Met de plantenspuit onder de oksels
Dodebomenrubriek over de tweede L'homo
Vorig jaar was de ophef groot: toen schorste de EO presentator Arie Boomsma vanwege zijn sexy covershoot in de eerste editie van L’homo, de homoglossy van de makers van Linda. Het blad werd uitgeroepen tot beste marketingactie van 2009. Maar de Linda-redactie was nog niet klaar met het onderwerp, en dus ligt vandaag, nog geen week na de mishandeling van een homo in de buurt van het homo-monument in Amsterdam, het tweede nummer van het blad in de winkel (€ 5,50).
Op de cover staat dit jaar de woest-aantrekkelijke maar onbekende Orhan Bucakli (moslim, vader, homo). En de steamy foto’s zijn niet van een adonis als Arie, maar van de 20-jarige zanger Thomas Berge, over wie al jaren gevraagd wordt: is-ie het of is-ie het niet?
Die foto’s van Arie Boomsma waren vorig jaar voor velen de belangrijkste reden om naar de kiosk te rennen; want zouden ze echt zo shockerend zijn – als de EO er kennelijk zulke zware conclusies aan verbond? Dat bleek wel mee te vallen: Arie lag met zijn sixpack in een felblauwe zee, maar heel bloot was hij niet. Thomas Berge gaat nog minder ver: hij is steeds verstopt onder lange mouwen en een zonnebril, en het zweet onder zijn oksels lijkt wel met een plantenspuit in het grijze sweatshirt gespoten. Ook het interview doet gapen: ‘ik ben een gezonde twintigjarige jongen die positief in het leven staat en absoluut geen twijfel kent over zijn geaardheid. (..) Nadat dit blad is verschenen, wil ik het er nooit meer over hebben’.
Gelukkig staan er ook spannender dingen in het nummer, zoals de portretserie ‘Boer zoekt Man’. De boeren poseren voor een stapel hooibalen, en vertellen hoe ze homo’s alleen van televisie kenden, of dat ze dachten dat die alleen in de stad woonden. ‘Je wil dat het niet zo is, dat je niet zo bent.’ De een kwam via de pastoor uit de kast, de ander op zijn 31e met Sinterklaasavond. Nu zijn ze bijna allemaal gelukkig met een man: getrouwd met Wim, of met Remon, leren kennen via de Gaykrant-Boer-zoekt-Man-actie. Fijn!
De vaste formule van Linda wordt ook in L’homo gevolgd. Zo zijn er foto’s van favorites, dingen waar we dol op zijn, met in dit nummer een leren jasje van Martin Margiela, een flesje poppers, en – lekker flauw – een lichtgerookte ossenworst. Iets meer van de vaste zelfspot van de redactie had deze L’homo wel kunnen gebruiken, als tegenhanger van al dat uit-de-kast-kom-leed. Gelukkig is er een column van Jan Hoek, die al jaren boodschappen doet in dezelfde Albert Heijn, maar nooit eerder gemerkt heeft dat het een pick-upplaats voor homo’s is. Hij is een homo zonder gaydar.
Typisch Linda, want een tikje sensationeel maar goed uitgevoerd, is serie ‘Lullig’: foto’s van mannen die ‘niet ruim bedeeld zijn’. Ze zijn uiteraard zonder hoofd gefotografeerd, maar de interviews over de kleine penissen zijn openhartig. ’Ik hoef mezelf niet langer te bevechten’, zegt Mimoun (38). ‘Allah houdt van mij zoals ik ben. Sindsdien maakt het me niets meer uit dat ik klein geschapen ben. Ik ben meer bottom, onderdanig. Eigenlijk gebruik ik hem alleen om te plassen’.
