Sven Kramer heeft de tien kilometer op de Olympische Spelen van Vancouver niet gewonnen. Niet. Hij koos de verkeerde wissel, de binnenbaan in plaats van de buitenbaan, ongeveer halverwege zijn race. Dus werd Sven gediskwalificeerd. Achteraf zei hij daarover:

Ik ben normaal niet iemand om mensen de schuld in de schoenen te schuiven, maar Gerard roept vlak voordat ik de bocht in ga: ‘Naar binnen’. En hij wijst er ook nog bij. Ik dacht, hij zal wel gelijk hebben. Maar achteraf had je misschien toch beter op jezelf kunnen vertrouwen.

Bekijk hier de beelden, waarin coach Gerard Kemkers naar de binnenbaan wijst, terwijl Kramer gewoon de buitenbaan had moeten kiezen. En hier zie je hoe Sven reageert als hij hoort dat hij inderdaad verkeerd heeft gekozen.

For the record: de Zuid-Koreaan Seung-Hoon Lee won nu het goud, de Rus Ivan Skobrev pakte het zilver en die andere Nederlander, Bob de Jong, brons. Dat Bob nu brons wint (vier jaar geleden in Turijn bemachtigde híj het goud) is niet eens een schrale troost voor mij – al zal hij daar zelf misschien anders over denken.

Wat een teleurstelling. En natuurlijk de vraag die zich opwerpt: In hoeverre is een sporter, en hoeverre is zijn coach verantwoordelijk voor de keuzes van de sporter? Of doet dat er helemaal niet meer toe? Want hoe moet Gerard Kemkers zich voelen…

Het was zo’n mooi concept: micro-investeringen in muzikaal talent waar je van dacht dat ze ooit gingen doorbreken. Het kon sinds augustus 2006 op SellaBand, een Nederlands initiatief. Een artiest meldde zich aan en moest daarna zieltjes werven onder de SellaBand-bezoekers: ,,Wil je een tientje in me investeren?” Als een artiest 50.000 dollar had opgehaald, gingen de deuren van de muziekstudio open. Gothicband Nemesea overkwam dat als eerste. 29 artiesten volgden.

SellaBand was het lievelingetje van de muziekscene. Eindelijk een muziekbedrijf dat de nieuwe mogelijkheden probeerden te benutten, in plaats van tegen vernieuwingen te vechten. Op het Groningse muziekfestival Noorderslag wonnen ze er nog een award mee. Tegelijkertijd kreeg Sellaband vaak te horen dat nog geen enkele SellaBand-protegé was doorgebroken. lees verder›

Afterthoughts of a Worm Hunter

Collectible Spoons of the Third Reich

Dit zijn twee boektitels die de shortlist van de Diagram prize voor meest merkwaardige Engelse boektitels aanvoeren. Er zijn dit jaar veel boeken met een gekke titel, voor de wedstrijd kwamen 90 boektitels in aanmerking, tegenover 32 vorig jaar.

Via The bookseller kan gestemd worden en de winnaar wordt op 26 maart bekendgemaakt. De eerste winnaar in 1978 was Proceedings of the Second International Workshop on Nude Mice. Vorig jaar won The 2009-2014 World Outlook for 60-milligram Containers of Fromage Frais van Philip M Parker. En oudere prijswinnaars zijn: If You Want Closure in Your Relationship, Start with Your Legs, en Greek Rural Postmen and Their Cancellation Numbers.

lees verder›

Lekker is dat. Begin ik na de eerste zenuwen trots met collega Peter Teffer aan een Google-loze week, duiken op Twitter een paar bijdehante internetexperts op die vertellen dat het een vrijwel onmogelijke opgave is.

Het technische waarom, vertel ik later. Eerst nog even dit. Na bijgekomen te zijn van het slechte twitternieuws, wierp ik een blik in mijn nieuwe agenda. Niet die van Google, maar van Apple (iCal). Hoe ironisch. Op de eerste avond van mijn week zonder Google, stond het Canon van YouTube op het programma. In de uitverkochte Rabozaal van de Stadsschouwburg naar de 45 beste YouTube-filmpjes kijken. Leuke besteding van de avond, ware het niet dat YouTube in 2006 voor 1,6 miljard dollar eigendom van Google werd. Ouch. lees verder›

We schreven hier en hier al eerder over DSBTheMovie een project dat volledig draait op de medewerking van het Nederlandse publiek. Afgelopen donderdag sloot de inzendtermijn voor filmbijdragen, maar er blijken te weinig inzendingen bunnen gekomen te zijn om de film af te maken. De initiatiefnemers hebben daarom besloten een nieuwe ronde te starten.

Jan Willem Alphenaar, initiatiefnemer van DSBTheMovie:

Deze fase in het crowdsource proces is de lastigste fase. Wanneer een groep zich heeft aangemeld krijgen ze van ons drie scripts voor drie verschillende scenes. Vanaf dat moment moeten wij het loslaten want de groepen moeten druk aan de slag met het zoeken van locaties, repeteren, acteren, opnemen en monteren. We begonnen met veel enthousiast aangemelde groepen, maar het bleek dat een groot aantal daarvan zich vergist had in het werk dat er bij kwam kijken.

lees verder›

Eerst wilde ik per se zo’n onderbroek. Nu niet meer. Hij heeft nu namelijk zelfs een eigen fansite. En dan wordt ie mij een beetje te gewild. Te gewoontjes.

Maar wat een goede reclameactie van Zeeman! Doel: de nieuwe website promoten. Binnen vier dagen werden er 8.000 exemplaren van verkocht. Ze waren even niet meer leverbaar. Het textielbedrijf bracht snel nieuwe op de markt, maar nu zijn alweer de meeste maten uitverkocht.

Bijzonder, want in de geschiedenis van Zeeman zullen niet veel producten zijn geweest waar mensen en masse in wilden lopen en fansites voor oprichtten. Of ken jij wel goede voorbeelden? Bijzonder is ook dat deze onderbroek bij verschillende groepen populair is: hij is typisch Zeeman, want goedkoop  (je betaalt alleen verzendkosten à 3,90 euro), en hij is camp. Heel lelijk eigenlijk, in knalgeel, maar wel stoer dat de Zeeman zo opzichtig z’n merk uitdraagt.  Net als Dirk deed met de tassen.

De winkelketen maakte het ondergoed uit protest tegen de alomtegenwoordige belangstelling voor ‘overdreven dure merken’. Het is dus een stunt.   lees verder›

Waar zijn we aan begonnen? Gistermiddag besloten Ernst-Jan en ik voor een week geen diensten van Google te gebruiken, als experiment om te zien in welke mate we van het Amerikaanse internetbedrijf afhankelijk zijn. Titia Ketelaar, chef van nrc.next, vond het een goed idee maar wilde dan wel dat het Google-moratorium meteen inging. Zoals Ernst-Jan al schreef: slik.

Terug bij mijn computer heb ik meteen internetbrowser Google Chrome moeten uitzetten en heb ik mijn Gmail-afwezigheidsassistent ingesteld. Ik gebruik twee e-mailadressen voor persoonlijke post: één van Google en één ouder adres van Hotmail (de verhouding is denk ik 65-35). Wat dat betreft ben ik niet meteen onbereikbaar. Wel zit ik met het probleem dat ik mensen die ik in de afgelopen paar jaar heb ontmoet, deze week niet kan e-mailen.

lees verder›

Aaf Brandt Corstius gaat nrc.next verlaten. In april krijgt ze een column op de achterpagina van de Volkskrant. Aaf gaat weg omdat ze het schrijven voor de Volkskrant ziet als een nieuwe stap met een andere doelgroep. Dit hangt samen, zoals ze ons uitlegde, met dat ze nu iemand anders is dan vier jaar geleden, een moeder met een baby.

Aaf was, toen nrc.next op 15 maart 2006 werd opgericht, de eerste vrouw met een dagelijkse column in een landelijke krant. Ze schreef met zelfspot over de worstelingen van een dertiger in de grote stad. lees verder›

Op de stoep voor paleis Noordeinde had Wouter Bos niets te zeggen. Maar nog voor hij zijn auto instapte zei de PvdA-leider dat zijn partij niet in één regering met de PVV wil. Bos voegde daar direct aan toe dat het demissionair premier Jan Peter Balkenende zou sieren als hij datzelfde zou doen.  En daarmee gaf hij op de parkeerplaats van het paleis de officieuze aftrap van de landelijke verkiezingscampagne.

CDA-fractievoorzitter Pieter van Geel pareerde Bos’ aanval door te zeggen dat het “heel onverstandig is om elkaar bij voorbaat uit te sluiten”. Het CDA sluit niemand uit, aldus Van Geel. “Wij willen geen cordon sanitaire. Dat past niet in een democratie.” PVV-leider Geert Wilders noemde het ook ondemocratisch en zelfs een belediging van de kiezer.

Is het niet juist duidelijk om een dergelijk standpunt op te nemen in het partijprogramma? Sommige standpunten van de PVV zijn zo scherp dat kiezers die júíst niet op de PVV stemmen zich bekocht zullen voelen als hun partij uiteindelijk samen met de PVV gaat regeren. Die stemmen probeert de PvdA hiermee te winnen, natuurlijk.

Is dat hun goed recht? Of is het ondemocratisch als een partij van te voren uitsluit dat ze met een ander zal samenwerken, ook al vertegenwoordigen ze misschien samen een meerderheid van de bevolking?

Zo werkt de democratie nu eenmaal, zou je kunnen zeggen. Of vind je het, net als PvdA-staatssecretaris Timmermans, helemaal niet ondemocratisch om met ‘democratische middelen’ te proberen te voorkomen dat bepaalde denkbeelden invloed krijgen op de regering?