Comments on: De zoektocht naar de mannenrok, deel 1

By: Rinus

Rinus — Sun, 09 Oct 2011 22:06:33 +0000

Ik ben nog steeds redelijk fanatiek hardloper en ik zie dat de hardlooprokjes steeds meer het loopveld van de dames gaat bepalen. Niet onbelangrijk, het ziet er leuk uit, zo’n dame in een rokje en het schijnt ook lekker te lopen. Ze zijn, anders dan een tennisrokje, voorzien van een korte of langere tight die aan het rokje vastzit.
Over een paar weken doe ik mee met een loop midden in de nacht. De deelnemers worden uitgedaagd het ludieke hierin gestalte te geven door eventueel met iets afwijkends of geks mee te lopen. Dit bracht mij op het idee een hardlooprokje aan te schaffen en daarmee aan die loop mee te gaan doen. Uiteraard zou ik mezelf niet zijn geweest het rokje al uit te proberen met trainingsrondjes die ik voor mezelf uitzet.
En inderdaad, ze lopen lekker. In tegenstelling tot hardlooptights of broekjes knelt het niet af. Ik heb er dan een met een korte tight die aan de buitenkant niet zichtbaar is. Uiteraard was ik wel benieuwd naar eventuele reacties die zouden kunnen komen, maar daar heb ik er niet een van ontvangen daar ik de indruk heb dat het hardlopend niet eens opviel dat ik een rokje droeg. Ik ga me natuurlijk die nacht wel vertonen en aan de start staan met het rokje aan. Ik kan me dan verschuilen onder die ludieke uitnodiging van afwijkend kleden maar ben toch benieuwd welke reacties zullen volgen.

By: Don

Don — Fri, 04 Feb 2011 20:45:46 +0000

Een naar mijn idee op een kilt lijkende jeansrok.

http://www.wehkamp.nl/damesmod.....1A_236766/

Stoer en lang genoeg voor een man denk ik en zeker betaalbaar.

By: Don

Don — Thu, 03 Feb 2011 20:36:01 +0000

We ontketenen nog een ware revolutie, ik woon ook in de buurt van maastricht.

By: Don

Don — Thu, 03 Feb 2011 20:33:47 +0000

Als het de ware is dan doet ze dat. En zeg nou eerlijk, een man in een rok kan ook sexy zijn voor een vrouw.

By: Dreeke

Dreeke — Thu, 03 Feb 2011 18:59:11 +0000

Dat moet ik onthouden! Ik ben geboren en getogen in Maastricht en woon al geruime tijd in de omgeving van Luik. Dat opent perspectieven voor als het warmer wordt ;)

By: Paul Tieman

Paul Tieman — Thu, 03 Feb 2011 08:37:50 +0000

De reactie van vrouwen -niet alleen mijn echtgenote- op de creatieve vrijheid die zichtbaar is in mijn kleding is vrijwel altijd spontaan èn positief. Buiten Zuid-Limburg merk ik wel dat het zichzelf zo vooruitstrevend vindende Nederland een buitengewoon bekrompen samenleving kan zijn. Ik word er meer ‘bekeken’ en bovendien op een minder opbouwende manier. In Maastricht en steden in de regio waar ik vaak kom zoals Aken, Luik, Luxemburg, Keulen, Antwerpen of Brussel beschouwt geen mens me als ‘vreemd’ omdat ik creaties draag die een beetje anders zijn dan gangbaar is voor mannen. In de rest van België en Frankrijk ontmoet ik ook alleen positieve reacties. Het is ook opvallend dat de meeste makers van mijn kleding uit Frankrijk komen…

By: Dreeke

Dreeke — Wed, 02 Feb 2011 18:39:24 +0000

Ik ben ook getrouwd en had mijn zelfgemaakte rokje gewoon een keertje aan gedaan om haar te laten zien. De eerste reactie was dat ze het knap vond dat ik dat me dat zo goed gelukt was en dat het me goed stond. Daarna heeft ze mij geholpen om een rokje in een winkel te kopen. Ik heb dus erg veel geluk met mijn vrouwtje.

By: Rinus

Rinus — Wed, 02 Feb 2011 18:32:39 +0000

Dat heb je mooi gezegd, Paul. Ja, niets ten nadele van je maar bv kunstenaars zoals jij worden er niet zo op aangekeken en kan ik me voorstellen dat je opgaat in het normale straatbeeld. Ze zullen je hooguit kennen als die man die weleens een rok aan heeft en weten wat je beroep is. Het helpt je zeker verder. Heerlijk toch? Dank voor je reactie en tot ziens in het mooie Maastricht. Als ik een bepaalde kant uitloop kom ik al vrij snel de Noordzee tegen.

By: Rinus

Rinus — Wed, 02 Feb 2011 18:25:29 +0000

Dank voor je reactie Don. Er is ergens een ommekeer geweest, gelijk aan dat van de vrouw die de vorige eeuw jaren 60 broeken gingen dragen. Ja, en toen zag je zo’n vrouw zeker in het begin als een vermannelijkt wijf of iets dergelijks. Kijk nu, helemaal een normaal straatbeeld. Leuk dat je vriendin je een zetje gaf door je uit te dagen een kilt te gaan dragen. Dat maakt een eventuele drempel lager of die drempel is er niet meer. Dat heeft ook gemaakt dat ik los ben. Ik heb een tijd tussen 2 huwelijken ingezeten. In mijn singleperiode gingen de rokjes me boeien, maar boeien om ze zelf te gaan dragen. Dat bleef beperkt tot in huis en de momenten dat ik wist dat ik niemand kon verwachten. Toen leerde ik mijn huidige vrouw kennen, met het idee dat het met de rokjes afgelopen zou zijn, maar ik had eraan geproefd, dat was me al heel wat waard. Mijn vrouw (toen nog vriendin)vertelde me dat ze op de weg een man in een rok had gezien, dat al voor de 2e keer. Ze wist niets van mijn voorliefde hierin, maar ik reageerde terug met de opmerking dat ik, zeker in de zomer, ook wel een rokje zou willen dragen. Het lijkt me erg lekker, zei ik. “Dan doe je dat toch”, zei ze. Mijn oren klapperden. Ze vind dat je moet dragen waarin je je lekker en gelukkig voelt. Op deze manier was de beer natuurlijk los. Op dat moment had ik geen rokjes meer, maar kocht er een en liet deze zien. “Leuk”, zei ze. Dus ja, hier in huis heeft de vrouw niet zozeer de broek aan, maar de man de rok. Leuke ervaring he?
Verder maar weer wachten op de eerste lentedagen, want het liefst draag ik ze zonder beenverwarming natuurlijk.

By: Paul Tieman

Paul Tieman — Wed, 02 Feb 2011 15:03:36 +0000

Naar mijn idee valt die ommekeer samen met de Franse en, in Engeland, de ‘industriële revolutie’. Vanaf ongeveer 1800 wordt mannenkleding steeds kleurlozer en eenvormiger. Voor die tijd waren bijvoorbeeld zijden kousen in felle kleuren, kanten kragen, hakken, borduursels en dergelijke zaken heel gangbaar voor het welvarende deel van de mannelijke bevolking in West-Europa.

Voor wat betreft die acceptatie: ik denk dat mannen zich niet druk moeten maken of ze al dan niet een rok dragen, maar om het dragen van een kledingstuk dat is ontworpen voor een mannelijke drager. Ik denk ook dat dat de reden is waarom mijn omgeving het in mijn geboorte-, woon- en werkstad Maastricht het heel normaal vindt dat ik regelmatig een rok draag. Het is immers mannenkleding. Maar, eerlijk is eerlijk, het helpt ook vast dat ik een beeldend kunstenaar ben. Die beroepsgroep heeft van nature veel vrijheid om zich naar eigen ideeën te kleden. Bovendien ben ik getrouwd met een echtgenote die zelf een hekel heeft aan saaiheid…