Archief van berichten op 4 maart 2010

Geen geschreeuw meer tijdens lijsttrekkersdebatten. Agnes Kant treedt af als lijsttrekker. Dat meldt ze op de website van de SP.

Foto Roel Rozenburg

Foto Roel Rozenburg


Directe aanleiding is het zetelverlies met de gemeenteraadsverkiezingen. ,,Vol overtuiging en vol overgave nam ik bijna twee jaar geleden het fractievoorzitterschap over van Jan Marijnissen. Dat dit niet makkelijk zou zijn, wist ik”, aldus Kant. Nu gaat ze de boeken in als de lijsttrekker die het nooit lukte de Grote Marijnissen goed op te volgen. Komt hij nu misschien terug? Nog een keertje? Voor 9 juni. Marijnissen gaf gisteravond aan vertrouwen te hebben in Kant en geen aspiraties te hebben voor een lijsttrekkerschap. Meer speculaties op Twitter. Meer nieuws zo op nrc.nl.

We kennen de papieren bordjes en de plastic wegwerpbekers. Maar wat gewoon is, kan ook design zijn. In deze rubriek Herbruiksels lees je over bijzondere gadgets en creatieve ontwerpen die gemaakt zijn van heel gewone dingen. Vandaag: vijf keer creatief met dia’s.

1. Jacki Vance-Kuss, alias Yarn Zombie, houdt van weven, breien en knutselen. Ze maakte dit gordijn van Kodak-dia’s uit de jaren vijftig en zestig uit Kansas City. Haar man Travis maakte gaatjes in de dia’s, waarna Jacki ze met aluminium ringen aan elkaar bevestigde.  

Gordijn van dia's

Gordijn van dia's


lees verder

Still uit film

Still uit film

De Amerikaanse filmmaker Rob Carter toert momenteel door de Verenigde Staten om zijn bijzondere film Metropolis (2008) te laten zien. Het gaat over de ontwikkeling van Charlotte, de grootste stad in de staat North Carolina. Het is daar prettig toeven, aldus CNNMoney. Er is weinig criminaliteit en de sportclubs doen het goed.

Door middel van de stop motion-techniek toont Carter vanuit de lucht hoe een goudmijndorpje vanaf 1755 uitgroeit tot een metropool. Hij laat de invloeden zien van religie, bijzondere architectuur en de bankensector. Laatstgenoemde deed het goed in Charlotte (na New York de grootste bankenstad), protserige gebouwen getuigen daarvan. De laatste paar minuten van de film neemt de fantasie van Carter het over. lees verder

De Amerikaanse band OK Go maakt leuke niets aan-de-hand-muziek. Fijne dansbare rocknummers. Maar de band is vooral bekend door een geweldige videoclip. Loopbanden, weet u nog? Het viertal sprong en danste op de fitness-apparaten en scoorde daar een enorme viral hit mee. Een miljoen views in zes dagen, aldus Wikipedia. Nu zijn ze terug met een clip, This Too Shall Pass, die wederom in één take gefilmd lijkt. Dit keer met maar één apparaat. Maar wat voor één. Een enorme en kunstzinnige Rube Goldberg-machine. Zo’n installatie die telkens een nieuw object in beweging zet. Een pingpong-balletje lanceert een bowlingbal, dat idee. Maanden deden ze er over, ergens in een loods in Los Angeles. Technologietijdschrift Fast Company heeft de making-of.
YouTube Preview Image
De Mythbusters van Discovery Channel maakten ooit ook zo’n Rube Goldberg-machine. lees verder

Elke donderdag laten we je trailers zien van films die NRC-recensenten bespreken. Klik op hun oordeel om de recensie te lezen of vergaap je aan de over-the-top trailers. Allebei mag natuurlijk ook.

Invictus

YouTube Preview Image
Regie: Clint Eastwood. Met: Morgan Freeman, Matt Damon. In: 27 bioscopen.
Vier ballen van Peter de Bruijn lees verder

Ype Driessen en Willem Stam zijn fotostripmaker en collagekunstenaar. Voor nrc.next maken zij elke week een klikstrip over de actualiteit. Elke maandag t/m donderdag publiceren zij op hun eigen website een autobiografische fotostrip. Op televisie (Triana, NPS) spelen ze momenteel De Schelmenjaren van Woutertje en JP.

This movie requires Flash Player 9

watercooler Zo, de PVV heeft een grote winst geboekt, en nu?De PVV is de grootste partij in Almere. En de tweede in Den Haag. In die laatste stad wil lijsttrekker Sietse Fritsma de politiek „helemaal gek” maken. En partijleider Geert Wilders sprak alvast de verwachting uit dat zijn partij de grootste wordt bij de Tweede Kamerverkiezingen op 9 juni. Tegenstanders hebben gemengde gevoelens, zo blijkt uit reacties op Twitter en in de media. Die zijn grofweg op te delen in twee soorten. 1, ‘eng’. 2, ‘laat de PVV maar verantwoordelijkheid nemen’. Femke Halsema vindt bijvoorbeeld dat de PVV als grootste partij van Almere de stad moet gaan besturen, „al maak ik me grote zorgen over de gevolgen hiervan voor de bewoners van de stad”. lees verder

Paulien CornelisseOprah doet het vaak. Dat ze ineens een heel erg duidelijk statement maakt, langzaam pratend, liefst met het woord ‘I’ erin. „I want you all to read this book and discuss it.” Elk woord krijgt evenveel nadruk. Het klinkt alsof Oprahs leven ervan afhangt.

Dit soort zinnen wordt niet alleen door Oprah uitgesproken. Iedereen in Amerika bedient zich ervan. Misschien doen ze collectief Oprah na (dat is een mogelijkheid), of misschien bestond het al vóór Oprah. Als je een winkel binnenkomt, zegt de kassamedewerker bijvoorbeeld: „I need you to leave your bag here behind the counter.”

Of, toen ik sokken kocht en zei dat ik er geen tasje bij hoefde: „I support that decision.”

Soms doen de Amerikanen er ook een heel indringende blik bij, en slaan ze zó’n intense toon aan dat het lijkt alsof ze je stap voor stap gaan helpen bij het onschadelijk maken van een landmijn waar je per ongeluk op bent gestapt. Terwijl ze dan uiteindelijk iets futiels zeggen als: „I need you to spell your name for me.”

Eerst dacht ik dat het kwam omdat ik een buitenlander ben, zoals je in Nederland ook weleens een welwillend persoon tegen iemand met een hoofddoek hoort zeggen: „WILT U DAAR EEN PLASTIC ZAKJE BIJ? ZAKJE? ERBIJ? IK ERBIJ DOEN?” Ook als de behoofddoekte prima Nederlands verstaat.

Maar hier in Amerika is het toch anders, want ze maken de ultra-indringende statements ook onderling. Voor Nederlanders een beetje vreemd, dat commanderende en toch behoeftige „I need you to …” In Nederland zijn we toch meer van: „U mag hier even tekenen.”

Ik zie het ook nog niet zo snel gebeuren dat Nederlanders gaan zeggen: „Het is voor mij noodzakelijk dat u hier tekent.”

Gelukkig moeten de Amerikanen van zichzelf na zo’n serieus moment altijd compenseren, en gaan ze je stralend en uitvoerig bedanken voor het opvolgen van hun bevel.

paulien cornelisse