Iedereen een spuugkit

Als je spuugt naar de conducteur wordt je DNA opgeslagen

Het is vaak het laatste dat ze doen voordat ze de benen nemen: de NS-medewerker trakteren op een fluim in het gezicht. En zelden worden die lastige reizigers opgepakt.

Een paar handschoenen, een wattenstaafje en een plastic buisje moeten daar verandering in brengen. Samen vormen deze onderdelen de zogeheten ‘spuugkit’. Hiermee kan het personeel direct een monster van het speeksel nemen. Met het verkregen DNA-materiaal kan de spuger worden opgespoord en berecht. Als er geen match wordt gevonden, wordt het DNA-profiel opgeslagen in een databank zodat de dader later alsnog kan worden vervolgd.

Volgens de NS is 38 procent van spoorwegpersoneel dat in aanraking komt met klanten wel eens bespuugd. Er worden tussen de 200 en 250 spuugincidenten per jaar gemeld. En dus lopen - bij wijze van proef – sinds afgelopen najaar zo’n 600 medewekers van de het service- en veiligheidsteam met een steriel setje door de trein.

Maar is het geen buitenproportionele maatregel: jouw DNA afnemen en opslaan in een databank omdat je gespuugd hebt?

Nee hoor, hier is niets geks aan de hand. Het verzamelen van het DNA-materiaal mag iedereen, het is immers vrijwillig afgestaan. Het enige dat je daarmee doet, is het veilig stellen van sporenmateriaal.

Of het gebruikt mag worden om iemand veroordeeld te krijgen, of mag worden opgeslagen is een andere zaak. Maar ook dat mag in dit geval, laat hoogleraar strafrecht Theo de Roos van de Universiteit van Tilburg weten. Het wetboek van strafvordering zegt dat het bespugen van iemand een vorm van ‘eenvoudige mishandeling’ is. En dus mag DNA gebruikt worden als bewijs en worden opgeslagen.

Is dat belachelijk? Vind je het een inbreuk van je privacy als je DNA direct wordt opgeslagen als je gespuugd hebt?

Of moet dat soort wangedrag eens een keer hard worden aangepakt? Moet niet eigenlijk iedereen zo’n fluimkitje bij zich hebben?

• databank
• dna
• ns
• spugen
• spuugkit
• wetboek van strafvordering