De een wil meer tijd besteden aan zijn drie kinderen, de ander wil wellicht een gezin gaan stichten.
Is dit tekenend voor de politiek van 2010? Zegt het iets over de zware last die de politicus op zijn schouders voelt? Of zijn dit mooie voorbeelden van emancipatie, waarbij mannen zonder omhaal van woorden kunnen kiezen voor hun privé-leven, en daarvoor nog applaus ontvangen ook?
En hoe zit het met het privéleven van Job Cohen, de hoogstwaarschijnlijke opvolger van Bos? In 2003 was de Amsterdamse burgemeester heel even kandidaat-premier, omdat Bos toen aangaf geen kandidaat te zijn voor het premierschap.
Maar wat kiest Cohen nu? In 1998 trad hij voor de tweede maal aan als staatssecretaris in een Paars kabinet. Drie jaar daarna legde hij die functie alweer neer, omdat hij zijn werk niet kon combineren met de zorg voor zijn ernstig zieke vrouw. Wat doet hij nu?










ik weet gewoon zeker dat als Femke Halsema vandaag had aangekondigd dat ze meer tijd aan het gezin wilde besteden, er hele andere reacties waren gevolgd. meer in de trant van ‘zie je nou wel, vrouwen kunnen dat niet combineren’ en dan waren er heftige discussies ontstaan over feminisme etc… terwijl nu iedereen toch een beetje iets heeft van: ‘goh wat nobel van ze’.
elsbeth op 12 March 2010 om 11:43