Die Gerda hè? Wat staat daar nu eigenlijk in?
Veel glamour valt in het blad niet te ontdekken
Vandaag is het Kamerdebat (hier live te volgen) over de glossy Gerda, die morgen wordt ingestoken in Libelle en Margriet. Er is al veel over gezegd. Het blad zou te duur zijn én een propagandablaadje voor het CDA, nu Gerda Verburg demissionair minister is. Maar is dat wel zo? Wat staat er nu eigenlijk echt in?
Het blad is nog niet in de winkel te koop, maar wel al online in pdf te zien. En zo lezen we de editorial van Verburg, waarin ze probeert om landbouw glamour te geven.
‘Maar liefst 70% landbouwgrond en 13% natuur. Landschap waar je kunt fietsen, wandelen – of hardlopen, zoals ik doe – en waarin kinderen kunnen rondstruinen. Hoe glamoureus is dat?’
Dat valt wel mee, zo blijkt. Veel glamour valt er in Gerda niet te ontdekken. En waar persoonlijkheidsglossy’s als Maarten en Linda humor als stijlmiddel gebruiken, valt er in Gerda weinig te lachen. Alles is degelijk, en alles is duurzaam, dat wel. De ‘boeren van 2010′ worden geïnterviewd: de een is biologisch-dynamisch, de ander heeft natuurlijk een B&B en theeschenkerij naast haar melkveebedrijf. Visser Chiel Govers heeft ‘dankzij zijn moderne, duurzame bedrijfsvoering ook nog tijd voor zijn pasgeboren dochter Evi’. En Gerda zelf breekt een lans voor ‘anders’ boodschappen doen.
Waar de 400.000 euro in is gaan zitten, is niet precies duidelijk. In het strikken van de Bekende Nederlanders die het blad onvermijdelijk bevat kan het niet zijn: actrice Marian Mudder en Wim Petter (beter bekend als Boer Wim van Boer zoekt Vrouw) mogen hun favoriete natuur tonen. Misschien dat schrijfster Francine Oomen nog een aardig honorarium heeft gekregen, voor haar stuk ‘Hoe overleef ik (zonder) de natuur’, over pubers die altijd binnen zitten. Daarin krijgen de Libelle- en Margrietlezers ‘survivaltips’ om kinderen naar buiten te krijgen. Tip 1: neem een hond. Tip 5: Geef het goede voorbeeld.
Het verhoudingsgewijs meest controversiële artikel is een serie interviewtjes over de Q-koorts. Een patiënte komt aan het woord, en mag (licht) kritisch zijn. ‘De aandacht voor de Mexicaanse griep overschaduwde de ziekte’, vertelt Jacqueline van den Bos, die de ziekte nu 10 maanden heeft. ‘Pas nu groeit de zorg en aandacht. Dat steekt, in mijn ogen reageert de overheid reactief’.
Behalve Jacqueline doet ook een geitenhouder haar verhaal. En een bisschop, zodat het geloof in de personalityglossy toch nog om de hoek komt kijken. Bisschop Hurkmans brengt de relativerende noot: ‘Vergelijk je tranen niet met die van een ander. En laat je niet afleiden door de schuldvraag’.



