processen in de hersenen zijn bij iedereen weer anders en je kan daar geen vast afbouw schema voor maken want dat geeft voor teveel mensen problemen of zorgt dat ze ermee doorgaan, zeker mensen met een stempel. 
 
Je hebt gelijk dat ik mij wat schizofrenie betreft wat genuanceerder had moeten uitdrukken. 
Ook hier zie ik de medicatie als een middel dat noodzakelijk kan zijn maar de nadruk moet wel liggen op de eigen kracht, de insteek moet zijn dat het heel goed mogelijk is dat je zonder kan in de toekomst en niet bij voorbaat ‘’het is niet te genezen’’ of ‘’je blijft kwetsbaar’’ 
Ik vind dat dit soort aannames niet als feiten gebruikt mogen worden door instanties als parnassia, dat is letterlijk desinformatie. 
 
Verder kan ik je ook begrijpen, dat je nog met je medicatie zit. 
Wat je echter ook moet weten is dat ik niet voor niks zoveel kritiek heb op de industrie. 
Door de marktwerking krijg je automatisch dat goedkopere meer natuurlijke oplossing achter blijven, dat is ook een constatering van de gezondheidsraad en al veel vaker in de media geweest.  
Om de een of andere reden kan ik geen link plaatsen maar zet er www. voor. 
sueddeutsche.de/kultur/120/491486/text/3/ 
 
Ook is er veel te weinig toezicht op de geestelijke gezondheidszorg. 
Het ministerie van VWS maakt de wetten en regels maar wie controleert de instanties in beleid? Hoe kan het dat er zo weinig wordt gedaan aan desinformatie op websites van instanties die een grote verantwoordelijkheid hebben? 
Door een mail van een particulier heeft het Trimbos instituut het zogenaamde feit dat schizofrenie niet te genezen is van haar website gehaald, ga maar kijken, er staat niet meer dat het niet te genezen is echter in oude artikelen van het trimbos welke op andere websites staan zou je het nog kunnen vinden. 
En het voorbeeld van de verhoogde kwetsbaarheid, ook een mooi voorbeeld van een aanname die niet als feit uitgedragen mag worden zeker niet na genezing. 
 
Hoe zou jij het vinden als je na zware schizofrenie een gewaardeerde psychologe ben t geworden maar anderen gaan bepalen dat je kwetsbaarder blijft? Ik vind dat stuitend en autoritair. 
 
Nog wat andere mogelijke oorzaken van afwijkend gedrag dat uitgroeit tot problematisch gedrag, stoornis. 
 
Gevoel en liefde, bestaat dat nog in deze maatschappij? Het gaat er vaak vooral om wat je hebt en wat je doet en in niet wie je bent. 
Kinderen hebben steeds minder de ruimte om te spelen, natuur verdwijnt , de grote belangen zijn vaak belangrijker dan onze gezondheid. 
Wat doet het met jongeren als ze merken dat het kapitaal voor gaat? De macht? Voor de mensen?  
De hele punkbeweging ontstond door het gevaar van het vallen van de bom (koude oorlog), de gabbers dachten dat we er toch aangaan dus waarom niet? (milieu) 
Ik heb de gabber beweging zien ontstaan, de overtuiging dat de wereld toch verloren was overheerste. 
Het is vaak zo dat een klein groepje machtsgeile mensen het voor de rest verpesten terwijl de meerderheid dit niet wil. 
Milieu, oorlog , enz enz. 
Is het niet logisch dat dit wat doet met mensen? Dat dit tot scheefgroei kan leiden in gedrag en wellicht ook tot een moment dat het teveel wordt? 
Dat het zich onbewust stapelt tot het teveel is? 
Dit soort zaken zijn niet in isolatie te testen en daarom een ondergeschoven kindje. 
Vanaf dat Descartes de basis legde voor het rationalisme lijkt het soms wel of gevoel niet meer bestaat als je begrijpt wat ik bedoel. 
 
Iedereen weet dat intuïtie je kan helpen, dat je soms moet luisteren naar een voorgevoel ook al is dit niet te verklaren, althans miljoenen mensen hebben die ervaring maar de wetenschap ondermijnd vaak deze persoonlijke ervaringen door te stellen dat het alleen bestaat als je het kan bewijzen. 
De wetenschap moet zich vaak wat nederiger opstellen en zeggen dat het mogelijk zou kunnen zijn maar dat de wetenschap nog niet een methode heeft om dit aan te tonen. 
En waarom zou de wetenschap alles kunnen aantonen? 
Is de vlucht van een vlinder ooit te voorspellen? 
 
Dit doet mij denken aan de monnik die alle blaadjes van een bloem haalt om de schoonheid ervan te ontdekken. 
 
Ik denk dat het niet vreemd is dat er meer mensen psychische problemen krijgen als het vertrouwen in de overheid en de wetenschap afbrokkelt. 
In een extreem materialistische maatschappij waar het vooral gaat om wat je hebt en wat je doet creëert veel meelopers, mensen die eigenlijk wel anders willen maar een sociaal masker opzetten en niet meer zelf denken, als je begrijpt wat ik bedoel. 
De buurman koopt een grotere auto dus moet ik een nog grotere, als je die en die schoenen niet hebt tel je niet mee op school enz enz, dat zegt niks over de mens zelf maar alles over een schijnwerkelijkheid die mensen afhoud van waar het eigenlijk om gaat.

Antwoord

Ron: Het gebruik van DSM-categorieën kan vaak leiden tot een beschrijving van het ziektebeeld die tekortdoet aan de complexiteit ervan. 
 
Emiel: Mee eens. Door te categoriseren (generaliseren of abstraheren) krijg je een beeld van de werkelijkheid waar je statistisch iets mee kunt. Het is niets meer dan een model van de werkelijkheid. Het menselijk lichaam is echter te complex om in 1 model te vatten. Je zult per geval moeten kijken wat werkt en wat niet werkt. Ook het model dat voortkomt uit het onderzoek van Pelsser is maar een model. Alle modellen tezamen geven een beter beeld weer van de werkelijkheid dan 1. 
 
Ron: Ik heb mailtjes gehad van moeders die met de rug aangekeken werden op school als ze hun kind geen adhd medicatie geven, er liggen folders op scholen die het gebruik min of meer promoten, ik snap dat dit een tegenbeweging op gang brengt, het speelt al zo lang maar er gebeurd maar niks, dat veroorzaakt dergelijke extreme reacties. 
 
Emiel: Hmmm.. Dat is een beeld wat ik zelf niet ken. Maar het lijkt me dat de enige mensen die medicijnen mogen “promoten” goedopgeleide ter zake kundige psychiaters moeten zijn. Het is al lastig genoeg die te vinden. Folders op scholen die medicatie ter sprake brengen is een verontrustend beeld. 
 
Kennelijk zijn er dus twee groepen ouders die in bescherming genomen moeten worden: 
 
1 – Ouders die door de omgeving onder druk worden gezet om maar medicatie aan hun kinderen te geven 
2 – Ouders die onterecht door de tegenbeweging onder druk worden gezet om te stoppen met medicatie aan hun kinderen te geven. 
 
Ik maak me met name druk om die laatste groep en ik begrijp dat je zelf meer bezig bent met de eerste groep.  
 
Ron: Ik snap je punt omdat medicatie een tijdelijke oplossing kan zijn, als een soort ijsblokjes  
 
Emiel: Tijdelijk in die zin dat je er mee moet/wilt stoppen als er goede alternatieven zijn met een zekere garantie/succesfactor. 
 
Je hebt gelijk dat ik mij wat schizofrenie betreft wat genuanceerder had moeten uitdrukken.  
Ron: Ik vind dat dit soort aannames niet als feiten gebruikt mogen worden door instanties als parnassia, dat is letterlijk desinformatie.  
 
Emiel: Yep. En ik begrijp dat dit een zwakke plek is die het vehikel Big Pharma gebruikt om winst te maken. Dat is niet aan te rekenen aan een groep mensen maar aan de aard van de onderneming zelf. Winst maken door medicijnen aan de man te brengen druist in tegen het genezen van mensen. Het genezen van mensen ondermijnt “recurring business”. 
 
Ron: Door de marktwerking krijg je automatisch dat goedkopere meer natuurlijke oplossing achter blijven, 
 
Emiel: Inherent aan de werking van het economische systeem. Absoluut. Ik probeer echter voor mezelf wel duidelijk voor ogen te houden dat ook al is het systeem foutief de producten niet per definitie slecht zijn. Je kunt het systeem in je voordeel gebruiken maar je moet inderdaad oppassen er geen slaaf aan te worden. 
 
Ron: Hoe zou jij het vinden als je na zware schizofrenie een gewaardeerde psychologe ben t geworden maar anderen gaan bepalen dat je kwetsbaarder blijft? Ik vind dat stuitend en autoritair.  
 
Emiel: Dat is inderdaad bizar bedrag. 
 
Ron: Nog wat andere mogelijke oorzaken van afwijkend gedrag dat uitgroeit tot problematisch gedrag, stoornis.  
 
..  
 
Vanaf dat Descartes de basis legde voor het rationalisme lijkt het soms wel of gevoel niet meer bestaat als je begrijpt wat ik bedoel.  
 
Emiel: Ik begrijp wat je bedoeld. In dat kader wil ik verwijzen naar een bijzonder boek wat ik gelezen heb van Arnold Cornelis: Logica van het Gevoel. Lastig boek maar biedt een redelijke verklaring voor vele psychische problemen van nu. Een aanrader! 
 
Ron: De wetenschap moet zich vaak wat nederiger opstellen en zeggen dat het mogelijk zou kunnen zijn maar dat de wetenschap nog niet een methode heeft om dit aan te tonen.  
En waarom zou de wetenschap alles kunnen aantonen?  
 
Emiel: Een gedachte naar mijn hart. Wetenschap is een beperkte sport met door mensen bedachte spelregels. Wetenschap is vaak reductionistisch van aard (ipv holistisch). Af en toe gedragen wetenschappers zich als de hogepriesters van het leven. 
 
Al met al blijkt dat we redelijk op dezelfde golflengte zitten :)

Antwoord

Altijd leuk om tot die conclusie te komen:) 
 
Eerst wil ik even aan de redactie vragen waarom mijn links niet worden geaccepteerd. 
Zodra ik de link los naast elkaar plak wordt mijn redactie gelijk geplaatst, met link aan elkaar is mijn reactie al tweemaal niet geaccepteerd terwijl ik toch geen nare dingen zeg.. 
 
Maar goed, 
 
‘’Door te categoriseren (generaliseren of abstraheren) krijg je een beeld van de werkelijkheid waar je statistisch iets mee kunt. Het is niets meer dan een model van de werkelijkheid. Het menselijk lichaam is echter te complex om in 1 model te vatten. Je zult per geval moeten kijken wat werkt en wat niet werkt. Ook het model dat voortkomt uit het onderzoek van Pelsser is maar een model. Alle modellen tezamen geven een beter beeld weer van de werkelijkheid dan 1. ‘’ 
 
Mooi gesproken,  
Het bleek trouwens erg moeilijk voor Pelsser om geld voor haar onderzoek bij elkaar te krijgen en ik hoop echt dat er vanuit de overheid eens aandacht voor komt zodra de vervolgonderzoeken klaar zijn en positief zijn verlopen. 
Dat zou dus kunnen betekenen dat duizenden kinderen onnodig medicijnen slikken. 
 
ik vind dat de methode van Arnhild Lauveng moet worden overgenomen, er moet in ieder geval aandacht voor komen. 
Dan kan je medicatie geven zolang dat nodig is en ga je ervan uit dat er op basis van vertrouwen, inlevingsvermogen, respect en het niet stigmatiseren veel mogelijk is. 
 
Ze doen bij de GGZ nu trouwens ook onderzoek naar het genezen van schizofrenie met magneten, de resultaten zijn hoopvol. 
http://www. ggznieuws.nl/2010/index.php?option=com_content&view=article&id=33:schizofrenie-genezen-met-magneten&catid=3:verzameld-nieuws&Itemid=1 
 
Met medicijnen als ijsblokjes bedoel ik, tot het niet meer nodig is en als 1 op de 3 geneest van Schizofrenie (cijfers trimbos instituut) of beter, dat het over gaat, want van genezen mag je dan weer niet echt spreken omdat er niet een methode voor is, althans niet een algemeen geaccepteerde methode. 
 
Toch moest het Trimbos de zin ‘’niet te genezen’’ verwijderen van de website omdat dit de indruk kan geven dat het niet over kan gaan wat weer onjuist is volgens haar eigen cijfers. 
Op meerdere websites kwam ik dit tegen en wellicht nog 
 
(ook verwijzend naar de oude zinsnede niet te genezen van het Trimbos) wat weer laat zien hoe slecht de controle is op desinformatie. 
 
Er staat niet te genezen en dan benoemd men gelijk medicatie, vaak..een ongenuanceerd beeld dat veel mensen die niet verder kijken slikken. 
 
Ik zou je willen vragen of je de uitzending van Zembla kent, 
http:// zembla.vara.nl/Afleveringen.1973.0.html?&tx_ttnews%5Btt_news%5D=7459&tx_ttnews%5BbackPid%5D=2557&cHash=9021a70efc 
 
Het omstreden kanker vaccin  
 
En  
 
Tros radar undercover bij de farmaceutische industrie. 
http://www. trosradar.nl/index.php?id=uitzending&itemUid=1237 
 
Zembla kreeg een klacht aan haar broek van de gezondheidsraad maar werd door de Raad van de journalistiek in haar gelijk gesteld. 
De uitzending zou een objectief beeld geven van de werkelijkheid.

Antwoord

Altijd leuk om tot die conclusie te komen:)  
 
Eerst wil ik even aan de redactie vragen waarom mijn links niet worden geaccepteerd.  
Zodra ik de link los naast elkaar plak wordt mijn redactie gelijk geplaatst, met link aan elkaar is mijn reactie al tweemaal niet geaccepteerd. 
 
Maar goed,  
 
‘’Door te categoriseren (generaliseren of abstraheren) krijg je een beeld van de werkelijkheid waar je statistisch iets mee kunt. Het is niets meer dan een model van de werkelijkheid. Het menselijk lichaam is echter te complex om in 1 model te vatten. Je zult per geval moeten kijken wat werkt en wat niet werkt. Ook het model dat voortkomt uit het onderzoek van Pelsser is maar een model. Alle modellen tezamen geven een beter beeld weer van de werkelijkheid dan 1. ‘’  
 
Mooi gesproken,  
Het bleek trouwens erg moeilijk voor Pelsser om geld voor haar onderzoek bij elkaar te krijgen en ik hoop echt dat er vanuit de overheid eens aandacht voor komt zodra de vervolgonderzoeken klaar zijn en positief zijn verlopen.  
Dat zou dus kunnen betekenen dat duizenden kinderen onnodig medicijnen slikken.  
 
ik vind dat de methode van Arnhild Lauveng moet worden overgenomen, er moet in ieder geval aandacht voor komen.  
Dan kan je medicatie geven zolang dat nodig is en ga je ervan uit dat er op basis van vertrouwen, inlevingsvermogen, respect en het niet stigmatiseren veel mogelijk is.  
 
Ze doen bij de GGZ nu trouwens ook onderzoek naar het genezen van schizofrenie met magneten, de resultaten zijn hoopvol.  
http://www. ggznieuws.nl/2010/index.php?option=com_content&view=article&id=33:schizofrenie-genezen-met-magneten&catid=3:verzameld-nieuws&Itemid=1  
 
Met medicijnen als ijsblokjes bedoel ik, tot het niet meer nodig is en als 1 op de 3 geneest van Schizofrenie (cijfers trimbos instituut) of beter, dat het over gaat, want van genezen mag je dan weer niet echt spreken omdat er niet een methode voor is, althans niet een algemeen geaccepteerde methode.  
 
Toch moest het Trimbos de zin ‘’niet te genezen’’ verwijderen van de website omdat dit de indruk kan geven dat het niet over kan gaan wat weer onjuist is volgens haar eigen cijfers.  
Op meerdere websites kwam ik dit tegen en wellicht nog  
 
(ook verwijzend naar de oude zinsnede niet te genezen van het Trimbos) wat weer laat zien hoe slecht de controle is op desinformatie.  
 
Er staat niet te genezen en dan benoemd men gelijk medicatie, vaak..een ongenuanceerd beeld dat veel mensen die niet verder kijken slikken.  
 
Ik zou je willen vragen of je de uitzending van Zembla kent,  
http:// zembla.vara.nl/Afleveringen.1973.0.html?&tx_ttnews%5Btt_news%5D=7459&tx_ttnews%5BbackPid%5D=2557&cHash=9021a70efc  
 
Het omstreden kanker vaccin  
 
En  
 
Tros radar undercover bij de farmaceutische industrie.  
http://www. trosradar.nl/index.php?id=uitzending&itemUid=1237  
 
Zembla kreeg een klacht aan haar broek van de gezondheidsraad maar werd door de Raad van de journalistiek in haar gelijk gesteld.  
De uitzending zou een objectief beeld geven van de werkelijkheid.

Antwoord

Het probleem met de diagnose ADHD in de DSM V is dat het de bestaande maatschappij als norm neemt. Die maatschappij wordt gevormd door een meerderheidsstandpunt aangaande wat normaal is en dus ook wat afwijkend is. ADHD’ers leren anders: langzamer maar beter. Dat kan en moet beter gefaciliteerd worden. ADHD is ongetwijfeld primair genetisch bepaald, en heeft bijgedragen en draagt nog steeds bij aan de instandhouding van de soort. Immers, in een flits de beer te lijf gaan is van belang. Niet gevoelig zijn voor groepsdruk bij het creatief uitvinden en testen van nieuwe wegen, heb je als soort & maatschappij nodig. Uitgaande van “the Big Five” persoonlijkheidstypen (zie Wikipedia) scoort een ADHD’er hoog op “openheid “ maar laag op “zorgvuldigheid”. Hoog zorgvuldige laag op openheid scorende leerlingen / medewerkers worden gewaardeerd want die doen alles precies zoals het hoort. Het zijn echter goede kopieerapparaten. Mooi als het klopt wat geleerd wordt, een ramp als het niet klopt of het geleerde onjuist wordt toegepast. Een gezaghebbende stroming gaat uit van de gedachte dat “openheid “ duidt op een goed werkend stel hersens. Churchill ADHD en dus gek? Michiel de Ruijter gek? Einstein (ADD) gek? Of een gekke maatschappij?

Antwoord

Mooi omschreven, de essentie van het probleem!

Antwoord

Als de wetenschapper zichzelf als norm voor wat normaal is neemt en nauwkeurig zou meten, dan is iedereen afwijkend en dus gek. Duizenden jaren geleden bewoog de mens veel en werden ADHD’ers op creatief intelligente wijze opgevoed door de ouders. Door taakverdeling is dit nu aan de onderwijzers overgedragen. Door niet creatief intelligent onderwijs en ongezond stil moeten zitten, hebben we nu een probleem. Als iemand die niet dom of gek is, voor dom dan wel gek gehouden wordt, wordt iemand gek gemaakt. Oplossing: ontwikkel lesmethodes voor die vijf procent van de leerlingen, waarbij de ADHD’er een probleem ter oplossing krijgt. Een pallet van opdrachten waarbij de te verwerven lesstof benodigd is om de problemen op te lossen. Dit kan via de computer gegeven en getoetst worden. Zodra dat af is, mag de ADHD’er buiten spelen/ sporten tot het volgende uur, of een volgende opdracht doen. Dan zal de ADHD’er kunnen bewijzen wat Mozart als ADHD’er ook bewezen heeft: ADHD’ers leren sneller en beter componeren of wat dan ook, dan wie dan ook. En, het waren allemaal matige tot slecht beoordeelde leerlingen, voor zo ver ze niet het geluk hadden een creatief intelligente leraar te hebben. Elke leerling zou voor deze methode mogen kiezen, dus het is voor iedereen gelijk. Pas de normen aan de leerlingen aan zodanig dat gecompenseerd kan worden. Een dyslect of blinde hoeft niet (goed) te kunnen lezen en een leerling met dyscalculie hoeft niet (goed) te kunnen rekenen. Dit zijn met uitzondering van blindheid geen afwijkingen of ziektes: natuurlijke selectie: goed met cijfers of goed ruimtelijk inzicht. Er zijn namelijk grote wiskundigen die dyscalculie hebben. Schrap voor ADHD’ers onzinnige lesstof zoals de rijtjes voor Duits. Dit gebruiken de Duitsers immers ook niet. Spreekvaardigheid en begrijpende leesvaardigheid moeten ter compensatie kunnen dienen voor het gebruik van de naamvallen. Dat laatste is enkel van belang als de ADHD’er Duits wil gaan studeren (en dan is de ADHD’er superieur in het naamvalgebruik ) en bij: “die macht der music” en “der macht die music”. Dit laatste wordt met hoofdlettergebruik of klemtoon ook duidelijk zonder de naamvallen. ADHD’ers leren Duits – net als de Duitsers – door het gewoon te doen.

Antwoord

Mijn mening Ron is dat dit waarschijnlijk onzin is. Volgens een bericht in NRC is er een recent promotie onderzoek waarbij veel wetenschappelijk onderzoek via onjuiste statistiek allerhande conclusies getrokken worden, waar naderhand niets van klopt en waar je naderhand ook niets meer van verneemt. Het probleem is, dat de echte beta’s (afgestudeerd in de natuur wetenschappen)zich te weinig met dit soort onderzoeken bezighouden en zich meer met echt goed meetbare gebieden bezighouden. Dit laat te veel ruimte aan goedbedoelende sukkels om publish or perish onzin te genereren.

Antwoord

In aanvulling op het voorgaande, en ervan uitgaande dat het bericht een juiste weergave geeft van het onderzoek: dat er een relatie is tussen gedrag en wat je eet en drinkt, staat als een paal boven water. Alcohol, te veel of te weinig suiker et cetera. Dat ADHD’ers mogelijk sterker reageren op (een bepaald soort) voedsel zou kunnen.

Antwoord

ja, ik kwam dit tegen, en deze hoogleraar en methodoloog staat niet alleen, zeker niet. 
 
Overheersende toevalstreffers 
 
Iedere maand verschijnen er bijna honderdduizend nieuwe medische publicaties. Het merendeel van die publicaties is fout. Dat beweert althans de Amerikaans-Griekse hoogleraar en methodoloog Ioannidis, maar veel wetenschappers delen zijn zorgen. ‘Fout’ betekent niet dat de cijfers niet kloppen, het slaat op de manier waarop de onderzoekers hun conclusies trekken uit de zee van getallen die bij onderzoek wordt geproduceerd. Onderzoekers trekken die conclusies met behulp van statistische methoden, met kansrekening dus, en die kansrekening is het probleem. 
http://weblogs.nrc.nl/wetensch.....streffers/

Antwoord

Ja, gelukkig is op dit moment prof Richard Gill mathematische statistiek Leiden zich ermee bezig gaan houden. 
Het probleem met DSM IV is wetenschappelijk gezien dat men vergeet dat de menselijke hersenen en de werking daarvan een van de meest complexe fenomenen is die we kennen, daarbij komt dit te beoordelen in een evenmin voldoende gekende complexe omgeving. De kern van de denkfout zit in de wil om orde aan te brengen, die verder gaat dan wat men door juiste meting en dito conclusies weet. Men accepteert niet een mate van onzekerheid op een “your guess is as good as mine” wijze. Zekerheid verkoopt beter. Hele carrières zijn op dit soort onzin opgebouwd. De gedachte dat dit op kwade trouw duidt is te kort door de bocht. Hoog zorgvuldige laag op openheid scorende onderzoekers zijn simpelweg niet in staat te bevatten dat wat ze doen onjuist is. Het probleem is dat met hard werken een grote dossier/ materie kennis verworven wordt, waarmee onjuist geschermd kan worden. Daarbij komt dat dit soort types “goed kunnen luisteren” want ze kunnen exact het gestelde reproduceren. Niet zo moeilijk als iets dat gesteld wordt verder geen gedachten oproept. Dit levert helaas gezag op bij onwetenden, terwijl het aantal open geesten die tegenwicht zouden kunnen bieden weggestemd worden. We leven dus in een tirannie van zorgvuldigheid. Zodra van fouten blijkt, past de zorgvuldige het gestelde aan: DSM V. Het doet mij denken aan een oude (ik meen) Lada reclame: “Nu vernieuwd met vierkante koplampen.”

Antwoord

De kern van het probleem ligt in de definitie van het ziektebegrip. Het is onjuist en contraproductief om iets als “geestesziek” aan te merken als het genetisch bijdraagt aan de instandhouding van de soort/ maatschappij. Het probleem daarmee is echter dat van een manisch depressieve dan misschien gesteld zou kunnen worden dat de manische periode daartoe inderdaad bijdraagt. Moeder Natuur zit niet met de prijs die het individu daarvoor betaalt: een depressie. Als de patiënt zelf aangeeft een probleem te hebben en medicatie te willen kan er geen probleem zijn. Als echter de maatschappij een probleem heeft met een agressief criminele gedraging van twee personen dan zou het gek zijn als ADHD’er TBS long stay zou krijgen waar de ander voor hetzelfde feit tien jaar gevangenisstraf krijgt. En dit enkel op grond van het feit dat ADHD als stoornis aangemerkt wordt. Vergelijk het met een herdershond en een Duitse staander. Het is fout om te stellen dat een herdershond inherent een gevaarlijk gestoorde hond is en een Duitse staander niet. Dat een herdershond strakker opgevoed moet worden om geen problemen te krijgen, doet daar niet aan af. Als vervolgens een foute opvoeding tot een gevaarlijk geïnternaliseerd gedrag heeft geleid , dan pas is het anders. Het DSM model bergt dus het inherente risico in zich voor een onwijs (wijsheid is creatief intelligentie met juiste kennis en ervaring) domme diagnose door onjuist dogmatisme. De gedragswetenschappen (psychiatrie en psychologie) hebben met het DSM model dermate ernstig de plank misgeslagen, met zodanig structurele ernstige gevolgen, dat ze onder curatele gesteld zouden moeten worden van het KNAW. Dit ter sanering. Dan kunnen direct de infantiele psychologische tests meegnomen worden: als een testpersoon de kubus door het ronde gaatje ramt, is dat dan destructieve domheid of creatief doorzettingsvermogen? Op dit soort tests scoren ADHD’ers en ADD‘ers, tenzij ze zich erin gaan interesseren, structureel lager. En oh ja, als je echt gaat nadenken dan ben je in gedachten verzonken en scoor je hoog op de autismeschaal. Conclusie van DSM V: als je nadenkt ben je gek. Zolang de maatschappij gek is, is het verantwoord voor een ADHD’er om voor medicatie te kiezen. Mits het risico van ernstige bijwerkingen: depressies et cetera afgewogen worden tegen het niet aan de CITO norm te kunnen voldoen. Dat laatste met als gevolg dat onze Eisnsteins naar het VMBO gestuurd worden. Overigens, de CITO had vroeger iets waar ADHD’ers en ADD’ers goed op kunnen scoren: algemene ontwikkeling. Dat is geschrapt omdat erover geklaagd werd dat het niet voorbereid kon worden. Tot slot, er zijn uiteraard domme en slimme ADHD’ers. Maar ze kunnen niet voor zich zelf zorgen, want ze laten het eten aanbranden. Oh ja? Ga maar eens kijken wie de grootste topkoks zijn. Dat een baby chaotisch beweegt wil niet zeggen dat de baby een bewegingsstoornis heeft. Zo leert een ADHD’er ook: ogenschijnlijk chaotisch vanuit het gezichtspunt van dombo’s. Dat laatste is de echte ongeneselijke ernstige en gevaarlijke ziekte: domheid.

Antwoord

Gerhard, je hebt een mooie en zeer aannemelijke visie. 
Ben erg benieuwd waar je interesse voor dit onderwerp vandaan komt en of je dit online wilt, kan zetten. 
Zeer boeiend en leerzaam, bedankt!

Antwoord

dank Ron, 
 
ik heb net een ingezonden brief naar het NRC gestuurd getiteld DSM V kwakzalverij (en DSM IV ook). We zullen zien.

Antwoord

Okay, hoop dat er wat mee gedaan wordt. 
Zijn er meer psychologen en psychiaters met een vergelijkbare kritische blik? 
Ligt je normale werk dicht bij hetgeen je hier allemaal schrijft?

Antwoord

Ik vind het artikel onnodig angstwekkend. Weinig wetenschappelijke onderbouwing..

Antwoord

Bas, nog in aanvulling op je reactie: kracht van rede behoeft geen noot. Zeker niet in een opiniërend stuk. Angst bij sommigen kan geen grond zijn niet geesteszieke mensen als gekken weg te zetten. Dit is sowieso een doorslaggevende reden voor mijn conclusie overigens. Te meer daar we maatschappelijk in functies waar risico’s genomen moeten worden en gissen gemaakt moeten worden, als ook in de research, altijd een tekort aan Einsteins zullen hebben. Nu worden ze te vaak groenteboer, zoals ze vroeger klerk werden. Slechts die met veel wiskracht of geluk komen boven drijven. Wil je de kans op een effectief geneesmiddel voor kanker of noem maar op vergroten heb je zoveel mogelijk Einsteins op de juiste plekken nodig. Kortom, het is een maatschappelijke noodzaak. Het alternatief is niet angstwekkend, hoogstens het proces ernaar toe kan dat zijn. Zelfs hoeft het niet bedreigend te zijn voor gesloten geesten op bedoelde functies. Het gaat immers om de mix. 
Diagnose stelling blijft gewoon mogelijk, zij het veel meer vanuit een persoonlijke verantwoordelijkheid waarbij diverse scholen kunnen bestaan. Een monocultuur zoals DSM ten aanzien van een gebied waarvan we weten dat we niet weten hoe het zit is gevaarlijke onzin. Een gevaar dat zich ook gemanifesteerd heeft. Angst bij de farmaceutische industrie kan gerechtvaardigd zijn, maar zelfs dat hoeft niet eens gerechtvaardigd te zijn.

Antwoord

Gerhard, mooi artikel en goede visie. We zien in 2013 wat ervan uitkomt…

Antwoord

Wat leuk dat de discussie hier nog steeds doorgaat!

Antwoord

Beste Carola, 
 
Inderdaad leuk. Blijft wel de vraag of mijn stuk, dat een bewerking is van deze discussie, met als strekking dat DSM kwakzalverij is nog ergens in NRC geplaatst gaat worden? 
 
Groet Gerhard

Antwoord

Angstwekkend? Waarom? Onderbouw dan op zijn minst je enigszins vreemde stelling. 
 
Hier heb je onderbouwing, 
 
http://www.onderwijsvanmorgen......ndbouwers/

Antwoord

Bas, ik ben het met je eens dat de titel van mijn in te zenden stuk, te weten dat DSM kwakzalverij betreft, op deze wijze onnodig angst kan veroorzaken. Ten minste dat is wat ik me bij je opmerking kan voorstellen. Nu hangt die titel inderdaad in de lucht. Ik heb nog niets van NRC vernomen over het stuk, dus ja. Ik had gehoopt dat dit anders was. 
Niet alles dat in de DSM modellen staat is mijns inziens onjuist. Deels is dat echter wel zo (zie ADHD/ADD) en wel in die mate dat daarbinnen door hoog op openheid scorende echte statistici (& KNAW) wetenschap en pseudowetenschap gescheiden dient te worden. (Weten wat je weet en vooral ook wat je niet weet.) 
Het stellen van een diagnose is niet het aflopen van het DSM checklist maar een deels op collectief gedragen wetenschap gebaseerde individuele gis, vanuit een noodzaak tot handelen aangaande dat wat de wetenschap nog niet weet. Het vooralsnog schrappen van het DSM model, maakt niet dat psychologen of psychiaters geen diagnoses meer zouden mogen of kunnen stellen. Dit zal echter veel meer het persoonlijk oordeel van de behandelaar weergeven, dan het product te zijn van een zorgvuldig toegepaste checklist via DSM. Geen reden tot angst dus. Angst voor onwijze diagnoses door slechte psychologen en psychiaters kan ik niet wegnemen. Angst is een slechte raadgever. Het is helaas nodig dit aan de kaak te stellen, in de hoop dat het paradigma nog voor mijn kinderen naar de middelbare school gaan gewijzigd is. 2013 zou al geweldig snel zijn, meestal duurt zoiets minstens vijf jaar. Er zijn echter – is mij gebleken – ook hoogleraren psychiatrie die er ook zo ongeveer over denken.  
De wetenschappelijke onderbouwing is telkens op Wikipedia te vinden.

Antwoord

Beste Gerhard, 
 
Wellicht heb je nog andere bronnen dan Wikipedia? of voorbeelden van bronnen op Wikipedia die verwijzen naar een betrouwbare bron? 
De link die ik instuurde is trouwens van Dr Henk Witteman. 
Een beetje kort door de bocht mijn reactie op Bas, het is inderdaad logisch dat dit angst kan opwekken, daar had ik mij even in moeten verplaatsen. 
Het is echter soms zo lastig om steeds weer te zien dat zoveel mensen zich vanuit een bepaalde angst of angst om zelf te denken conformeren aan dit systeem waar zoveel niet van klopt en feiten en niet feiten vaak allen als feiten worden gepresenteerd en of toegepast

Antwoord

Inderdaad. Ik bedenk mij dat het wegnemen van angst inderdaad de kern van het probleem is met de DSM methode. Namelijk het wegnemen van de angst voor onzekerheid. Welnu, psychologen en psychiaters die hun vak verstaan nemen de angst van de patiënt weg, althans leiden dat zo goed mogelijk in goede banen. Degenen die daartoe een DSM model nodig hebben verstaan hun vak niet. DSM is ook niet nodig als verkoopargument naar rechters of patiënten toe. Als kosten beheersinstrument voor de overheid of voor verzekeraars is het evenmin een valide methode ter voorkoming van angst voor budget overschrijdingen (eerder het omgekeerde is het geval zou ik zeggen).  
Verder is er de mogelijke angst bij behandelaars om een fout te maken. DSM ter indekking en voor de invulling van het eigen onvermogen om lijn te brengen in de onzekere chaos. Als dat speelt, kies dan een ander vak.  
Resultaat van een google zoekopdracht: 
http://www.theplanettimes.com/.....8;Itemid=9  
http://www.adhdfraud.org/  
http://zaplog.nl/zaplog/articl.....erenbedrog

Antwoord

Reageer