Jajaja, Sven enzo. Supertjemooi. Holadijee. Maar nu even aandacht voor de volgende boodschap:

“Eenmaal!!! Andermaal!!! Pak uw laatste kans! Het kon vandaag wel eens de allerlaatste dag zijn. Woensdag komt de aanvoer van de warmere lucht echt goed op gang”, schrijft Jos Werkhoven, van Weerstation de Arend te Kortenhoef, vandaag op zijn briljante website. Deze spijbelaar begreep het:

Natuurijsgoeroe Jos Werkhoven gaat verder: “En op de mogelijk laatste dag gaat de baan van Ankeveen ook officieel open. Let wel: de baan! Niet de plassen. De plassen zijn zeer zeker goed toegankelijk, maar daar draagt de Ankeveense IJsclub geen verantwoordelijkheid.”

Verantwoordelijkheid? Je bent toch zeker zelf verantwoordelijk, zou je denken. Iedereen weet dat schaatsen op natuurijs risico’s met zich meebrengt, getuige de opmars van de ijspriem die menig schaatser om de nek heeft bungelen. Een enkeling schaatst met lang touw.  En als je in een wak rijdt: sjammerdan. Je haalt het of je haalt het niet. Maar daar geef je een ijsclub toch niet de schuld van?

lees verder›

Door Leonie van Nierop

5

reacties

op 16 februari 2010

Lik aan een 9-volt batterij, plak je vingers aan elkaar met secondelijm, kook water in een papieren bekertje (op een gasstel), klooi met vuur en andere speeltips voor je kinderen. Speciaal voor de overbeschermde generatie.

Gever Tulley, die een avonturen-lab-kamp Tinkering School organiseert, schreef Fifty Dangerous Things (you should let your children do).

Waarom? Tulley: “There are many “dangerous” things that are interesting, eye-opening, enlightening or just plain fun! And while there are aspects of danger in virtually everything we do, the trick is to learn how mastery actually minimizes danger.” Leer kinderen met gevaar omgaan, want gevaar is er overal. Op Ted hield Tulley ooit een praatje over gevaarlijke dingen voor kinderen. Zie hieronder.

De anti-veiligheid-trend is al een tijdje aan de gang.

lees verder›

Door Carola Houtekamer

4

reacties

op 16 februari 2010

Hendrik Enno van Gelder

Hij gaat morgen open: het Biografisch Portaal. Zet ‘m dus alvast in je bookmarks. Met 42.470 biografieën van Bekende Nederlanders van het jaar nul tot nu.

In 1937 verscheen de laatste uitgaven van het Nieuw Nederlands Biografisch Woordenboek, (kun je nu al in neuzen) met 23.000 kopstukken. Dat moest worden bijgewerkt tot nu. Een flinke klus, maar dan heb je ook wat.

De geschiedenisadept kan er z’n lol op. Je kunt er lezen dat de japanoloog Johann Joseph Hofmann uit 1805 eerst nog een kunstenaarsleven leefde. En dat museumdirecteur Hendrik Enno van Gelder van het Haags Gemeentemuseum de kleinzoon is van schrijver Nicolaas Beets. En ook dat deze mensen vandaag jarig zijn.

Wat opvalt, zegt historica Els Kloek, projectmanager van het portaal, is dat voor 1973 vooral staatslieden, ingenieurs, kunstenaars en wetenschappers ‘kopstuk’ werden. Nu zijn het criminelen, tv-persoonlijkheden en sporters. Kunnen we alvast gokken welke moderne BN’ers er morgen instaan?

Door Carola Houtekamer

1

reactie

op 16 februari 2010

In nrc.next staat vandaag een interview van mij met de Deense geluidskunstenaar Jacob Kirkegaard. Hij heeft een compositie gemaakt, waarbij je je eigen oren kunt horen. Het klinkt misschien paradoxaal, maar het is echt waar. Het menselijk oor is niet alleen een passief orgaan dat geluiden opvangt, maar het kan zelf ook geluid maken.

Jacob Kirkegaard aan het werk

Het werkt zo: in ons oor zitten duizenden microscopisch kleine haarcellen, die in contact staan met zenuwbanen. Als geluid ons oor binnenkomt, gaan die haartjes trillen. De zenuwen geven dat door aan de hersenen waardoor we in staat zijn om te horen. Haarcellen reageren maar op één frequentie en hoe harder het geluid hoe meer de haartjes vibreren. De haarcellen liggen op het basilair membraan. Dit is het deel van het oor dat geluid maakt. Als twee tonen van een bepaalde frequentie tegelijk het oor binnenkomen, gaat het basilair membraan ook trillen op andere plaatsen dan waar beide frequenties de haarcellen in beweging zetten.

Het geluid dat hierdoor wordt voortgebracht, heeft Kirkegaard opgenomen en daarmee heeft hij een compositie van gemaakt die bij de luisteraar dezelfde sensatie teweegbrengt. Hieronder geluidsfragmenten en filmpjes…

lees verder›

Door Toon Beemsterboer

1

reactie

op 16 februari 2010

Uit fruit kan je energie halen (handleiding: pdf of video). Niet veel hoor. Hoogstens één volt. Maar als je een groot aantal stuks fruit gebruikt, kan je er misschien wel een iPhone mee opladen. Dat dachten de makers van onderstaand filmpje. Aan een paar shots te zien, is het een viral voor een sinaasappelmerk. Enige onderbouwing ontbreekt ook, maar het is wel een originele gedachte. En gewoon een heel mooi filmpje, zo vlak voor de lunch. Denk daar maar aan, als je zo een glas jus d’ orange aan je lippen zet.

Voor wie echt aan de slag wil met een appelaccu wat tips: werk met zuur fruit (of een glas citroensap), gebruik twee soorten metaal als elektrode, bijvoorbeeld zink en koper, en schakel in serie voor meer volt.

Door Ernst-Jan Pfauth

8

reacties

op 16 februari 2010

A New Kind of Beauty, noemt fotograaf Phillip Toledano zijn fotoserie over mensen die plastische chirurgie hebben ondergaan. Een fascinerende verzameling foto’s van dikke lippen, grote borsten, puntige neuzen en ronde ogen. De eerste seconde denk je: nee, afzichtelijk! Maar ik kan er toch niet van wegkijken. Is het wel zo lelijk? En zo ja, waarom dan precies? Of zit er schoonheid in mensen die hun lichaam als een kunstwerk zien? Bekijk ze hier allemaal.

Justin. Foto Phillip Toledano

Toledano maakt conceptuele foto’s van de Amerikaanse vermaak-industrie, leegstaande kantoren en telefoonseks-werkers. Hij maakt “socio-politieke” foto’s, zegt hij zelf. De serie over zijn demente vader die ook op de site staat is onverwacht zacht en dichtbij.

Voor de serie A New Kind of Beauty vroeg Toledano zich af: “When we re-make ourselves, are we revealing our true character, or are we stripping away our very identity?”

(Via Boingboing)

Door Carola Houtekamer

2

reacties

op 16 februari 2010

Waar was Jan Peter Balkenende gisteravond bij het NOS-debat? Hij hield het op een lokale activiteit, hij ging eten met studenten in Leiden en sprak op een partijbijeenkomst in Noordwijk. De NOS had alle partijleiders uitgenodigd, maar het CDA schoof fractievoorzitter Pieter van Geel naar voren. Want dat is gebruikelijk, zegt het CDA. De premier met de vicepremiers laten debatteren, dat is staatsrechtelijk te ingewikkeld. Wouter Bos vindt dat niet ingewikkeld. Het is één van de kleinere meningsverschillen in de coalitie, zullen we maar zeggen (verslag van debat).

Balkenende in Noordwijk gisteravond. Foto Roel Rozenburg

Dus klinkt het bekende verwijt aan Balkenende weer door: hij is er nooit als hij er moet zijn. Vrijdag liet hij de ministerraad lopen toen er een fikse ruzie bijgelegd moest worden over de kwestie-Uruzgan. Hij koos voor een bezoekje aan Vancouver. En zo was te zien dat de premier met oranje stropdas stond te juichen toen Sven zijn vader Yep omhelsde. lees verder›

Door Haagse redactie

6

reacties

op 16 februari 2010

nextlab

Toen we begonnen met nextlab, het next-laboratorium voor (geniale) oplossingen voor maatschappelijke problemen, wilden we eigenlijk één winnaar kiezen en zijn/haar bijdrage groot in de papieren nrc.next zetten.

Maar geconfronteerd met de grote hoeveelheid ingestuurde (en best wel geniale) oplossingen voor de Nederlandse onderwijscrisis, kozen we er uiteindelijk voor om tien voorstellen in de krant te plaatsen. Zo maak je kennis met de volle breedte van de onderwijsproblemen – én de mogelijke oplossingen. Vandaag lees je de voorstellen op de opiniepagina in nrc.next. Hier staan ze in het kort.

• Laat basisschooldirecteuren twee dagen lesgeven en leraren twee dagen directeur zijn. Zo overbrug je de kloof tussen management en praktijk.
• Laat studenten (desnoods verplicht) meelopen met jonge leraren die in het onderwijs werken. Dat maakt ze vanzelf enthousiast.

lees verder›

Door Mark Beunderman

18

reacties

op 16 februari 2010

Studio NRC

De helft van de boeken in je kast is ongelezen, vijf jurkjes draag je nooit meer, de stapel dvd’s kijk je niet (al gezien) en je badkamer staat vol met ongebruikte zalfjes en poedertjes.

Vera Bos uit Amsterdam vond het tijd voor een koopstop, vertelt ze vandaag in nrc.next. Ze besloot een jaar lang geen kleding meer te kopen. Het jaar is nu bijna om en ze heeft zo’n vierduizend euro bespaard op “recreatief winkelen”. “Ik kwam erachter dat ik alles wat ik wilde en nodig had al had”, zegt ze. En ze werd er creatief van, door dingen te ruilen en zelf te  maken. De Amerikaanse schrijver Judith Levine stelde eerder ook een shopstop in en schreef er een boek over: Not Buying It.

Minder shoppen zal ook wel moeten. Nibud berekende dat huishoudens dit jaar al 3 miljard minder hadden om uit te geven. Dat wordt nog minder. Maar hoe doe je het? Psychotherapeute Carien Karsten, die een boek schreef over shopverslaving, zegt dingen als: maak lijstjes met wat je echt nodig hebt, zoek afleiding als je zin hebt in winkelen, ontspan en slaap goed, zodat je niet ‘s nachts online gaat shoppen.

Waar kun jij eigenlijk wel op bezuinigen? Of vind je een koopstop onzin in een tijd waarin de economie wel een zet kan gebruiken?

Door Carola Houtekamer

16

reacties

op 16 februari 2010