Zondag gaan homo’s naar de mis in Den Bosch
Want ze willen welkom zijn. Waar kan dat?
Homo’s en solidaire hetero’s gaan zondag naar de mis in de Sint-Janskathedraal in Den Bosch. Ze willen een hostie van bisschop Hurkmans. Waarom? Tijdens de carnavalsmis, twee weken geleden, wilde pastoor Luc Buyens van het Brabantse Reusel niet de hostie uit reiken aan de plaatselijke Prins Carnaval, die met zijn vriend samenwoont. Gijs Vermeulen, Prins Carnaval, had dat zo’n beetje ter kennisgeving aangenomen, maar de weigering werd opgepikt door homobelangenverenigingen COC en Embrace Pink.
Een groep homo’s bezocht een week later weer de mis van pastoor Buyens, maar die blies toen de Heilige Communie helemaal af. Hij stuurde ook de ‘gewone’ gelovigen naar huis. En nu zijn homo’s opgeroepen om zondag naar de bisschop in Den Bosch te gaan.
Gijs Vermeulen, de ‘homoprins’, vindt het jammer dat het zo is gegaan, zei hij in nrc.next. “Ik ben geen relnicht, hoor. Boegbeeld zijn is absoluut niets voor mij.” Maar hij vindt de discussie wel goed.
Wat hem stoort, zegt hij, is dat er geen eenheid van beleid is. “Andere zogenaamde zondaars – die ik geen zondaars noem, hoor! – blijven buiten schot. Als de kerk consequent zou zijn, kan bijna niemand ter communie.” Hij heeft “gemengde gevoelens” over de actie in Den Bosch. Maar hij wil niet anders worden behandeld dan anderen.
Het ligt voor de hand om te zeggen: als je homo bent, dan stap je toch gewoon uit de kerk waar je niet welkom bent. Maar wat zijn de redenen om toch te blijven? Ben jij homo én gelovig, of ken je gelovige homo’s? Zijn er betere verhalen? Ken je kerken waar homo’s welkom zijn? Hoe werkt dat dan?
Ik durf er als gelovige lesbienne wel wat te zeggen, hoewel niet katholiek.
Mijn protestantse kerk heb ik uitgekozen op een algehele visie op het leven die past bij hoe ik geloof, hoe ik denk dat de bijbel bedoeld is. Die visie gaat van de vraag of je Genesis letterlijk moet nemen (ik denk van niet) tot of de spijsweten nog voor ons gelden (ook niet, denk ik) tot welke overwegingen ik maak bij het stemmen tot hoe ik omga met anderen. Die visie van mijn kerk op het leven spreekt me aan.
Maar zoals je je bij een politieke partij ook vaak niet in alle punten kunt vinden, heb je ook wel eens een verschil van mening met de leer van je kerk over zaken. In mijn geval is dat over het al dan niet praktiseren van mijn romantische en seksuele gevoelens. Concreet betekent dat in mijn geval dat ik niet in de kerkenraad ( = het bestuur van een kerk) mag. Daarnaast ben ik niet opgegroeid in deze kerk en toen ik toe trad tot deze kerk is hier altijd duidelijk over gecommuniceerd. Dat is voor mij wel erg belangrijk geweest, ik heb daarin ook een wel overwogen keuze gemaakt.
Dus in antwoord op jullie vraag waarom ik blijf: omdat deze kerk ondanks alles toch het best bij me past en omdat ik na een aantal jaar ook best gehecht ben geraakt aan de mensen in mijn kerk. Van anderen weet ik dat ze ook wel blijven omdat ze geloven dat een bepaalde kerk de ware kerk is, ondanks hun bedenkinen over dit punt. Zeker bij katholieken, die zich niet zo snel afsplitsen, zou dat nog wel eens een rol kunnen spelen.
Overigens zijn er zeker protestantse kerken waar homo’s welkom zijn. Dit zijn vaak vrijzinnigere kerken waar de bijbel niet als een recepten- of geschiedenisboek wordt gelezen, maar wordt gezien als de verhalen van mensen die iets van het goddelijke hebben ervaren. Of kerken waar men vindt dat de bijbelteksten die mensen over homoseksualiteit vinden gaan over ontrouw of afgoderij gaan. Bij de katholieken weet ik niet precies hoe dit zit, maar ik weet, van kenissen, dat er zeker katholieke gemeentes zijn waar homo’s welkom zijn.
@redactie: Als jullie echt meer willen weten, weet ik nog wel een wetenschapper die naar deze thematiek onderzoek heeft gedaan. Als jullie interesse hebben, moeten jullie maar even mailen.