Vrouwen verdienen gemiddeld minder, is dat erg?

Ja, zegt Femke Halsema. Nee, zegt nrc.next-columnist Rosanne Hertzberger

Feministische solidariteit?

Feministische solidariteit?

Is het tijd voor nieuwe feministische solidariteit? Ja, zegt Femke Halsema, want onder vrouwen bestaat de meeste armoede. Nee, schrijft nrc.next-columnist Rosanne Hertzberger, want vrouwen kiezen zelf wel of ze fulltime werken. Op de opiniepagina van vandaag staan ze tegenover elkaar. ,,Ik krijg er nu al veel reacties op binnen”, zegt opinieredacteur Mark Beunderman via Skype. Tijd om de discussie op dit blog een podium te geven.

Armoede en kansarmoede concentreren zich onder vrouwen, zegt Halsema. ,,Van de 10 procent hoogste inkomens in Nederland is 85 procent man. De laagste inkomensgroepen in Nederland bestaan voor tweederde uit vrouwen. Rijke mensen zijn veelal man en – helaas is het omgekeerde ook waar – arme mensen zijn vaker vrouw.” Nu zeggen sommige mensen het in werkelijkheid wel meevalt met de armoede onder vrouwen, want de man brengt een groter inkomen in. Dat is niet aanvaardbaar voor Halsema, om twee redenen.

  1. Eén op de drie huwelijken strandt. Dat betekent een forse daling van het inkomen voor de minder verdienende vrouw.
  2. Het zijn vooral de vrouwen met lage opleidingen en nauwelijks werkervaring die geen inkomen hebben, of een heel laag inkomen. Zij hebben vaak slechte toegang tot de arbeidsmarkt.

,,Het gemak waarmee de financiële afhankelijkheid van vrouwen wordt gebombardeerd tot een vrije keuze waarmee anderen zich niet hebben te bemoeien is een vorm van elitair luxe-denken. Voor te veel vrouwen in Nederland, autochtoon én allochtoon, gaat het wel om een gedwongen keuze die het gevolg is van slechte opleidingen, een gebrek aan kansen en ouderwetse rolpatronen”, schrijft Halsema. Voor haar is het ‘onverteerbaar dat we wegkijken bij hun achterstand’. Tijd voor een nieuwe feministische solidariteit dus.

Het is wel goed zo, schrijft Hertzberger. Feministen hebben dapper gevochten voor onze rechten, verder moeten we niet gaan. ,,Ik wil niet dat de Staat zich gaat bezighouden met wie er stofzuigt, wie er voor de kinderen zorgt, wie minder gaat werken. Ik vind dat een zaak van het gezin zelf. Pas als vrouwen onderdrukt of gediscrimineerd worden is er reden om in te grijpen”, aldus Hertzberger.

Dat vrouwen minder verdienen, ligt volgens haar niet aan een glazen plafond. ,,Vrouwen zijn bijvoorbeeld risico-averser dan mannen en beginnen daarom minder snel een onderneming. Vrouwen werken vaker in de zorg en in het onderwijs en dan meestal nog in deeltijdbanen. En daar word je niet snel rijk van.” Ze besluit: ,,Als al die decennia van gelijkheid geen gelijke verdeling van armoede en rijkdom tussen mannen en vrouwen oplevert, dan is dat misschien het resultaat van de vrijheid van de vrouw, het resultaat van hoe de vrouw haar leven wenst in te richten. Die vrijheid hebben wij te respecteren.”

Wat vind jij?

10 reacties op "Vrouwen verdienen gemiddeld minder, is dat erg?"rss-icon

Ik snap eigenlijk niet zo goed waarom laagopgeide vrouwen minder werken; vaak zijn laagopgeleide vrouwen met laagopgeleide mannen getrouwd. Als je als man niet zo veel verdient is het toch juist alleen maar fijn als je vrouw ook werkt? Het lijkt me ook in het belang van de man dan dat de vrouw werkt. Waarom is dat dan niet zo?

Antwoord

Hertzberger: Dat vrouwen minder verdienen, ligt volgens haar niet aan een glazen plafond. ,,Vrouwen zijn bijvoorbeeld risico-averser dan mannen en beginnen daarom minder snel een onderneming. Vrouwen werken vaker in de zorg en in het onderwijs en dan meestal nog in deeltijdbanen. En daar word je niet snel rijk van.” 
 
Maar is het niet zo dat vrouwen ook minder betaald krijgen dan mannen voor dezelfde functies?

Antwoord

De discussie tussen Femke Halsema en Rosanne Hertzberger is een kenmerkend voorbeeld van hoe vrouwen elkaar bestrijden en waardoor we het als bevolkingsgroep nooit echt zullen gaan redden. Ze hebben m.i. allebei gelijk maar missen net de essentie. 
Wij (vrouwen) hebben zoals nu het recht op een vrije keuze om betaald werk te verrichten of om dat niet te doen (Rosanne). In die zin zijn we geëmancipeerd. Maar tegelijkertijd lopen we gemiddeld ver achter als het op geld aankomt. In die zin hebben we nog niet genoeg bereikt (Femke). 
Waar beiden aan voorbij gaan is echter dat het werk dat veel vrouwen doen (schoonmaken, zorg, kinderopvang, onderwijs) zwaar wordt onderbetaald. Volgens Femke komt dit door het lage opleidingsniveau. Naar mijn idee komt dit door een te lage beloning van de traditionele vrouwenberoepen. In die zin is emancipatie nog ver te zoeken. De ware emancipatie is pas bereikt als iedereen voldoende kan verdienen met het werk van haar vrije keuze. Waar kies je voor : je kind naar de opvang brengen om je af te beulen in de zorgverlening voor weinig geld? Of met net iets minder geld zelf voor je kinderen zorgen? Die keuze is toch gauw gemaakt? 
Lieve Femke en Rosanne, laten we elkaar niet bestrijden totdat alle vrouwenberoepen (inclusief het moederschap) normaal betaald worden. Laten we samenwerken voor een hogere waardering van het werk dat vrouwen doen. De (dreigende) tekorten aan personeel in deze braches zouden daarmee wellicht ook om te buigen zijn.

Antwoord

Volgens mij moet het hier niet over feminisme gaan, maar over emancipatie, en wel emancipatie van de lagere klassen.  
 
Hertzberger zegt nogal makkelijk dat vrouwen in NL vrij zijn om carrière te maken en geld te verdienen, vrij om onderwijs te volgen en kinderen te krijgen. Maar er is geen volledige keuzevrijheid: al vanaf de basisschool krijgen kinderen van lager opgeleide of allochtone ouders een lager schooladvies, van huis uit worden ze minder aangemoedigd om te studeren en ja, dit zijn dus de groepen die wel struikelen over te hoge studiekosten. ALs je als vrouw minder verdient dan als man, dan is het binnen een huwelijk van twee gelijk opgeleiden al snel duidelijk wie er voor het brood op de plank zorgt. En zijn we in NL vrij om kinderen te krijgen? Nee, hoger opgeleiden stellen de keuze juist uit en zijn er soms te laat mee omdat ‘het niet kan’ vanwege carrière of gewoon omdat niemand anders het doet. Let wel: Femke Halsema heeft het terecht over het risico van armoede onder bepaalde groepen vrouwen, Hertzberger heeft het eigenlijk over de hoger opgeleide vrouw, ja die is wel geëmancipeerd. Maar hoe word je een hoger opgeleide, goed verdienende vrouw als je ouders vinden dat de kappersschool ook wel goed is? Als je man vindt dat een baantje bij de supermarkt al heel erg ambitieus is? Er zijn heel veel vrouwen die drie dagen per week werken omdat ze het belangrijk vinden, voor hun financiële zelfstandigheid, maar die zo weinig verdienen dat ze er maar net de kinderopvang mee kunnen betalen. Een beetje meer respect verdienen deze werkende moeders wel, en de vaders ook. En hun kinderen verdienen de kans om verder te komen in het leven, om ambitieus te zijn. Daar moet de emancipatie zich op richten: gelijke kansen voor jongens en meisjes, voor autochtonen en allochtonen, voor kinderen met rijke of arme ouders.

Antwoord

Ik ben het volstrekt niet eens met Hertzberger. Zelf ervaar ik, hoogopgeleide full time werkende vreouw, het aan den lijve dan mijn voorganger, een man, beter betaald kreeg inclusief leaseauto, terwijl we ondertussen een fusie verder zijn en mijn team + verantwoordelijkheden gegroeid is. Rara? Gelukkig begint het mannenbolwerk binnen de sector (publieke sector) waar ik werk wat af te brokkelen, maar voor mij is het klip en klaar dat het feit dat ik minder verdien niks te maken heeft met vrije keuze. Gunnen en mannen onder elkaar, daar heb je als vrouw nog vaker last van dan je lief is. 
Maar goed, ik heb vervolgens 2 keuzes: daarover gaan zeuren of schouders eronder en daarheen waar ik wel gewaardeerd wordt om wat ik doe. En dat laatste ga ik dan ook doen. Dus wat dat betreft is er inderdaad keuzevrijheid, maar het gegeven dat mijn voorganger anders beloond werd dan ik is natuurlijk van de zotte!

Antwoord

Oké oké… Het is inderdaad waar dat er een complot is, wij -mannen- hebben onderling afgesproken dat jullie -vrouwen- minder mogen verdienen dan wij.  
Wat specifieker: onze afspraak is dat van de 10 procent hoogste inkomens in Nederland 85 procent man moet zijn.  
 
En tja, daar bent u slachtoffer van, helaas. We gebruiken smoezen als ‘werkervaring’ (doet het altijd goed) om ons te verantwoorden en ons geweten -voor zover we dat hebben- te zuiveren. Jullie hebben ons complot zo te zien door, maar tóch werkt het nog steeds prima! Succes hè!

Antwoord

Wat een belachelijk slecht onderbouwd stuk van Hertzberger vandaag in de Next. Bah! Het gemak waarmee zij spreekt over het voltooid zijn van de emancipatie, van de volledige keuzevrijheid van vrouwen, je reinste nonsens! Vrouwen in Nederland worden wel degelijk beïnvloed door maatschappelijke druk in hun keuze voor fulltime of parttime werken. Het argument dat Hertzberger aanhaalt over het zogenaamd bestaande moeder instinct waardoor vrouwen nou eenmaal ‘thuis willen blijven om voor de kinderen te zorgen’ is volkomen onzin en niet waar. Kijk naar Zweden, kijk naar Frankrijk, kijk naar Denemarken. Vrouwen werken daar veel vaker fulltime, hebben zij dan niet die behoefte om voor hun kinderen te zorgen en te stofzuigen? Is er dan zo’n groot verschil tussen Nederlandse en Zweedse vrouwen? Bovendien hebben kinderen nog altijd een moeder én een vader. In Nederland is het helaas nog altijd veel te vanzelfsprekend dat de moeder de zorg voor de kinderen op zich neemt, en de vader het geld verdient. Fulltime werkende moeders worden met de nek aangekeken, evenals vaders die ervoor kiezen om thuis te blijven. Hertzberger negeert dit feit volkomen. Terecht vastgesteld door Femke Halsema, leeft het grootste deel van de vrouwen in Nederland onder de armoedegrens. Al hebben ze volgens Hertzberger dan misschien een man die geld voor hen verdient, er is een kans van 1 op de 3 dat zij dit inkomen zullen verliezen na een scheiding. Deze vrouwen zitten vervolgens opgescheept met het grootste deel van de zorg voor de kinderen en een groot gat in hun CV, waardoor een baan vinden moeilijk is. 
Ik vind het belachelijk en stompzinnig dat Hertzberger anno 2010 een stuk als deze durft te schrijven. Als vrouw zijnde zou ze beter moeten weten dan te stellen dat het met de positie van de vrouw in Nederland nu wel goed zit. Een tip Rosanne, kijk naar de feiten. Want volgens mij reflecteren die niet, zoals jij stelt, de manier waarop vrouwen het liefste hun leven ingedeeld zouden willen zien.

Antwoord

En bovendien is er wel zeker sprake van een mannennetwerk dat de toetreding van vrouwen tot de top belemmert! Daar is uitvoerig veel onderzoek naar gedaan. U kunt mij toch niet vertellen dat het toeval is dat slechts 7% van de top van het bedrijfsleven vrouw is? Of dat ondanks het feit dat 52% van de mensen die afstuderen aan de universiteit vrouw is, en maar 12% hoogleraar? Het is belachelijk om deze FEITEN af te doen met de omschrijving van een ‘mysterieus’ mannen netwerk. Probeer jij maar eens hoogleraar te worden, kijk hoe dat gaat en praat dan verder.

Antwoord

Ik ben het vooral met Hertzberger eens. Maar er zijn nog wel gebieden waar er indirect gediscrimineerd wordt tegen vrouwen.  
 
Bijv. zwangerschaps/bevalling/ouderschaps-verlof. Nu draagt de werkgever die kosten. Officieel mag hij niet discrimineren tegen vrouwen, maar stiekem doen ze het wel, omdat het duur is: vermijd (risicovolle) vrouwen, hou hun loon laag en geef ze geen belangrijke functies waar je ze moeilijk kan missen. 
 
Als nou iedere Nederlander extra belasting zou afdragen en werkgevers financieel worden gecompenseerd wanneer vrouwen dit verlof nemen, dan is discriminatie niet meer winstgevend. 
En worden deze kosten door iedereen gedragen.

Antwoord

@JL zwangerschaps- en bevallingsverlof wordt NIET betaald door de werkgever. Dit wordt betaald door het UWV.

Antwoord

Reageer